Tibetan
དང་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའོ། །མ་བྱས་ཀྱང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། ན་སྟེ་ མི་ནུས་པ་དང་ནུས་ཤིང་ནད་པའི་ཡིད་དང་མཐུན་པ་ལ་བཅོལ་བ་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྟུལ་ལ་ལེགས་པར་ཆོས་སྟོན་མི་ནུས་ལ་ལེགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་ཤིང་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ནུས་པ་དང་སྔར་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་པ་སྟེ་བཞིའོ། །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། ནད་པ་མགོན་དང་རྟེན་ཡོད་པ་དང་རང་གིས་རང་གི་གཡོག་ནུས་པ་དང་ནད་རྒྱུན་རིངས་ཀྱིས་ཐེབས་ཏེ་སོས་ཙམ་དུ་འདུག་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། དགེ་ཕྱོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བརྩོན་པ་དེའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གཅིག་གོ །སྡུག་བསྔལ་སྤྱི་མི་སེལ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པ། ཞེས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ནད་པ་དང་འདྲ་ལ་བསལ་བྱའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་སེལ་བ་ནི། བག་མེད་རྣམས་ལ་རིགས་མི་སྟོན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་མཐོང་ན་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པའི་རིགས་པ་དང་ཇི་ལྟར་འཚམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་མི་སྟོན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའོ། །མ་བསྟན་ཀྱང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། རང་གིས་སྟོན་ཚུལ་མི་ཤེས་ཏེ་མི་ནུས་པ་དང་གཞན་བསྟན་ནུས་པ་ལ་བཅོལ་བ་སྟེ་གཉིས་སོ། །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཆོས་ནུས་པ་དང་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ དང་རང་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བས་ལོག་པར་འཛིན་པ་དང་རིགས་པ་བསྟན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་གུས་པ་མེད་པས་དམུ་རྒོད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་བཞིའོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། མ་བསྟན་པའི་ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་པ་སྟེ་གཅིག་གོ །འདི་ཡང་རྒྱས་པར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་བྱ་བའི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ལ་གཉིས། ཕན་མི་འདོགས་པ་དང༌། ཚར་མི་གཅོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་ལས། །དང་པོ་ཕན་བཏགས་པ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། བྱས་ལ་ལན་དུ་ཕན་མི་འདོགས། ཞེས་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་ལན་བྱེད་མི་འདོད་པས་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་ཕན་བཏགས་པ་མི་དྲན་པའམ་མི་སེམས་པས་བྱས་པ་མི་ཚོར་ཏེ་མནར་སེམས་ཀྱིས་དེ་བས་ཆེ་བའམ་མ་ནུས་ན་མཉམ་པའམ་ཐ་ན་ཆུང་ངུའི་མཐུནཔའི་ཕན་ལན་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཉེས་པའོ། །མ་བྱས་ཀྱང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། ཕན་ལན་བྱ་བར་བསྒྲིམས་བཞིན་དུ་མ་ནུས་ཤིང་མ་ལྕོགས་པ་སྟེ་གཅིག་གོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། ཕན་ལན་མ་བྱས་པའི་ཐབས་དེས་འདུལ་བ་སྟེ་གཅིག་གོ། །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། དེ་ཉིད་ཕན་ལན་བྱེད་པ་དེ་མི་འདོད་པ་སྟེ་གཅིག་གོ །ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། གཞན་གྱི་མྱ་ངན་སེལ་མི་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ། གཞན་ཉེ་དུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་བྲལ་བ་ལས་གྱུར་པའི་མྱ་ངན་བྱུང་བ་ ལ་མནར་སེམས་ཀྱིས་མི་སེལ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཉེས་པའོ། །ལྟུང་མེད་ནི་དགོས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་མ་བྱེད་དང་འདྲ་ལ་མྱ་ངན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་དང་དེ་བསལ་ཚུལ་ནི་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བཀྲེན་པ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། ནོར་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ། ཟས་སྐོམ་སོགས་འདོད་པ་ཡང་དག་པ་སྟེ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སློང་བ་པོས་སློང་བ་ལ་ཡོ་བྱད་དེ་དག་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་མ་བྱིན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་དང་བག་མེད་པས་མ་བྱིན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཉེས་པའོ། །མ་བྱིན་ཡང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། རང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་མེད་པ་སྟེ་གཅིག་གོ། །དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་ནི། ཚེ་འདིའམ་ཕྱི་མར་སྐྱོན་སྐྱེད་པའི་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སློང་བ་པོ་དེ་ལ་མི་འཕྲོད་པའི་རྫས་ཏེ་གཉིས་སོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། མ་བྱིན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་འདུལ་འདོད་པ་དང་དེ་ལ་བྱིན་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་བསྲུང་བ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །རང་གི་འཁོར་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ནི་དོན་མི་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ། འཁོར་བསྡུས་པ་ལ་མནར་སེམས་ཀྱིས་གདམས་ངག་མི་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་མི་སྟོན་པ་དང་ཕོངས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་རྣམས་ལས་གོས་ཟས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་ རྣམས་ཆོས་བཞིན་དུ་མི་ཚོལ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་དང་བག་མེད་ཀྱིས་མི་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་མི་སྟོན་ལ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཉེས་པའོ། །དེ་དག་མ་བྱས་ཀྱང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། ན་སྟེ་སྦྱོར་མི་བཟོད་པ་དང་ནུས་པ་གཞན་ལ་བཅོལ་བ་སྟེ་གཉིས་སོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། མི་སྟོན་པ་དང
Chinese
如果不做侍奉和恭敬，那么具有烦恼和心怀异念两种情况的人就不是具有烦恼的。即使不做，从所依的角度来说没有罪过的情况是：生病，即不能做，以及能做但委托给符合病人心意的人，以及智慧极其迟钝，不能很好地讲法，不能很好地领会，并且不能将心专注于所缘境，以及先前答应了其他人，这四种情况。从对象的角度来说是：病人有保护者和依靠，自己能够照顾自己，以及长期患病，仅仅是稍微好转，这三种情况。从需要的角度来说是：为了守护精勤于广大的善事方面，成为其障碍，这是一种情况。不消除普遍的痛苦是：不去做消除痛苦的事情。这是说，是否具有烦恼的堕罪和不堕罪的情况与病人相似，而消除所要消除的痛苦的方式如先前所说。不消除痛苦的因是：不对放逸的人们展示道理。这是说，如果看到对于今生和来世的事情不如理作意而进入的众生，如果具有两种心，不以没有过失的道理和如何相应的如理方式来展示，那么具有烦恼和心怀异念两种情况的人就不是具有烦恼的。即使不展示，从所依的角度来说没有罪过的情况是：自己不知道展示的方式，即不能做，以及委托给能够展示的其他人，这两种情况。从对象的角度来说是：那个人自己能够调伏，以及被善知识摄受，以及自己总是具有苦恼的心情，并且因为心情不好而错误地理解，以及喜欢展示道理但不恭敬，因此变得顽劣，这四种情况。从需要的角度来说是：想要通过不展示的方法来调伏，这是一种情况。这也应当像先前所说的那样详细地了解。与所要利益的特定对象相关联的有两种：不给予利益和不加以惩罚。第一种有六种。第一种是对已经给予利益的人进行颠倒的报答是：对已经做过的事情不回报利益。这是说，对于那些给予利益的众生，因为不想回报利益，所以不报答恩情，并且不记得或不思考所给予的利益，所以不感知所做的事情，因为苦恼的心情比那更大，或者不能做就相等，或者甚至是不给予微小的相应的利益回报。
English
If one does not attend and respect, then those with afflictions and those with other minds are not considered to have afflictions. Even if one does not do it, there is no fault from the perspective of the basis in the following situations: being ill, i.e., being unable to do it, and being able to do it but entrusting it to someone who is in accordance with the patient's mind, and being extremely dull in intelligence, unable to teach the Dharma well, unable to comprehend well, and unable to focus the mind on the object of focus, and having previously promised others, these are the four situations. From the perspective of the object, they are: the patient has protectors and reliance, one is able to take care of oneself, and having been ill for a long time, one is only slightly better, these are the three situations. From the perspective of need, it is: in order to protect against becoming an obstacle to striving for great virtue, this is one situation. Not eliminating general suffering is: not doing the work of eliminating suffering. This is saying that the circumstances of whether or not one has the downfall of afflictions are similar to those of a patient, and the manner of eliminating the suffering to be eliminated is as previously stated. Not eliminating the cause of suffering is: not showing the reasons to those who are heedless. This is saying that if one sees sentient beings who have entered into things of this life and future lives without proper attention, if one has two minds, if one does not show them the faultless reasons and the proper manner of how to be in accordance, then those with afflictions and those with other minds are not considered to have afflictions. Even if one does not show them, there is no fault from the perspective of the basis in the following situations: one does not know how to show them oneself, i.e., one is unable to do it, and entrusting it to others who are able to show them, these are the two situations. From the perspective of the object, they are: that person is able to tame himself, and is taken care of by a spiritual friend, and one always has a distressed mind, and because of a bad mood, one misunderstands, and one likes to show reasons but is not respectful, therefore becoming unruly, these are the four situations. From the perspective of need, it is: wanting to tame by the method of not showing, this is one situation. This should also be understood in detail as previously stated. In relation to the specific object to be benefited, there are two: not giving benefit and not punishing. The first has six. The first is to reciprocate in a reversed manner to those who have given benefit: not giving benefit in return for what has been done. This is saying that for those sentient beings who give benefit, because one does not want to repay the benefit, one does not repay the kindness, and one does not remember or think about the benefit given, so one does not perceive what has been done, because the distressed mind is greater than that, or if one is unable to do so, it is equal, or even not giving a small corresponding benefit in return.
Chinese
如果不做，那么以烦恼和另外的心两种，就是非烦恼的过失。即使不做，但从所依的角度没有过失是：尽力想给予帮助，但不能且无法做到，这是一个。从需要的角度是：用不给予帮助的方法来调伏，这是一个。从对境的角度是：那个人不想要得到帮助，这是一个。对不愉快的事作邪行是：不消除他人的忧愁。这是说，他人因失去亲友和受用而产生忧愁时， 如果不用苦恼的心去消除，那么以烦恼和另外的心两种，就是非烦恼的过失。没有堕罪类似于不做需要的帮助，忧愁的分类和消除忧愁的方法，之前已经详细讲述过了。对悭吝作邪行是：对想要财物的人不布施。这是说，对想要饮食等，即如理如法的乞讨者乞讨时，如果以两种心不给予那些资具，那么以烦恼和另外的心两种，以及放逸不给予，就是非烦恼的过失。即使不给予，但从所依的角度没有过失是：自己没有那些受用，这是一个。从物品的角度是：不适合产生今生或来世过患的，以及对于那个乞讨者不适合的物品，这是两个。从需要的角度是：想要用不给予的方法来调伏，以及如果给予那个人，会损害国王而进行守护，以及守护僧团的内部戒律，这是三个。对自己眷属作邪行是：不对眷属们作利益。这是说，对于聚集的眷属，不用苦恼的心去教诫，也不随顺开示，并且为了那些贫乏的人，不从婆罗门和居士信徒那里，如法地寻求衣服、食物、卧具、坐垫、生病时的医药，以及除此之外的其他资具， 如果以烦恼和另外的心两种，以及放逸不去教诫，也不随顺开示，不去寻求，就是非烦恼的过失。即使不做那些，但从所依的角度没有过失是：生病而无法忍受，以及将能力委托给他人，这是两个。从需要的角度是：不给予开示等。
English
If not done, then with both afflictions and other minds, it is a fault of non-affliction. Even if not done, but from the perspective of the basis, there is no fault: striving to give help, but being unable and incapable, this is one. From the perspective of need: subduing with the method of not giving help, this is one. From the perspective of the object: that person does not want to receive help, this is one. To act wrongly towards unhappiness is: not eliminating the sorrows of others. This means that when others experience sorrow from being separated from relatives and possessions, if one does not eliminate it with a distressed mind, then with both afflictions and other minds, it is a fault of non-affliction. Not incurring a downfall is similar to not doing the necessary help, and the classification of sorrows and the methods of eliminating them have already been explained in detail before. To act wrongly towards stinginess is: not giving to those who desire wealth. This means that when beggars who desire food and drink, etc., i.e., those who beg in accordance with reason and dharma, if one does not give those resources with two minds, then with both afflictions and other minds, and with negligence, it is a fault of non-affliction. Even if not given, but from the perspective of the basis, there is no fault: one does not have those possessions oneself, this is one. From the perspective of the object: it is not suitable to cause harm in this life or the next, and items that are not suitable for that beggar, these are two. From the perspective of need: wanting to subdue with the method of not giving, and protecting against harming the king if given to that person, and protecting the internal discipline of the Sangha, these are three. To act wrongly towards one's retinue is: not benefiting the retinue. This means that for the assembled retinue, not instructing with a distressed mind, nor following up with teachings, and for those who are impoverished, not seeking clothes, food, bedding, cushions, medicine for illness, and other resources from Brahmins and lay devotees in accordance with the Dharma, if with both afflictions and other minds, and with negligence, one does not instruct, nor follow up with teachings, and does not seek, it is a fault of non-affliction. Even if those are not done, but from the perspective of the basis, there is no fault: being sick and unable to endure, and entrusting the ability to others, these are two. From the perspective of need: not giving instructions, etc.