Tibetan
སུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ནས། ཕོའི་དབང་པོའི་སྦོམ་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བསྟེན་པར་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ནི་རྨའི་སྒོ་གསུམ་མོ། །སྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕོའི་དབང་པོའོ། །གཉིས་ཞེས་པ་ནི་བསྟེན་བྱ་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་ཤིང༌། སྟེན་བྱེད་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་པ་དང༌། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་གཞན་གྱི་བསྟེན་བྱ་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པར་རང་གི་སྟེན་བྱེད་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས་པ་སྦྱོར་བའོ། །འདི་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་བསྟེན་བྱ་ཐ་མི་དང་བྱས་ན་ཕམ་པར་འགྱུརཞིང༌། རང་གི་བསྟེན་བྱ་ཐ་དད་པར་བྱས་ན་སྟེན་བྱེད་གཉིས་ཀ་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལས། དགེ་སློང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་སྟེན་བྱེད་ཐ་དད་པར་བྱས་པ་རང་གི་བསྟེན་བྱ་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས་པར་སྦྱོར་བའོ། །དགེ་སློང་མའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། གཞན་ཁོ་ནའི་སྟེན་ བྱེད་རང་གི་བསྟེན་བྱ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་པར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་ལ་སྦོམ་པོ་གསུམ། བར་པ་ལ་བཞི་འམ་གཉིས། ཐ་མ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྒྱད་དམ་བཅུའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་བསྟེན་བྱ་སྟེན་བྱེད་གང་རུང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་བྱས། གཅིག་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས་པ་ལས་གཞན། གང་ཟག་གཞན་འབའ་ཞིག་གི་བསྟེན་བྱ་སྟེན་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་དང༌། ཐ་མི་དད་གཉིས་ཀྱང་གཞན་ཕོ་མོ་མ་ནིང་གི་བསྟེན་བྱ་བསྟེན་བྱེད་གཉིས་དང༌། གཞན་དུ་སྟེ། དེ་གཉིས་རིགས་མཐུན་ནང་ལ་མ་ཡིན་གྱི། རིགས་མི་མཐུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་སྦོམ་པོ་སྟེ་འདི་ལས་དྲུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀ་བསྡོམས་པས་བཅུ་བཞིའམ། བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདུལ་བྱེད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་བ་བསམས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། དགེ་སློང་གི་ཞེས་ཏེ། རྣམ་འབྱེད་ལས། མྱོས་པ། སེམས་འཁྲུགས་པ། ཚོར་བས་གཟིར་བ་རྣམས་ལ་ལྟུང་མེད་དུ་གསུངས་ལ། འདུལ་བྱེད་ལས། དེ་གསུམ་ལ་རྒྱུ་དུ་མཆིས་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། རྒྱུ་ལྔ་ལྔ་དང༌། ངོ་བོ་དགེ་སློང་དུ་མི་ཤེས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་འདིར་བསྡུས་པའོ། །དང་པོའི་རྒྱུ་ལྔ་ནི་ནོར་དང། ལོངས་སྤྱོད་ཟད་པ་དང༌། ཉེ་དུ་ཟད་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ཆ་མ་སྙོམས་པ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་དང༌། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ནོ། །གཉིས་པའི་རྒྱུ་ལྔ་ནི། མི་མ་ཡིན་པས་བརླམས་པ་དང༌། བཞིན་གྱི་མདངས་ཕྲོགས་པ་དང༌། རྡེག་པ་དང༌། ཁམས་མ་སྙོམས་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ནོ། །གསུམ་པའི་རྒྱུ་ལྔ་ནི། རླུང་དང་བད་ ཀན་དང་མཁྲིས་པ་དང༌། འདུས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ནོ། །དགེ་སློང་དུ་མི་ཤེས་པས་ནི་བདག་ཉིད་ལ་བསྟན་པར་འཇུག་མི་ནུས་པ་བསྟན་ལ། དེས་ཡུལ་དང་བྱ་བ་ལ་བསྟན་པར་འཇུག་མི་ནུས་པ་ཡང་མཚོན་ནོ། །སྨྱོ་བ་སོགས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱུ་སོ་སོས་སྐྱེད་པའི་བསམ་པ་འདྲེན་མར་གནས་པ་དང༌། རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དང༌། དེའི་སྟེང་དུ་ལུས་ཀྱང་ལས་སུ་མི་རུང་བར་གནས་པའོ། །ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ཟེར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟུང་བ་ལ་རྣམ་དག་གིས་སེལ་བ་ལ་ན་སྨད་པ་ནི་ཉམས་པ་སོགས་ཏེ་ཕྱིན་ཚུལ་ནི་ནང་ནས་བརྩམས་པའོ། །འཁྲུགས་ཞེས་པ་ནི་བཏང་བ་སྟེ། གང་འཁྲུགས་ན་བཅུ་གཉིས་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་དགེ་སློབ་མའི་བསླབ་པ་ཡིན་གྱི། དགེ་ཚུལ་མའི་བསླབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབེན་པ་སྡིག་ཅན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྦྱར་བའི་གནས་སྐབས་ནད་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཕམ་པ་དང་འདྲ་བའི་ཉེས་བྱས་འབྱུང་བས། དེའི་ལུས་ལ་སྐྱེ་བའི་ཆེས་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཚེ་འཁྲུགས་ན་རང་ལ་གཞན་གྱིས་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་རྡོད་པ་ན་དེ་ལྟ་བུ་རུང་ངོ། །ཞེས་དགེ་སློབ་མས་གཞན་ལ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ན་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། བཙལ་བའི་དུས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་བླངས་པའི་དུས་ཁོ་ནར་ཉེས་བྱས་བྱུང་ལ། དེ་ཉིད་གཏོང་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ། སྐྲག་པ་དང༌། ངོ་ཚ་བས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི། མཚམས་ལས་འདས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ བདག་གིར་བྱེད་པ་མེད་པས་མཐར་ཐུག་གི་དེ་ལ་བྱའོ། །འོ་ན་ཀླུ་རང་གི་ལུས་སྤྲུལ་དུ་རྒྱུ་ལྔ་ལས་ཆགས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཞིག་ལ་ལུས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མིན་ནམ། དེས་ན་བསྟན་གྱིས་ཀྱང་མྱོང་བས་ཕམ་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་སྔོན་ལ་ཡུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སུན་འབྱིན་གྱི་བར་ཆད་མི་སྲིད་པས་དེས་ན་སྦྱོར་བའི་ཆགས་པས་སྤྲུལ་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བརྡོས་པ་ཞེས་པ་ནི། རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི། ཕྱུགས་ཞེས་པ་ལ་ཡང་སྤྱར་རོ། །ཤེས་བཞིན་ཞེས་པ་ནི། །འོག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། བུད་མེད་ལ་རེག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་ཞེས་པ་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་འདོད་ལེགས་པར་སོ་སོར་བརྟག་པ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱའོ། །འདི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་གཞིར་དོན་གྱིས་བསྟན་མོད་ཀྱང༌།
Chinese
显示了三的状况的差别，为了显示男根的粗大而依靠它。所依靠的是三个疮口，依靠者是男根。所谓“二”，是指所依靠的与身体相异，依靠者不异，以及与此相反的两种情况。第一种情况是，将他人的所依靠视为与身体相异，而自己的依靠者不视为与身体相异而结合。在这种情况下，如果将自己和他人的所依靠视为不异，就会失败，如果将自己的所依靠视为相异，那么两个依靠者都会变成自己一方的。第二种情况是，以比丘为例，将自己和他人的依靠者视为相异，而自己的所依靠不视为相异而结合。以比丘尼为例，仅仅将他人的依靠者视为与自己的所依靠不异而结合。这样，前者有三种粗大，中间有四种或两种，后者有三种，总共八种或十种。自己和他人的所依靠、依靠者，无论哪一个被视为相异，另一个不被视为相异之外，仅仅将其他人的所依靠和依靠者都视为与身体相异，以及不异的两种情况，还有其他男女和非男非女的所依靠和依靠者两种，另外，这两种情况不是在同类中，而是在不同类中结合，这是粗大，由此有六种。这样，两种加起来就变成十四种或十六种。在调伏者的言说中有两种，共同思考的特征是，比丘等。在《分别》中说，对于醉酒、精神错乱、被感觉折磨的人，没有堕落。在《调伏》中问，这三种情况有多少原因，本质是什么样的？回答说，有五个原因，本质是不认识比丘。前者被归纳到这里。第一个的五个原因是，财富、享受耗尽、亲属耗尽、元素不平衡、非人的力量和过去的业的成熟。第二个的五个原因是，被非人侵扰、夺走容光、殴打、体液不平衡和业的成熟。第三个
English
Having shown the distinctions of the states of three, it is said to rely on it in order to show the thickness of the male organ. What is to be relied upon is the three wounds. What relies is the male organ. The term "two" means that what is relied upon is considered different from the body, and what relies is considered non-different, and the two opposite aspects of that. The first is the combination where what is relied upon by others is considered different from the body, but one's own relying agent is not considered different from the body. In this case, if one considers one's own and others' objects of reliance as non-different, one will be defeated, and if one considers one's own object of reliance as different, both relying agents will become one's own side. The second, in the case of a monk, is the combination where one's own and others' relying agents are considered different, but one's own object of reliance is not considered different. In the case of a nun, it is the combination where only the relying agent of another is considered non-different from one's own object of reliance. Thus, the former has three grossnesses, the middle has four or two, and the latter has three, totaling eight or ten. Other than when one of one's own and others' objects of reliance and relying agents is considered different and the other is not considered different, both the object of reliance and the relying agent of another person are considered different from the body, and the two non-differences are also the two objects of reliance and relying agents of other men, women, and hermaphrodites. Furthermore, if these two are not combined within the same kind, but in different kinds, it is grossness, and there are six from this. Thus, the two combined become fourteen or sixteen. In the statement of the tamer, there are two. The characteristic of common thought is, "of a monk," etc. In the Discrimination, it is said that there is no fault for those who are drunk, mentally disturbed, or afflicted by feelings. In the Taming, when asked, "How many causes are there for these three, and what is their nature?" the answer is, "Five causes each, and the nature is not knowing that they are monks." The latter is included here. The five causes of the first are wealth, exhaustion of enjoyment, exhaustion of relatives, imbalance of elements, the power of non-humans, and the ripening of past karma. The five causes of the second are being harassed by non-humans, being deprived of the radiance of the face, being beaten, imbalance of humors, and the ripening of karma. The third
Chinese
五种根本原因在于：风、痰、胆汁，以及完全的集合，即业的异熟果。作为比丘，因为不了解，所以显示了不能引导自己；这也象征着他不能引导对象和行为。疯狂等三种的区别在于：各自原因产生的想法停留在引导上；不自然存在而经常存在；以及在此之上，身体也处于不能工作的状态。这是先前的人们所说的。对于非共同的堕落，通过清净来消除，比如责骂就是衰退等等，行进的方式是从内部开始的。扰乱的意思是放弃，如果扰乱了，就是十二种舍弃的勤策女的学处，而不是沙弥尼的学处，因为在僻静处与罪人交往的情况下，没有经历过疾病。否则，就会产生类似失败的罪过，因此，在她身上出生的可能性就会消失。如果因为什么而扰乱了，因为自己被别人侍奉而衰弱，那样是可以的。意思是勤策女因为被别人接受而经历，而不是在寻找的时候，因为不令人愉快。只有在承诺的时候才会产生罪过，那也是舍弃的原因。害怕和羞耻也一样，即使超过了界限，如果经历了，因为没有占有，所以最终要这样做。那么，龙以自己的身体化现为五种原因产生的力量的化身，难道不是身体经历了吗？因此，教义也经历了，所以应该算是失败，如果这样说。对此，有些人说，首先是对象经历了。如果那样，对于完全清净的人来说，不可能有诽谤的障碍，所以说是结合的贪着所化现。加持的意思是，假设不经历触摸。不情愿的意思是，也适用于牲畜。知道的意思是，也适用于下面的三种，因为要避免触摸女人。好的意思是，想要出家的人要好好地分别考察，然后才能出家。虽然这实际上显示了出家的基础。
English
The five fundamental causes are: wind, phlegm, bile, and the complete aggregation, which is the ripening of karma. As a bhikkhu, because he does not understand, it shows that he cannot guide himself; this also symbolizes that he cannot guide objects and actions. The difference between madness and the other three is that the thoughts produced by each cause remain on the guide; they do not exist naturally but exist constantly; and on top of that, the body is also in a state of not being able to work. This is what the former people said. For non-common downfalls, eliminating through purification, such as scolding, is decline, etc., and the way of proceeding is from the inside. Disturbance means abandonment; if it is disturbed, it is the training of the twelve kinds of abandoning śrāmaṇerikās, not the training of śrāmaṇerīs, because in the situation of associating with sinners in secluded places, they have not experienced illness. Otherwise, a transgression similar to defeat will occur, so the possibility of being born on her body will disappear. If it is disturbed by something, it is permissible if one is weakened because one is served by others. It means that the śrāmaṇerikā experiences because she is accepted by others, not when she is searching, because it is not pleasant. A transgression only occurs at the time of commitment, and that is also the cause of abandonment. Fear and shame are also the same; even if it exceeds the limit, if experienced, because there is no possession, it must be done ultimately. So, does the dragon, manifesting its own body as a manifestation of the power produced by the five causes, not experience it physically? Therefore, the doctrine also experiences it, so it should be considered a defeat, if one says so. To this, some say that the object experiences it first. If so, for those who are completely pure, it is impossible to have the obstacle of slander, so it is said to be manifested by the attachment of union. Blessing means assuming that one does not experience touch. Unwillingly means that it also applies to livestock. Knowing means that it also applies to the following three, because one must avoid touching women. Good means that those who want to be ordained must carefully examine each separately before being ordained. Although this actually shows the basis of ordination.