Tibetan
ལ་རྟོན་གྱི་དོན་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་པས་དེ་ལ་མི་རྟོན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཉེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཚིག་མི་ལེགས་ན་དོན་ལེགས་ཀྱང་དེ་ལ་མི་གནས་ལ་ཚིག་ལེགས་ན་དོན་མི་ལེགས་ཀྱང་དེ་ལ་གནས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཚིག་འབྲུ་ཙམ་འཆད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་མི་འཆད་པའམ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨོད་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་ཡི་གེའི་དོན་ལ་ཡང་མ་ཞུགས་སོ། །དེས་ན་བྱང་སར་རྟོན་པ་བཞིའི་སྐབས་སུ་སྔར་ལྟར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཛི་ན་སུ་ཏྲ་དང་ས་མུ་དྲས་ཀྱང་ཆོས་ལ་མ་གུས་པའི་ཉེས་པར་བཤད་དོ། །ཉེས་བྱས་དེ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ལྟ་བ་ངན་པ་སྤོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་དགེ་བ་སྡུད་པའི་བླ་མའི་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་ལས་ཉམས་པ་དང་ཡི་གེ་རྟོན་གྱི་དོན་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་དོན་དུ་ཚིག་འབྲུ་ལ་བརྟེན་པར་འགྲེལ་པ་གསར་མས་བཤད་དོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དང་འགལ་བ་ལ་གཉིས། དོན་བྱ་བའི་ཡུལ་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་དང་འབྲེལ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དོན་མི་སྒྲུབ་པ་ནི། དགོས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་མི་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ། བྱ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནས་བསོད་ནམས་བྱེད་པའི་བར་ བརྒྱད་ལ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་གྲོགས་སུ་མི་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་སེམས་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་རྣམས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ཡུལ་སོ་སོའི་སྐད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་ཤེས་པ་ལ་དེ་སློབ་པར་གྲོ་ལུང་བས་བཤད་དོ། །མ་བྱས་ཀྱང་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། ན་སྟེ་མི་ནུས་པ་དང་སྔར་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་པ་དང་ནུས་པ་གཞན་ལ་བཅོལ་བ་དང་དེ་བས་ཆེས་ལྷག་པའི་དགེ་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡིད་རྟུལ་ཞིང་ལུང་འབོགས་མི་མཁས་པ་སྟེ་ལྔའོ། །བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ནི། གནོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་མི་རིགས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་གཅིག་གོ །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། གྲོགས་འཚོལ་བ་རང་གིས་བྱེད་ནུས་པའམ་བྱེད་པའི་མགོན་དང་རྟེན་ཡོད་པའོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཐབས་དེས་འདུལ་བར་འདོད་པ་དང་གཞན་ཆེས་མང་བའི་མནར་སེམས་བསྲུང་བ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །གནོད་པ་མི་སེལ་བ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་མི་སེལ་བ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་མི་སེལ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱེ་བྲག་མི་སེལ་བ་ནི། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་སྤང༌། ཞེས་པ་སྟེ། ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་དང་འཕྲད་པ་ན་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལ་ནད་གཡོག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྲོ་
Chinese
对于依赖的意义，不要特别重视，如果不依赖它，就会有烦恼的过失。总之，如果文字不好，即使意义好，也不会安住于此；如果文字好，即使意义不好，也会安住于此。有些人诽谤说法者，说他们只会讲解字句，而不讲解意义或不了解意义，这是因为讲解者甚至没有进入文字的意义。因此，在《菩萨地论》中关于四依的章节中，如前所述，应如是行。持律藏和海藏也说这是不恭敬佛法的过失。这三种罪行依次是：舍弃恶见，勤于听闻，以及在积聚善业的上师供养方面有所缺失；而依赖文字的意义，是指为了轻视说法者，而依赖字句，这是新释论的说法。违背利益有情众生有两种情况：与应利益的总体对象相关，以及与个别对象相关。第一种情况有两种：不成办利益，即不成为需要的帮助。也就是说，从确定行为到行善这八件事，如果两种心识不提供帮助，那么烦恼心和另一种心识就不是烦恼心。其他方面如前所述，而正确的术语是指不了解各个地方的语言术语，格隆巴说应该学习这些术语。即使没有做，但从所依的角度来说没有过失的情况有五种：生病而无能为力，之前已经答应了别人，能力委托给了别人，致力于比这更殊胜的善事，以及天生愚钝且不善于接受教诲。从行为的角度来说，有一种：与有害的事物相关，与不符合佛法的事物相关，以及不合理的事物。从对象的角度来说：自己能够寻找帮助，或者有能够提供帮助和依靠的庇护者。从需要的角度来说，有三种：希望用那种方法来调伏，守护其他更多的苦恼，以及守护僧团的内部戒律。不消除损害有两种：不消除痛苦，以及不消除痛苦的根源。第一种情况有两种：不消除痛苦的差别，即舍弃照顾病人。也就是说，当被疾病侵袭或遇到疾病时，两种心识不为病人提供护理等。
English
Regarding the meaning of reliance, one should not be overly attached. If one does not rely on it, there will be the fault of afflictions. In short, if the words are not good, even if the meaning is good, one will not abide by it; if the words are good, even if the meaning is not good, one will abide by it. Some people slander Dharma speakers, saying that they only explain the words and syllables, and do not explain the meaning or do not understand the meaning. This is because the explainer has not even entered into the meaning of the words. Therefore, in the chapter on the four reliances in the Bodhisattva Bhumi, it should be done as previously stated. The Vinaya Sutra and the Samudra also say that this is the fault of disrespecting the Dharma. These three transgressions are, in order: abandoning wrong views, diligently engaging in listening, and being deficient in serving the guru in accumulating merit. And the meaning of relying on the letter is that, in order to despise the Dharma speaker, one relies on the words and syllables, as stated in the new commentary. To act contrary to benefiting sentient beings has two aspects: relating to the general object to be benefited, and relating to the specific object. The first has two aspects: not accomplishing benefit, which means not becoming a helpful friend. That is, from determining actions to doing good deeds, if the two minds do not provide help in these eight things, then the afflicted mind and the other mind are not afflicted. The other aspects are as previously explained, and the correct terminology refers to not knowing the terminology of the languages of various places, which Grolungpa said should be learned. Even if one has not done it, there is no fault from the point of view of the basis in five cases: being sick and unable to do it, having previously promised someone else, entrusting the ability to someone else, striving for a more excellent virtue than that, and being naturally dull-witted and unskilled in receiving teachings. From the point of view of action, there is one: relating to harmful things, relating to things that do not accord with the Dharma, and unreasonable things. From the point of view of the object: one is able to seek help oneself, or has a protector and support who can provide help and reliance. From the point of view of need, there are three: wishing to subdue by that method, protecting other greater afflictions, and protecting the internal discipline of the Sangha. Not eliminating harm has two aspects: not eliminating suffering, and not eliminating the cause of suffering. The first has two aspects: not eliminating the distinctions of suffering, which means abandoning the care of the sick. That is, when one is afflicted or encounters illness, the two minds do not provide care and so on for the sick.