Tibetan
་རྫས་འདི་ནི་རྫས་བདག་མི་དབང་ཞིང༌། ཁོ་བོ་དབང་ངོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེས་པའོ། །གལ་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དུས་ དེ་ལ་བྱེད་ན། ཞུ་བར་བརྐུས་པ་ནའམ་ཞེས་སོགས་མཐར་ཐུག་གི་རབ་དབྱེ་བཤད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་བློ་དེ་སྐྱེས་ན་ནི་ཁུར་དུ་གྲགས་པ་སོགས་མེད་ཀྱང་མཐར་ཐུག་ཚང་ལ། མ་སྐྱེས་ན་ནི་ཁུར་དུ་གྲགས་པ་སོགས་ཡོད་ཀྱང་མཐར་ཐུག་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། གཞུང་ལས་ཁུར་དུ་གྲགས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དངོས་པོའི་ས་མཚམས་བསྟན་གྱིས། རང་དབང་བའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ས་མཚམས་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་གི་དུས་དེ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། རྩོད་པ་སྔ་མ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞུང་ནས་བཤད་པའི་མཐར་ཐུག་ནི་མ་ངེས་ཀྱང། ཕལ་ཆེ་བས་དེར་བཞག་གོ་ཞེས་ལན་འདེབས་མོད་ཀྱང༌། འདིར་ནི། དང་པོ་ལ་མཚོན་ཁུར་དུ་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་དུ་གྲུབ་བློ་སྐྱེ་བ་དང་། གྲགས་པའི་ཚེའང་མི་སྐྱེ་བ་ཡོད་མོད། དེའི་དབང་དུ་མ་བྱས་ཀྱིས། འོན་ཀྱང་གོས་རླུང་གི་གཏོར་བ་ལྟ་བུ་ལེ། ཁོ་བོས་རྫས་འདི་བསྡུས་ཏེ་ཁུར་དུ་བྱེད་ཐུབ་ན་ངེས་པར་ཐོབ་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་ནི་མི་ཐོབ་བོ་སྙམ་པའི། ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་རྐུ་བའི་དགེ་སློང་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། འགྲེལ་པར་ཡང༌། སྤྱིར་སྦྱོར་བར་བྱས་པ་དེའི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བར་བྱ་བར་འདོད་ནས། དེ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁུར་དུ་བྱས་པས་བཟོད་རྐུའོ་སྙམ་པའོ། ཞེས་པ་དང༌། བཏུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཏུས་ཟིན་ནས་གཟོད་རྐུའོ་སྙམ་པའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། རྩོད་པ་ཕྱི་མའང་མི་འཐད་དེ། ཊཱིཀྐ་ལས། གང་གི་ཚེ་རླུང་གིས་གོས་དག་རྣམ་པར་གཏོར་བར་གྱུར་པའམ། རྫས་ གཞན་དག་གཏོར་བར་གྱུར་བ་ན། དགེ་སློང་གིས་དེ་དག་ཁུར་དུ་གྲགས་ཏེ། རྐུའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས། དེས་དེ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་ན། འདི་ལྟར་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རིན་ཐང་གི་ཚད་ཀྱིས་གོས་ལ་སོགས་པ་དག་ཁུར་དུ་གྲགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་གནས་ནས་སྤོ་བར་བྱེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ནའང་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལ་བསྡུའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཡོད་ཀྱི་རྐུའོ་སྙམ་པའི་བློ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི། འདི་ལྟར་བཙོ་བླག་མཁན་གྱི་གོས་བཏིང་བ་རླུང་གིས་ཁྱེར་ཞིང༌། དགེ་སློང་དེ་ལ་སྦྱོར་བས་ཇི་སྲིད་དུ་ནོམ་པར་མི་བྱེད། ཉུག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ནོམ་པར་བྱེད། ཉུག་པར་བྱེད། གོས་དག་སྡུད་པར་བྱེད། བམ་པོར་སྒྲེ་བར་བྱེད་ཅིང༌། ཇི་སྲིད་དུ་གནས་ནས་གནས་སུ་སྦེད་པར་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་བས་གོས་འཐོར་བ་སྡུད་པ་དང༌། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཐོགས་པ་གནས་སུ་སྤེད་པར་བྱེད་ན་རྐུས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཐང་བརྩི་བར་བྱ་ཞིང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འོག་མར་ཡང་གཞུང་དྲང་ཞིང་དོགས་པ་བཅད་དོ། །དོགས་པ་ནི་ལུང་ལས། ཁུར་དང་ཕུང་པོའི་གསལ་ཁ་མེད་པར་གནས་ནས་གནས་སུ་སྦེད་པར་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་པ་གོས་ཐོར་བ་སྡུད་པ་དང། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ཐོགས་པའི་ཚེའང་གནས་སྤགས་ཡོད་པས་རིན་ཐང་རྩི་བའི་དུས་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའོ། །དེ་གཅོད་པ་ལ་ཊཱིཀྐར། གནས་ནས་སྤོ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྐུའོ་སྙམ་པའི་བློ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཤུགས་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ་ནི་རྐུའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཡོད་པར་ཁས་ བླངས་པས་མཐར་ཐུག་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་པར་གསལ་ཞིང༌། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཐར་ཐུག་ལ་ལྟོས་པའི་རྐུ་བའི་བསམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཐོབ་བློ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། མདོ་དང་པོ་གཉིས་ལས་མཐར་ཐུག་གི་དུས་སུ་རྐུ་བའི་བསམ་པས་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ལའང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱབ་པའི་ཞེས་པས་གཅད་པར་བྱ་བའི་དོགས་པའི་གཞི་ནི་ལུང་ལས། མཚམས་ལས་འདས་ན་ཞེས་སྨོས་ཀྱི། རྫས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚམས་ཞེས་མི་འབྱུང་བས། རྫས་ཀྱི་ཁྱབ་པའི་མཚམས་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའོ། ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ཟེར་རོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་མཚམས་གཉིས་ལས་གསལ་བས་བཅད་པའི་མཚམས་ནི། བརྐོས་པ་དང༌། རྩིག་པ་དང། ཆུ་ཀླུང་གང་གིས་བཅད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་གྲགས་བའོ། །ཅིག་ཤོས་ནི། རབ་ཏུ་མི་མངོན་པའི་སྤྱད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་ངོ་བོ་བདག་ཉིད་མ་གྲགས་པ་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། ས་ཞག་འདྲ་བར་གྱོང་ཞིང་གྲུགས་པ་ནི་གྱོང་གྲུགས་པའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རལ་བ་ནི་གས་པའོ། །ཡི་གེར་བྲིས་པ་ནི་བྲིས་པའོ། །ཚོན་ཁ་དོག་གཅིག་ལས་ཁ་དོག་ཐ་དད་ནི་ཁ་དོག་གཞན་ནོ། །སྒོ་གླེགས་དང། རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི་བར་མཚམས་སོ། །ཞིང་ལོག་པའི་སྣང་རྒལ་ལ་སོགས་ནི་བར་ཆད་དེ། སྣང་སྒལ་གྱི་ངོས་གཉིས་ནི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ངོས་དེ་གཉིས་ནས་གནས་པའི་ས་གཞིའི་ཆ་གཉིསཀྱི་དབུས་ན་ གནས་པའི་ཕྱིར་མཚམས་སོ། །གལ་ཏེ་བརྐོས་པ་དེ་མུ་དང་ཁ་ད་ཆད་དུ་གང་ན་ཆེད་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། གལ་ཏེ་མ་གང་སྟེ་དེར་དབྱིག་གུའམ། འབེག་གམ། རེ་ལྡེས་བར་བཅད་པ་ནི་ཕྱོགས་སོ་སོར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྲོག་ཆགས་ཀྱི་
Chinese
生起“此物非物主所有，我能支配”之念。如果将最终之时 定于彼时，则“盗取时”等最终之差别解释将变得无意义。因为，如果生起之前的念头，即使没有被认为是负担等，也具备最终条件；如果没有生起，即使被认为是负担等，也无法成就最终条件。另外，经中通过被认为是负担等的方式来指示物品的界限，而没有指示生起自主之念的界限，因此，将最终之时定于彼时是不合理的。如果有人对之前的争论说：经中所说的最终并不确定，但大多数情况下都这样认为。虽然这样回答，但在这里，就最初而言，在未被认为是负担之前，会生起已得之念，而被认为时也不会生起。但这并不是指这种情况。然而，比如像风吹散的衣服一样，如果偷盗的比丘犹豫着想：如果我能收集此物并使其成为负担，就一定能得到，在此之前则不能得到。这是针对这种情况而说的。注释中也说：一般来说，想要排除所做的行为，因此，“做了之后”的意思是，认为做了之后就能忍受偷盗。以及“收集之后”的意思是，认为收集完之后才能偷盗等等。因此，后面的争论也是不合理的。 टीका（梵文天城体，ṭīkā，梵文罗马拟音，ṭīkā，注释）中说：当风将衣服等吹散，或者其他物品被吹散时，比丘认为它们是负担，并以偷盗的想法收集它们。像这样，即使以价值五摩沙迦（梵文天城体，माषक，梵文罗马拟音，māṣaka，一种古代货币单位）等的价值标准，在衣服等被认为是负担之前就移动它们，也不会因此而失败。因为那时他有收集的想法，而没有偷盗的想法。这里的经文是：比如，漂洗工铺开的衣服被风吹走，只要那个比丘没有占为己有，没有触摸，就会犯轻罪。占为己有，触摸，收集衣服，卷成一捆，只要从一个地方到另一个地方
English
The thought arises, "This object is not owned by anyone, and I can control it." If the ultimate time is fixed at that time, then the explanation of the ultimate distinctions such as "at the time of stealing" will become meaningless. Because, if the previous thought arises, even if it is not considered a burden, it possesses the ultimate condition; if it does not arise, even if it is considered a burden, it cannot achieve the ultimate condition. Furthermore, the scriptures indicate the boundaries of objects through being considered a burden, etc., but do not indicate the boundaries of the arising of the thought of autonomy. Therefore, it is unreasonable to fix the ultimate time at that time. If someone argues against the previous dispute, saying that the ultimate mentioned in the scriptures is not certain, but in most cases, it is considered so. Although this is the answer, here, in the first place, before being considered a burden, the thought of having obtained it arises, and when it is considered, it does not arise. But this is not referring to this situation. However, like clothes scattered by the wind, if the stealing monk hesitates, thinking, "If I can collect this object and make it a burden, I will definitely get it, but not before that." This is said in reference to this situation. The commentary also says: Generally, wanting to exclude the action that has been done, therefore, "after doing" means thinking that after doing it, one can endure stealing. And "after collecting" means thinking that one can steal only after collecting, etc. Therefore, the latter dispute is also unreasonable. The ṭīkā says: When the wind scatters clothes, etc., or other objects are scattered, the monk considers them a burden and collects them with the intention of stealing. Like this, even if one moves clothes, etc., with a value standard of five māṣakas, etc., before they are considered a burden, one will not fail because of it. Because at that time, he has the thought of collecting, but not the thought of stealing. The scripture here is: For example, if the clothes spread out by a washerman are blown away by the wind, as long as that monk does not take possession of them and does not touch them, he will commit a minor offense. Taking possession, touching, collecting clothes, rolling them into a bundle, as long as it is from one place to another
Chinese
如果说“放置”的话，捡起散落的衣服，拿着鲜花和果实放置在原来的地方，这被称为偷盗，应该估算价值。像这样，下面也同样公正地断除了疑惑。疑惑是经文中说：“没有负载和堆积的明确指示，从一个地方隐藏到另一个地方”，捡起散落的衣服，拿着鲜花和果实的时候，因为已经移动了位置，是否是估算价值的时候呢？为了断除这个疑惑，在注释中说：“即使从一个地方移动到另一个地方，也不会失败，因为那时没有偷盗的想法”。这句话暗示了在失败的时候，承认有偷盗的想法，因此最终取决于想法，这很明显。而且，就像之前说的那样，这是取决于最终的偷盗想法，这与获得的想法是不同的。在前两个经文中，说在最终的时候需要偷盗的想法，这也适用于其他情况，因为没有理由区分。关于“遍及”这个词，应该断除的疑惑的基础是经文中说：“如果超过了界限”，但没有说“遍及物质之外的界限”，所以是否是物质遍及的界限呢？这是之前的人们说的。关于“它的特征”这个词，因为两个界限很明显，所以被断除的界限是：雕刻的和，墙壁和，河流，无论什么隔断，都是世间公认的。另一种是：完全不明显的行为，在世间其自性不为人所知。它的特征是：像泥土一样坚硬且发出声音的是坚硬的声音。在一个方向上破裂的是裂开。写在上面的是书写。从一种颜色到不同的颜色是其他颜色。门闩和，栏杆等等是间隔。田地翻转的田埂等等是障碍，田埂的两侧不属于其中，因为从那两个侧面存在于两个地面的部分中间，所以是界限。如果雕刻的那个在边缘和表面上断裂，那么应该说是一个整体。如果不是那样，在那里用泥土或者，篱笆或者，栏杆隔开，那么应该说是不同的部分。生物的
English
If it is said to "place," picking up scattered clothes, holding flowers and fruits and placing them in their original place, this is called stealing, and the value should be estimated. In the same way, the doubts are also justly cut off below. The doubt is in the scriptures, it says: "Without a clear indication of load and accumulation, hiding from one place to another," picking up scattered clothes, when holding flowers and fruits, because the position has been moved, is it the time to estimate the value? In order to cut off this doubt, the commentary says: "Even if moving from one place to another, it will not fail, because there is no thought of stealing at that time." This sentence implies that at the time of failure, it is admitted that there is a thought of stealing, so in the end it depends on the thought, which is obvious. Moreover, as said before, this depends on the ultimate thought of stealing, which is different from the thought of obtaining. In the first two scriptures, it is said that the thought of stealing is needed at the ultimate time, which also applies to other situations, because there is no reason to distinguish. Regarding the word "pervading," the basis of the doubt that should be cut off is the scripture saying: "If it exceeds the boundary," but it does not say "the boundary outside the pervading of matter," so is it the boundary of the pervading of matter? This is what the previous people said. Regarding the word "its characteristics," because the two boundaries are clear, the boundaries that are cut off are: the carved ones, and, walls and, rivers, whatever separates, are recognized by the world. Another is: completely imperceptible behavior, whose nature is not known to the world. Its characteristics are: being as hard as soil and making a sound is a hard sound. Breaking in one direction is cracking. What is written on it is writing. From one color to different colors is another color. Door latches and, railings, etc. are intervals. Field ridges that are turned over, etc. are obstacles, the two sides of the field ridge do not belong to it, because they exist in the middle of the two ground parts from those two sides, so it is a boundary. If the carved one breaks at the edge and surface, then it should be said to be a whole. If it is not so, if it is separated there by soil or, fence or, railing, then it should be said to be different parts. Of living beings