Tibetan
ས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ་དང་ལྔའོ། །དང་པོ་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་དང༌། ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཟས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་མིན་པར་རང་ཆེད་དུ་འབོད་པ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་ཟས་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་གང་རུང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། ནར་མའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་སྔ་ཕྱི་སོ་ སོར་དབང་བ། ཟས་ཕྱི་མ་ལ་གོས་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པའམ་དེའི་རིན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་གི་དུས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཟས་གཅིག་གིས་འཚོ་མིནུས་པའི་ནད་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཕྱག་བདར་རེ་ལ་དེ་ཙམ་མམ་དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ལ་མ་བབ་པར་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་རང་རང་གི་འཁོར་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་རྣམས་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚང་མ་ཚང་མ་བརྟགས་པ་དང༌། དགོས་པ་མེད་པར་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་རང་གི་ཟན་གཅོད་པ་རྣམས་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་གཅིག་ནས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་ཟ་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ཞིང་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་འདུག་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། བདག་པོ་ཁྱིམ་པ་གནས་བཞིན་པའོ། །དེ་ན་གནས་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །གང་བཟའ་བའི་ཟས་ནི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིག་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། ཉི་མ་གཉིས་པའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གནས་དེར་ཞག་ལོན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཤིང་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གནས་དེར་ཟས་མི་ཟ་བར་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་སྡོད་པ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དངོས་སུ་མི་གནས་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་རབ་བྱུང་དང་ཉེ་དུ་དབང་བའི་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བླང་པའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཚད་ཡོངས་སུ་བཅོད་པ་དང༌། ཅི་ཙམ་དགོས་པ་ལོང་ཞེས་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཡོས་སུ་བྱས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་འབྲས་མ་ག་ངྷའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་བཙོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་བླངས་པའི་གནས་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བླགས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཏེ་གནས་གཞན་དུ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གཞན་ལ་ལྷག་པ་ ལེན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མེད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། ཐུག་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པའོ། །ཟ་བའི་དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྤངས་པ་རྫོགས་ཤིང་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་པ་དང་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་བྱིན་ལེན་སྟོབས་པར་འོས་པའི་གང་ཟག་བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟོབས་པའོ། །ཀུན་སློང་བསམ་པ་ཐག་པས་དེ་རིང་འདི་ལས་མི་བཟའ་འོ་སྙམ་ནས་སྤོང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་རེ་ཞིག་གི་སྒྲ་མ་སྦྱར་བར་ཚེག་གོ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པའམ་ལྡང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་སྨྲས་པའི་དོན་གོ་བའམ་འདུག་པའི་གནས་བཏང་བའོ། །བཅའ་བ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་བཅའ་བ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་ཟ་བ་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷག་པོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གང་གིས་ལྷག་པོ
Chinese
非时食的堕落，仪轨之外的堕落，不应取而取的堕落，共有五种。第一种是取食过量和食用过量两种。第一种有三种，第一种是一日之内取食过量，屡次食用的堕落行为有四种，从根本的支分来说，取食的对境是居士具备五种法，从内心深处想要具有食物的特征，不是为了僧众而是为了自己而呼唤。所取的食物是属于五种食物中的任何一种，不是剩余的食物，是适宜且达到一份食物的量，施主先后各自拥有，对于后面的食物没有达到一件衣服的长度或者没有其价值的财物。时间是一天的时间，不是饥荒的时期。所依是不能依靠一份食物生存的病人，以及为了供养三宝而做一次扫地或者坛城大小的工作，以及在同一天走了半由旬以上的路程的人，不是没有铺设硬物。意乐是没有错乱的认知，动机是想要吃第二份食物，行为是开始食用，究竟是吞咽到喉咙里。在时间未到的时候进入居士家乞食，以及进入居士家乞食的时候，常住者要一一审查各自的眷属和突然到来的人，以及没有必要因为愤怒等原因而断绝自己的食物，这些都是应学的恶作。
English
The transgression of eating at an improper time, the transgression of exceeding the ritual, and the transgression of taking what should not be taken, are five in total. The first is twofold: taking excessively and eating excessively. The first has three aspects, the first of which is the transgression of repeatedly eating excessively in one day, which has four aspects. From the perspective of the fundamental branch, the object of taking is a householder who possesses the five qualities, and from the depths of their heart, they desire to have the characteristics of food, calling out not for the sake of the Sangha but for their own sake. The food to be taken belongs to any of the five types of food, is not leftover food, is suitable and reaches the amount of one portion, the previous and subsequent donors each own it, and for the subsequent food, there is no gain of cloth that reaches the length of one cubit or its value. The time is one day, not a time of famine. The basis is not a sick person who cannot survive on one portion of food, and those who have done one sweeping or mandala-sized work for the sake of offering to the Three Jewels, and those who have traveled more than half a yojana on the same day, are not those who have not laid out hard objects. The intention is to have unerring cognition, the motivation is to want to eat a second portion of food, the action is to begin eating, and the ultimate is to swallow into the throat. Entering a householder's home to beg for food before the time has come, and when entering a householder's home to beg for food, the resident should examine each of their retinue and those who have suddenly arrived, and unnecessarily cutting off one's own food due to anger, etc., are all misdeeds to be learned.
Chinese
以具足五支者受取并开始食用，最终吞咽入喉。不在该处食用，而于第二天居住，以及屋主不实际居住，以及内外僧众和亲属掌管的住所食用，犯堕罪。第三，从一位施主处接受超过限量的食物，超过三钵盂的量而接受，犯堕罪，其中四支中的根本支是，接受食物的施主是具足五法的在家居士，并且完全限定了量，以及不是说“需要多少就拿多少”的强势者。所接受的物品是煮熟的、时宜的、可食用的食物，且超过了用摩揭陀小升斗煮的二又二分之一斗稻米的量。是施主自己的。食用的地点是与接受食物的地点不同的地方。想法是不错乱的，动机是想要多吃。行为是以具足五相的语言接受，并在其他地方开始食用，最终吞咽入喉。让别人多拿来食用，犯恶作。第二，食用超过限量之物，其中之二，首先是舍弃后食用的堕罪，其中四支中的根本支是，应当食用、适宜且未入喉的、具有限量的食物，不是汤，不是自己或与自己相似者所增加的。食用的时间不是饥荒时期。所依是舍弃圆满且不是病人。想法是对于舍弃和未增加之物确定或犹豫地食用。动机是想要食用。行为是开始食用。最终吞咽入喉。舍弃完全圆满的相有四支，根本支是，不是饥荒时期，而是适宜且具有限量的时宜食物，是布施、接受、强势者所应布施接受之人，处于能够获得布施接受之处，从内心深处布施。动机是从内心深处想着今天不吃这个而想要舍弃。行为是以具足五相的语言，不加上“一会儿”的声音，而说“策格哦”等等，或者开始站立。最终是听懂所说之义或者放弃所处的座位。如果已经完全舍弃，却没有增加而食用，也会犯堕罪。增加的相是，以何物增加。
English
Taking and starting to eat with the five-limbed, finally swallowing into the throat. Not eating food there, but staying for the second day, and the householder not actually residing, and eating in the dwelling place controlled by internal and external monastics and relatives, is a transgression. Third, taking more than the limit from one donor, taking more than about three alms bowls, is a downfall, of which the root limb of the four limbs is that the donor from whom it is taken is a householder with five qualities, and completely limits the amount, and is not a forceful person who says, "Take as much as you need." The object taken is cooked, timely, edible food, and exceeds the amount of two and a half small Magadha bushels of cooked rice. It belongs to that donor himself. The place of eating is a place other than the place where it was taken. The thought is not confused, and the motivation is to want to eat more. The action is taking with speech that has five characteristics, and starting to eat in another place, finally swallowing into the throat. Causing others to take more and eating is a transgression. Second, eating beyond the limit, of which the first of the two is the downfall of eating after abandoning, of which the root limb of the four limbs is that it is something to be eaten, suitable, and not in the throat, and has a limit. It is other than soup, and has not been increased by oneself or someone similar to oneself. The time of eating is not a time of famine. The basis is that the abandonment is complete and one is not sick. The thought is to eat with certainty or doubt about what has been abandoned and not increased. The motivation is to want to eat. The action is starting to eat. Finally swallowing into the throat. The characteristics of complete abandonment have four limbs, the root limb being that it is not a time of famine, but timely food that is suitable and has a limit, a person who is suitable to be given and received by the giver and receiver, residing in a place where giving and receiving can be obtained, giving from the depths of one's heart. The motivation is to want to abandon, thinking from the depths of one's heart, "I will not eat this today." The action is speaking "Tseg go," etc., without adding the word "for a while," with speech that has five characteristics, or starting to stand up. The finality is understanding the meaning of what was said or abandoning the seat one was in. If one has completely abandoned and then eats without increasing, it will also become a downfall. The characteristic of increasing is what is increased by.