Tibetan
ནག་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་བྱེད་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྲིན་བལ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པའི་སྔར་ གྱི་གཞིའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཁ་བསྒྱུར་བས་ནག་པོར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལུག་ནག་གི་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དང༌། བསམ་སྦྱོར་དང་མཐར་ཐུག་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང༌། བལ་སྔོན་པོ་དང་ཁམ་པ་དང་འདམ་ཁ་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་བྱེད་པའི་སྤང་བ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་གླིངས་པའི་སྟན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཆ་གཉིས་བསྲེ་བའི་སྤང་བ་ལ་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི། ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་གྱི་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཆ་གཉིས་བསྲེས་པའི་སྟན་བྱེད་པའི་ཕྱེད་ཀྱི་ཆ་དཀར་པོ་དང་”མཁོབ་བལ་ཆ་མཉམ་དུ་བྱ་དགོས་པ་ལ་དཀར་པོ་ལྷག་པ་བྱས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྲིན་བལ་དང་བལ་ནག་སོགས་ལས་ལྟུང་བ་སྐྱེད་པ་ཡང་ཡུལ་དུས་དེར་རིན་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དཀར་པོ་སོགས་རིན་ཆེ་བ་ལ་ནི་དེ་དག་ལས་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་གཉིས་པ་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། མ་ཉམས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །གང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་སྟན་སྔ་མ་བྱས་ནས་ལོ་དྲུག་མ་ལོན་པ། སྟན་སྔ་མ་ཡོད་པའམ་མེད་ཀྱང་རང་དགར་བཏང་བ་གནང་བ་མ་ཐོབ་ པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གླིངས་པའི་སྟན་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བཀྲམ་པ་རྫོགས་པའོ། །ལོ་ངོ་མཐོང་དྲུག་ལོན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དེ། རྣམ་འབྱེད་ལས། དྲུག་པ་ལ་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། གནང་བའི་སྟན་དང་ལྷན་ཅིག་གམ་རྗེས་སུ་མ་གནང་བའི་སྟན་བྱེད་པར་བརྩམས་པ་ཙམ་ན་ཉེས་བྱས་དང༌། ཕྱི་མ་སྔར་ཟིན་པར་བྱེད་ཙམ་ན་མཐར་ཐུག་གི་ལྟུང་བ་མེད་ཅིང་གཉི་ག་ཟིན་པའི་ཚེ་སྤང་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་སྟན་བྱེད་པའི་གནང་བ་གསོལ་བར་མི་འོས་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་དང༌། གང་ལ་གནང་བ་གསོལ་པའི་དགེ་འདུན་གྱིས་རང་ངམ་བསྐོས་པས་གནང་བ་སྦྱིན་པར་འོས་མི་འོས་མ་བརྟགས་པ་དང༌། རྟོག་པ་པོའམ་སྟན་ལོངས་སྤྱོད་པ་གཞ
Chinese
制作纯黑坐垫时，四者中的基础支分，除了是丝毛之外，其余之前的支分之上，不是通过改色而变黑，而是纯粹的黑羊毛。意乐、加行和究竟与之前相同。制作纯蓝色、棕色和泥色的坐垫，也应如是知晓。这些是关于游牧坐垫的。第三，关于混合两种颜色的舍堕，基础支分是：用超过一半的纯黑羊毛坐垫作为非共同支分，其余支分与之前相同。制作混合两种颜色的坐垫时，一半的成分必须是白色和“མཁོབ་བལ་（音译，一种羊毛）”的等量混合，如果白色过多，则犯了学处恶作。同样，从丝毛和黑羊毛等产生堕罪，也是根据当时当地的贵贱来决定的，如果白色等更贵重，则从那些（白色等）产生堕罪。第四，关于六年内制作第二个坐垫的舍堕，分为堕罪行相和学处恶作两种。第一种，四者中的基础支分，所要成就的事物是坐垫的材料，必须是适宜且符合尺寸，没有损坏，是自己的，并且之前没有进行过符合尺寸的制作。成就所依是：前一个坐垫做好后未满六年，前一个坐垫存在或不存在，但未经允许就随意处理。意乐方面，认知没有错乱，动机是持续不断地想制作游牧坐垫。加行方面，自己或通过他人开始制作。究竟方面，铺设完成。如果满了六年，则没有堕罪。《律分别》中说：“第六年制作则没有堕罪。”产生堕罪的方式是：连同允许的坐垫一起，或者开始制作未经允许的坐垫时，就犯了恶作；之后，当先前的（坐垫）被占据时，就没有究竟的堕罪；当两者都被占据时，就变成了舍堕。第二，学处恶作是：不应该请求允许制作坐垫却请求了，以及被请求允许的僧团，自己或通过他人，没有考察是否适合给予允许就给予了允许，以及观察者或坐垫使用者其他
English
When making a purely black seat, the basic component of the four is that, except for being silk wool, the previous components are not blackened by changing the color, but are purely black sheep's wool. The intention, action, and ultimate result are the same as before. The method of producing abandonment for making purely blue, brown, and mud-colored seats should also be understood in the same way. These are about nomadic seats. Third, regarding the abandonment of mixing two colors, the basic component is: using more than half of the purely black sheep's wool seat as a non-common component, and the remaining components are the same as before. When making a seat mixed with two colors, half of the ingredients must be an equal mixture of white and "མཁོབ་བལ་ (transliteration, a type of wool)", and if there is too much white, then a transgression of the training precept is committed. Similarly, the arising of offenses from silk wool and black wool, etc., is also determined by the value of the place and time. If white, etc., are more valuable, then offenses will arise from those (white, etc.). Fourth, regarding the abandonment of making a second seat within six years, there are two types: the characteristics of the offense and the transgression of the training precept. The first, the basic component of the four, is that the object to be accomplished is the material of the seat, which must be suitable and of the correct size, undamaged, one's own, and not previously made to the correct size. The basis for accomplishment is: less than six years since the previous seat was made, whether the previous seat exists or not, but it was disposed of arbitrarily without permission. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is the continuous desire to make a nomadic seat. In terms of action, one begins to make it oneself or through others. In terms of ultimate result, the spreading is completed. If six years have passed, there is no offense. The Vinaya-vibhaṅga states: "If it is made in the sixth year, there is no offense." The way in which an offense arises is: together with the permitted seat, or when one begins to make an unpermitted seat, one commits a transgression; after that, when the previous (seat) is occupied, there is no ultimate offense; when both are occupied, it becomes an abandonment. Second, the transgression of the training precept is: requesting permission to make a seat when one should not request it, and the Saṅgha that is requested for permission, whether oneself or through others, does not investigate whether it is appropriate to grant permission before granting it, and the observer or the user of the seat, other
Tibetan
ན་གྱིས་ཀྱང་སྟན་གྱི་ཆུ་དང་ཞེང་དུ་ལྷག་ན་མ་བཅད་པ་དང༌། ཚད་ལས་ཆུང་ན་མ་བསྐྱེད་པ་དང༌། རལ་བ་མ་བཙེམས་པ་དང༌། རྡོལ་བ་དང་ཤ་ཟད་པ་ལ་མ་སྦྱར་པ་དང༌། བཅོས་དཀའ་བའི་ཚེ་གནང་བ་མ་བྱིན་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་བལ་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ལས། བལ་འཁུར་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཁུར་པའི་དངོས་པོ་ནི་བལ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཁུར་དུ་ལོངས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་དུ་འཁུར་བའི་ལམ་ནི་སའི་ལམ་དང་། རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཁུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཁུར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་འདས་པའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ཁུར་འཁྱེར་བ་གཞན་མེད་ན་དཔག་ཚད་གསུམ་འཁྱེར་དུ་གནང་བ་ལས་དེ་ལས་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་པ་ན་སྤང་བ་དང༌། འཁྱེར་བ་ཡོད་ན་ཁུར་ཙམ་ནས་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང༌། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་པ་ན་སྤང་བར་འགྱུར་ཞིང་གཉི་ག་ལ་ཡང་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་དང༌། བསྒོམས་བྱུང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་གཞན་པས་ནམ་མཁའ་ལ་འཁུར་བ་དང༌། སྤྲུལ་པས་ཁུར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུས་ཕྲག་རྡང་གིས་ཁུར་འཁུར་བ་དང༌། གློ་དང་རྒྱབ་དང་རྐེད་པ་དང་མགོ་བོས་ཁུར་བ་དང་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་ཁུར་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པ་ཁུར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བལ་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་འཁྲུར་འཇུག་དང་འདྲ་ལ། གང་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བལ་ཡིན་པ་རུང་བ། རྨེལ་བར་འོས་པ། ཚད་ལ་གནོད་པའི་རྨེལ་བའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པ། རང་གི་ཡིན་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་འཁྲུར་འཇུག་དང་འདྲ་བ་ལས་བལ་འཁྲུ་བ་དང་འཚེད་པ་དང་རྨེལ་དུ་འཇུག་པ་གང་རུང་བྱས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནོར་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་བསྐུར་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ ནི་སྦྱིན་བདག་དང་ཕོ་ཉ་བ་དང་ཞལ་ཏ་པ་གསུམ་ག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པའོ། །གང་སློང་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་དུ་ཕོ་ཉ་བ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བསྐུར་ཞིང་དེས་ཞལ་ཏ་པ་ལ་གཏད་པ་ལས་གྲུབ་པའི་གོས་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པའི་ཞལ་ཏ་པས་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལས་རང་དོན་དུ
Chinese
此外，如果坐垫的长度和宽度过长而没有裁剪，尺寸过小而没有增加，裂缝没有缝补，破洞和磨损没有修补，以及在难以修复时没有给予许可等等。第三，关于由羊毛制成的物品，分为两种情况。关于背负羊毛的舍堕，分为四点，其中基础的组成部分是：所背负的物品是羊毛，必须是适合且可以背负的，是自己的，且没有被真正转移。背负的道路是陆路，以及一由旬的距离。时间是一天。意念上，认知没有错乱，动机是为自己背负的意愿没有中断。行为是开始背负，最终超过一由旬的距离。成为堕落的方式是：如果没有其他人帮忙背负，允许背负三拘卢舍，如果超过这个距离一由旬，则舍堕；如果有其他人帮忙背负，从开始背负时起，就犯一个恶作，超过一由旬，则成为舍堕，两者都有超过半由旬的距离时，犯恶作；除了通过禅定获得的幻化之外，在空中背负，以及通过化身背负，都犯恶作。用身体、肩膀或绳子背负，以及用胸、背、腰和头背负，以及除此之外背负超过一半的负重，都犯恶作。第二，关于将羊毛捶打的舍堕，分为四点。基础的组成部分是：捶打的对象与委托背负相同。捶打的物品是足以制作一肘以上布料的羊毛，必须是合适的，可以捶打的，没有进行损害尺寸的捶打行为，并且是自己的。剩余的组成部分与委托背负相同，只是要加上洗羊毛、煮羊毛和捶打羊毛等行为。第二，关于依赖财物的舍堕，分为四种，第一种是委托的舍堕，分为四点。基础的组成部分是：委托的对象，即施主、信使和管家，这三者都必须是具备五种功德的在家人。委托的物品是：施主为了布料的价值而委托给信使宝石，信使又交给管家，由此制成的一肘长的布料。意念上，认知没有错乱，动机是超过六种劝说方式的管家不答应收集施主的心意，而是为了自己
English
Furthermore, if the length and width of the mat are too long and not cut, if the size is too small and not increased, if the tears are not sewn, if the holes and worn parts are not repaired, and if permission is not given when it is difficult to repair, etc. Third, regarding items made of wool, there are two situations. Regarding the abandonment of carrying wool, there are four points, of which the basic components are: the object being carried is wool, it must be suitable and able to be carried, it is one's own, and it has not been genuinely transferred. The road for carrying is the land route, and the distance of one yojana. The time is one day. In terms of thought, the cognition is not confused, and the motivation is the uninterrupted desire to carry for oneself. The action is starting to carry, and ultimately exceeding the distance of one yojana. The way to become a downfall is: if there is no one else to help carry, permission is given to carry three kroshas, if one yojana is exceeded from that distance, then it is an abandonment; if there is someone else to help carry, from the moment of starting to carry, one commits a misdeed, and if one yojana is exceeded, it becomes an abandonment, and for both, if half a yojana is exceeded, one commits a misdeed; other than through the manifestation of meditative power, carrying in the sky, and carrying through transformation, one commits a misdeed. Carrying with the body, shoulders, or rope, and carrying with the chest, back, waist, and head, and carrying more than half of the load in other ways, one commits a misdeed. Second, regarding the abandonment of fulling wool, there are four points. The basic components are: the object of fulling is the same as entrusting to carry. The object of fulling is wool that is sufficient to make more than one cubit of cloth, it must be suitable, able to be fulled, the action of fulling that harms the size has not been done, and it is one's own. The remaining components are the same as entrusting to carry, except that one must add actions such as washing wool, boiling wool, and fulling wool. Second, regarding the abandonment based on wealth, there are four types, the first of which is the abandonment of entrusting, which is divided into four points. The basic components are: the object of entrusting, namely the patron, the messenger, and the steward, all three of whom must be laypeople with five qualities. The object of entrusting is: the patron entrusts jewels to the messenger as the value of the cloth, and the messenger hands it over to the steward, from which a cubit of cloth is made. In terms of thought, the cognition is not confused, and the motivation is that the steward, who exceeds the six types of persuasion, does not agree to collect the patron's mind, but for his own sake.