Tibetan
་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་མྱང་འདས་ལ་དགའ་བ་འགོག་ཅིང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བས་མ་གོས་པའི་སྲིད་པར་འཁོར་བ་ལ་བསྔགས་ཀྱི། ལས་ཉོན་དང་དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བ་དང་དེ་ཆད་པའི་མྱང་འདས་ལ་དགའ་བ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །ཉེས་བྱས་དེ་གསུམ་ནི། རིམ་པ་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འཚོ་བ་དག་པ་དང་མི་རྒོད་པ་དང་གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པ་ལས་ཉམས་པ་དང༌། ཉེས་བྱས་དང་པོ་ལ་ ཆང་དང་མཚོན་ཆ་དང་དུག་དང་སྲོག་ཆགས་དང་རྒྱ་སྐྱེགས་ལ་སོགས་པ་འཚོང་བ་དང་མ་བརྟགས་པའི་ཏིལ་དང་ཡུངས་ཀར་འཚིར་བའོ། །ཞིང་ལ་སོགས་པ་ནི། སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་ཞེས་དེ་དག་ཀྱང་ལོག་འཚོར་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་རང་གཞན་གཉིས་ཆ་མཉམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རང་གི་བསྔགས་པ་མི་སྲུང་བ་ནི། གྲགས་པ་མ་ཡིན་མི་སྤོང་བ། ཞེས་པ་སྟེ་རང་གི་ཚིག་མི་བཙན་པའམ་མི་བཙུན་པར་གྱུར་པའི་དྲི་ངས་དང་མི་སྙན་པ་དང་གཏམ་ངན་འབྱུང་བའི་གཞི་རང་ལ་ཡོད་པའི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མི་བསྲུང་ཞིང་མི་སེལ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་གཞི་མེད་པ་མི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མི་བསྲུང་ཞིང་མི་སེལ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཉེས་པའོ། །དྲི་ངས་སོགས་གསུམ་ནི་སྐྱོན་བརྗོད་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་མོ་ཞེས་གྲོ་ལུང་བ་གསུང་ངོ༌། །མི་སྲུང་བ་ནི་དང་པོ་ནས་འབྱུང་འགྱུར་མི་འགོག་པའོ། །མི་སེལ་བ་ནི་བྱུང་ཟིན་འཕྲོ་མི་གཅོད་པའོ། མི་སྙན་པ་སྨྲ་བ་ལ་སེལ་ཐབས་མ་བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་པ་ལ་བརྗོད་མཁན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་བརྡ་སྤྲད་ཀྱང་ཡིད་མི་ཆེས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གང་ཟག་དང་ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ནན་གྱིས་བརྗོད་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །འགྲེལ་པ་གསར་མར་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་དང་པོ་གཉིས་མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་བྱས་པ་ནི་གཞུང་དང་མི་མཐུན་ནོ། །བརྗོད་བྱའི་ སྒོ་ནས་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་སློང་མོ་སྤྱོད་པ་དང་དགེ་བ་སྤྱོད་པའི་གཞིས་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །གཞན་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་རྩུབ་མོས་སྐྲག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་བཅས་ཀྱང་འཆོས་མི་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་མི་དགའ་བའི་གནོད་པའི་ཐབས་དང་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་མི་སྡུག་པའི་ཆད་པས་འདུལ་བའི་ཐབས་དྲག་པོ་གང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་མཐོང་བཞིན་དུ་གཞན་མི་དགའ་བ་བསྲུང་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཐབས་དེ་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་བྱས་པས་ཕ་རོལ་ལ་ཚེ་འདིའི་དོན་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ལ་གཞི་དེས་དེ་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཆུང་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ལ་འགྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །འགྲེལ་པ་གསར་མས། ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པ་ནི་དྲག་པོའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་འགའ་ཞིག་གིས་མ་ཡིན་གྱི་འཇམ་པོའི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀྱང་གི་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་དྲག་པོ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་འཇམ་པོས་ཀྱང་མ་བཅོས་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདི་ལ་དོགས་པ་གོ་ལོག་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་ཕ་རོལ་ཉོན་མོངས་པའམ་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་འཆོས་ནུས་ཀྱང་མི་འཆོས་ན་ཞེས་བཤད་དགོས་པ་འདྲའོ། །ཉེས་བྱས་དེ་གཉིས་ནི་རིམ་པ་ལྟར་དགེ་བ་སྡུད་པའི་དྲན་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་རང་གི་འཁྲུལ་པ་ཤེས་ལ་ཤེས་ནས་ཀྱང་སྤོང་བ་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་སྨྲ་དབབ་པས་དྲན་པར་བྱེད་ པ་ལས་ཉམས་པར་འགྲེལ་པ་གསར་མར་བཤད་དོ། །བཟོད་པ་དང་འགལ་བ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་བཟོད་པའི་རྒྱུ་ལ་མི་གནས་པ་ནི། གཤེ་ལ་ལན་དུ་གཤེ་ལ་སོགས། ཞེས་པ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཉེས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་གཤེ་བ་ནི་ཁྲོས་ནས་སྤྱོ་བའི་ཚིག་གོ །སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཁྲོ་བ་ལ་ཕྱིར་ཁྲོ་བ་ནི་ཁྲོར་གཞུག་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་ངག་མི་སྡུག་པའོ། །རྡེག་པ་ལ་ཕྱིར་བརྡེག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པས་བསྣུན་པའོ། །མཚང་འབྲུ་བ་ལ་ཕྱིར་མཚང་འབྲུ་བ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཉེས་པ་གླེང་བའོ། །གཉིས་པ་ཁྲོ་བའི་རྒྱུན་མི་འགོག་པ་ལ་གཉིས་ལས། རང་གིས་མི་འགོག་པ་ནི། ཁྲོས་པ་རྣམས་ནི་ཡལ་བར་འདོར། ཞེས་པ་སྟེ། རང་གིས་གཞན་ལ་ཉེས་པ་བྱས་པའམ་མ་བྱས་ཀྱང་གཞན་བྱས་པར་དོགས་པ་གཉིས་གང་རུང་ལ་ཕྲག་དོག་ཤས་ཆེ་བའི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སམ་དམན་པར་སོང་ན་ངོ་ཚ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཤད་སྦྱང་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །སེམས་གཞན་གཉིས་དང་བག་མེད་ཀྱིས་མི་བྱེད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་ཉེས་པའོ། །མ་བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་པ་ལ་དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཐབས་དེས་འདུལ་འདོད་པའོ། །ཤད་སྦྱང་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་ཤད་སྦྱང་བྱེད་དུ་འཇུག་འདོད་པ་དང༌། ཤད་སྦྱང་བྱས་ན་སླར་འཁྲུག་པ་སྐྱེ་བའི་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་རྩོད་པ་བྱེད་པ་དང་ཤད་སྦྱང་བྱས་མ་བྱས་གང་ལ་ཡང་སེམས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང༌། ཤད་སྦྱང་མི་འདོད་པའམ་དེས
Chinese
背离涅槃的喜悦，赞美不被业和烦恼束缚的生存轮回。并非阻止不厌倦业和烦恼及其力量所致的轮回，以及喜爱断绝轮回的涅槃。这三种过失是：依次是戒律的清净生活、不粗暴和独自居住的退失。第一种过失是： 贩卖酒、武器、毒药、生物和染料等，以及榨取未经检查的芝麻和芥菜籽。田地等，更不用说，这些也被视为邪命，是学士菩提贤所说。第三，违背自他双方平等的戒律有两种。第一，不守护自己的赞誉是：不舍弃恶名。也就是说，对于自己的话语不尊重或不庄重所导致的诽谤、不悦耳和恶名产生的根源，如果对自身存在的真实事物不守护和不消除，就是有烦恼的过失；如果对没有根据的不真实事物不守护和不消除，就是没有烦恼的过失。诽谤等三种是大的、中等的、小的三种过错，卓隆巴如是说。不守护是从一开始就不阻止未来会发生的。不消除是已经发生的事情不中断。说了不悦耳的话，即使没有采取消除的方法也没有堕落，从说话者的角度来说：与外道交谈，即使不相信，也是对显现执着的 ব্যক্তি，以及被愤怒压倒而强烈地说出，这三种。新释中，将“他人、外道、显现执着”的前两者归为外道，这与经文不符。从所说的事物 的角度来说：对出家、乞讨和行善的基础说不悦耳的话，这三种。因害怕粗暴的利他行为是：即使有烦恼也不调伏。也就是说，对于使他人不悦的损害方法，以及身体和语言的不悦行为，以惩罚来调伏的强力方法，明明看到会对众生产生利益，却仅仅为了守护他人不悦而不采取这种方法，就是有烦恼的。即使不这样做也没有罪过，因为做了这件事会对他人今生的
English
Turning away from the joy of Nirvana, praising the cycle of existence that is not tainted by the bonds of karma and afflictions. It is not to prevent being weary of karma and afflictions and the cycle caused by their power, and to prevent delighting in Nirvana, which is the cessation of that cycle. These three transgressions are: in order, the decline from the pure life of monastic discipline, from not being coarse, and from dwelling in solitude. The first transgression is: Selling alcohol, weapons, poison, living beings, and dyes, etc., and pressing sesame and mustard seeds without inspection. Fields, etc., needless to say, these are also considered wrong livelihood, as stated by the scholar Bodhi Bhadra. Third, there are two ways to violate the precepts of equality between oneself and others. First, not guarding one's own praise is: not abandoning ill-repute. That is to say, if one does not guard and eliminate the source of defamation, unpleasantness, and bad reputation that arises from one's own words being disrespectful or undignified, which exists in oneself, it is a transgression with afflictions; if one does not guard and eliminate unfounded, untrue things, it is a transgression without afflictions. The three, such as defamation, are the three faults of great, medium, and small, as Dro Lungpa said. Not guarding is not preventing what will happen in the future from the beginning. Not eliminating is not interrupting what has already happened. Speaking unpleasant words, even if one does not take measures to eliminate them, there is no downfall, from the perspective of the speaker: speaking with non-Buddhists, even if they do not believe, a person who is manifestly attached, and speaking vehemently while being overwhelmed by anger, these three. In the new commentary, the first two of "others, non-Buddhists, manifestly attached" are classified as non-Buddhists, which is inconsistent with the scripture. From the perspective of what is said, Speaking unpleasant words about the basis of ordination, begging, and virtuous conduct, these three. Being afraid of harsh altruistic actions is: even with afflictions, one does not tame. That is to say, seeing that the means of harming others who are displeased, and the forceful means of taming unpleasant actions of body and speech with punishment, will benefit sentient beings, but one does not take that means merely to protect others from being displeased, then one is afflicted. Even if one does not do it, there is no fault, because doing it would cause others this life's
Chinese
会变成小小的争端，而这个争端会让他非常不舒服。经论中也有解释说，别人的小事会变成自己的大事。新释中说：与烦恼俱生是猛烈的行为。有些人说，不是的，也有温和的行为。这个“也”字的意思是，不仅是猛烈的，如果不用温和的方式来调伏也是一样，但这一点似乎有误解。因此，应该说，即使能够调伏对方的烦恼或大过错，如果不调伏也是一样的。新释中解释说，这两种过失，是依次像守护正念一样行持积累善法，知道自己的错误，知道之后也舍弃，以及用利益众生的语言来忆念，从而避免堕落。与忍辱相违有三种，第一种是不安住于忍辱之因，即：骂还骂等等。意思是远离四种沙门之法，是有烦恼的。其中，骂是指愤怒地责骂的语言。等等包括，对愤怒还以愤怒，是指怀着使对方愤怒的意念说难听的话。打还打是指怀着制造痛苦的意念击打。揭露过失还以揭露过失是指互相揭露对方的过错。第二种是不阻止愤怒的延续，分为两种：自己不阻止，即：舍弃愤怒。意思是，自己对他人做了错事或没做错事，但怀疑他人做了错事，在这两种情况下，如果嫉妒心很强，一直感到痛苦，或者因为变得卑微而感到羞耻，以傲慢的态度不进行忏悔，就是有烦恼的。如果不是因为其他两种心态和放逸而这样做，就是没有烦恼的过失。即使没有做错事也没有堕落，从需要的角度来说，是为了用那种方法来调伏。从忏悔对象的角度来说，对于外道和不合适的人，以及经常做恶事的人，想要让他们忏悔； 如果忏悔后反而会引发争端，对于喜欢争斗的人和争论的人，以及无论忏悔与否，心态都不会改变的具有忍耐力的人；以及不想要忏悔或者
English
It will turn into a small dispute, and this dispute will make him very uncomfortable. The commentaries also explain that other people's small matters will become one's own big matters. The new commentary says: Being with afflictions is a violent action. Some say, no, there are also gentle actions. The meaning of this "also" is that not only is it violent, but it is the same if one does not subdue it in a gentle way, but this seems to be a misunderstanding. Therefore, it should be said that even if one can subdue the other person's afflictions or great faults, it is the same if one does not subdue them. The new commentary explains that these two faults are to practice accumulating good deeds like guarding mindfulness in order, to know one's own mistakes, to abandon them after knowing them, and to remind oneself with the language of benefiting sentient beings, thereby avoiding falling. There are three things that contradict patience. The first is not abiding in the cause of patience, which is: scolding back, etc. It means that it is a fault of being separated from the four Dharmas of a renunciate, and it is afflicted. Among them, scolding refers to the language of angrily scolding. Etc. includes, responding to anger with anger, which refers to saying unpleasant words with the intention of making the other person angry. Hitting back refers to hitting with the intention of creating pain. Revealing faults back refers to revealing each other's faults. The second is not stopping the continuation of anger, which is divided into two types: one does not stop oneself, which is: abandoning anger. It means that one has done something wrong to others or has not done something wrong, but suspects that others have done something wrong. In these two cases, if one is very jealous and always feels pain, or feels ashamed because of becoming humble, and does not repent with an arrogant attitude, then one is afflicted. If one does not do this because of the other two mentalities and carelessness, then it is a fault without affliction. Even if one has not done anything wrong, one has not fallen. From the perspective of need, it is to subdue with that method. From the perspective of the object of repentance, for heretics and unsuitable people, and people who often do evil deeds, one wants to make them repent; If repentance will cause disputes again, for those who like to fight and argue, and those who have patience whose mentality will not change whether they repent or not; and those who do not want to repent or