Tibetan
་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ཉོན་མོᩏས་ཅན་ནི། ང་རྒྱལ་དང་གནོད་པ་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དང་སེམས་འཁྲུག་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བས་ལྡང་བ་སོགས་མི་བྱེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་སྙོམ་ལས་᩶ᩏ་ལེ་ལོ་དང་ལུང་མ་བསྟན་དང་བརྗེད་ངས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའོ། །ཉེས་བྱས་དེ་གཉིས་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་བསྲུང་བ་ལས་ཉམས་པར་འགྲེལ་པ་གསར་མས་བཤད་དོ། །བཞི་པ་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པའི་རྐྱེན་མི་བྱེད་པ་ལ་གཉིས་ལས། མགྲོན་དུ་བོས་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི། མགྲོན་པོས་བདག་གིར་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཞེས་པ་སྟེ་གཞན་དག་རབ་བྱུང་གི་གང་ཟག་གི་ཁྱིམ་མམ་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ངམ་ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་དུ་ཟས་སྐོམ་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་ལས་ང་རྒྱལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཁོང་ཁྲོས་བོས་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་ཅིང་མི་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོའི་དབང་གིས་མི་འགྲོ་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པའོ། །མ་སོང་ཡང་ཉེས་ པ་མེད་པ་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། ན་སྟེ་མི་ནུས་པ་དང་སྔར་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་པ་སྟེ་གཉིས་སོ། །ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། ལམ་ཐག་རིང་ཞིང་བདེ་བླག་ཏུ་བགྲོད་མི་ནུས་པའི་ཡུལ་འཛད་མ་རིང་དང་ལམ་ན་དགྲ་དང་གདུག་པ་དང་གནོད་པ་མང་བའི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་གཉིས་སོ། །སྦྱིན་བདག་གི་སྒོ་ནས་ནི་མཐོ་འཚམ་པའི་བསམ་པས་བོས་པའོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། མ་སོང་བའི་ཐབས་དེས་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་འདུལ་འདོད་པ་དང་རྒྱུན་དུ་དགེ་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་ཏེ་དེའི་བར་ཆད་བསྲུང་བ་དང༌། སྔོན་མ་ཐོས་པའི་དོན་ལྡན་གྱི་ཆོས་མཉན་པ་ལས་ཉམས་སུ་དོགས་པ་དང༌། སྔོན་མ་ཐོས་པའི་འབེལ་བའི་གཏམ་དེ་ལྟ་བུ་དང༌། གཞན་ཆེས་མང་པོའི་མནར་སེམས་སྲུང་བ་དང་ལྷུང་བཟེད་ཁས་ཕུབ་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ཁྲིམས་སྲུང་བ་སྟེ་དྲུག་གོ །ཡོ་བྱད་བསྟབས་པ་མི་ལེན་པ་ནི། གསེར་ལ་སོགས་པ་ལེན་མི་བྱེད། ཅེས་པ་སྟེ་སྦྱིན་བདག་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་གསེར་དངུལ་མུ་ཏིག་བཻཌཱུརྱ་ལ་སོགས་པ་ནོར་གྱི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་འཐོབ་ཅིང་ནན་གྱིས་སྦྱིན་པའི་དུས་ཀྱིས་བསྟབས་པ་ལས་མནར་སེམས་དང་ཁོང་ཁྲོས་མི་ལེན་ཞིང་སྤོང་ན་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་དང༌། སྙོམ་ལས་དང་ལེ་ལོས་མི་ལེན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པའོ། །འོག་མ་རྣམས་སུ་དམིགས་བསལ་མེད་པའི་སེམས་གཉིས་ཞེས་འབྱུང་བ་རྣམས་སེམས་ཆེན་པོ་གཉིས་པོ་འདི་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །མ་བླངས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པ་ལ་རང་གི་ངོས་ནས་ ནི། དངོས་པོ་དེ་བླངས་པས་རང་གི་སེམས་ཆགས་པར་འགྱུར་བར་མཐོང་བའོ། །སྦྱིན་བདག་གི་ངོས་ནས་ནི་བྱིན་པའི་རྗེས་སུ་འགྱོད་དོགས་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་ནོར་དུ་དོགས་པ་དང༌། ཡོ་བྱད་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་སྦྱིན་བདག་དབུལ་བོར་སོང་དོགས་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་དགེ་འདུན་ནམ་མཆོད་རྟེན་ལ་བསྔོས་པ་ཡིན་པར་དོགས་པ་དང༌། གཞན་ལས་མི་རིགས་པས་ཕྲོགས་པ་དང༌། དེ་ལས་ཉེས་དམིགས་འབྱུང་བར་དོགས་པ་སྟེ་གཉིས་སོ། །ཉེས་དམིགས་ནི་དེ་གསོད་པའམ་འཆིང་པའམ་ཆད་པས་བཅད་པའམ་མིག་འབྱིན་པ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པར་འགྱུར་བའམ་སྤྱུགས་པའི་སྨད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་ནི་ཛི་ན་སུ་ཏྲས་བླངས་པའི་ཉེས་དམིགས་སུ་བཤད་ལ་ས་མུ་དྲས་འཕྲོག་མཁན་ལ་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་འབྱུང་བར་མཐོང་ནས་མི་ལེན་པ་ལ་འཆད་དོ། །ཉེས་བྱས་དེ་གཉིས་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པར་འགྲེལ་པ་གསར་མས་བཤད་དོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་འགལ་བ་ནི། ཆོས་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ་གཞན་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སེམས་གཉིས་སམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྲག་དོག་ཅན་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དག་གི་དབང་གིས་ཆོས་མི་སྦྱིན་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །སེམས་གཞན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོགས་ཅན་མིན་པའོ། །མ་བྱིན་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་པ་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། ནད་ཚབས་ཆེ་བ་དང་ཆོས་མི་ཤེས་པ་སྟེ་གཉིས་སོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཆོས་མི་སྦྱིན་པའི་ཐབས་དེས་སྔར་ བསྟན་པ་ལྟར་འདུལ་འདོད་པ་སྟེ་གཅིག་གོ །གདུལ་བྱའི་སྒོ་ནས་ནི་སྣོད་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གླགས་ཚོལ་བ་དང་སེམས་མ་གུས་ཤིང་ངག་གིས་ཞེ་ས་མེད་ལ་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ངན་པས་ནོད་པ་དང་དབང་པོ་མ་སྨིན་པའི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཐོས་པ་ན་དཀའ་བར་འཛིན་པས་སྐྲག་ཅིང་ཡིད་མི་ཆེས་པས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལེགས་པར་བརྡ་སྤྲད་ཀྱང་མི་ཉན་པས་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། གཞི་དེ་ལས་བསོད་ནམས་མིན་པ་མང་དུ་སྐྱེ་བས་གནོད་པ་དང་དེ་ལས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་ཉམས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པ་དང་གང་ཟག་དེའི་ལག་ཏུ་སོང་ན་གཞན་སྣོད་མིན་ལ་འཕེལ་དུ་དོགས་པ་སྟེ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་གཞན་ཡང་མཚོན་ལ་གཉིས་པ་ལ་ནི་མ་གུས་པ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང་ཆོག་ཅིང་གསུམ་པ་ལ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚང་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉེས་བྱས་
Chinese
堕落之处，烦恼者是：不去做因傲慢和想要加害他人的普遍折磨和心烦意乱的愤怒而生起等行为。非烦恼者是：由懈怠、懒惰、无记和遗忘所普遍引发。这两种罪过，新释论中解释为因利益有情之律仪而从守护他人之心上退失。第四，不作他人布施之缘，有二：不接受邀请，即“客人不视为己有”，意为其他人邀请出家人的住所或僧伽的寺庙，或在家人的家中，给予饮食、衣服等资具时，因傲慢、普遍折磨、愤怒而不接受邀请，不去，则是烦恼者的罪过。因懈怠和懒惰而不去，则是非烦恼者的罪过。即使不去也没有罪过，从所依方面来说：生病不能去，以及先前已答应他人，这两种情况。从道路方面来说：道路遥远且无法轻易行走的偏远之地，以及道路上有敌人、恶劣环境和许多危害的危险，这两种情况。从施主方面来说：是被高慢之心所邀请。从必要方面来说：用不去的方法，如先前所说，想要调伏，以及恒常精进于善法，守护其障碍；以及恐怕错过听闻先前未听过的有意义的佛法；以及错过先前未听过的丰富之语；以及守护其他众多人的折磨，以及守护持钵等僧团的内部戒律，这六种情况。不接受供养的资具，即“不接受黄金等”，意为从任何其他施主处获得黄金、白银、珍珠、琉璃等各种财物，并在恳切布施之时不接受，因折磨和愤怒而不接受并舍弃，则是为了舍弃有情众生，是烦恼者；因懈怠和懒惰而不接受，则是非烦恼者的罪过。下面各处出现的“没有特别指出的两种心”指的是大心。
English
The place of falling, the afflicted one is: not to do such things as arising from arrogance and the universal torment of wanting to harm others and the anger of mental disturbance. The non-afflicted one is: universally aroused by sloth, laziness, non-indication, and forgetfulness. These two transgressions are explained in the new commentary as degenerating from protecting the minds of others through the discipline of benefiting sentient beings. Fourth, not creating the cause of others' generosity has two aspects: not accepting invitations, which means "the guest does not consider it his own," that is, when others invite the home of a monastic or the monastery of the Sangha, or the home of a layperson, to give food, drink, clothing, and other supplies, if one does not accept the invitation due to arrogance, universal torment, and anger, and does not go, it is a transgression of the afflicted one. If one does not go due to sloth and laziness, it is a transgression of the non-afflicted one. Even if one does not go, there is no transgression. From the perspective of the basis: being sick and unable to go, and having previously promised others, these are the two situations. From the perspective of the path: a remote place where the road is long and difficult to travel easily, and the danger of enemies, harsh environments, and many harms on the road, these are the two situations. From the perspective of the benefactor: being invited by a haughty mind. From the perspective of necessity: using the method of not going, as previously stated, wanting to subdue, and constantly striving for virtue, protecting its obstacles; and fearing to miss hearing meaningful Dharma that one has not heard before; and missing such rich words that one has not heard before; and protecting the torment of many other people, and protecting the internal discipline of the Sangha such as holding a begging bowl, these are the six situations. Not accepting offered supplies, that is, "not accepting gold, etc.," means obtaining gold, silver, pearls, lapis lazuli, etc., various kinds of wealth from any other benefactor, and not accepting when earnestly offered, not accepting and abandoning due to torment and anger, then it is an afflicted one for abandoning sentient beings; not accepting due to sloth and laziness is a transgression of the non-afflicted one. The "two minds without special designation" that appear in the following passages refer to the great mind.
Chinese
這兩個應當理解為這樣。即使不接受也沒有罪過，就自己而言，是看到接受那個東西會使自己的心產生貪著。就施主而言，是擔心施捨之後會後悔，以及懷疑是自己和他人的財物，以及擔心所有用具都被拿走後施主會變得貧窮，這有三種。就物品而言，是懷疑是否供奉給僧團或佛塔，以及懷疑是否從他人處以不正當手段奪取，以及懷疑由此會產生過失，這有兩種。過失是指那東西會變成殺害、捆綁、用刑罰砍斷、挖眼等損害，或者變成驅逐的責備。這些是《集那經》中所說的接受的過失，而《海經》則解釋為看到那些過失會降臨到搶奪者身上而不接受。新釋論解釋說，這兩種罪行會使人從利益有情之福業的助伴中退失。第五個是違背法布施，即對想要法的人不施捨，也就是說，對於想要法的人，無論是內心懷有二心，還是天生就具有嫉妒心，由於這些原因而不施捨法，就是有煩惱。如果是其他的心，就不是有煩惱。即使不給予也沒有墮罪，就所依而言，有重病和不了解法兩種。就必要而言，是用不施捨法的方法，如前所述，想要調伏，這是一種。就所調伏的對象而言，是不具備法器，也就是說，外道尋找機會，以及內心不恭敬，口語沒有敬語，而且身體的行為惡劣，以及對於根器尚未成熟的愚鈍者，聽到廣大的法時，認為困難而感到害怕，不相信而產生邪見，即使好好地教導也不聽從，因此明顯地執著於邪見，以及從那個基礎上產生許多非福德，因此擔心會造成損害，以及擔心由此會墮入惡道，以及擔心如果落入那個人的手中，會使其他非器增長，這有四種。其中第一個是指責尋找碴隙，第二個即使只有不恭敬等其中一個也可以，第三個也不需要具備所有的法。像這樣，就是罪行。
English
These two should be understood as such. Even if one does not accept, there is no fault. From one's own perspective, it is seeing that accepting that thing will cause one's mind to become attached. From the perspective of the donor, it is the fear of regretting after giving, as well as suspecting that it is one's own or another's property, and the fear that the donor will become poor after all the utensils are taken away, these are three. From the perspective of the object, it is suspecting whether it has been dedicated to the Sangha or a stupa, as well as suspecting that it has been taken from others by improper means, and suspecting that faults will arise from this, these are two. Faults refer to that thing becoming harm such as killing, binding, cutting off with punishment, gouging out eyes, or becoming the reproach of expulsion. These are the faults of accepting as explained in the *Jina Sutra*, while the *Samudra Sutra* explains that one does not accept because one sees that those faults will befall the robber. The new commentary explains that these two offenses will cause one to fall away from being a companion in the meritorious deeds of benefiting sentient beings. The fifth is contrary to the Dharma giving, which is not giving to those who want the Dharma, that is, for those who want the Dharma, whether they have two minds or are naturally jealous, if they do not give the Dharma because of these reasons, then they are afflicted. If it is another mind, then it is not afflicted. Even if one does not give, there is no downfall. In terms of the basis, there are two: serious illness and not understanding the Dharma. In terms of necessity, it is using the method of not giving the Dharma, as mentioned before, wanting to subdue, this is one. In terms of the object to be subdued, it is not being a suitable vessel, that is, heretics looking for opportunities, as well as not being respectful in mind, not having honorifics in speech, and having bad conduct in body, and for dullards whose faculties have not matured, when they hear the vast Dharma being taught, they are afraid because they think it is difficult, they do not believe and develop wrong views, even if they are taught well, they do not listen, therefore they manifestly cling to wrong views, and from that basis many non-meritorious deeds arise, therefore they fear that it will cause harm, and they fear that they will fall into the lower realms from this, and they fear that if it falls into that person's hands, it will cause other non-vessels to increase, these are four. Among them, the first refers to finding fault and blaming others, for the second, even one of disrespect etc. is sufficient, and for the third, it is not necessary to have all the Dharmas complete. Like this, it is an offense.