Tibetan
ཁྲིམས་སོ་ཞེས་ཇི་ན་སུ་ཏྲས་བཤད་ཅིང༌། ས་མུ་དྲ་མེ་གྷས་བྱས་ཟེར་བའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་ངན་སོང་དང་གཟུགས་ཁམས་ན་ཕ་རོལ་ལས་ལེན་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཡོད་ལ། དེ་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འདོད་པའི་ལྷ་དང་མི་ལ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་ཕ་རོལ་ལས་ལེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཤི་འཕོས་ཀྱང་མི་གཏོང་བས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད་པར་འཆད་དོ། །སྤྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཤི་འཕོས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་འགྲོ་བ་གསུམ་ག་ན་ཡོད་པ་འཐད་ལ། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ནི་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔའི་སྡོམ་ པ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། སྡོམ་པ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་ནི་གསུམ་པོ་འདིར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་བྱས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་རྩེ་འཇིལ་བའི་སོ་ཐར་དང་རྐྱེན་ཡོད་ཀྱང་རེ་ཞིག་མི་ལྡང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང༌། རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་དང་གྲངས་མཐུན་པར་བྱས་པའོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་རྣམས་ལས་འཆད་མོད་ཀྱང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་ཟད་དེ། རང་གི་རྒྱུད་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བ་དང་ལེགས་སྤྱད་བསྡུ་བ་གཉིས་སུ་ངེས་པས་སྡོམ་པ་དང་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་གཉིས་ཡིན་ལ། གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དགོས་པའི་ཕྱིར་གསུམ་དུ་ངེས་སོ་ཞེས་བཤད་ན་ལེགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་དེ་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། བདག་མ་གྲོལ་བས་གཞན་སྒྲོལ་བར་མི་རིགས་བདག་མ་ཞི་བས་གཞན་ཞི་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པས་དགེ་བ་སྡུད་པ་དང་པོར་མ་བྱས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ མི་འགྱུར་བས་རིམ་པ་ངེས་པར་ས་མུ་དྲ་མེ་གྷས་བྱས་ཟེར་བའི་འགྲེལ་པར་བཤད་པ་ལྟར་འཐད་དོ། །རང་བཞིན་ལ་གསུམ་ལས། སྡོམ་པའི
Chinese
《律》是耆那教经（Jinasūtra）所说。名为萨穆扎·梅嘎（Samudra Megha）所作的注释中说，地狱和色界没有从他处领受，所以有法性而得的律仪，那是居家者的律仪。欲界的天人和人，有法性而得和从他处领受两种，因此，那有居家和出家两种方面。菩萨的律仪即使死亡转生也不舍弃，因此无论生于何处，都有法性而得的律仪，这样解说。一般而言，菩萨的律仪即使死亡转生也随之，因此存在于三有中是合理的。分为居家和出家两种方面，是指具足和不具足沙弥等出家五众律仪的菩萨。自性的差别是，依赖于两种方面的律仪，也可以简略地归纳为：戒律、摄集善法、饶益有情三种律仪。菩萨所应守护的一切律仪都包含在这三者之中。为什么要做成三种律仪呢？注释中说，声闻乘有断除烦恼顶峰的别解脱戒，以及虽有因缘但暂时不足的禅定戒，和断除相续的无漏戒三种，为了与数量相同。然而，菩萨的事业只有两种，即成熟自己的相续和他人的相续。第一种必定是舍弃恶行和摄集善行两种，所以是戒律和摄集善法两种。为了成熟他人，需要利益有情的律仪，因此必定是三种，这样说才好。为什么三种律仪的次第是那样确定呢？舍弃声闻和共同的律仪是后两种的因，以及进入不共的律仪是，因为“自己没有解脱，不能解脱他人；自己没有寂静，不能使他人寂静”这样说了，所以不首先做摄集善法，就不能做利益有情的事，因此次第是确定的，如萨穆扎·梅嘎所作的注释中所说的那样是合理的。自性上有三种，戒律的
English
The "Discipline" is what is said in the Jinasūtra. In the commentary said to be made by Samudra Megha, it says that in hell and the form realm, there is no receiving from elsewhere, so there is the discipline obtained by nature, which is the discipline of householders. Gods and humans in the desire realm have both what is obtained by nature and what is received from elsewhere. Therefore, it has both the aspects of householders and renunciants. The vows of a Bodhisattva are not abandoned even after death and rebirth, so wherever they are born, they are said to have the discipline obtained by nature. In general, the vows of a Bodhisattva follow even after death and rebirth, so it is reasonable that they exist in all three realms of existence. The division into the two aspects of householders and renunciants refers to Bodhisattvas who possess and do not possess the vows of the fivefold community of renunciants, such as novices. The distinction of nature is that the discipline that relies on both aspects can also be briefly summarized as the three disciplines of vows, gathering virtuous dharmas, and benefiting sentient beings. All the disciplines that a Bodhisattva should protect are included in these three. Why are there three disciplines? The commentaries say that the Hearer Vehicle has three: the Pratimoksha vow that destroys the peak of afflictions, the Samadhi vow that is temporarily insufficient even though there are causes, and the vow of no outflows that cuts off the continuum, in order to match the number. However, the activities of a Bodhisattva are only two: maturing one's own continuum and maturing the continuum of others. The first is necessarily the abandonment of misdeeds and the gathering of good deeds, so there are the two of vows and gathering virtuous dharmas. In order to mature others, the discipline of benefiting sentient beings is needed, so it is necessarily three. It is good to say it that way. Why is the order of the three disciplines so fixed? The discipline of abandoning the Hearer and the common is the cause of the latter two, and the discipline of entering the uncommon is because it is said that "If one is not liberated, one cannot liberate others; if one is not pacified, one cannot pacify others," so if one does not first do the gathering of virtuous dharmas, one cannot do the work of benefiting sentient beings, so the order is fixed, as it is said in the commentary said to be made by Samudra Megha. There are three in nature, the vow of
Tibetan
་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རིས་བདུན་པོ་སྟེ་དེ་ཡང་དགེ་སློང་ཕ་མ་དང་དགེ་སློབ་མ་དང་དགེ་ཚུལ་ཕ་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་དང་དགེ་བསྙེན་ཕ་མའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །སོ་ཐར་རིས་བརྒྱད་ཡོད་ཀྱང་བསྙེན་གནས་མ་གསུངས་པ་ནི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་བའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས། ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ནི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡུན་རིང་པར་རྗེས་སུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་འོས་པ་མ་ཡིན་པས་མ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ས་མུ་དྲ་མེ་གྷས་བྱས་ཟེར་བའི་འགྲེལ་པར་བསྙེན་གནས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། དེ་དགེ་བསྙེན་དུ་འདུས་པས་མ་བསྟན་པའི་བཤད་ཡམས་དང་དགེ་སློབ་མའི་སྡོམ་པ་དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པར་བསྡུས་པ་ནི་འཐད་པར་མི་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རིས་བདུན་ལས་གཞན་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་བྱང་སར་རིས་བདུན་ལས་གཞན་མ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །མེད་ན་སོ་ཐར་ཤི་འཕོས་པས་གཏོང་བས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཤི་འཕོས་པ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ལྷའི་རྟེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལ་སློབ་པར་ཁས་ལེན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླང་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་རབ་བྱུང་ ཡིན་ན་སོ་ཐར་རིས་ལྔ་གང་རུང་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་ལྟ་བུའི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་སོ་ཐར་རིས་གཉིས་གང་རུང་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །ལྷ་ལྟ་བུ་སོ་ཐར་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་ཡིན་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བའམ་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་བདུན་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་བདུན་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བ་སོ་ཐར་རིས་བདུན་དང་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་གྱི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དངོས་མིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ལམ་སྒྲོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་བ་བསྲུང་བའི་སོ་སོར་ཐར་པ་རིས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བསྲུང་བ་མི་དགེ་བ་བཅུ་བསྲུང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི་སོ་ཐར་དངོས་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ནི་སོ་ཐར་རིས་བདུན་དང་ཐུན་མོང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགོངས་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྡོག་པའི
Chinese
戒律是：别解脱戒的七种类别，也就是比丘父母、式叉摩那、沙弥父母的戒律是出家方面，而居士父母的戒律是在家方面。虽然别解脱有八种类别，但没有提到近住戒，因为《二十戒释难》中说：“仅仅一日的受持，不是苦行，也不是远离欲望，而且不能长久相续，所以不适合这里，因此没有说明。”就像所说的那样。据说萨穆扎·梅嘎所著的注释中说，近住戒是“近住的居士”，因为包含在居士中所以没有说明的说法，以及式叉摩那的戒律包含在比丘尼的戒律中，这些说法似乎都不合理。如果菩萨戒的戒律有不同于七种类别吗？如果有，那就与《瑜伽师地论》中没有提到七种类别之外的戒律相违背。如果没有，由于别解脱因死亡而舍弃，那么拥有菩萨戒的人死亡后就没有戒律的戒律了，而且天界的菩萨不能受持承诺学习三种戒律的菩萨戒了，如果这样说。对此，如果拥有菩萨戒的是出家人，那么任何一种别解脱的五种类别都是戒律的戒律。如果拥有菩萨戒的是像居士父母一样的在家众，那么任何一种别解脱的两种类别都可以被认为是戒律的戒律。如果像天人一样不能作为别解脱所依的菩萨戒的拥有者，那么放弃十不善业或者放弃身语的七不善业的放弃七支等，放弃自性罪与别解脱七种类别共同的部分都是戒律的戒律，但不是真正的别解脱戒。也如《道灯论》的注释中所说：“其中，戒律的戒律是守护遮罪的别解脱七种戒律和守护自性罪的守护十不善业。”所说的第一种是真正的别解脱，而后一种仅仅是与别解脱七种类别共同的部分，而且，《秘密庄严论》中也说：“其中，什么是戒律的戒律呢？那就是遮止的
English
Discipline is: The seven categories of Pratimoksha vows, namely the discipline of Bhikshu parents, Shikshamana, and Shramanera parents are on the monastic side, while the discipline of Upasaka parents is on the lay side. Although there are eight categories of Pratimoksha, the Upavasa vow is not mentioned because, as stated in the commentary on the "Difficulty of the Twenty Vows": "Taking it purely for one day is not asceticism, nor is it separation from desire, and it does not continue for a long time, so it is not suitable here, therefore it is not shown." As it is said. In the commentary said to be written by Samudra Megha, the Upavasa vow is referred to as "Upasaka who dwells nearby," and the explanation that it is not shown because it is included in Upasaka, and that the Shikshamana's vows are included in the Bhikshuni's vows, does not seem reasonable. If the discipline of the Bodhisattva vow has other than the seven categories? If it does, it contradicts the fact that no other vows than the seven categories are mentioned in the Yogacarabhumi. If not, since Pratimoksha is abandoned due to death, then a Bodhisattva who possesses the vows will not have the discipline of vows after death, and a Bodhisattva in the heavenly realm cannot take the Bodhisattva vow to promise to study the three disciplines, if that is the case. To this, if the one who possesses the Bodhisattva vow is a monastic, then any of the five categories of Pratimoksha is the discipline of vows. If the one who possesses the Bodhisattva vow is a layperson like Upasaka parents, then any of the two categories of Pratimoksha can be considered the discipline of vows. If the possessor of the Bodhisattva vow, like a deva, cannot be the basis of Pratimoksha, then abandoning the ten non-virtuous actions or abandoning the seven non-virtuous actions of body and speech, like the seven branches of abandonment, abandoning the naturally negative actions that are common to the seven categories of Pratimoksha are the discipline of vows, but not the actual Pratimoksha vows. As it is also said in the commentary on the "Lamp for the Path": "Among them, the discipline of vows is the Pratimoksha of the seven vows that protect against prohibited actions and the protection of the ten non-virtuous actions that protect against naturally negative actions." The first one mentioned is the actual Pratimoksha, while the latter is only a part that is common to the seven categories of Pratimoksha, and in the "Secret Adornment" it is also said: "Among them, what is the discipline of vows? That is the reversing of"