Tibetan
་དམན་པའི་རྟེན་ལ་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྔ་དྲོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནས་གུང་ཚིགས་ལ་མ་སླེབ་པའི་བར་སྤྱི་ལ་བྱེད་པས་གུང་ཚིགས་ལ་ཞེས་པ་ནི་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་། དེ་མ་ཐག་གི་མཚོན་བྱེད་དོ། །མདོར་ན་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཡན་ཆད་དུ་སྨོན་སེམས་དང་མ་བྲལ་ན་སེམས་དེའི་མཐུས་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ཡང་ལྟུང་བ་དེ་སྡོམ་པ་སླར་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་དུ་སྐྱེ་མི་ནུས་ལ་བྲལ་ན་དེའི་ནུས་པ་འགོག་བྱེད་མེད་པས་སླར་གསོར་མི་རུང་ཞེས་པའི། །དེས་ན་རྩ་ལྟུང་མ་བྱུང་བའི་གོང་ནས་སེམས་དེ་བཏང་ཞིང་བྲལ་ན་བཅོས་སུ་མི་རུང་བས་ལྟུང་བ་དེ་བྱུང་མ་ཐག་གི་མཇུག་ཚུན་ཆད་དུ་སེམས་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་དགོས་སོ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་མ་བྲལ་ན་ཞེས་སྔར་བསྐྱེད་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་ཞིང་མ་བཏང་བ་ལ་གསུངས་ཀྱི་དུས་དེར་སེམས་དེ་མ་བསྐྱེད་ན་ཞེས་མ་གསུངས་སོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཅི་སྟེ་བརྒྱ་ལ་ལ་ལ་ཞིག་ཏུ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་དབང་གིས་ཉེས་པ་བྱུང་ན་དེ་འདི་ལྟར་སློབ་བོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཕུང་པོ་འདི་དག་གིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་ན་ནི་བདག་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་གྱིས་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་ མའི་མཐའི་མུར་འཁོར་བ་ན་གནས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གོ་ཆ་བགོས་ལ། བདག་གིས་སེམས་ལ་གདུང་བར་ནི་མི་བྱའི་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་འདི་ཡང་ཆོས་བཞིན་དུ་གསོ་བར་བྱའོ། །ཕྱིས་ཉེས་པ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཟུང་ན་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཞིག་པར་གྱུར་ཀྱང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་འདིས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བར་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ལྟུང་བའི་རྟེན་ལ་བྱང་སེམས་དགོས་ཀྱི་དང་པོར་རྟེན་གཞན་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ནས་ཕྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སོང་བས་སོ་ཐར་སྐྱོར་དུ་མི་རུང་སྟེ་མདོ་གཉིས་ཀ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་ཐར་ཁོ་ན་ལ་གསུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་འཁྲུལ་ནས་ཐེག་ཆེན་པའི་ལུགས་ཀྱི་སོ་ཐར་ལ་ཕམ་པ་བྱུང་ཡང་ཕྱིར་བསྐྱར་བས་སྔོན་བཞིན་སྡོམ་པ་འཐོབ་པོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཐེག་ཆེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ཐེག་ཆེན་པའི་གང་ཟག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་ནོར་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སོ་ཐར་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རྗེས་སུ་སྲུང་བ་དང་བཅས་མ་བཅས་དང་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་མེད་དང་རིང་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་མཐར་ཆགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གསུངས་པའི་ཐ་མའི་དོན་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སོ་ཐར་ཤི་འཕོས་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་རིང་དུ་ཞུགས་པ་ལ་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་མདོ་དེ་ལས། བྱང་ སེམས་དགེ་རྩ་སྨིན་པས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཚེ་གཅིག་ལ་ཟད་པར་མི་བྱ་བར་རིམ་གྱིས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དང་ཉན་ཐོས་དགེ་རྩ་སྨིན་པས་ནི་མགོ་ལ་མེ་འབར་བ་ལྟར་བྱེད་པས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་བ་གཉིས་རིང་དུ་ཞུགས་པ་དང་མཐར་ཆགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གསུངས་པས། སྲིད་པར་འཁོར་བ་ཆེད་དུ་འཛིན་མི་འཛིན་ལ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །ད་ནི་དཀྱུས་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ལ་དགག་པའི་སྒོ་ནས་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཉེས་དམིགས་སུ་མི་ལྟ་བ་གཉིས། སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་མ་ལ་སྤྱོད་འདོད་དང་མགུ་ཞིང་དགའ་བ་གཉིས་ཚང་བ་དགོས་ན་མེད་པ་གཉིས་གང་ནས་བཟུང་སྟེ་གང་གི་བར་དུ་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱང་གང་ནས་གཟུང་སྟེ་གང་བར་དུ་ཡོད་པ་དགོས་ཤེ་ན། འདི་ལ་མེད་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་སློང་བྱུང་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དངོས་གཞི་རྫོགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཡན་ཆད་དུ་མེད་པ་རྒྱུན་ཆགས་པ་དགོས་ཀྱི་བར་དེ་དག་ཏུ་ངོ་ཚ་ཤེས་པའམ་ཁྲེལ་ཡོད་པའམ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་གང་རུང་ཞིག་བྱུང་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་མི་ཚང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱང་དུས་དེ་དག་གང་རུང་དུ་བྱུང་ནས་དངོས་གཞི་རྫོགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཡན་ཆད་དུ་ཡིད་དེ་དག་ལས་མ་ལོག་པ་དགོས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་བར་མ་ཆད་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཆུང་འབྲིང་གི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དང་ཡོན་ཏན་འོད་དང་ཛི་ན་སུ་ཏྲ་དང་ སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་རྙིང་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་ལ། ས་མུ་དྲས་ཉོན་མོངས་ལ་འབབ་པ་དང་གཞོལ་བ་དང་བབ་པ་གསུམ་སྟེ་དང་པོར་སྐྱེས་པ་ཙམ་དང་སྐྱེས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཀུན་དཀྲིས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་རང་ལུགས་དང༌། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ནས་དུག་གསུམ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གསུངས་པ་དང་སྦྱོར་བའི་གཞན་ལུགས་གཉིས་བཤད
Chinese
那么，对于低劣的所依来说，也会变得太过分了。因此，所谓“早上”，是指从曙光出现到中午饭时之间，普遍都这么说，所以“中午饭时”是指堕罪发生的，紧接着的象征。总之，如果根本堕罪发生之后，直到那一刻还没有离开菩提心，那么凭借那个心的力量，即使发生了根本堕罪，那个堕罪也不会成为阻碍戒律再次产生的障碍，如果离开了，由于没有阻碍它的力量，就不能恢复，这就是说。因此，如果在根本堕罪没有发生之前，就舍弃并离开了那个心，就无法补救，所以必须是不离开那个心，直到那个堕罪发生的那一刻为止。考虑到这一点，才说“如果没有离开”，是指没有离开和舍弃之前生起的心，而不是说“如果当时没有生起那个心”。《善巧方便经》中也说： “种姓之子，对于这位具有善巧方便的菩萨来说，如果在百中有一，由于恶友的影响而犯了过失，那么应该这样教导他。如果我要用这些蕴来完全从痛苦中解脱，那么我的心也会充满痛苦，因此，为了使众生完全成熟，我应该披上像这样安住在未来边际的轮回中的盔甲，我不应该让心感到痛苦，无论我如何流转于轮回，都要使众生完全成熟。这个堕罪也应该如法地恢复。心想以后不要再犯过错。种姓之子，如果完全观察，即使出家的菩萨所有四种根本堕罪都已破灭，但如果像这样用善巧方便来消除，我也会说菩萨不会堕罪。” 因此，堕罪的所依需要菩萨，首先在其他所依上发生了根本堕罪，之后才成为菩萨，这是不能受持别解脱戒的，因为两部经都只说了菩萨相续中的别解脱戒。对此产生误解，认为大乘宗的别解脱戒即使犯了失败罪，但如果之后重新受持，也能像以前一样获得戒律，这是把大乘的宗义和大乘的补特伽罗混为一谈。
English
Then, for inferior supports, it would also become too excessive. Therefore, the term "morning" generally refers to the period from dawn to before lunch, so "at lunch" symbolizes the moment immediately after the occurrence of a transgression. In short, if one has not separated from the aspiration mind immediately after a root downfall, then by the power of that mind, even if a root downfall has occurred, that downfall will not be an obstacle to the re-emergence of vows, but if one has separated, since there is no force to prevent it, it cannot be restored. Therefore, if one abandons and separates from that mind before a root downfall has occurred, it cannot be remedied, so it is necessary not to separate from that mind until the moment that downfall occurs. Considering this, it is said that "if one has not separated" refers to not separating from and not abandoning the mind that was generated before, and not saying "if one did not generate that mind at that time." The Sutra of Skillful Means also says: "Son of good family, for this Bodhisattva who is skilled in means, if one in a hundred commits an offense due to the influence of evil friends, then he should be taught as follows. If I were to completely pass beyond sorrow with these aggregates, then my mind would also be filled with suffering, therefore, in order to fully ripen sentient beings, I should don such armor as abides in the cycle of existence at the edge of the future, and I should not cause suffering to my mind, and in whatever way I wander in the cycle of existence, I should fully ripen sentient beings. This transgression should also be restored according to the Dharma. One should think that one will not commit offenses later. Son of good family, if one fully examines, even if all four root downfalls of an ordained Bodhisattva have been destroyed, but if one eliminates them with skillful means like this, I say that a Bodhisattva will not fall into transgression." Therefore, the basis for transgression needs a Bodhisattva, and if a root downfall occurs on another basis first, and then one becomes a Bodhisattva later, it is not permissible to uphold individual liberation vows, because both sutras only speak of individual liberation vows in the continuum of a Bodhisattva. Being confused about this, saying that even if a defeat is committed in the individual liberation vows of the Great Vehicle tradition, one can obtain the vows as before by taking them again later, is to confuse the tenets of the Great Vehicle with the individual of the Great Vehicle.
Chinese
这是很大的错误。阿难请问，关于大小乘别解脱的差别，在于随顺他人心意的随护，有无随护，有无可改正，长久随行和最终归宿的差别，说了三种差别，最后的意义是菩萨相续的别解脱，即使死亡也不舍弃，认为是长久随行，这是不合理的，经部里说：菩萨善根成熟，所有烦恼不是一生断尽，而是逐渐断尽，声闻善根成熟，就像头上着火一样，对于存在，即使一瞬间的生起也不应该有，这两种是长久随行和最终归宿的理由。因为对于存在，是否特意执取轮回而作区分。不再赘述了。现在进入正文的意义，如果成为大的缠缚，从否定的角度来说，就是没有生起羞耻和惭愧，以及不视为过患这两种。从肯定的角度来说，就是想要行持未来，以及满足和欢喜这两种都必须具备，那么没有的两种从哪里开始到哪里是没有的，以及有的两种从哪里开始到哪里是有的呢？对于此，没有的两种是从生起意乐开始，直到正行结束的那一刹那为止，必须是持续没有的，如果在那期间生起了羞耻心或者惭愧心，或者视为过患中的任何一种，那么大的缠缚的支分就不圆满了。同样，有的两种也在那些时候的任何时候生起，直到正行结束的那一刹那为止，必须是不从那些意念中退转的，如果像种类一样不间断，那就太过分了。那么，如何知道小、中缠缚的差别呢？对此，《海云》和《功德光》以及《集纳经》和《律二十颂释·旧释》等都没有阐述。萨穆扎说，趋向烦恼、专注烦恼和陷入烦恼这三种，最初只是生起，生起后，心专注于此，以及被烦恼所控制，将此分为小、中、大三种缠缚的自宗观点，以及从功德云中，说了三种毒，大中小三种，以及结合的异宗观点两种进行了阐述。
English
This is a big mistake. Ananda asked, regarding the differences between the Pratimoksha of the Greater and Lesser Vehicles, the difference lies in following the minds of others, with or without protection, whether or not it can be corrected, long-term following, and the difference of ultimate destination. Three differences were mentioned. The final meaning is that the Pratimoksha of the Bodhisattva's continuum, even if death does not abandon it, is considered long-term following, which is unreasonable. The Sutra says: When the Bodhisattva's roots of virtue are mature, all afflictions are not exhausted in one lifetime, but are gradually exhausted. When the roots of virtue of the Hearers are mature, they act as if their heads are on fire, so they should not generate even a moment of existence. These two are the reasons for long-term following and ultimate destination. Because for existence, whether or not to deliberately grasp samsara is made a distinction. No more elaboration. Now let's get into the meaning of the main text. If it becomes a great entanglement, from a negative point of view, it means that there is no arising of shame and embarrassment, and not regarding it as a fault. From a positive point of view, it means that wanting to practice the future, and satisfaction and joy must be complete. Then, from where to where are the two that are not, and from where to where are the two that are? For this, the two that are not must be continuous from the arising of intention until the moment the main practice is completed. If during that period any of shame, embarrassment, or regarding it as a fault arises, then the limbs of the great entanglement will not be complete. Similarly, the two that exist must arise at any of those times, and until the moment the main practice is completed, they must not retreat from those thoughts. If it is uninterrupted like a kind, then it is too much. So, how can we know the difference between small, medium, and large entanglements? In this regard, neither "Ocean Cloud" nor "Virtue Light," nor "Samgraha Sutra" and "Commentary on the Twenty Verses on Discipline, Old Commentary," etc., have elaborated. Samudra said that there are three types of afflictions: tending towards afflictions, focusing on afflictions, and falling into afflictions. The first is just arising, and after arising, the mind focuses on it, and being controlled by afflictions. This is divided into three types of entanglements: small, medium, and large. This is the view of one's own school. And from Cloud of Merit, three poisons were mentioned: large, medium, and small. And two different views of combining were elaborated.