Tibetan
ད་པ་ལྟར་བཞི་ཀ་ཚང་བ་མི་དགོས་ཀྱང་གང་རུང་གཅིག་གོ། །རྒྱུན་མ་ཆད་ཅེས་པ་ལ་བོད་ཁ་ཅིག་ལན་གཉིས་ཡན་ཆད་བྱས་པ་ལ་འདོད་པ་དང་ཁ་ཅིག་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཚང་བ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་འགྲེལ་པ་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་ཅིང་དོན་ལ་ཡང་མི་ཐོབ་པས་དོར་བར་བྱའོ། །དེས་ན་ཕམ་པར་འགྲོ་རྒྱུ་དེ་རྣམས་གང་རུང་ཞིག་སྤྱད་ཅིང་ད་དུང་དེ་ལ་ཕྱི་ཕྱིར་རམ་སླར་ཡང་སྤྱོད་འདོད་ཡོད་པ་ནི་སྔ་མ་དེ་རྒྱུན་ མ་ཆད་པའི་དོན་ཏེ་འགྲེལ་པ་གསར་མ་ལས། ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ནི་ཟག་པ་རྣམས་ཕྱིར་ཞིང་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ཀྱང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། ཞེས་གསུངས་ལས་མུ་དྲའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་བཞི་འམ་བཞི་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཕྱི་ཕྱིར་ཞིང་སྤྱོད་པར་བྱེད་འདོད་དེ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དང་ཛི་ན་སུ་ཏྲས་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་ནི་དེ་ལྟར་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཞེས་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་སྤྱོད་པ་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཉམས་པའི་རྒྱུར་བསྟན་ཏེ་དོན་ནི་སྔ་མ་གཉིས་དང་འདྲའོ། །འགྲེལ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ཐུན་ཚོད་ལས་མ་འདས་པ་ལ་འདོད་པ་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཡན་ལག་གཉིས་པ་ནི། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནས་མི་སྐྱེད་པ་དང་ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེ་ལ་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་ནི་བྱང་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་འཛེམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་ལ་འཇིགས་ཤིང་གུས་པས་འཛིན་པ་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱད་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་འཛེམ་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ནི་བདག་གི་བྱ་བའི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་རང་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ཏེ་འཛེམ་ན་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་གཞན་གྱིས་སྨོད་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གཞན་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ཏེ་འཛེམ་ན་ཁྲེལ་ཡོད་དོ། །འདི་གཉིས་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་ལྟ་ཞོག་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་གང་ལ་ མ་སྐྱེས་པའི་གཞི་ནི་ཕམ་པར་འགྲོ་རྒྱུའི་ཉེས་སྤྱོད་ལ་ཞུགས་པ་ལའོ། །ཕམ་པར་འགྲོ་བ་ལ་དེ་གཉིས་ཀ་མི་སྐྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་གང་རུང་ཞིག་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེས་ཀྱང་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཕམ་པར་འགྲོ་རྒྱུའི་ཉེས་སྤྱོད་ལ་ཞུགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཡིན་གྱི་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་ཚུན་ཆད་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་གསུམ་པ་ནི། དེས་མགུ་ཞེས་པ་ནས་དགའ་བ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །འདི་ལ་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དང་ཛི་ན་སུ་ཏྲས་ངོ་ཚ་མེད་པ་དེས་ཀྱང་མགུ་བར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ་གཞི་གང་ལ་ངོ་ཚ་མི་སྐྱེ་བའི་ཉེས་སྤྱོད་དེས་མགུ་བའམ་ཡང་ན་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་དེས་བྱ་བ་དེ་ལ་མགུ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ་ས་མུ་དྲས། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རངས་ཏེ་དགའ་བར་བྱེད། ཅེས་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །ཉེས་སྤྱོད་ལ་ཞུགས་པ་ལ་འཛེམ་པ་མི་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་བྱ་བ་དེས་རང་གི་ཡིད་མགུ་བ་ཞིག་དགོས་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་དེ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མི་སྤོང་པ་ལ་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དང་ཛི་ན་སུ་ཏྲ་གཉིས་ཀས་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་སྔ་མ་རྣམས་གཞིར་བཞག་ནས་ཕྱི་མ་མ་ཚང་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་མི་ཚང་བས་སྣོན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ། མི་སྤོང་བ་མེད་ན་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ་སྤོང་ན་ནི་འཛེམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་ཡན་ལག་གཉིས་པ་ཡང་མ་ཚང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་སྤོང་བ་ནི་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་མི་སྤོང་བ་ལ་མི་བྱེད་དོ། །འོ་ན་གང་ཞེ་ན་འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས། མགུ་བ་ནི་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་དང་དགའ་བ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་གནས་པ་ལ་འཆད་པ་ལྟར་མགུ་བ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་དེ་ལ་དགའ་བ་ཡིན་ལ་དགའ་བ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་དེ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་དགའ་བ་ཙམ་ལ་བྱས་ན་དགོངས་པ་མཐུན་ནམ་སྙམ་མོ། །འོ་ན་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱི་མ་ལ་སྤྱོད་འདོད་ཡོད་པ་དང་ཟློས་སོ་ཞེ་ན། མི་ཟློས་ཏེ་དེ་ལ་འདོད་པ་དང་དེ་ལ་དགའ་བ་གཉིས་སེམས་བྱུང་སོ་སོ་བ་ཡིནཔའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་བཞི་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ་འདི་ཡི་དོན་བྱ་བ་དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་མི་ལྟ་བ་ལ་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་དང་ཛི་ན་སུ་དྲས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་ན་འཛེམ་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ལ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འོང་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བ་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཉེས་དམིགས་སུ་མཐོང་ཡང་དགའ་བས་འཇུག་པ་ནི་ཁྲིམས་ལྡན་ལོག་གཡེམ་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དགའ་མགུ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་བརྗེས་པ་མ་གཏོགས་པ་ས་མུ་དྲ་ཡང་སྔ་མ་དང་མཐུན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ལ་
Chinese
如今四者不必全部具備，隨一即可。所謂「不間斷」，有些藏人認為做兩次以上即可，有些則認為必須具備加行、正行、結行三者，但任何注釋中都未曾提及，實際上也不合理，故應捨棄。因此，只要做了那些導致墮罪的行為中的任何一種，並且仍然想要一再地或再次地做，這就是先前那個行為不間斷的意思。正如新注釋中所說：「強烈的煩惱會使染污流出，並且不間斷地持續造作，卻連些微的羞恥心和慚愧心都不生起。」如同《印璽釋》中也說：「對於那四者或四者中的任何一者，想要一再地造作。」正如（上述引文）所說。海雲和吉納蘇札認為，如果像墮罪之處那樣的法，不間斷地持續造作，那麼羞恥心和慚愧心就會完全喪失，因此才說「連些微的」等等。因此，不間斷地造作，顯示了這是羞恥心和慚愧心喪失的原因，其意義與前兩者相同。有些注釋認為是指未超過一個時段，這將在下文討論。第二個支分是，從「羞恥心」到「不生起」之間。其中，羞恥和慚愧，如《菩薩地》中所說：「菩薩在持續造作罪行時，知道這不是自己該做的，因而感到羞恥，這就是羞恥心。對於同樣的罪行，因為害怕和尊敬他人而克制自己，這就是慚愧心。」這兩者的對象是造作惡行。狀態是感到羞恥。區別是，認為這不是自己該做的，從而以自身為理由感到羞恥，這是羞恥心；認為如果被他人責罵就不好了，從而以他人為理由感到羞恥，這是慚愧心。這兩者，不要說大或中等，即使是小小的也不生起，而未生起的基礎，就是參與了導致墮罪的惡行。由於說到在墮罪中這兩者都不生起，因此即使羞恥心和慚愧心中的任何一個生起了小小的，也不會構成墮罪。那麼，這兩者生起和未生起的時間是什麼時候呢？是墮罪之
English
Now, it is not necessary to have all four, any one will do. As for "uninterrupted," some Tibetans think that doing it more than twice is enough, while others think that it must have the three complete stages of preparation, main action, and conclusion, but no commentary has ever mentioned this, and it is not reasonable in practice, so it should be discarded. Therefore, as long as one has committed any of those actions that lead to defeat, and still wants to do it again and again, that is the meaning of the previous action being uninterrupted. As the new commentary says, "Strong afflictions cause defilements to flow out, and one continuously engages in them without interruption, without even generating a small amount of shame and embarrassment." As the Mudra commentary also says, "For those four or any one of the four, one wants to engage in them again and again." As it is said (in the above quote). Haiyun and Jinasutra believe that if dharmas like the places of defeat are continuously practiced without interruption, then shame and embarrassment will be completely lost, so it is said "even a small amount of," etc. Therefore, continuous practice shows that it is the cause of the loss of shame and embarrassment, and its meaning is the same as the previous two. Some commentaries think that it refers to not exceeding a period of time, which will be discussed below. The second branch is from "shame" to "not arising." Among them, shame and embarrassment, as stated in the Bodhisattva-bhumi, "When a bodhisattva continuously engages in misdeeds, knowing that it is not his own part, and refrains from it, this is shame. For the same misdeed, restraining oneself out of fear and respect for others is embarrassment." The object of these two is the commission of evil deeds. The state is to feel ashamed. The difference is that thinking that this is not one's own part, and feeling ashamed for one's own reasons, this is shame; thinking that it is not good to be scolded by others, and feeling ashamed for the sake of others, this is embarrassment. These two, let alone large or medium, do not arise even a little, and the basis for not arising is participation in the evil deeds that lead to defeat. Since it is said that both of these do not arise in defeat, even if a little of either shame or embarrassment arises, it will not constitute defeat. So, when is the time when these two arise and do not arise? It is the time of defeat.
Chinese
在行邪淫的罪行之后，立即在很短的时间内，解释说不应该有欲望。第三个分支是：从“他满足”到“快乐”之间。对此，海云和吉那苏扎说，无耻也会使人满足，也就是说，对于什么不产生羞耻的罪行会使人满足，或者无耻和无惭会使行为产生满足感。萨穆扎解释说：无耻和无惭本身会使人高兴和快乐。仅仅是不对行邪淫感到羞耻是不够的，需要有一种行为使自己内心感到满足。快乐是指不放弃一直行邪淫，海云和吉那苏扎都这样说。这些都是以前面的为基础，如果后面的不完整，就会增加，因为大圆满的支分不完整。如果没有不放弃，就会变成放弃，如果放弃，就会产生羞耻心，所以第二个支分也不完整。不放弃不是因为看到过患而不放弃。那么是什么呢？对此，导师功德光说： 满足是指从内心深处产生快乐，快乐是指通过结合而存在。因此，满足是指对邪淫感到快乐，而快乐是指仅仅对完成邪淫的行为感到快乐，这样理解是否一致呢？如果一直不断地行邪淫，那么后面就会有想要行淫的欲望，这是否重复呢？不重复，因为对它的欲望和对它的快乐是两种不同的心所。第四个分支是：将它视为功德，也就是说，海云和吉那苏扎解释说，它的意思是不要将该行为视为过患。如果视为过患，那么不产生羞耻心以及对它的快乐等等又会如何呢？不矛盾，因为视为过患是羞耻和惭愧的原因，而不是本质，即使看到过患，仍然因为快乐而进入，就像进入合法的邪淫一样。除了交换快乐和满足的解释之外，萨穆扎也与前面的一致。导师功德光说，对于像失败之处那样的法
English
After engaging in the misconduct of adultery, immediately within a short period of time, it is explained that there should be no desire. The third branch is: from "he is satisfied" to "joyful." Regarding this, Haiyun and Jinasutra said that shamelessness also makes one satisfied, that is, the misconduct for which one does not feel ashamed makes one satisfied, or shamelessness and lack of shame cause satisfaction in the action. Samudra explained: Shamelessness and lack of shame themselves make one happy and joyful. It is not enough to simply not feel ashamed of engaging in adultery; there needs to be an action that satisfies one's own mind. Joy refers to not abandoning the continuous practice of adultery, which is what both Haiyun and Jinasutra said. These are all based on the previous ones, and if the latter is incomplete, it will be added, because the branches of the Great Perfection are incomplete. If there is no non-abandonment, it will become abandonment, and if one abandons, shame will arise, so the second branch will also be incomplete. Non-abandonment is not done because one does not see the faults. So what is it? To this, the teacher Yönten Öd said: Satisfaction means generating joy from the depths of one's heart, and joy means existing through union. Therefore, satisfaction means feeling joy in adultery, and joy means merely feeling joy in the act of completing adultery. Is this understanding consistent? If one continuously engages in adultery, then later there will be a desire to engage in it, is this repetitive? It is not repetitive, because the desire for it and the joy in it are two different mental factors. The fourth branch is: seeing it as a virtue, that is, Haiyun and Jinasutra explained that it means not seeing the action as a fault. If one sees it as a fault, then how will the non-arising of shame and the joy in it, etc., come about? It is not contradictory, because seeing it as a fault is the cause of shame and embarrassment, but not the essence, and even if one sees the fault, one still enters because of joy, just like entering into lawful adultery. Apart from exchanging the explanations of joy and satisfaction, Samudra is also consistent with the previous one. The teacher Yönten Öd said, regarding dharmas like the place of defeat