Tibetan
་པ་བཅུ་བཞི་པ་ནི། ཁྲིམས་ངན་འཆའ་བ་སོགས་ཀྱི་ཕམ་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས་ཁྲིམས་ངན་འཆའ་བ་ལ་ཁྲིམས་འཆའ་བའི་ཡུལ་ནི། ཆོས་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་སོ། །ཁྲིམས་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་ནི། དེ་དག་རྣམས་ལ་བརྩེ་བའི་བསམ་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་མཐུན་པའི་ཡིད་བྱེད་འདོར་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མང་དུ་འགྱུར་བའི་ཁྲིམས་བཅས་པའོ། །ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་མ་བྱིན་པར་བླངས་པ་ལ་བཞི་ལས་རྫས་བདག་ནི། སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པའི་དགེ་སློང་ངོ༌། །འདིའི་རྫས་བདག་འཕགས་པ་དང་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་ཡིན་ན་ཕམ་པ་དེ་རྩ་ལྟུང་དང་པོར་འགྱུར་བས་འཕགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བཞིར་མ་ལོངས་པའོ། །རྫས་ནི་དེ་དག་གི་ལོངས་སྤྱོད་གང་ཡང་རུང་བའོ། །བསམ་པ་ནི་དེ་དག་ལ་སྡང་བའི་བསམ་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། དེ་དག་གི་རྫས་མ་བྱིན་པར་བླངས་ནས་ཁ་ཏོན་པ་ལ་སྦྱིན་པའོ། །མདོ་ལས་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་པའི་གཉིས་ནི་རྒྱལ་རིགས་དང་དེ་ལ་སྤོང་བ་བའི་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པའི་དགེ་སྦྱོང་ངོ༌། །འདི་ཁ་ཏོན་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་སྨྲ་བ་ནི་མདོ་དང་འགལ་ལོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་ཚན་པ་ཕྱི་མ་བརྒྱད་ཀྱི་མཐར་སྦྱར་ཏེ་བརྒྱད་པོ་དེ་ལ་མདོ་ལས་ལས་དང་པོ་པའི་ལྟུང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་སོ། །རྨི་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་ཏེ་བསླབ་བཏུས་སུ་བལྟའོ། །གལ་ཏེ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་དགོས་པ་མ་ ཡིན་ནམ་བཤགས་པ་འདིས་ཇི་ལྟར་ལྡང་བར་ནུས་ཤེ་ན། བཤགས་པ་དེས་མདོ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་བཟློག་ནུས་ཀྱང་སོར་ཆུད་པ་ལ་ནི་སྡོམ་པ་བཟུང་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་བསླབ་བཏུས་སུ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་དྲངས་པའི་སྐབས་སུ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ཡང་སླར་གསོར་རུང་བ་བཤད་པའི་སྐབས་ལས་ཤེས་པས་སྐབས་འདིར་མ་སྨོས་སོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ལྟུང་བ་འདི་དག་གི་ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྣམས་མ་ཚང་ན་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་དུ་གཏོགས་པའི་ཟག་པ་ཆུང་འབྲིང་གི་ལྟུང་བ་བཤགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་བཤགས་པས་དེ་ལས་ལྡང་བར་བསྟན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདོར་བ་ནི། སྨོན་སེམས་དོར་བའོ། །དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ནས་གསུངས་ལ་རྩ་ལྟུང་འདི་སྐྱེད་པའི་རྟེན་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་དགོས་པས་སེམས་དོར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྡོམ་པ་ཡོད་ལ་གཉིས་པ་ནས་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་ཡིན་གྱི་དོར་བ་ཙ
Chinese
第十四个是，制定恶劣戒律等的堕罪。这有两方面，关于制定恶劣戒律，制定戒律的对象是：修行佛法的比丘们。制定戒律的方式是：以慈爱的想法，制定舍弃止观相应的作意，以及增长烦恼的戒律。对于未经施与而取用如法财物，有四方面，财物的主人是：努力断除的比丘。如果此财物的主人是圣者，并且供养僧团，那么此堕罪会变成第一个根本堕罪，因此不是圣者，也不是供养四方僧团。财物是他们的任何受用。想法是对他们怀有憎恨的想法。行为是：未经施与而取用他们的财物，并施舍给诵经者。经中说对两者都是根本堕罪，两者是指王族和对他们说不悦耳之语的修行者。说对诵经者是根本堕罪，这与经相违背。所谓“他们”，是指加在后面八个根本堕罪类别之后，经中说这八个是最初的堕罪。所谓“有情”，是指他们的过失。所谓“梦”，是指从堕罪中恢复的方法，可以参考《学集论》。如果发生根本堕罪，必须如经中所说，再次受戒。如果不是这样，忏悔如何能恢复呢？忏悔能如经中所说，阻止堕入恶趣，但要恢复，必须受戒。在《学集论》中，引用了善巧方便经，其中讲述了即使发生根本堕罪，也能恢复的情况，因此在此不赘述。另一方面，如果这些堕罪的共同支分，即所有大缠结的法不齐全，那么属于堕罪类别的轻微和中等的堕罪是可以忏悔的，因此也显示了可以通过忏悔从中恢复，这将在后面解释。舍弃菩提心是指舍弃愿菩提心。对此，《善巧方便经》中说是根本堕罪，而产生此根本堕罪的所依，必须具有菩萨戒，因此舍弃心的第一个刹那有戒律，从第二个刹那开始舍弃戒律，而不仅仅是舍弃
English
The fourteenth is, the pārājika of enacting evil precepts, etc. There are two aspects to this. Regarding enacting evil precepts, the object of enacting the precepts is: the monks who practice the Dharma. The way the precepts are enacted is: with a loving thought, enacting precepts that abandon the mind-training that is in accordance with calm abiding and insight, and that increase afflictions. Regarding taking the possessions of rightful ownership without being given, there are four aspects. The owner of the possessions is: the monk who strives to abandon. If the owner of these possessions is a noble being and is offered to the Sangha, then this pārājika will become the first root downfall, therefore it is not a noble being, nor is it offered to the four directions of the Sangha. The possessions are any of their enjoyments. The thought is to have a hateful thought towards them. The action is: taking their possessions without being given and giving them to the reciter. The sutra says that both are root downfalls, the two refer to the royal family and the practitioner who speaks unpleasant words to them. To say that it is a root downfall for the reciter contradicts the sutra. The term "they" refers to the eight categories of root downfalls that are added at the end, and the sutra says that these eight are the initial downfalls. The term "sentient being" refers to their faults. The term "dream" refers to the method of recovering from downfalls, which can be found in the Compendium of Trainings. If a root downfall occurs, one must take the vows again as stated in the sutra. If this is not the case, how can confession restore it? Confession can prevent falling into the lower realms as stated in the sutra, but to restore it, one must take the vows. In the Compendium of Trainings, the Skillful Means Sutra is quoted, which explains that even if a root downfall occurs, it can be restored, so it will not be elaborated on here. On the other hand, if the common branches of these downfalls, that is, all the dharmas of great entanglement, are not complete, then the minor and medium downfalls that belong to the category of downfalls can be confessed, so it is also shown that one can recover from them through confession, which will be explained later. Abandoning the mind of enlightenment means abandoning the aspiring bodhicitta. Regarding this, the Skillful Means Sutra says that it is a root downfall, and the basis for generating this root downfall must have the bodhisattva vows, therefore the first moment of abandoning the mind has vows, and from the second moment onwards, the vows are abandoned, not just abandoning.
Tibetan
མ་ནས་བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་ནི་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་བས་ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ལ་གཞན་ལ་ནི་དགོས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆགས་དང་སེར་སྣ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་དང་ནོར་སློང་བ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་གཉིས་བསྟན་ལ་བསྒྲིགས་ཏེ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་ཡང་འགྱུར་གྱི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་ཏེ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་དང་པོ་ནི་ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན་དུ་དྲངས་པའི་འགྱུར་འགའ་ཞིག་ ལས། ཉོན་མོངས་པས་གཞན་རྗེས་ཞུགས་པས། ཞེས་འབྱུང་བ་ལེགས་ཏེ་བྱང་སར་བདག་ཉིད་དམ་གཞན་དག་གི་གཡམ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་མོས་ནས་ཞེས་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་པས་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་བརྗོད་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ནི་བདག་གི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཡིན་ལ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་བརྗོད་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ནི་གཞན་གྱི་གཡམ་རྒྱུགས་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕམ་པའི་བྱེད་པའམ་ཉེས་དམིགས་ནི། ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་དག་ལས་གང་རུང་ཞིག་བྱས་ན་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྐལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཐམས་ཅད་བྱས་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཡང་མེད་དེ་བྱང་སེམས་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་བྱང་སེམས་མིན་ནོ། །དེ་ལ་གསོགས་པ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་བཤད་དོ། །འགྲེལ་པ་གཞན་རྣམས་ནི་སའི་རྟོགས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཚོགས་བསག་པའི་མཐུ་མེད་པ་ལ་འཆད་དོ། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འགྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ས་ཐོབ་པ་ལ་བཤད་དེ་ས་དང་པོའོ། །མདོར་ན་ཕམ་པ་གཅིག་བྱུང་ན་ཡང་ཚེ་དེ་ལ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་ཅིང་དེ་དང་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྔར་ཡོད་འཕེལ་བ་དང་སྔར་མེད་སྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་ན་ཕམ་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱུང་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་པྱིར་ཕམ་པ་བྱུང་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླང་དུ་ཡོད་པས་སྙམ་དུ་མི་ བསམ་པར་རྩ་ལྟུང་གིས་གཏན་མ་གོས་པ་ལ་སྲོག་བསྡོས་བྱའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་སྟོབས་ལྡན་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོབས་ལྡན་པ་དག །འཁོར་བར་རེས་ཀྱིས་འདྲེ་བྱེད་ན། །ས་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་ཐོགས། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕམ་པ་བཞི་ནི་
Chinese
從此不會變成非菩薩。對於生起邪見者，也應如是了知。因此，對於這二者來說，僅僅是發生就會變成根本墮罪，不需要依賴共同的支分完全具足，而對於其他的則需要，將會解說。以「貪著和慳吝」這兩個偈頌來說，顯示了對於乞求佛法和財物不給予這二者，並且整理了「等等」三個偈頌，也連同變化的差別一併說完了。關於「煩惱」這個第一句偈頌，在被引用到《能仁意莊嚴》的一些譯本中， 說「因煩惱而隨順他人」，這樣說是很好的，因為在《菩薩地》中說到，對於自己或者其他人的狡詐，相信是殊勝的佛法。如果將「煩惱所作的如法之行」連在一起說，那就是自己的不如理作意，如果將「隨順他人所作的如法之行」連在一起說，那就是隨順他人的狡詐行為。失敗的行為或者過患是：如果做了像失敗處那樣的法，哪怕是其中任何一個，此生也就沒有積累廣大菩提資糧和完全受持的機會，如果全部都做了，那還用說嗎？此生也沒有使意樂完全清淨的機會，因為是假裝成菩薩，而不是真正的菩薩。其中，積累是指增長，完全受持是指生起，這是學師功德光所說的。其他的解釋是說沒有積累與地道證悟相近的資糧的力量。意樂完全清淨，所有的解釋都說是獲得地道，也就是初地。總之，如果發生一個失敗，那此生也不可能獲得初地，並且沒有使與此相近的因——廣大資糧，使原有的增長和未有的生起的機會，如果失敗一再發生，那還用說嗎？因此，即使發生失敗，也不要認為還可以受菩薩戒，要以生命來守護不被根本墮罪所染污。《入行論》中也說：「如是墮罪具力者，菩提心力具力者，若於輪迴互為敵，久遠障礙得地道。」如是宣說。四種他勝法是
English
From this, one will not become a non-Bodhisattva. It should be understood similarly for one who has generated wrong views. Therefore, for these two, merely occurring will become a root downfall, without needing to rely on the complete fulfillment of common branches, while for others it is needed, and will be explained. The two lines "attachment and miserliness" show the two of not giving to those who ask for Dharma and wealth, and the three lines such as "etc." have also been spoken together with the differences in translation. Regarding the first line of the verse "afflictions," in some translations quoted in the Ornament of the Sugata's Thought, saying "because of afflictions, following others" is good, because in the Bodhisattva-bhumi it says that one believes that one's own or others' cunning is the supreme Dharma. If one connects "actions like Dharma done by afflictions," that is one's own improper attention, and if one connects "actions like Dharma done by following others," that is following others' cunning behavior. The action of defeat or the fault is: if one does any of those dharmas like the place of defeat, even if it is any one of them, in this life there will be no opportunity to accumulate great collections of enlightenment and to fully uphold them, so what need is there to say if one does all of them? In this life, there is also no opportunity to make one's intention completely pure, because one is pretending to be a Bodhisattva, and is not a true Bodhisattva. Among them, accumulation means increase, and fully upholding means generating, as explained by the teacher Yönten Ö. Other explanations say that there is no power to accumulate collections close to the realization of the bhumis. Completely pure intention is explained by all the commentaries as attaining the bhumis, which is the first bhumi. In short, if one downfall occurs, it is impossible to attain the first bhumi in that life, and there is no opportunity to increase the great collection of causes close to it, to increase what already exists and to generate what does not exist, so what need is there to say if downfalls occur again and again? Therefore, even if a downfall occurs, do not think that one can still take the Bodhisattva vows, but one should risk one's life to protect oneself from being permanently stained by the root downfall. It is also said in the Bodhicaryāvatāra: "Thus, those with powerful downfalls, and those with powerful Bodhicitta, if they alternately act as enemies in samsara, it will take a long time to obstruct the attainment of the bhumis." Thus it is proclaimed. The four defeats are