Tibetan
ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདོར་གྱི་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་མོད་ཀྱང་དེ་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པས་དེ་དག་གི་རྩ་ལྟུང་ལ་མི་བགྲང་ངོ༌། །ཕམ་པ་འདི་དང་ཕམ་པ་གཉིས་པའི་ཉན་རང་གི་ཆོས་སྤངས་པ་གཉིས་ནི་མི་ འདྲ་སྟེ་སྔ་མ་ལུང་ཡིན་ལ་འདི་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དང་སྔ་མ་ནི་རྒྱལ་བས་མ་གསུངས་ཞེས་སྤོང་ལ་འདི་ནི་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་མི་ནུས་པས་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་བར་མི་ནུས་ཞེས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕམ་པ་བཅུ་གཅིག་པ་ནི། བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་ཀྱི་ཕམ་པའོ། །འདི་ལ་བཞི་ལས་སྨྲས་སའི་ཡུལ་ནི། དེ་དག་ལ་འདུད་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྲག་དོག་གི་རྒྱུས་བདག་བསྟོད་ཅིང་ཞེས་བསླབ་བཏུས་སུ་དྲངས་པས་སྨད་ས་ལ་འདུན་པའི་གང་ཟག་དང༌། ཡང་ཞེས་པ་གཞན་སྨོད་བྱས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་བསྟོད་སྨད་བྱས་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་པས་སྨད་བའི་གང་ཟག་གང་རུང་ངོ༌། །མདོ་ཟུར་དུ་བསྒྱུར་བ་ལས་དེ་དག་ལ་འདུད་པ་ཞེས་པ་མ་བྱུང་ཡང་ཡོད་པར་གསལ་ལོ། །ཅི་ཞིག་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་ཡོན་ཏན་དང་གཞན་གྱི་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །བརྗོད་ཚུལ་ནི། རྙེད་བཀུར་དང་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཐེག་ཆེན་འདོན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་སྟོན་པ་སོགས་བྱེད་བཞིན་དུ་བདག་ནི་རྙེད་བཀུར་སོགས་ལ་མི་ལྟ་བའི་ཐེག་ཆེན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་ལྕེ་གཉིས་བྱེད་པའོ། །མདོར་མི་ཆོས་བླ་མ་སྒྲོགས་པའི་བདག་བསྟོད་གསུངས་པ་འོག་མའི་སྐབས་ཀྱི་མི་ཆོས་བླ་མ་མ་གཏོགས་པ་སྟེ་འདི་དང་གོང་མ་གཉིས་བདག་བསྟོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་བྱེད་དོ། །ཀུན་སློང་ནི་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་གཞན་གྱི་རྙེད་བཀུར་ལ་ཕྲག་དོག་པའོ། །མདོ་ལས་ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་སྨྲས་བར་སྐབས་བཞིར་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས་བྱང་སར་བཤད་པའི་ཕམ་པ་རྣམས་དྲངས་ པའི་སྐབས་སུ་ཕམ་པ་དང་པོ་མ་དྲངས་པ་ནི་འདིར་བསྟན་པའི་ཕམ་པ་དང་དོན་གཅིག་པར་བཞེད་པས་ན་བྱང་སར་གསུངས་པའི་དོན་འདིར་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ། བྱང་སའི་སྒྲ་ཟིན་ལྟར་བྱེད་ན་འདིར་དེ་མ་འདུས་པས་བྱང་སའི་དྲང་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་བསྟོད་སྨད་སོ་སོར་འཕྲལ་བ་དང་རྙེད་བཀུར་གང་རུང་ལ་ཆགས་པས་ཆོག་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བསྟོད་སྨད་ལ་བདེན་རྫུན་གང་ཡིན་པ་ནི། མདོ་ལས་ནི་མདོར་བསྟན་དུ་ལྕེ་གཉིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་དང༌། དོན་བསྡུར་རྫུན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་ལྕི་བ་ཆེན་པོའི་ལྟུང་བ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་ས་མུ་དྲས་བྱས་ཟེར་པ་ལས་ཀྱང་མེད་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལ་བཤད་པ་དང་འགྲེལ་པ་གསར་མ་ལས་ཀྱང༌། བསྟོད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ་ལོག་པར་བསྟོད་ཅིང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚིག་སྔ་མས་བདེན་རྫུན་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ལྟར་སྣང་ན་ཡང་ཚིག་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སྔ་མའི་དོན་ཡོན་ཏན་མཆོག་དམན་ལ་བྱས་ནས་ཕྱི་མའི་དོན་བརྫུན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ་བྱ་དགོས་པ་འདྲའོ། །ཕམ་པ་བཅུ་གཉིས་པ་ནི། མི་ཆོས་བླ་མ་བརྫུན་སྨྲའི་ཕམ་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ནི། དོན་གོ་བའི་གང་ཟག་གོ། །སྨྲ་ཚུལ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ནས་འདི་ནི་ཁོ་བོས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཁྱོད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་བསྟན་གྱི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྒོམས་ཤིག་དང་ཁོ་བོ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲ་བའོ། ། དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་མ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་པས་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བ་ནའོ། །འདི་ལ་ནི་རྟེན་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་ལྡན་དགེ་སློང་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཕམ་པ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་བའི་གོ་སྐབས་ཡོད་དོ། །སྤྱོད་འཇུག་གི་འགྲེལ་ཆེན་དུ། བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཟབ་མོའི་ཆོས་རྟོགས་པར་སྟོན་པ་དང་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་ལས་རྩ་ལྟུང་དུ་འཆད་པ་ནི་མདོ་དང་འགལ་བར་སྣང་ངོ༌། །ཕམ་པ་བཅུ་གསུམ་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ལེན་པའི་ཕམ་པའོ། །འདི་ནི་མདུན་ན་འདོན་དང་བློན་པོ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་རིགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་སྦྱོང་ལ་ནོར་གྱི་ཆད་པས་གཅོད་ལ། དེ་ལྟར་བྱས་པ་ན་དེ་དག་གིས་གང་ཟག་གིའམ་དགེ་འདུན་གྱིའམ་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱིའམ་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཡོ་བྱད་དག་རྐུར་བཅུག་ནས་དེ་དག་ལ་གསུག་ཏུ་འབུལ་ལོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱལ་རིགས་ལ་འབུལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་སོགས་གཉིས་ཀ་ལ་རྩ་ལྟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཆད་བས་བཅད་པའི་རྩ་ལྟུང་ནི་ལྟུང་གསུམ་པར་འདུ་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ནོར་ལེན་པའི་རྩ་ལྟུང་ནི་རྩ་ལྟུང་དང་པོར་འདུ་བས་འདི་ནི་བྱིན་པ་ལེན་པའི་རྩ་ལྟུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དང་པོ་ནི་རང་གིས་བརྐུས་པའམ་རྐུར་བཅུག་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་གཞན་ལ་ནོར་གྱི་ཆད་པས་བཅད་པ་ན་དེས་བརྐུས་པའམ་རྐུར་བཅུག་པའི་དཀོར་བླངས་པའི་ལྟུང་བའོ། །འདིར་དགེ་སློང་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གི་དཀོར་བཤད་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔར་བསྟན་ པ་བཞིན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཕམ
Chinese
那么，虽然会产生舍弃菩提心的根本堕罪，但那是下面要讲的，所以不把那些算作根本堕罪。这个失败和第二个失败的声闻缘觉的舍弃正法二者不同，前者是教理，后者是证悟，前者是舍弃说“不是佛说的”，后者是舍弃说“不能断除有之根本，所以不能从轮回中解脱”。第十一个失败是，自赞毁他的失败。这当中，从四方面来说，所说的对象是：对那些顶礼的人，也因嫉妒而自赞，如《学集论》中所引，所以是对想诽谤的人，以及，这个“又”字，意思是不仅对作为毁谤对象的人进行赞扬和诽谤，而是对任何被诽谤的人。虽然在经文的补充翻译中没有出现“对那些顶礼的人”这句话，但很明显是存在的。说了什么呢？是说自己的功德和别人的不值得赞扬之处。说的形式是：为了利养恭敬和偈颂，一边做着宣讲、念诵、开示大乘等行为，一边说自己是不贪图利养恭敬等的大乘行者，而别人不是，这就是两舌。总之，宣扬人法上师的自赞，除了下面章节的人法上师之外，这个和上面的两个只是象征性地代表了自赞的一个方面。动机是因贪图利养恭敬，而嫉妒别人的利养恭敬。经中说了四次因嫉妒而说。静命论师在宣讲《瑜伽师地论》中所说的失败时，没有引用第一个失败，是因为认为这和这里所说的失败意义相同，所以似乎应该像这里所说的那样来解释《瑜伽师地论》中所说的意义。如果按照《瑜伽师地论》的字面意思来做，那么这里没有包含那些内容，所以我在想是否需要引用《瑜伽师地论》的内容。然而，分别赞扬和诽谤，以及贪图任何利养恭敬就足够了，就像之前说的那样。赞扬和诽谤是真是假呢？经中说，简而言之，就是两舌，并且，总结来说，因为虚假的缘故，会产生极重的堕罪。萨穆扎所说，也说了没有的功德和过失。
English
Now, although the root downfall of abandoning the mind of enlightenment will occur, it will be shown below, so they are not counted as root downfalls. This defeat and the second defeat of the Hearers and Solitary Realizers abandoning the Dharma are different, the former is doctrine and the latter is realization, the former is abandoning by saying "it was not spoken by the Buddha," and the latter is abandoning by saying "it cannot cut the root of existence, so it cannot be liberated from samsara." The eleventh defeat is the defeat of praising oneself and disparaging others. Among these four, the object of speech is: to those who prostrate to them, also praising oneself out of jealousy, as quoted in the Compendium of Trainings, so it is the person who desires to slander, and the word "also" means that not only is praise and disparagement made to the object of disparagement, but to any person who is disparaged. Although the phrase "to those who prostrate to them" does not appear in the supplementary translation of the sutra, it is clear that it exists. What is said? It is speaking of one's own virtues and the unpraiseworthy aspects of others. The manner of speaking is: for the sake of gain and respect and verses, while performing activities such as expounding, reciting, and teaching the Great Vehicle, one says that oneself is a Great Vehicle practitioner who does not look to gain and respect, etc., while others are not, this is double-tongued. In short, the self-praise of proclaiming the lama of human dharma, except for the lama of human dharma in the following chapter, this and the two above only symbolically represent one aspect of self-praise. The motivation is to be jealous of others' gain and respect due to attachment to gain and respect. The sutra says four times that one speaks out of jealousy. When Master Shantideva explained the defeats mentioned in the Bodhisattvabhumi, he did not quote the first defeat because he considered it to have the same meaning as the defeat mentioned here, so it seems that the meaning mentioned in the Bodhisattvabhumi should be explained as it is explained here. If one were to follow the literal meaning of the Bodhisattvabhumi, then it does not contain those contents here, so I wonder if it is necessary to quote the contents of the Bodhisattvabhumi. However, it is sufficient to separately praise and disparage, and to be attached to any gain and respect, as mentioned before. Is the praise and disparagement true or false? The sutra says that, in short, it is double-tongued, and, in summary, because of falsehood, a very heavy downfall will occur. Samudra also said that he spoke of virtues and faults that did not exist.
Chinese
在赞颂的解说和新释中也说到，赞颂是用真实和不真实的功德来赞颂，即邪妄地赞颂，前面所说的“虚假地赞颂”似乎显示了真假相似，但按照后面的说法，前面的意思是指功德的优劣，后面的意思是指用虚假来宣说。第十二条根本堕是：妄语自己具有超人法的根本堕。关于这个，有两种情况，一是说话的对象：是能听懂意思的人。二是说话的方式：在开示空性之法后说：“这是我现量证悟的，因为对你慈悲才开示的，你也这样修持，就能现量证悟，变得和我一样。”这样说。 也就是说，在没有那样证悟的情况下，以嫉妒等烦恼的心理说妄语，即在他人能听懂意思的时候。关于这个，如果所依是具有菩萨戒的比丘等，就有可能犯两种根本堕。在《入行论》的释论中说，仅仅通过阅读就显示证悟了甚深之法，并且让其他人也同样真实地接受，说这是根本堕，这似乎与经部相违。第十三条根本堕是：盗取三宝财物的根本堕。这是指，司库和大臣等依靠王族，用财物来惩罚僧人。这样做之后，他们就偷盗个人、僧团、四方僧团或佛塔的财物，然后进献给那些人。那些人也进献给王族，国王和大臣等都会犯根本堕。其中，用财物惩罚僧人所犯的根本堕属于第三堕，而盗取三宝财物所犯的根本堕属于第一堕，因此这是接受给予的根本堕。然而，第一条根本堕是自己偷盗或教唆他人偷盗，而这条是当他人因财物受到惩罚时，他偷盗或教唆他人偷盗的财物。这里所说的是关于一个、两个或三个比丘等个人的财物，这是一个区别。其余的就像之前所说的那样，根据情况进行组合。堕。
English
In the explanation and new commentary on praise, it is also said that praise is to praise with true and untrue merits, that is, to praise falsely. The previous statement of "falsely praising" seems to show that truth and falsehood are similar, but according to the latter statement, the former meaning refers to the superiority and inferiority of merits, and the latter meaning refers to speaking falsely. The twelfth root downfall is: falsely claiming to have superhuman qualities. Regarding this, there are two situations, one is the object of speech: it is a person who can understand the meaning. The second is the way of speaking: after teaching the Dharma of emptiness, he says, "This is what I have directly realized, and I am teaching it to you out of compassion. If you practice like this, you will also directly realize it and become like me." Saying this. That is to say, in the absence of such realization, lying with a mind of afflictions such as jealousy, that is, when others can understand the meaning. Regarding this, if the basis is a bhikshu who holds the bodhisattva vows, there is a possibility of committing both root downfalls. In the commentary on the "Entering the Way of the Bodhisattva", it is said that merely by reading, one shows that one has realized the profound Dharma, and also allows others to accept it truthfully in the same way, saying that this is a root downfall, which seems to contradict the sutras. The thirteenth root downfall is: the root downfall of stealing the property of the Three Jewels. This refers to the fact that treasurers and ministers rely on the royal family to punish monks with fines. After doing so, they steal the property of individuals, sanghas, sanghas of the four directions, or stupas, and then offer them to those people. Those people also offer them to the royal family, and both the king and the ministers will commit root downfalls. Among them, the root downfall committed by punishing monks with property belongs to the third downfall, and the root downfall committed by stealing the property of the Three Jewels belongs to the first downfall, so this is the root downfall of accepting what is given. However, the first root downfall is stealing or instigating others to steal, while this one is the downfall of stealing or instigating others to steal property when others are punished with property. What is said here is about the property of individuals such as one, two or three bhikshus, which is a distinction. The rest is like what was said before, combine according to the situation. Downfall.