Tibetan
མ་པོ་ཞེས་པ་བཟློག་བསྒོའི་ལྟུང་བ་ལས་གཞན་པར་བསྟན་པར་སྔ་མ་རྣམས་སྨྲའོ། །དེའི་དགོངས་པ་ནི། འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། ཞེས་གསུངས་པས་སྦོམ་པོའི་རྒྱུར་གྱུར་བའི་འཇུག་པ་ཐོག་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཞམས་ཏེ་བསྒོས་པའི་འོག་དང༌། གསོལ་བའི་སྔ་རོལ་གྱི་བར་གྱི་འཇུག་པ་ནི་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་བའི་སྦོམ་པོ་དང་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བཞམས་བསྒོའི་དུས་དང༌། དེའི་སྔ་རོལ་གྱི་འཇུག་པ་ལ་སྦོམ་པོ་མེད་པས་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བའི་འོག་ཅེས་གསུངས་ལ། གསོལ་བ་བརྩམས་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི། བཞམས་བསྒོ་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བའི་སྦོམ་པོའི་རྒྱུར་མ་རུང་བས་གསོལ་བའི་སྔ་རོལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིགས་ཏེ་བསྒོ་གྱུར་གྱི་སྤོམ་པོ་ནི། བསྒོས་ཀྱང་མི་གཏོང་པའི་འཇུག་པ་ལ་བསྐྱེད་དགོས་པ་བཞམས་བསྒོའི་སྔ་རོལ་ཏུ་བསྒོ་བ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བཞམས་སྒོ་བྱེད་བཞིན་ པ་ན་བསྒོས་ཟིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་མགོ་བརྩམས་པ་ནས་ཕལ་ཆེར་བྱས་པའི་བར་གྱི་འཇུག་པ་ཡང་སྤོམ་པོའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས། རང་རང་གི་གསུམ་གཉིས་ཤེས། བརྗོད་པ་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་བར་གྱི་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །སྦོམ་པོ་ཐ་མ་ནི། བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་སྒོ་ནས་གསུམ་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་འཇུག་པ་ལ་བཞག་གོ །ཊཱིཀྐར་འཇུག་པ་འདི་ནི་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི། བཞམས་བསྒོའི་དུས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་བསྒོས་ཟིན་པའི་འོག་གི་འཇུག་པ་ལ་མི་བྱའོ། །འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱས་ནི། བསྐྲད་པའི་ལས་མ་བྱས་པར་འདུན་པས་འགྲོའི། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟེར་བ་དང༌། གླེང་དྲན་མ་བྱས་པར་ངག་གི་ཉན་པར་འཇུག་པ་ཡང་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྐྲད་པ་སོགས་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་སོ། །ཞུས་པ་ལས། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ཉེས་བྱས་དང༌། སྐབས་དེར་བསྒོ་བར་མི་བྱ་དང༌། བསྒོས་ཀྱང་མི་ཆགས་པར་གསུངས་པའི་ཐ་མ་ནི། ཆགས་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་འཐད་པ་ནི། ཊཱིཀྐ་ལས། །གནས་སྐབས་འདི་ལ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཤས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་སོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ཊཱིཀྐར། དྲན་པར་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དྲན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དམ་པ་ཉིད
Chinese
所謂的“瑪布”，先前的論者們說，這是為了說明除了遮止誓言的墮罪之外。其意是：由於說“進入就是結合”，因此要從始末兩個方面來把握成為粗重之因的進入。例如，在被要求之後和祈請之前之間的進入，是源於誓言的最初粗重之因。在要求誓言之時及其之前的進入沒有粗重，所以說“被要求之後”。祈請開始之時的進入，因為即使要求誓言也不會放棄，不能成為粗重之因，所以說“祈請之前”。這非常合理，因為誓言所生的粗重，必須產生於即使要求也不放棄的進入，因為在要求誓言之前根本沒有誓言，而且在要求誓言之時也沒有完成誓言。同樣，從祈請和第一個陳述開始到幾乎完成之間的進入也不是粗重之因。各自的三分之二要知道。第一個、第二個和第三個陳述之前的進入都被視為粗重。最後的粗重，是在第三個陳述的三分之二之間的進入中確立的。《釋論》中說“這個進入是”，指的是要求誓言之時的進入，而不是指完成誓言之後的進入。說“進入就是結合”，是為了排除說“在沒有進行驅逐的行為時，由於慾望而行”等等，以及在沒有談論記憶時，進入語言的聽聞也變成結合，因此驅逐等被說成是那個結合的結合罪。在提問中，那兩者的情況下的墮罪是惡作，並且在那個時候不應該要求誓言，即使要求也不會執著，最後是為了消除對執著會變成惡作的懷疑。變成惡作的理由是，在《釋論》中說：“因為在這個時候，強烈的執著和罪惡的想法很少。”因此，被說是惡作。又在《釋論》中說：“在憶念的情況下，即使已經憶念起過失，也不會完全放棄，所以是堅定的執著。”
English
The so-called 'Mapo,' the previous commentators said, is to explain that it is other than the transgression of the reversed vow. Its meaning is: Because it is said that 'entering is union,' therefore, one must grasp the entering that becomes the cause of grossness from both the beginning and the end. For example, the entering between being requested and before the supplication is the cause of the first grossness arising from the vow. There is no grossness in the entering at the time of requesting the vow and before it, so it is said 'after being requested.' The entering at the time of beginning the supplication, because even if the vow is requested, it will not be abandoned, and it cannot become the cause of grossness, so it is said 'before the supplication.' This is very reasonable, because the grossness born of the vow must arise from the entering that is not abandoned even if requested, because there is absolutely no vow before requesting the vow, and there is no completion of the vow at the time of requesting the vow. Similarly, the entering from the beginning of the supplication and the first statement until almost completion is also not the cause of grossness. One should know two-thirds of each. The enterings before the first, second, and third statements are all regarded as gross. The final grossness is established in the entering between two-thirds of the third statement. The commentary says, 'This entering is,' which refers to the entering at the time of requesting the vow, not the entering after the vow has been completed. Saying 'entering is union' is to exclude saying 'walking due to desire without performing the act of expulsion,' etc., and entering into the hearing of language without talking about memory also becomes union, therefore expulsion, etc., are said to be the transgression of that union. In the question, the transgression in the case of those two is an evil deed, and one should not request a vow at that time, and even if requested, one will not be attached, the last is to eliminate the doubt that attachment will become an evil deed. The reason for becoming an evil deed is that the commentary says, 'Because at this time, strong attachment and sinful thoughts are few.' Therefore, it is said to be an evil deed. Again, the commentary says, 'In the case of remembrance, even if the fault has been remembered, it will not be completely abandoned, so it is firm attachment.'