Tibetan
་ཐོས་རང་རྒྱལ་བའི་ནོར་བརྐུས་པ་ནི། ལྷའི་ནོར་བརྐུས་པ་དང་འདྲའོ། ཞེ་འབྱུང་བ་དང༌། བདག་འཛིན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོའི་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱི། རྩ་འགྲེལ་མཁན་གྱི་བཞེད་པ་ནི་སྔ་མའོ། །ལྟུང་བའི་ས་ཚིགས་ལ་གསུམ་ལས། སྦོམ་པོ་རང་སྐྱ་བ་ནི། སྙན་པ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག །རིན་ཐང་མ་ཚང་བའི་སྦོམ་པོར་བྱེད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་རྫས་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས། ཕམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་མཐར་ཐུག་མ་ཚང་བའི་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་རྐུ་སེམས་མེད་པས་སྦོམ་པོ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱི། ཊཱིཀྐའི་དགོངས་པ་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་རྐུ་སེམས་མེད་པ་ལ་ལྟུང་མེད་དུ་གསུངས་ཤིང༌། འདི་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་སྦོམ་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྐུ་སེམས་ཡོད་ལ། དངོས་པོ་མ་ཚང་བ་ལ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་ནི། འདིར་མ་སྨྲས་ཀྱང༌། སྔར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཚང་ན་ཡང་ཕམ་པ་མེད་དེ། བརྙན་པའི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་གཞིའི་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཏན་དུ་དབྲལ་འདོད་མ་ཚང་བས་རྐུ་སེམས་ཀྱིས་ངོ་བོ་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་འཐད་པར་སྣང་ངོ༌། །རྟོག་པས་ཀྱང་ངོ༌། ཞེས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་གཤགས་འགྱེད་པའི་དུས་ན་ཁྱད་གསོད་ཀྱིས་གསོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་གྱི་ཚིག་གི་སྐབས་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་འདེབས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དངོས་གཞི་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་ཉིད་ན། བསམ་པའི་དབང་གིས་རང་གི་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དེ་ཉེས་པའི་རྣམ་པའི་ཐེ་ཚོན་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་དངོས་གཞིའི་རྣམ་པར་འགྱུར་གྱི། དངོས་གཞིར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ ན། འདི་ནི་བདག་གི་ཡིན་སྙམ་པའམ། ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའམ། ལྷས་བྱིན་ལ་སོགས་པས་བདག་ལ་བྱིན་ནོ་སྙམ་པའམ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རྟོག་པ་འདི་ནི་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཉེས་པ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེས་ན་དངོས་གཞིའི་རྣམ་པའོ། །མདོ་འདིའི་ཡུལ་འདི་ལ་འདུ་ཤེས་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ནི་མེད་དེ། གང་ཡང་རུང་བའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། འདི་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ལྟའང་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཊཱིཀྐ་ལས་གསུངས་
Chinese
听闻偷盗自己寺庙的财物，如同偷盗天神的财物。因为生起羞耻心，并且没有我执的缘故，所以说是“粗罪”，但是根本注释者的观点是前一种。堕罪的处所分为三种，粗罪自性是悦意。对此，有些人认为是价值不完整的粗罪，有些人认为没有单独成立的实物，所以没有他胜罪，有些人认为是最终不完整的粗罪，有些人认为没有偷盗心，所以不是粗罪的定义。但是，注释的观点是在其他情况下说没有偷盗心就没有堕罪，而这里是为了显示不予取的粗罪，所以有偷盗心，物品不完整而成为粗罪，虽然这里没有说，但以前已经成立了。因此，即使物品完整也没有他胜罪，因为是被虚妄分别的势力所摄持。因此是粗罪，而且是正行的粗罪，就像加行一样。因为这样说了。因此，说因为永远没有完全断绝的意愿，所以偷盗心的体性不圆满，这种说法似乎是合理的。还有“分别”。分为两种，第一种是：有些人认为在辩论的时候，通过贬低对方来消除对方的言辞机会，从而进行回答，这就会变成正行。第二种是：有些人认为在进行分别的时候，由于思念的缘故，会生起是自己的想法，但是因为这与罪过的形式的怀疑有关，所以对于这种情况，会变成正行的形式，但不会变成正行，例如：认为“这是我的”，或者认为“不是完全占有的”，或者认为“天授等人给了我”，或者像这样进行分别，因为这种分别与其他人完全占有等的想法的罪过有关，因此是正行的形式。这部经的对境，对于这个对境，像认识一样，没有犹豫，因为是具有“随便哪个都可以”这样的对境的缘故。确定“这是有罪的”之后，也仍然会这样做，因此，注疏中说，仅仅是其他对境。
English
Hearing that stealing the property of one's own monastery is like stealing the property of the gods. Because of the arising of shame and the absence of self-grasping, it is said to be a "coarse offense," but the view of the root commentator is the former. There are three places of downfall, the nature of the coarse offense is pleasing. Some say that this is a coarse offense of incomplete value, and some say that there is no separately established entity, so there is no defeat, and some say that it is an ultimately incomplete coarse offense, and some say that it is not the definition of a coarse offense because there is no stealing mind. However, the commentary's view is that in other cases, it is said that there is no downfall if there is no stealing mind, but here it is to show the coarse offense of not giving, so there is a stealing mind, and the coarse offense is caused by the incompleteness of the object, although it is not said here, it has already been established before. Therefore, even if the object is complete, there is no defeat, because it is taken by the power of false discrimination. Therefore, it is a coarse offense, and it is the coarse offense of the main action, just like the preparation. Because it is said so. Therefore, it seems reasonable to say that the nature of the stealing mind is not complete because there is never a complete intention to separate. Also, "discrimination." There are two types, the first is: Some people think that in the debate, by degrading the other party to eliminate the opportunity for the other party's words, and then answer, this will become the main action. The second is: Some people think that at the time of discrimination, due to the thought, the idea of being one's own will arise, but because this is related to the doubt of the form of sin, so for this situation, it will become the form of the main action, but it will not become the main action, for example: thinking "This is mine," or thinking "It is not completely occupied," or thinking "Devadatta and others gave it to me," or discriminating like this, because this discrimination is related to the sin of the idea of others completely occupying it, so it is the form of the main action. For the object of this sutra, for this object, like recognition, there is no hesitation, because it is the reason for having an object like "anything is fine." After determining that "this is sinful," they will still do it, therefore, the commentary says that it is only another object.
Tibetan
པའི་དགོངས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །གདམས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི། གང་བཟང་ངན་མེད་པ་རྐུའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡང་གང་གདམས་པ་ལ་དངོས་གཞིའི་རྣམ་པ་སྟེ་སྦོམ་པོའོ། །འདི་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་བརྐུ་བའི་ཕྱིར་སྦོམ་པོར་བསྟན་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྦོམ་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། གདམས་ཏེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཀར་ཡང་རུང༌། མ་བཀར་ཡང་རུང་སྟེ་སྦོམ་པོའོ། །དེས་ན་གདམས་པ་ན་ཡང་སྦོམ་པོ་གཅིག་དང༌། གདམས་ཏེ་བརྐུ་བའི་ཆེད་དུ་ནོམ་པ་ནའང་སྦོམ་པོ་གཞན་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྟུང་བའི་ས་ཚིགས་ནི་བརྒྱན་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །བརྣོགས་པ་ནི། མི་སྦྱིན་པར་ཐག་བཅད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་རྐུ་བའམ། འོན་ཏེ་གཏོད་པ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དེའི་ཚེ་ནི་གནས་ནས་སྤོ་ཞིང་དངོས་པོ་ཚང་ཡང་སྦོམ་པོ་ཡིན་གྱི་ཕམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐུ་བར་ངེས་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གདམས་པ་ལ་གཉིས་ལས། བདག་པོས་མི་ཤེས་པར་ཞལ་ཏ་བ་རང་གིས་སྦས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ལ། ཞལ་ཏ་བའི་མངོན་སུམ་དུ་བདག་པོ་རང་གིས་སྦས་པ་ནི། བརྣོགས་པ་ཙམ་གྱི་བརྐུས་པར་མི་རུང་གིས་གནས་ནས་སྤྲོ་བ་ནི་བརྐུས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གདམས་པ་ཞེས་སོ། །གཞན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི། སྔར་བརྣོགས་པར་བྱེད་ལ། ཕྱིས་བསྙོན་ན་བརྣོགས་པ་དེ། བསྙེན་པས་བར་དུ་ཆོད་པས་བརྣོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དངོས་གཞི་རྣམ་པའི་སྦོམ་པོའོ། སྔར་བསྙོན་ནས་ཕྱིས་བརྣོགས་པ་བསྙོན་པ་དེ་ན་བརྣོགས་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཉེས་བྱས་མ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་གཞུང་ལས་སྦོམ་པོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་དུ་མའི་སེལ་བ་ནི། སྐྱེས་པ་ཞེས་ཏེ་སྔར་ཆུད་གཟན་པའི་སྤྲོས་པའོ། །མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་ནི་ནན་ཁུགས་ཞེས་སོགས་སོ། །ནན་ཁུགས་ནི་མཐུས་རྐུ་བའོ། །དངན་འཐེན་ནི་རྫས་ཁྱེར་བ་མི་སྟེར་བའོ། །འདིར་གཞུང་ནི། བཙུན་པ་བརྐུ་བ་རྣམ་པ་དུ་མཆིས། ཉེ་བར་འཁོར་དྲུག་སྟེ། ནན་ཁུགས་ཀྱིས་བརྐུ་བ་དང༌། སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་བརྐུ་བ་དང༌། གཏམས་པས་བརྐུ་བ་དང༌། ཕྱིར་བསབ་པས་བརྐུ་བ་དང༌། དངན་འཐེན་གྱི་བརྐུ་བ་དང། ཆོས་བརྐུའོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བརྐུ་བ་དྲུག་པོ་དེ་དག་བཀའ་སྩལ་ན། དེ་དག་དུ་ཞིག་གིས་མཐའི་ལྟུང་པར་འགྱུར། ཉེ་བར་འཁོར་ཆོས་རྐུ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ མཐའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་བརྐུ་བ་ནི། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྐུ་སེམས་མེད་པས་ལྟུང་བ་མེ
Chinese
应当寻求其意。所谓“指定”，是指认为无论好坏都是偷盗，像这样想的时候，对于所指定之物，有真实的基础形态，即粗重。这表明，为了在其他情况下偷盗而显示的粗重，会变成与那不同的另一种粗重。即使将“指定”分开，或者不分开，都是粗重。因此，在指定时也是一种粗重，指定后为了偷盗而隐藏时，又变成另一种粗重。堕落之处是“装饰”等等。犹豫是指决定不给予。在什么时候偷盗呢？或者，当给予时犹豫不决，心怀二意时，即使从原处移开，物品齐全，也是粗重，而不是失败，因为不能确定是偷盗。如是说。指定有两种情况：主人不知道，由侍者自己隐藏，这是之前已经说明的；侍者在场，主人自己隐藏，仅仅是犹豫不决，不能算是偷盗，从原处移开才算是偷盗，因此称为“指定”。所谓“其他”，是指之前犹豫不决，之后否认，那么犹豫不决这件事，因为否认而中断，犹豫不决是加行，是真实基础形态的粗重。之前否认，之后犹豫不决，因为犹豫不决而中断，所以称为加行，这不是恶作，因为引用来作为此处的依据的经文中说是粗重。多种支分的区分是“男子”等等，这是之前已经阐述过的。最终的情况是“强行夺取”等等。强行夺取是指用暴力偷盗。抵赖是指拿了东西不给。这里经文说：比丘偷盗有多种，近事有六种，即强行夺取偷盗，欺骗手段偷盗，隐藏偷盗，退还偷盗，抵赖偷盗，以及法偷盗。比丘世尊开示这六种偷盗，那么其中哪一种会导致边际堕落？近事，除了法偷盗之外，其他所有都会导致边际堕落。如是说。其中法偷盗是指执持经部等法，因为没有偷盗之心，所以没有堕落。
English
One should seek its meaning. "Designated" means that whatever is good or bad is considered stealing. When thinking like this, the designated object has a real basic form, which is coarse. This indicates that the coarseness shown for stealing in other situations will become another different coarseness. Even if the "designated" is separated or not separated, it is coarse. Therefore, there is one coarseness in designation, and when hiding for stealing after designation, it becomes another second coarseness. The place of downfall is "decoration" and so on. Hesitation means deciding not to give. When does stealing occur? Or, when hesitating to give, being of two minds, even if moved from the original place and the items are complete, it is coarse, not defeat, because it cannot be determined as stealing. So it is said. There are two types of designation: the owner does not know, and the attendant hides it himself, which has been explained before; the attendant is present, and the owner hides it himself, merely hesitating is not considered stealing, moving it from the original place is considered stealing, therefore it is called "designation." "Other" means hesitating before and denying later, then that hesitation, because of denial, is interrupted, hesitation is the application, the coarseness of the real basic form. Denying before and hesitating later, because hesitation is interrupted, it is called application, which is not a misdeed, because the scripture cited as the basis here says it is coarse. The distinction of various limbs is "male" and so on, which has been explained before. The final situation is "forcible seizure" and so on. Forcible seizure means stealing by force. Repudiation means taking things and not giving them. Here the scripture says: There are many kinds of stealing by monks, six kinds of close attendants, namely stealing by force, stealing by deception, stealing by hiding, stealing by returning, stealing by repudiation, and stealing of Dharma. When the monk, the Blessed One, taught these six kinds of stealing, which of them would lead to the downfall of the edge? Close attendants, except for stealing of Dharma, all others will lead to the downfall of the edge. So it is said. Among them, stealing of Dharma means holding the Sutra Pitaka and other Dharmas, because there is no intention to steal, there is no downfall.