Tibetan
་ཀྱི་གཞིར། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་གོས་བསྐུར་བ་སྔ་མས་བསམ་པས་བཏང་བ་ཕྱི་མའི་སར་མ་བྱིན་པ་ནི། གང་ལ་ཡང་སྤང་བར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ན། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བསྐུར་བ་དེ། བསྐུར་བ་དེ་དབང་བར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། རང་གི་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་བས་སྤང་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་མདོ་དང་བོའི་དོན་དང༌། བསམ་པས་བཏང་བས་ན་བསྐུར་མཁན་ལ་སྤང་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ གཉིས་པའི་དོན་དུ་བཞེད་དོ། །དེས་ན་སྤང་བ་ལ་འདུ་ཤེས་དགོས་པར་གྲུབ་པོ། །བསྐུར་བ་དེ་བསྐུར་བར་མ་སློབ་པའི་གོང་དུ་བསྐུར་བ་དེས་བྱིན་པར་འདུ་ཤེས་ཀྱང་སྐུར་བྱེད་དེ་ཤི་བའོ། །གཉིས་ཀ་ཤི་ན་བསྐུར་མཁན་གྱི་ཤི་བའི་སྤྱོད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་བར་དུ་བརྐུས་ནའང་བསྐུར་མཁན་ལས་བརྐུས་པར་འགྱུར་བས་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་བདག་པོ་དང༌། ཤི་བའི་སྤྱོད་ལ་དངོས་པོ་ལས་རང་གི་ཉིད་དུ་འཇོག་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐུར་ས་རུ་སླེབ་ན་བསྐུར་བ་དབང་བ་དང༌། མ་སླེབས་ན་དངོས་པོ་དེ་དང་པོ་གང་གིས་བསྒྲུབ་པ་དེ་དབང་བར་བཞེད་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །རང་དབང་བ་ལ་དབང་བར་འདུ་ཞེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་དངོས་གཞི་དང༌། རང་མི་དབང་བ་ལ་དབང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་སོ། །མདོ་འདི། དངོས་སུ་ལུང་དང༌། འགྲེལ་པ་ལས་འཆང་པ་ལ་སྦྱར་ཡང་སྔ་མ་རྣམས་དོན་ཐོབ་མཛད་ནས་ལྟུང་བ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སྦྱོར་ཏེ། བཅུ་ཆེན་བར་པ་རིལ་དང། དང་པོ་ནས་འཆང་འཇོག་འཁྲུར་འཇུག་གསུམ། ཐ་མ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དེ་འཆང་བ་མཐའ་དག་འཇུག༌། རང་ཆེན་བཞག་པ་དང༌། བསྒོབ་བ་འཕྱིས་པ་དང༌། གསོག་འཇོག་སྟེ་ལྔའོ། །དེ་ལ་རང་དབང་བ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་དབང་བ་ལ་དེ་ལྟར་དང༌། རང་དབང་བ་ལ་གཞན་གྱི་དེ་དང༌། གཞན་དབང་བ་ལ་རང་གིར་འདུ་ཤེས་པ་བཞི་ལ་ཅིར་འགྱུར་ནི། དང་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་གཞིའོ། ། གཉིས་པ་ནི་འཆང་བ་གཉིས། འཇོག་པ། མཐོ་གང༌། རས་ཆེན། བསྒོ་འཕྱིས་ཏེ་དྲུག་ལ་ལྟུང་མེད། རིན་པོ་ཆེ་ལ་འབའ་ཞིག་པ། བཅུ་གཅིག་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དྲུག་སྔར་དང་འདྲ། རིན་པོ་ཆེ་ལ་འབའ་ཞིག་པར་གཏོགས་པ། བཅུ་གཅིག་ལ་འདི་ཉིད་དུ་གཏོགས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ལ་འདིའི་ཉེས་བྱས་སོ། ཞེས་བཞེད་དོ། །འདིར་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། འབྲལ་བ་ལ་རང་དབང་བ་དགོས་པ་དང༌། གཞན་དབང་བ་དེར་ཤེས་པའི་ཚེ་གསོག་འཇོག་གི་སྦང་ལྟུང་མེད་དོ། ཞེས་ཟེར་བའི་སྔ་མའི་འདོད་པ། གཞན་གྱི་སྤང་རྒྱུ་མེད་པས་སྙམ་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་དགེ་སློང་མའི་བཅིངས་པ་འགྲོལ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤང་བ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པས་སྤང་ལྟུང་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང༌། བཤགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་དངོས་པོ་མ་བརླག་པ་ཞེས་སྨོས་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མ་ལ་གཞན་དེས་དེ་ལ་གསོག་འཇོག་ཏུ་བྱེད་པ་ལའམ། གཞན་དབང་བ་ལ་དེར་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་བྱེད་པ་ལ་ལྟུང་མེད་ཟེར། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་དམིགས་ཀྱི་བསལ་བ་དོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རུང་དེར་མི་རུང་བར་བྱས་བའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་ལ་ལ་གཉར་བྱས་བཞིན་ཟེར་རོ། །སྤྱིར་སྤང་ལྟུང་ལ་དངོས་པོ་སྤང་དགོས་པས་མ་ཁྱབ་ཀྱང༌། སྔོམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལྟུང་རྐང་གི་རིགས་ལ་སྲིད་དགོས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་དང་། གསོག་འཇོག་གི་སྐབས་སུ་གཞན་ གྱི་ལ་སྦང་བ་མེད་པར་རང་གི་ཡིན་པ་དང༌། ཟོས་པ་ལ་སྤང་རྒྱུ་མེད་བས་བཅངས་པ་དགོས་ཞེས་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིམ་པ་བཅིངས་པ་གྲོལ་བ་ལ་ཡང་གཞན་དབང་བ་ངེས་པར་མི་དགོས་སོ། །གཞན་དབང་བའི་གདིང་བ་ལ་ཞུས་པར་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་པ་ནི། དེའི་བཟོ་ལ་དགོངས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གཉིས་ཀ་བརྟག་གོ །སྤང་བར་འགྱུར་བ་རང་གི་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་འདུན་ནམ། གང་ཟག་གམ། གཞན་ལ་བསྔོས་ན་ངེས་ཤེས་རུང་མི་ཤེས་རུང༌། དེའི་སར་སྐུར་རུང་མ་སྐུར་རུང་རང་གི་ཉིད་དང་བྲལ་ལོ། །ངེས་པར་བྱས་པ་ནི་བཞག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རང་གི་དང་བྲལ་བའོ། བརྟག་ནའོ། །ནི་གཞན་ལ་བརྟགས་ན་རང་གི་དང་འབྲལ་བའོ། །ཀྱང་ནི་ལྷུང་བཟེད་མི་སྡུད་ཀྱི། བསྔོས་པས་འབྲལ་བར་མ་ཟད་རྣམ་བརྟགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་འགྲེལ་བའི་དོན་ནོ། །ཤན་དང་འབྲེལ་བའི་ཐུན་མོང་བ་ལ་མདོ་བཞིའོ། །རང་གི་ཉིད་ཅེས་པའི་ལྟུང་བ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི། སྤང་ལྟུང་གང་ལ་རང་གི་ཉིད་ཡིན་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པའི་དངོས་པོ་འདི་ལའོ། །བསྔོས་པ་དང་། རྣམ་པར་བརྟགས་ན། རང་གི་ཉིད་དང་བྲལ་བར་མ་ཟད། རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱུན་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་སོ། །དཔེར་ན། ཚེས་ལ་གོས་རྙེད་པ་དེ་ཚེས་ལྔ་ལ་བསྔོ་བའམ། རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ན། དེའེི་ཕྱེད་ཉིན་གོས་གཞན་ཞིག་རྙེད་ཀྱང་དེ་ལ་སྔ་མའི་ཞག་གི་ཤན་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུན་འབྲེལ་བ་དེ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། རང་གཞན་ལས་ཉམས་པ་ལ་ཞུས་པ་ནས། གོས་རྙེད་ནས་ཞག་ལྔ་ན་ སེམས་འཁྲུགས་པ་ན་དེའི་ཞག་བཅུ་གང་ནས་བགྲང་ཞུས་པ་ལས། རང་གི་སེམས་རྙེད་པ་ནས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་སྨྱོ་བ་སང
Chinese
之基础上，比丘将衣服授予比丘，前者心已舍弃，但未交付于后者处，对此，经中说不会因此而舍弃。解释其含义时，即使已经确定所授予的法衣等物的归属权，但因没有认为是自己的想法，所以不会舍弃，这是第一部经的含义。因为心已舍弃，所以对于授予者来说不会舍弃，这是第二种含义。因此，可以确定舍弃需要有认识。在尚未学习授予之前，即使授予者认为已经授予，但授予者已经去世。如果两者都去世，则在授予者的死亡行为中进行加持，即使中间被盗，也是从授予者处被盗，因此是未予取的所有者。对于死亡的行为，认为是从事物中将其置于自己的状态。像这样，如果到达授予地点，则授予有效，如果未到达，则认为该事物最初由谁获得，则归谁所有，这需要进行研究。对于自己拥有的事物，认为是自己拥有的，以及产生怀疑，这两种情况都是根本。对于自己不拥有的事物，认为是自己拥有的，以及产生怀疑，经中说这是恶作。这部经，实际上是经文和注释中应用于持有，但前者通过获得意义而应用于十八堕罪：十重大罪中的中间罪，以及从最初的持有、放置、争执、允许三种，从最后的所有堕罪，即持有全部包括在内。自己重大的放置，以及隐瞒、擦拭，以及积蓄、放置这五种。对于自己拥有的事物，认为是自己的，对于他人拥有的事物，也认为是自己的，对于自己拥有的事物，认为是他人拥有的，对于他人拥有的事物，认为是自己拥有的，这四种情况会变成什么呢？第一种情况，对于所有情况都是根本。第二种情况，对于持有两种、放置、一拃高、大块布料、隐瞒和擦拭这六种情况，没有堕罪。对于珍宝来说，只有一种情况，对于十一种情况，会变成恶作。第三种情况，与之前的六种情况相同。属于珍宝的情况，对于十一种情况，属于这种情况的恶作。第四种情况，对于所有情况，都是这种情况的恶作。这是他们的观点。在这里的错误想法是：分离需要自己拥有，以及知道他人拥有时，积蓄和放置的堕罪是没有的。这是前者（的宗派）的观点，其他
English
On the basis of that, when a monastic gives robes to another monastic, if the former has relinquished the intention but the robes have not been given to the latter, the sutra states that they will not be abandoned. When explaining the meaning of this, even if the ownership of the robes and other items has been determined, they will not be abandoned because there is no perception of them being one's own. This is the meaning of the first sutra. Because the intention has been relinquished, the giver will not abandon them, which is the second meaning. Therefore, it is established that abandonment requires perception. Before learning about the giving, even if the giver thinks that they have given, the giver has already died. If both die, then the giving is blessed in the deceased giver's actions, and even if it is stolen in between, it is stolen from the giver, so it is the owner of what was not given. For the actions of the deceased, it is believed that they are placed in one's own state from the objects. In this way, if it reaches the place of giving, the giving is valid, and if it does not reach, it is similar to believing that whoever originally obtained the object owns it, which needs to be investigated. For those who have self-ownership, believing that they have ownership, and having doubts, both are fundamental. For those who do not have self-ownership, believing that they have ownership, and having doubts, the sutra states that these are misdeeds. This sutra is actually applied to holding in the sutras and commentaries, but the former ones, having obtained the meaning, apply it to the eighteen downfalls: the intermediate sin among the ten major sins, and the three from the beginning: holding, placing, arguing, and allowing. From the last, all the downfalls, that is, all holding are included. One's own major placing, and concealing, wiping, and accumulating, placing, these five. For those who have self-ownership, believing that they have it, and for those who have other-ownership, believing that they have it, and for those who have self-ownership, believing that others have it, and for those who have other-ownership, believing that they have it, what will these four situations become? The first situation is fundamental for all situations. The second situation, for holding two, placing, a span high, a large cloth, concealing and wiping, these six situations, there is no downfall. For precious jewels, there is only one situation, for eleven situations, it will become a misdeed. The third situation is the same as the previous six situations. Belonging to the situation of precious jewels, for eleven situations, it is a misdeed belonging to this situation. The fourth situation, for all situations, it is a misdeed of this situation. These are their views. The wrong idea here is: separation requires self-ownership, and when knowing that others have it, there is no downfall of accumulating and placing. This is the view of the former (sect), others
Chinese
如果认为是无可舍弃的，那么，像这样允许比丘尼解除束缚，以及对于特殊人物的舍弃也因为没有理由而成为非舍罪，并且必须说在忏悔之前物品没有遗失。对于后者，是指他人为他储蓄，或者在他人支配下知道后自己做就没有堕罪。如果是前者，那么特别指定就没有意义。如果是后者，就会有过失，因为将可以享用的变成了不可以享用的。说是像其他人一样保管。一般来说，虽然舍罪不一定需要舍弃物品，但是对于通过积累而归纳的堕罪类别来说，这是必须的，例如，在金钱和储蓄的情况下，没有让别人占有而是自己拥有，以及因为吃掉后无可舍弃所以需要持有，经论中是这样说的。解除握拳的束缚也不一定需要他人支配。关于询问在他人支配的坐垫上是否有过失，说是考虑其制作，这两者都需要考察。将要舍弃的物品如果是自己的，那么无论是供养僧团、个人还是他人，无论是否确定知道，无论是否可以送达，都与自己分离了。确定下来就是放置。那个本身就是与自己分离的。考察也是，如果考察他人，就与自己分离了。而且，不收回钵，不仅因为供养而分离，也因为分别考察而分离，这是经论的含义。与痕迹相关的共同之处有四种经。所谓自己的，是指对于这个堕罪来说，需要作为支分的物品。如果供养或者分别考察，不仅与自己分离，而且随之而来的延续关系也会丧失。例如，初一得到衣服，在初五供养或者分别思索，即使在那天下午得到另一件衣服，也不会有之前日子的痕迹，因为延续关系已经丧失了。关于从自己或他人那里丧失，从得到衣服后五天，如果心烦意乱，那么询问从哪里计算那十天，回答是从自己恢复理智的时候开始。对此，有些人认为疯狂清
English
If it is thought that it cannot be abandoned, then, like this, allowing the bhikkhuni to be released from bondage, and also for the abandonment of special people, it becomes non-abandonment because there is no reason, and it must be said that the item was not lost before repentance. For the latter, it means that others save for him, or that there is no transgression in doing it yourself after knowing it under the control of others. If it is the former, then the special designation is meaningless. If it is the latter, there will be faults, because what can be enjoyed has been made un-enjoyable. It is said to be kept like other people. In general, although it is not necessary to abandon items for abandonment sins, it is necessary for the types of transgressions that are summarized by accumulation, such as in the case of money and savings, not letting others possess it but owning it yourself, and because there is nothing to abandon after eating it, it is necessary to hold it, as stated in the commentary. It is not necessary for others to control the release of the clenched fist. Regarding the question of whether there is a fault in asking about a cushion under the control of others, it is said to consider its production, both of which need to be examined. If the item to be abandoned is one's own, then whether it is offered to the Sangha, an individual, or others, whether it is certain to know or not, whether it can be delivered or not, it is separated from oneself. Determining it is placing it. That itself is separated from oneself. Examination is also, if you examine others, it is separated from yourself. Moreover, not only is the bowl not collected, but it is separated not only by offering, but also by separate examination, which is the meaning of the commentary. There are four sutras in common with traces. What is meant by one's own is that for this transgression, this item is needed as a limb. If you offer or examine separately, not only will you be separated from yourself, but the subsequent continuity will also be lost. For example, if you get clothes on the first day and offer or think about them separately on the fifth day, even if you get another piece of clothing that afternoon, there will be no trace of the previous days, because the continuity has been lost. Regarding the loss from oneself or others, from five days after getting the clothes, if you are upset, then ask where to calculate those ten days from, the answer is from when you regain your sanity. To this, some people think that madness is clear.