Tibetan
་དང༌། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཡང་ཆེས་ ལྕི་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པས་དེའི་ཚེ་ནི་སྦོམ་པོར་གསུངས་སོ། །ཞེས་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་གླེང་དྲན་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ངག་མི་ཉན་པ་ལ་སྤོམ་པར་མཛད་དོ། །རྣམ་འབྱེད་པ་ནི། བཞམས་བསྒོའི་གོང་དབྱེན་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེའི་གྲོགས་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་བསྐྲད་བའི་ལས་བྱས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་འདུན་པས་འགྲོ་བ་སོགས་ཟེར་བ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་གདོན་པར་གཏོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང༌། འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲས་པ་ན། བདག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཞི་ག་ལ་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །འོ་ན་ལྷག་མ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ཡང༌། བཞམས་བསྒོའི་གོང་གི་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ཡིན་ན་འཇུག་པ་སྦྱོར་བའི་དམིགས་བསལ་དུ་བསྐྲད་པ་དང་ཞེས་ལྷག་མ་འོག་མ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་སྟོན་པ་ཅི་ཞེ་ན། འཇུག་པ་སྦྱོར་བའི་འཇུག་པ་ནི། ཊཱིཀྐར་བཤད་པ་ལྟར་བཞམས་བསྒོའི་འོག་གི་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བསྒོ་བ་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བའི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དབྱེན་དང་དེར་རྗེས་ཕྱོགས་གཉིས་ནི། བྱ་བ་དེ་ལ་ཞུགས་ཙམ་ནས་བསྒོ་བ་ཆགས་ཤིང༌། འོག་མ་གཉིས་ལ་ནི་བསྐྲད་པ་དང༌། གླེང་དྲན་མ་བྱས་པའི་སྐབས་སུ་བསྒོ་བ་ལྔ་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བའི་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །བསྐྲད་པ་དང༌། གླང་དྲན་མ་བྱས་པ་དེ་ལ་ནི་བཞམས་བསྒོ་ ཡན་ཆད་ཀྱིས་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ། །གླེང་བ་ནི། ཕྱོགས་གཅིག་གླེང་བ་དང༌། དྲན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་དྲན་པར་བྱེད་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གཞི་གནས་སྐབས་གང་ལ་འབྱུང་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་བསྒོ་བ་དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ན་སྟེ། ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལའོ། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་གང་མི་གཏོང་ན། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྐུལ་བ་སྟེ། ཕ་རོལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡུལ་གང་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། དབྱེ་ན་ལའོ། །གང་གིས་དབྱེད་བྱེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱིས་ཏེ་མདོར་ན་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ། རང་གི་བཏུལ་བ་ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐར་མི་གཏོང་ན་དབྱེན་གྱི་ལྷག་མའོ། །འདི་དང་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །དབྱེན་བྱ་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པ། བརྒྱད་ཡན་ཆད་དུ་ཚང་བ། ཁ་སྐོང་བར་འོས་པ་སྟེ་གསུམ་དང༌། འབྱེད་པ་པོ་ལ་ཆོས་ལས། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འབྱད་པ། ཁ་སྐོང་འོས་པ་སྟེ་གཉིས་ཟེར་རོ། །གང་མི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་དེའི་གྲོགས་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལྟར་སྔར་མི་གཏོང་ན་ལྷག་མའོ། འདི་ལ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དབྱེན་མཚན་ཉིད་པའི་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་བདུན་ཟེར་རོ། །གང་མི་གཏོང་ན་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་སུམ་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་རང་སྐྲོད་པར་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ལོག་པའི་བསམ་པ་འདུན་ པ། ཞེ་སྡང༌། གཏི་མུག་འཇིགས་པའི་དབང་གིས་དགེ་འདུན་དེ་བདག་སྐྲོད་པའི་ལས་དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཞུས་སོ་ཞེས་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྔར་ལྟར་མི་གཏོང་ན་ལྷག་མའོ། །འདི་ལ་གང་སུན་དབྱུང་བའི་ཡུལ་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་སྡོམ་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་པ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཡིན་པ་དང༌། གང་གིས་སུ་དབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ནི། རག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའམ། གཞན་གྱི་ཉེས་པ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་པ་དང༌། གང་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི། ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ། ཚོགས་སུ་ལོངས་པ་དང༌། རང་སྐྲོད་པ་ལ་ཆོས་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པའོ། །གོ་བྱའོ་ཡུལ་ནི། ཐ་སྙད་ལྔ་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་པ། བདག་ལས་ཐ་དད་པ་གསུམ་མོ། །རྟེན་ནི། བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་མི་གཏོང་ན་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གིས་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་པོ་ལ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གླེང་བ་ཉིད་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ལ་དགེ་སློང་གང་གིས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་འགའ་ལའང་གླེང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་དག་གིས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་དེ་སྔར་ལྟར་མི་གཏོང་ན་ལྷག་མའི། དགེ་སློང་དང་བསླབ་པའི་གཞི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་དག་གིས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བར་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འདི་སྤང་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་ན་གནས་པ་མཐའ་དག་གོ །གོ་བྱའོ་ཡུལ་ནི། ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བདག་ལ་གླེང་བ་པོ་ཡིན་པ་སྟེ་དྲུག་ཟེར་རོ། །རྟེན་ནི། གླེང་དྲན་བྱས་ལ་ཆགས་པའོ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། སྡེ་ཚན་གསུམ་པ་ལྟུག་བྱེད་ལ། ལྟུང་བ་འགའ་ཞིག་བཤགས་པས་མི་ཆོག་པར་དངོས་པོ་སྤང་དགོས་པའི་སྤང་ལྟུག་ལ་ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མིན་པ་གཉིས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། དུས་འབྲེལ་གྱི་ཐུན་མོང་བ་ནི་མདོ་བཞིའོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི། དང་པོ་མིན་པ་ལ་ད་མེད། ཐ་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་མེད་པས་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་དོན་ལ་སྣང་ལ། ད་མེད་ནི་ཞག་འདས་པའོ། །དེས་ན་སྤང་བའི་ཡན་ལག་ཀྱང་མཐའ་མིན་གྱི། དེ་མ་གཏོགས་པའི་ཐུན་བཅུ་ནི་མ་ཡིན་པས་ཞག་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ཚུན་ཆད་ལས་དེ་འདས་པའི་ཞག་བགྲང་བར་བྱའོ། །ཡང་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཚེས་ལ། ཆོས་གོས་རྙེད་ནས་ཞག་བཅུ་གཅིག་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཞེས་རྙེད་པའི་ཞག་ལ་སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་ཚད་ངེས་པ་མ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ལ་ཚེས་ཀྱིས་སྔ་དྲོ་ལ་རྙེད་ནས་བཅུ་གཅིག་གི་སྔ་དྲོ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། འཆང་སྤང་གཉིས་དང་འཇོག་པ་སོགས་ལ་སྐྱ་རེངས་བཅུ་གཅིག་དང༌། སོ་གཅིག་པ་སོགས་ཤར་དགོས་ཏེ། སྐྱ་རེངས་བརྒྱད་པ་ཤར་ནའོ། ཞེས་འབྱུང་བས་རྙེད་བའི་ཉིན་མོ་སོང་བའི་སྐྱ་རེངས་ལ་བྱས་ན་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་ཞག་གཅིག་ལས་འདས་པར་འཆང་བའི་བཅས་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་རྙེད་ནས་སྐྱ་རེངས་བགྲང་དགོས་ ལ་དེ་ལྟ་ན་ཞག་བཅུ་གཅིག་དང་སོ་གཅིག་སོགས་འདའ་དགོས་སོ་ཟེར་རོ། བསྡུས་པ་འགྱུར་གསར་ལས་ཀྱང་འཆང་བ་ལ་བཤད་ཟེར་ཏེ་བརྟག་གོ །མི་འཐད་དེ་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཞག་བཅུ་གཅིག་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནའོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཞག་བརྒྱད་པའི་སྐྱ་རེངས་ཞེས་སྦྱར་གྱི། སྐྱ་རེངས་རེ་རེ་ནས་བགྲངས་པའི་བརྒྱད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཞག་བཅུའི་ནང་དུ་གཞན་ལ་གཏང་བར་བྱ་བའམ། ཞེས་སོགས་མི་གསུང་བར་བཅུ་གཅིག་གི་ནང་དུ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བཅུ་པ་གསུམ་ཤན་གྱི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་མི་བལྟོས་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ་བཅུ་འདས་པ་ལ་བཅུ་གཅིག་པའི་ཚེ་འོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་སྨན་ཞག་བདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་བརྒྱད་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ན་དབྱར་ཞག་བདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་ཡང་བསྒྲེ་ཞིང༌། འདོད་ན། ཞག་གཅིག་ཏུ་བྱིན་རླབས་གསུངས་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ། ཞེས་པ་ལ་མི་མཚུངས་པའི་ལན་དབྱར་ལ་ཞག་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་ལ། སྨན་ལ་དེར་མ་ངེས་ཏེ། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་བཞིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟག་པའི་གནས་སོ། །གནས་པ་ལ་ནི་ཞེས་པ་ནི། མཚན་མོའི་མཐའ་མ་གཏོགས་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཉམས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་ངེས་སམ་ཞེ་ན། གནས་འབྲེལ་གྱི་བདུན་ལ་སྦྱོར་བའི་སྣོད་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བར་སྟོན་ཞིང༌། དེ་ཡང་དམག་གི་ནང་ན་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་མཚན་མོ
Chinese
并且，知道罪恶的想法也非常沉重，因此那时就大声地说了。在谈论了令人不悦的事情之后，对于不听话的人，就严厉地对待。区分者是：在劝诫之前介入分裂，以及帮助分裂者，以及明知自己做了被驱逐的行为，还说想要去等等，以及属于僧侣们的过失之根本，以及与善逝之经部相关的法相一致，以及与律相一致地说话，如果使自己不被提及，那么一切都会变成恶作。像这样，四种情况都一样地解释了。那么，对于最初的两个剩余的情况，如果在劝诫之前介入是恶作，那么作为介入的特殊情况而被驱逐，为什么只显示在下面的两个剩余情况中呢？因为介入的介入，如 टीका 中所说，是在劝诫之后的介入。是即使劝诫了也不放弃的介入。而分裂和随顺分裂的两种情况是，只要参与了那个行为，劝诫就成立了，而对于下面的两种情况，在没有谈论和忆念的情况下，即使做了五次劝诫也不放弃的介入，只有恶作，所以没有错误。对于被驱逐和没有谈论忆念的情况，直到劝诫之前都不应该劝诫。谈论是：谈论一方，忆念是：完全地忆念。剩余的是：基础在什么情况下产生呢？如果不放弃工作的劝诫的结尾，即在第三次陈述工作的结尾。对于各自的特征，四种情况中，第一种是：如果不放弃什么意义呢？会变成僧团分裂的剩余，即怂恿，也就是伤害他人。在什么地方怂恿呢？在分裂的地方。谁在分裂呢？僧团，简而言之，在僧团分裂的地方，如果不放弃自己调伏的第三次陈述的结尾，就是分裂的剩余。认为这和法轮的分裂是一样的，是不恰当的。对于应该分裂的人，是异生，满足八个以上，适合补充，这三个，以及分裂者，从法来说，是非法的方面。
English
And, knowing that sinful thoughts are also very heavy, therefore at that time it was said loudly. After talking about unpleasant things, those who do not listen are treated harshly. The distinguisher is: intervening in division before exhortation, and helping the division, and knowingly doing the act of being expelled, and saying that they want to go, etc., and the root of faults belonging to the monks, and in accordance with the Dharma related to the Sugata's Sutras, and speaking in accordance with the Vinaya, if one makes oneself not to be mentioned, then everything will become a misdeed. Like this, all four situations are explained in the same way. Then, for the first two remaining situations, if intervening before exhortation is a misdeed, then as a special case of intervening, being expelled, why is it only shown in the two remaining situations below? Because the intervention of intervening, as stated in the Ṭīkā, is the intervention after exhortation. It is the intervention of not giving up even after exhortation. And the two situations of division and following division are that as long as one participates in that action, exhortation is established, and for the two situations below, in the absence of talking and remembering, even if five exhortations are made, the intervention of not giving up only has misdeeds, so there is no error. For the situation of being expelled and not talking about remembering, one should not exhort until before the exhortation. Talking is: talking about one side, remembering is: completely remembering. The remainder is: in what situation does the basis arise? If one does not give up the end of the exhortation of the work, that is, at the end of the third statement of the work. For each of the characteristics, in the four situations, the first is: if one does not give up what meaning? It will become the remainder of the Sangha's division, that is, instigation, which is harming others. Where is one instigating? In the place of division. Who is dividing? The Sangha, in short, in the place of the Sangha's division, if one does not give up the end of the third statement of one's own taming, it is the remainder of division. It is inappropriate to think that this is the same as the division of the wheel. For the person who should be divided, is an ordinary being, fulfilling more than eight, suitable for supplementing, these three, and the divider, from the Dharma, is the illegal aspect.
Chinese
说为应补充的二者。若不舍弃，会成为随顺方的残余，是指随顺僧团破和合者的同伴，如努力般先前不舍弃则为残余。此处说为具足六法比丘之上，加入成为破和合自性之友的七者。若不舍弃，会成为破坏家庭的残余，是指破坏家庭的比丘，对于驱逐自己的僧团，以邪恶的想法欲求、嗔恨、愚痴、恐惧的势力，虚假地说这个僧团如此请求驱逐我的事业。如先前般不舍弃则为残余。此处所驱逐之境是，不具足出家之相戒律的在家众一人以上，以何物驱逐之事物是，违背染污之戒律，或宣扬他人之罪过，于何者安立诽谤之境是，于具足六法之上，集会受用，及于驱逐自己随顺于法。应知之境是，具足五种名称，身体普通，与自性相异三者。所依是，与努力驱逐相连。若不舍弃，会成为不悦意的残余，是指比丘以超胜的戒律来管束指出罪过者，正在谈论时说：任何比丘都不应对我说任何戒律。如此，对于自己的戒律，所有比丘都不应说，若不舍弃此行为则为残余。若比丘和所遮止的学处以指定的方式不应说，则为恶作。此应舍弃之境是，十方所住一切。应知之境是，于具足六法之上，是指责我者，说为六者。所依是，对所指责之事忆念而贪执。顶礼一切智者。第三品为堕罪，对于仅忏悔某些堕罪不足够，而必须舍弃财物的舍堕，有共同和不共同两种，其中第一种有五种，与时间相关的共同是四部经。
English
It is said that there are two that should be supplemented. If one does not abandon it, it will become a remainder that follows the side, which means following the companion of the one who breaks the harmony of the Sangha. If one does not abandon it as before, as if striving, it is a remainder. Here, it is said that on top of a monk who possesses six qualities, there are seven who join as friends of the nature of breaking harmony. If one does not abandon it, it will become a remainder that destroys the family, which refers to a monk who destroys the family. Towards the Sangha that expels oneself, with evil thoughts, desire, hatred, ignorance, and the power of fear, one falsely says that this Sangha has requested to expel my actions in this way. If one does not abandon it as before, it is a remainder. Here, the object to be expelled is one or more householders who do not possess the signs and vows of ordination. The object with which one expels is violating the precepts of defilement or proclaiming the faults of others. The object upon which one establishes slander is, on top of possessing six qualities, gathering and enjoying, and following the Dharma in expelling oneself. The object to be known is possessing five names, having an ordinary body, and being different from one's own nature. The basis is said to be connected with striving to expel. If one does not abandon it, it will become an unpleasant remainder, which refers to a monk who disciplines the one who points out faults with superior precepts, and says while discussing: No monk should speak to me about any precepts. In this way, regarding one's own precepts, all monks should not speak. If one does not abandon this action, it is a remainder. If a monk and the prohibited training ground should not speak in a specified manner, it is an evil deed. The object to be abandoned is all that dwells in the ten directions. The object to be known is, on top of possessing six qualities, the one who accuses me, said to be six. The basis is attachment to the memory of what was accused. Homage to the All-Knowing One. The third section is about offenses. For some offenses, it is not enough to merely confess, but one must abandon possessions. There are two types of abandonment offenses: common and uncommon. Among the first type, there are five. The common one related to time is the four Sutras.