Tibetan
་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ལོང་བ་མ་ཡིན་པ། ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ན་གནས་པ། སྤྱོད་པ་དང་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པ། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། སྔར་ཤེས་པའི་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་དུ་སྟོན་པའི་གནས་ནི་གནས་གཅིག་ཡིན་པ། དུས་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་ཤིང་ཀུན་སློང་ཆོས་སྟོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་གནས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་དང༌། མོའི་མཚན་ཤས་ཆེ་བའི་མཚན་གཉིས་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོན་པ་དང༌། མ་ནིང་ཕོ་མོ་དང་སྤྲུལ་པ་མོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ ཚང་བ་དང༌། བུད་མེད་གཡེམ་ཞིང་རྒོད་བག་ཅན་ལ་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང་བཅས་ཏེ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཚིག་ལྔ་པ་ལ་ལྔ་སྟོན་པ་དང༌། གཞན་དྲུག་ཚུན་ཆད་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང༌། དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་དང༌། སྔར་བཟུང་ཟིན་པ་སྟོན་པ་དང༌། བསྙེན་གནས་འབོགས་པ་དང༌། ཡོན་བཤད་བྱེད་པ་སོགས་ལ་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོན་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགེ་སློང་ལས་ཅིག་ཅར་རམ་སྔར་འདོན་པར་འདོད་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་འདོན་པའི་དངོས་པོ་ནི། སྟོན་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སམ་ཡི་གེ་གང་ཡང་རུང་བ། ངག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། སྔར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུ་འམ་ཅིག་ཅར་འདོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་འདོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདོན་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་འདུལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པ། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་པ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱད་དུ་གསོ
Chinese
是能說話且理解意義的，心識安住於自性，能行使男性的功能，不是盲人，處於聽聞的近處，不依仗以行為和名稱變化的律師和不具備的。所宣說的法是佛陀的教言，是意義的本性，超過五或六個詞句，是不同於先前所知的意義。所宣說的地方是一個地方，時間是一天。對於心識的認知，如果超過五或六個詞句，則以確定或猶豫的任何一種方式來理解，並且意樂是持續不斷地想要宣說佛法。以具備五種語詞特徵的行為開始宣說，最終理解意義。在不同的地方宣說超過五或六個詞句，以及與具有女性特徵較多的第二個名稱的律師一起宣說，以及對男女雙性人和化身女性宣說佛法等不完整的肢體，以及對於淫蕩且放蕩的婦女，與具備特徵的律師一起也宣說佛法，這是錯誤的行為。對於五個詞句宣說五個，以及對其他六個以內的宣說沒有過失，以及回答有針對性的提問，以及宣說先前已經掌握的，以及給予近住，以及做功德開示等，即使超過六個詞句也沒有墮罪。第二，誦讀的墮罪有四，從根本支分來說，與誰一起誦讀的對象是未受比丘戒且具備五種名稱的，身體處於平常狀態，從內心深處想要從比丘那裡立即或先前誦讀，沒有改變面容。所誦讀的事物是：成為宣說者的佛法或任何文字，是語詞的本性，是不同於先前所知的。對於心識的認知沒有錯亂，並且意樂是持續不斷地想要在未受比丘戒者的末尾或立即誦讀。以具備五種語詞特徵的行為開始那樣誦讀，最終完成誦讀。第三，貶損的墮罪有四，從根本支分來說，所貶損的基礎是律部的詞句，是從自己的學處開始的。所要理解的對象是具備六種法的比丘。對於心識的認知沒有錯亂，並且意樂是貶損。
English
Is able to speak and understand the meaning, the mind abides in its own nature, able to perform male functions, is not blind, is near to hearing, does not rely on lawyers who change through behavior and names and is not equipped with them. The Dharma that is taught is the word of the Buddha, is the nature of meaning, exceeds five or six words, is different from the meaning previously known. The place where it is taught is one place, the time is one day. For the cognition of the mind, if it exceeds five or six words, then it is understood in either a definite or hesitant way, and the intention is the continuous desire to teach the Dharma. Starting to teach with an action that possesses five verbal characteristics, ultimately understanding the meaning. Teaching more than five or six words in different places, and teaching with a lawyer who has more female characteristics in the second name, and teaching the Dharma to hermaphrodites and incarnate women, etc., incomplete limbs, and for promiscuous and dissolute women, also teaching the Dharma with a lawyer who possesses characteristics, this is a wrong action. There is no fault in teaching five words for five words, and teaching up to six others, and answering targeted questions, and teaching what was previously grasped, and giving refuge, and making merit statements, etc., even if it exceeds six words, there is no downfall. Secondly, the downfall of reciting has four, from the root branch, the object with whom to recite is one who has not received the Bhikshu vows and possesses five names, the body is in a normal state, from the depths of the heart wanting to recite immediately or previously from the Bhikshu, without changing the face. The things to be recited are: the Dharma or any text that becomes the proclaimer, is the nature of words, is different from what was previously known. There is no confusion in the cognition of the mind, and the intention is the continuous desire to recite at the end or immediately of one who has not received the Bhikshu vows. Starting to recite in that way with an action that possesses five verbal characteristics, ultimately completing the recitation. Thirdly, the downfall of disparaging has four, from the root branch, the basis for disparaging is the words of the Vinaya, which is based on one's own precepts. The object to be understood is a Bhikshu who possesses six Dharmas. There is no confusion in the cognition of the mind, and the intention is to disparage.