Tibetan
འདིར་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་བུད་མེད་སྐྱེས་པ་གཞོན་ནུ་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་དག་གི་ནང་དུ་བཞག་ན་གནོད་པ་ཆེ་བར་འགྱུར་བས། རབ་ཏུ་འབྱུང་འདོད་རྟོག་པ་ལ། གུས་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བ་ལྷོད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བས་མི་ལྷོད་པར་བྱ་དགོས་ལ། ལྷག་པར་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་ཊཱིཀྐ་ལས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟ་ན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཞིའི་ཆོས་ཀུན་སྨོས་དགོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བཀག་ནས། མཚན་གྱི་དབྱིབས་ཐ་དད་པའི་དབྱིབས་དང༌། ཁ་དོག་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་བཀག་སྟེ། ཕམ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ རང་ལུགས་འཇོག་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་མར་བྱས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་བྱུང་གཞིའི་ཆོས་ཀུན་སློབ་དགོས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་དང་གཞིའི་ཆོས་གཞན་ལ་ཕམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་དགག་བྱ་ཡོད་དེ་གཏན་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་མས་ཞེས་པར་ཡང་དག་གིས་ནི། གྲོགས་མོ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེར་བློས་དབབ་པ་མི་བྱ་བར་སྟོན་ནོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་བཞི་ལས། རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལ་བཞི་ལས། གཞི་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ལ་རྐུ་བའི་ཡུལ་དང་གང་རྐུ་བའི་དངོས་པོའོ། །དང་པོ་ནི། མི་ཡིན་པ། རང་ལ་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་སྟེ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་དེར་དུས་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་བརྐུ་བྱ་རྐུ་བྱེད་ལ་བལྟོས་པའི་ཀརྵ་པ་ཎ་བཞི་ཆ་ཚང་བ་དང༌། ཡུལ་དེ་དབང་ཞིང་བདག་གིར་བྱས་པ་དང༌། མི་དབང་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། འདུ་ཤེས་ནི་ཡིད་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྣམ་པ་མ་དོར་བའི་མ་འཁྲུལ་བ་དང༌། ཀུན་སློང་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། མ་གནང་ཡང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་གཏན་དུ་འབྲལ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། གང་ལ་བསམ་པ་དེ་ཉིད་ལ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལུས་ངག་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱས་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། ཚིག་གི་དོན་ལ་གཉིས་ལས། ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་གཉིས་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། གང་བྱས་ ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཕམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གི་གང་ལ་བརྐུ་བའི་ཕྱིར་རང་ཁོ་ནས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བརྐུ་བའམ། རང་གིས་བཅོལ་ནས་གཞན་གྱི་རྫས་རྐུ་བར་བྱེད་པའི་རྐུར་བཅུག་པ་དག་གིས་བརྐུས་ནའོ། །རང་གི་ལུས་ངག་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་དོ། །མངགས་པས་བརྐུ་བའམ། རྐུར་བཅུག་པ་དག་གིས་ཀྱང་ངོ། །རྐུ་བ་ནི་མངགས་
Chinese
此處說，如果婦女出家，如同年輕男子，如果安住在比丘眾中，會造成很大的損害，因此，對於想要出家的想法，要生起極大的恭敬心。像這樣，如果對於一切學處的修習鬆懈，就會犯下惡作，因此不能鬆懈，尤其是對於出家更應該如此，這是註釋書中所說的。對此，有些人阻止說，如果那樣，因為相同，就必須說一切根本法。阻止了名稱的形狀不同的形狀，以及顏色相同而出家，因為會成為墮罪的因緣。說 自己立宗是不合理的，因為先前所作的意義也是那樣。必須學習一切出家的根本法是不會改變的，因為這和其它的根本法有成為第一墮罪因緣的遮止，因為完全不相同。在「比丘尼」中，真實地顯示，即使已經有了朋友，也不應該在那裡信任。不予取有四種，在分別的陳述中有四種，基礎有二種，即偷盜的對象和所偷盜的物品。第一種是，是人，在自體上以物的角度是不同的，這是二種。第二種是，在那個地方那個時候，以一個行為，相對於所偷和能偷，具足四個喀爾沙巴拿，那個地方是權力範圍，是已經擁有的，不是人的權力，這是三種。思維有二種，即認識是不迷惑的，沒有捨棄二種以上的形態，意樂是屬於他人的，即使沒有給予，為了自己的生活，想要永遠分離，沒有間斷。行為是，對於那個思維，自己或被委託者，在身語上完成。最終，因為那個因緣而生起獲得的想法，是這樣說的。詞義有二種，在墮罪的分類上簡略地顯示是，做什麼 會成為不予取的墮罪呢？比丘為了偷盜，自己一個人做事的偷盜，或者自己委託而讓他人偷盜的偷盜者所偷盜。不僅僅是自己的身語，被命令者偷盜，或者被委託者也偷盜。偷盜是被命令
English
Here it is said that if women were to ordain, like young men, it would cause great harm if they were placed among the monks. Therefore, one should generate great respect for the thought of wanting to ordain. Like this, if the practice of all the trainings is relaxed, it will become a misdeed, so one must not be lax, especially for ordination, as it says in the commentary. Some people object to this, saying that if that were the case, since it is the same, all the fundamental dharmas would have to be mentioned. They forbid the ordination of different shapes of names and similar colors, because it would become a cause of defeat. Saying that establishing one's own system is unreasonable, because the meaning of what was done earlier is also the same. It is unchanging that one must learn all the fundamental dharmas of ordination, because there is a prohibition that becomes the cause of the first defeat in this and other fundamental dharmas, because they are completely different. In "Bhikkhuni," it truly shows that even if one already has a friend, one should not trust there. Taking what is not given has four aspects, and in the statement of distinction there are four aspects, and the basis has two aspects, namely the object of theft and the thing to be stolen. The first is, being a person, different from oneself in terms of substance, these are two. The second is, in that place at that time, with one action, relative to the thief and the one who steals, possessing four karshapanas completely, that place is the scope of power, is already owned, not the power of a person, these are three. Thinking has two aspects, namely, cognition is not mistaken, without abandoning more than two aspects, and intention belongs to others, even if not given, wanting to be permanently separated for one's own livelihood, without interruption. Action is, for that thought, oneself or the one who is entrusted, accomplished in body and speech. Ultimately, the thought of obtaining arises because of that cause, it is said. The meaning of the words has two aspects, in the classification of defeats, briefly showing what would become a defeat of taking what is not given? A monk, for the sake of stealing, stealing by doing the work himself alone, or stealing by those who are entrusted by himself and steal the property of others. Not only one's own body and speech, stealing by the one who is commanded, or by the one who is entrusted. Stealing is being commanded
Tibetan
པ་རང་གིས་ལུས་ཀྱིས་བྱེད་པའོ། །རྐུར་བཅུག་པ་ནི། མངགས་པས་སོང་ལ་རང་གིས་རྐུས་ཤིག་སོང་ལ་རྐུར་ཆུག་ཅིག་ཅེས་བྱེད་དུ་བཅུག་པའོ། །མངགས་པའི་མངགས་པས་བརྐུས་པ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། ཅི་ཞིག་ཏུ་བརྐུ་བའམ། རྐུར་བཅུག་པ་དང༌། མངགས་པས་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་བྱིན་པ་ཞེས་ཏེ། བྱིན་པ་ལ་ཡང་རྐུ་སེམས་ཀྱིས་ལེན་པ་སྲིད་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱའོ། །ཚད་ཅི་ཙམ་ཞེ་ན། མ་ཤ་ཀ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། བརྐུ་སེམས་ཀྱིས་སོ་ཅི་མི་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའམ་ཞེ་ན། མི་ཡིས་ཞེས་སོ། དེ་ཡན་ཆད་ལ་མདོ་དང་པོ་གཉིས་སྦྱར་རོ། །མིས་བཟུང་བའི་རྫས་ལ། འགྲོ་བ་གཞན་གྱིས་བཟུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྐུན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མིའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དེར་འདུས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཕས་ཕམ་པ་ནི། ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བྱིན་པ། མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལ་སོགས་པ། བརྐུ་སེམས། མིའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བཟུང་བ། དེར་འདུ་ཤེས་པ། ཡན་ལག་གང་ཡང་ རུང་བ་མ་ཚང་ན་སྨད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གསུམ་ལས། བདག་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དོན་ལ་གསུམ་སྟེ་མཚན་ཉིད་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། འདོམས་ན་གང་གཙོ་བའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག །དངོས་པོ་ལ་དབང་བ། བསམ་པས་བཟུང་བ། གཞན་ལ་མ་བསྔོས་པ་དང༌། གསུམ་ལྡན་དུ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག །རིགས་མ་འཕོས་པ་དང་བཞིར་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་དག་བདག་པོ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱེད་ན། དང་པོ་གཅིག་པུས་ཆོག་པས་ལྷག་མ་དོན་མེད་ཅིང༌། ཕམ་པ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་བདག་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱེད་ན། དུད་འགྲོ་དང་མི་མ་ཡིན་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་གསུམ་པ་སྨོས་མི་དགོས་ཏེ། དང་པོར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངས་པ་ལ་དབང་ཞིང་བདག་གིར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་བའི་གཞི་ནི། བདག་པོ་ཙམ་མོ། །དབྱེ་བའི་སྒོ་ནི། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་བཞི་སྟེ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བས་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང༌། རིགས་བརྒྱུད་ཀྱིས་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཀའ་སྩལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་པོར་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱིན་པ་པོས་བཏང་ཞིང་ལེན་པ་པོས་བདག་ཏུ་བྱས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང༌། བདག་པོ་མེད་པ་ལ་ལེན་པ་པོའི་བསམ་སྦྱོར་གྱིས་བདག་གིར་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་བ
Chinese
是自己用身体做的。让他偷是，命令说去自己偷，去让他偷。命令的命令偷盗也没有差别。偷什么呢？让他偷和，命令也会变成那个罪过吗？说的是不给予，因为给予也可能以偷心拿取，所以要区分。量是多少呢？是摩沙迦。心是怎样的呢？以偷心。什么非人类的相续所摄持吗？说是人。到此为止，将前两个根本经合并。对于人所持有的物品，以其他有情所持有的认知，会变成那个偷盗的罪过吗？因为包含在人相续所摄持的里面。这样，不给予而拿取的失败，具有五个支分，即：不给予，五摩沙迦等，偷心，人相续所持有，在那里认知。任何一个支分不齐全，就只会变成呵责。广说时，支分的体相有三个，主人的体相的总义有三个，即体相和，分类和，衡量时什么是主要的意义。第一个，有些，认为对事物有支配权，以思想所持有，不施予他人，具有这三个。有些，认为加上种类不转移，共有四个。其他人说，如果那些是仅仅主人的体相，那么第一个就足够了，剩下的没有意义，如果是能产生失败的主人的体相，那么对畜生和非人就太过分了。而且第三个不用说，因为包含在第一个里面。因此，是对清净物有支配权并占为己有。第二个，分类的基础是，仅仅是主人。分类的门是，从体相不同的角度有四种，即：以思想和行为成为主人，以处所的法成为主人，以种姓传承成为主人，以佛陀教敕的力量成为主人。第一个有三种，即：布施者舍弃并且接受者占为己有，布施者完全舍弃仅仅成为主人，对于没有主人的，仅仅以接受者的思想行为占为己有。
English
It is done by oneself with the body. Causing to steal is: ordering, saying, "Go and steal yourself," "Go and have it stolen." There is no difference even if it is stolen by the order of an order. What is stolen? Is causing to steal, and ordering, also becoming that transgression? It is said, "Not given," because even with giving, taking with a stealing mind is possible, so it must be distinguished. What is the measure? It is called a masha. What kind of mind is it? With a stealing mind. Is it possessed by the continuum of a non-human being? It is said, "By a human." Up to this point, combine the first two root texts. Regarding an object held by a human, with the cognition that it is held by another being, does it become the transgression of stealing? Because it is included in that which is possessed by the continuum of a human. Thus, the defeat of taking what is not given has five limbs: not given, five mashas, etc., a stealing mind, possessed by the continuum of a human, recognizing it there. If any limb is incomplete, it will only become a rebuke. In the detailed explanation, there are three characteristics of the limbs. There are three general meanings of the characteristics of the owner: the characteristic, the division, and, when measuring, what is the main meaning. In the first, some consider it to have three: having control over the object, being possessed by thought, and not being dedicated to others. Some consider it to have four, adding that the lineage is not transferred. Others say that if those are merely the characteristics of the owner, then the first alone is sufficient, and the rest are meaningless. If it is the characteristic of an owner who can cause defeat, then it is too extreme for animals and non-humans. Furthermore, the third need not be mentioned, because it is included in the first. Therefore, it is having control over what is pure and claiming it as one's own. The basis of the second division is merely the owner. The gate of division is four from the perspective of different characteristics: becoming an owner through thought and action, becoming an owner through the nature of the place, becoming an owner through lineage, and becoming an owner through the power of the Buddha's command. The first has three: the giver gives and the receiver claims it as their own, the giver completely gives up and merely becomes the owner, and for what has no owner, merely becoming the owner through the receiver's thought and action.