Tibetan
ར་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་ཆོས་ལྡན་གྱི་རྙེད་པ་བྱུང་ན་བླང་བར་བྱ་ཞིང་དེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཐུན་མོང་གི་བྱ་བ་ནི་གནས་བརྟན་དང་བར་མ་དང་གསར་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱིམ་དུ་དབང་པོ་མ་རྒོད་པ་དང༌། མ་ཁེངས་པ་དང༌། ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་དང༌། མིག་སྨད་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། དབང་པོ་དུལ་བ་དང༌། ལུས་ངག་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་དང་གྲོང་བའི་ཆོས་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་དང༌། ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་གསོ་སྦྱོང་དང༌། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་གཟུང་བ་ལ་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ལྡན་གྱི་གཏམ་བྱ་ཞིང་ཁྱིམ་པ་དེ་དག་ལ་ཚངས་སྤྱོད་འཕེལ་བའི་གནས་བཞི་ལ་སོགས་པ་མི་བརྗོད་དོ། །དགེ་འདུན་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་དག་གིས་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་མི་བཅའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ བསྒྲུབ་པ་ནི་རང་ལས་བསླབ་པའི་སྒོ་ནས་རྒན་པ་ལ་གྲལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར་བསྟབ་པར་བྱ་ཞིང་དེས་བསྟབས་པ་དང་དུ་མི་བླང་བ་དང༌། གཞོན་པ་ལ་ཕྱག་དང་གྲལ་གྱི་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དང༌། བསླབ་པ་རྒན་གཞོན་མཉམ་པ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཕྱག་མི་བྱ་ལ། སྔར་འོངས་པ་གྲལ་གོང་དུ་འཁོད་ཅིང་རྙེད་པ་དང་པོར་བྲིམ་པ་དང༌། ལས་སུ་ཕྱིས་འོངས་པ་བསྐོ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྒན་གཞོན་བར་མ་རྣམས་ལ་གུས་པ་ལ་སོགས་པས་གནས་པ་དང༌། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལས་གཞན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱ་ལ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་ངེས་པར་སྒྲུབ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཡང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་མི་བྱའོ། །ཕ་མ་དང་ནད་པ་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རང་གི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། བྱ་བ་ཕལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཚོ་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་ལྟ་བུ་དང༌། ལྷག་པར་རྙེད་པའི་ཚེ་ཚོད་མི་ཟིན་པར་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཏེ་གོས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང༌། ཟས་བསོད་སྙོམས་དང༌། གནས་མལ་ཤིང་དྲུང་དང༌། སྨན་བཀུས་ཏེ་བོར་བ་སྟེ་ཚངས་སྤྱོད་འཕེལ་བའི་གནས་བཞི་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་ཞིང༌། སྦྱངས་ པའི་ཡི་དམ་བླངས་པ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་གནས་བ
Chinese
此外，如果获得符合佛法的财物，应当接受，并按照其所指示的那样去修行。第三，共同的行为是，所有上座、中座和新学比丘，在家中应当调伏诸根，不傲慢，不骄纵，不长久停留，应当谦逊，对在家众布施，调伏诸根，身语如法约束，以远离世俗之法的方式安住于梵行，行持八支斋戒，皈依，受持居士等学处的基础，以及其他符合佛法的言谈，但对于那些在家众，不应提及增进梵行的四种方法等。已经成为僧团的比丘们，即使不做也不会有过失，但不要制定会损害他人的戒律。第二，如何对待应恭敬和不应恭敬的对象：应当以学习的态度，对年长者给予座位和顶礼等恭敬，但不应接受他们的恭敬。不应对年轻者给予顶礼和座位的恭敬。戒腊相同者之间不应互相顶礼。先来者应坐于上位，首先分配所得之物，后来者应被委派工作。对于年长、年轻、中等的梵行者，应以恭敬等态度对待。除了堪布和轨范师之外，不应恭敬破戒者。即使堪布和轨范师破戒，也必须给予恭敬，但必须事先禀告住持上师。即使父母和病人是在家人，也应给予恭敬。第三，如何处理自己的事务，分为如何处理善行事务和如何处理一般事务两种。首先，出家和受具足戒者，不应像外道那样进行无益的苦行，尤其是在获得财物时，应避免无节制地使用，而应依靠四种增进梵行的方法，即穿着粪扫衣，乞食，住在树下，使用腐烂的药物。除了已经修习的本尊之外，不要安住于其他地方。
English
Furthermore, if one obtains possessions that are in accordance with the Dharma, one should accept them and practice as instructed. Third, the common actions are that all elders, middle, and newly ordained monks should subdue their senses in the home, not be arrogant, not be haughty, not stay for long periods, be humble, give to the laypeople, subdue their senses, properly restrain body and speech, abide in celibacy by turning away from worldly ways, practice the eight-limbed fast, take refuge, take the basis of training such as the lay vows, and engage in other Dharma-related conversations, but one should not mention the four ways to increase celibacy to those laypeople. Monks who have become part of the Sangha will not be at fault even if they do not do these things, but they should not establish rules that would harm others. Second, how to treat those who are worthy of respect and those who are not: One should show respect to elders with seats and prostrations, etc., from the perspective of learning, but one should not accept their respect. One should not show respect to younger ones with prostrations and seats. Those of equal seniority in vows should not prostrate to each other. Those who came earlier should sit in the higher seat and be given the first distribution of possessions, and those who came later should be assigned work. One should abide with respect, etc., for the elder, younger, and middle celibates. One should not show respect to those who have broken their vows other than the Khenpo and Acharya, but even if the Khenpo and Acharya have broken their vows, one must show respect, but one must first inform the abbot. Even if parents and patients are laypeople, they should be shown respect. Third, how to handle one's own affairs is divided into how to handle virtuous affairs and how to handle ordinary affairs. First, those who have renounced and taken full ordination should not engage in pointless austerities like those of the heretics, especially when obtaining possessions, one should avoid using them without restraint, but should rely on the four ways to increase celibacy, namely wearing rag robes, begging for food, living under trees, and using rotten medicine. Other than the deity one has already practiced, do not dwell in other places.
Tibetan
ཞི་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ལ་གནས་ནས་གཞན་གྱིས་གཤེ་བ་དང་ཁྲོ་བ་དང་རྡེག་པ་དང་མཚང་འབྲུ་བ་ལ་སླར་གཤེ་བ་སོགས་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། བསླབ་པ་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་བསླབ་པ་ལ་གུས་ཤིང་བག་ཡོད་པས་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྐབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དང་པོ་ཉིད་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། བླ་མའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རང་གི་དོན་བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱ་བའི་གཞི་འདི་དག་ལས་དགེ་བར་གང་འགྱུར་རམ་ཞེས་དགེ་བ་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བྱ་བ་ཕལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལུས་ཀྱི་བྱི་བྱད་དང༌། ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྐྲ་སྤུ་སེན་མོ་བྲེག་པ། ཁྲུས་བྱ་བ། ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་གཞན་བསྒྲུབ་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་བྲེག་པའི་ཚུལ། གོས་གང་གིས་བྲེག །གནས་གང་དུ་བྲེག །བྲེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི་དགོན་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲ་སོར་གཉིས་དང༌། གྲོང་མཐའ་པས་ཕྱེད་དང་གཉིས་ལས་ལྷག་པ་མི་གཞག་ཅིང༌། གཙུག་ཕུད་ཀྱང་མི་གཞག་གོ། ། རྨའི་མཐའ་སྐོར་མ་གཏོགས་པའི་སྐྲ་བ་ལང་གི་སྤུ་ལྟར་མི་བྲེག་པ་དང༌། གསང་གནས་དང་བྱིན་པ་དང་མགྲིན་པ་མན་ཆད་ལུས་གཞན་གྱི་ཡང་སྤུ་བྲེག་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། རྨའི་ཆེད་དུ་བྲེག་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་གནས་བརྟན་མཁས་པ་དག་ལ་དྲིས་ཏེ་བྲེག་པར་བྱའོ། །སེན་མོ་ཡང་དབུས་མཐོ་ཞིང་མཐའ་དམའ་བའམ་མཉམ་པར་བྲེག་ཅིང༌། དྲི་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དྲུད་པར་བྱ་ལ། ཚོན་གྱིས་བྱུག་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་གོས་གང་གིས་བྲེག་པ་ནི་བླ་གོས་གྱོན་བཞིན་པ་ལ་སོགས་པས་མི་བྲེག་ཅིང༌། རྒྱར་ནི་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཁྲུ་ལ། །སྲིད་དུ་ཁྲུ་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྐྲ་བཟེད་དམ། མེད་ན་རྡུལ་གཟན་གྱིས་སྟོད་བཀབ་སྟེ་བྲེག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་གནས་གང་དུ་བྲེག་པ་ནི་སྟན་ལ་སོགས་པ་བཏིང་བ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱག་དར་འཕྱག་པའི་གནས་སུ་སྐྲ་སེན་སོགས་མི་བྲེག་ཅིང༌། རླུང་དང་ཉི་མ་དང་ཆར་པའི་དུས་དང༌། རྒན་པོ་དང་ནད་པ་མ་གཏོགས་པས་ཁྱམས་དང་གནས་ཁང་སྒོ་ཁང་སོགས་སུ་བྲེག་པར་མི་བྱའོ། །བཞི་
Chinese
不依赖戒律就不会有罪过。像这样安住于舍弃两种极端，对于他人谩骂、愤怒、殴打和揭短，不做反击等；对于阅读、念诵和如理作意等的需求，随后进行成办；通过思维守护戒律的利益和不守护戒律的过患，以恭敬和谨慎来成办戒律；对于进入房屋等任何依赖而产生堕落的情况，从一开始就保持正念，务必不使堕落产生而努力成办；在做上师的事情等时候，也要以正知不让自己的义利、禅定和阅读等衰退，并且对于这些事情的基础，要勤奋地寻求什么会转变成善事。第二，对于一般事务如何成办，分为身体的修饰和用具如何成办两种。第一种又分为剃头发、体毛、指甲，洗澡，以及其他身体的事务三种。第一种又分为剃发的规矩，用什么剃，在什么地方剃，剃完之后如何做四种。第一种是寺院的人头发留两指长，村边的人留二指半长，不能再长，也不留发髻。 除了伤口周围，头发不能像牛毛一样剃；对于私处、臀部以及喉咙以下的身体其他部位的毛发也不应剃，为了伤口需要剃的时候，也要请教持戒的智者后再剃。指甲也要剃成中间高两边低或者平整，为了清除污垢要锉磨，但不要涂颜色。第二，用什么剃，不能穿着僧衣等剃，尺寸是“宽度二尺半，长度三尺”，用符合这个尺寸的接发布，没有的话用披单遮盖上半身来剃。第三，在什么地方剃，不能在铺设垫子的地方，以及僧众扫地的场所剃头发指甲等，刮风、下雨、有太阳的时候，以及除了老人和病人，不能在走廊、房间、门口等地方剃发。第四
English
There will be no faults if one does not rely on discipline. Thus, abiding in abandoning the two extremes, one should not retaliate against others' insults, anger, beatings, and exposing of shortcomings, etc.; one should subsequently accomplish the needs of reading, recitation, and proper attention, etc.; through contemplating the benefits of guarding the precepts and the faults of not guarding them, one should accomplish the precepts with respect and caution; regarding any activity, such as entering a house, that may lead to downfall, one should maintain mindfulness from the very beginning and strive to ensure that no downfall occurs; when doing the work of the guru, etc., one should also ensure with awareness that one's own benefit, meditation, and reading, etc., do not decline, and one should diligently seek what will turn into virtue from these bases of activity. Secondly, how to accomplish ordinary activities is divided into two: how to accomplish bodily adornment and how to accomplish implements. The first is further divided into three: cutting hair, body hair, and nails; bathing; and other bodily activities. The first is further divided into four: the manner of cutting hair, with what to cut, where to cut, and what to do after cutting. The first is that monks in monasteries should keep their hair two finger-widths long, and those on the edge of villages should keep it two and a half finger-widths long, no longer, and should not keep a topknot. Hair should not be cut like cow hair except around wounds, and hair on the private parts, buttocks, and below the throat should not be cut either; when it is necessary to cut for the sake of a wound, one should ask the wise elders before cutting. Nails should also be cut high in the middle and low or flat on the sides, and they should be filed to remove dirt, but should not be painted. Secondly, with what to cut, one should not cut while wearing monastic robes, etc., and the size is "two and a half cubits wide and three cubits long," use a hair-catching cloth that meets this size, or if not, cover the upper body with a dust cloth to cut. Thirdly, where to cut, one should not cut hair, nails, etc., in places where mats are laid out or in places where the Sangha sweeps, and one should not cut hair in corridors, rooms, doorways, etc., during windy, sunny, or rainy weather, and except for the elderly and sick. Fourthly,