Tibetan
་ཡོད་དེ་བདོག་བཞིན་དུ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཀྲེན་པ་དང་མགོན་མེད་པ་དང༌། རྟེན་མེད་པའི་སློང་བ་པོ་ལེགས་པར་འོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་སྲ་བས་ཟང་ཟིང་མི་གཏོང་བ་དང་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལེགས་པར་འོངས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མི་བྱེད་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཉིས་པའོ། །འདི་ལ་བཞི། སློང་བ་པོ། བསླང་བྱའི་རྫས། བསླང་སའི་ཡུལ། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུས་མ་བྱིན་པའོ། །དེ་ལ་སློང་པ་པོ་ནི། ནོར་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཟས་དང་མི་ལྡན་པའི་བཀྲེན་པ་དང༌། ཇོ་བོ་ལྟ་བུ་གསོ་བར་བྱེད་པའི་མགོན་མེད་པ་དང་གཉེན་བཤེས་སམ་ཕན་འདོགས་ནུས་པའི་རྟེན་མེད་པ་ཞེས་འགྲེལ་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ལོངས་སྤྱོད་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཕོངས་ཤིང༌། དེ་སེལ་བ་ཡང་བྱང་སེམས་ལས་གཞན་ད་ལྟ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སློང་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རང་གི་དྲུང་དུ་ལེགས་པར་འོངས་པའོ། །ས་མུ་དྲས་བྱས་ཟེར་བ་ལས། སློང་བ་མངོན་དུ་གནས་ན་ཞེས་འཆད་དོ། །བསླང་བྱའི་རྫས་ནི་མཚོན་ལ་སོགས་པ་མི་འཕྲོད་པ་དང་དུག་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་མིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གནོད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚེ་ནའོ། །བསླང་སའི་ཡུལ་ནི། འགྲེལ་པ་གསར་མར་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཡང༌། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ལ་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ནི་སེར་སྣའི་འཇུངས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་མི་སྟེར་བར་ཐག་བཅད་པའོ། །གཞུང་ལས་ཟང་ཟིང་མི་སྟེར་པ་ལ་སྙིང་སྲ་བ་དང༌། ཆོས་མི་སྟེར་བ་ལ་སེར་སྣ་སྦྱར་ཡང་འགྲེལ་པ་གསར་མ་དང༌། ས་མུ་དྲས་བྱས་ཟེར་བ་གཉིས་ཀ་ལས་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གཉིས་ཀ་སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལ་བཤད་ཅིང༌། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་དགོངས་པ་བླངས་པ་ལེགས་སོ། །བོད་ཁ་ཅིག་རང་གིས་ མི་སྟེར་བར་ཐག་བཅད་པས་མི་ཆོག་གི་སློང་བ་པོ་རེ་བ་ཆད་པ་དགོས་ཟེར་བ་ནི་རྒྱ་གཞུང་གང་ནས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞིང་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡང་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་གཏོང་བར་མི་བྱེད་དེ་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ལྟ་བུ་འཕེལ་བར་བྱེད་ལ་ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ལག་པའམ་བོང་བའམ་དབྱུག་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྡེག་པར་བྱེད་རྣམ་པར་འཚེ་བར་བྱེད་རྣམ་པར་མཐོ་འཚམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཁྲོ་བའི་བསམ་པ་བདོ་བ་ཁོ་ན་ཞེ་ལ་བཟུང་སྟེ་གཞན་དག་གིས་ཤད་ཀྱིས་སྦྱངས་ཀྱང་མི་ཉན་ཞིང་མི་བཟོད་ལ་བསམ་པས་མི་གཏོང་བ་འདི་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་གསུམ་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས། འཚོགས་པ་ལ་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་གཞན་ལ་ཁྲོས་ནས་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་ཞིང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཁྲོ་བ་མི་གཏོང་བར་འཕེལ་བར་བྱེད་ཅིང་དེས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེའི་དབང་གིས་ལུས་དངོས་སམ་དེས་འཕངས་པའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་ལ་རྡེག་པ་དང་གོ་རར་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་ལྕག་གིས་བཞུ་བ་དང་འཆིང་བ་སོགས་ཀྱིས་མཐོ་འཚམ་པར་བྱེད་པའོ། །འདིའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་ལ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་མི་གསལ་ཀྱང་རང་དང་རིས་མཐུན་པའི་འགྲོ་བ་དོན་གོ་བ་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ། ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲ་བའི་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དང༌། བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་བརྡེག་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཤད་སྦྱང་མི་ལེན་པ་ལ་བཞི། ཤད་སྦྱང་བྱེད་པ་པོ། བྱེད་པའི་ཚུལ། ཀུན་སློང༌། ཤད་སྦྱང་མི་ལེན་པའི་ངོ་བོའོ། །བྱེད་པ་པོ་ནི། འགྲེལ་པ་གསར་མ་དང་ཛི་ན་སུ་ཏྲས། གནོད་པ་བྱེད་པས་གནོད་པའི་ཉེས་པ་ཤད་ཀྱིས་སྦྱངས་ཀྱང་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྔར་བྱང་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ད་ལྟ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཤད་སྦྱང་བྱེད་འདོད་པའོ། །ཚུལ་ནི་དུས་དང་མཐུན་པ་དང་ཆོས་དང་མཐུན་པས་བཟོད་གསོལ་གྱི་བརྡ་སྤྲོད་པའོ། །ཀུན་སློང་ནི། སྔར་གྱི་གནོད་པ་ལ་ཁྲོས་པའི་བསམ་པ་བདོ་བ་ཞེ་ལ་བཟུང་བའི་ཁོན་འཛིན་ནོ། །ངོ་བོ་ནི། ངག་མི་ཉན་ཞིང་བཟོད་པ་ཁས་མི་ལེན་ལ་བསམ་པས་ཁྲོ་བ་མི་གཏོང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་བདག་ཉིད་དམ་གཞན་དག་གི་གཡམ་ལ་དམ་པའི་ཚེས་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་མོས་ནས་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་སྟོན་པ་དང་འཇོག་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཞི་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས། ཐེག་ཆེན་སྤོང་བ་ལ་གཞི་དང་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པར་བྱ་བའི་གཞི་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་ཚོགས་པའི་སྤྱིའོ། །སྤོང་ཚུལ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །ལྟར་སྣང་སྟོན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས་བསྟན་པར་བྱ་རྒྱུ་ནི། གཞན་རྣམས་ལས་གསལ་བར་མ་བྱུང་ལ། ས་མུ་དྲས་བྱས་ཟེར་བ་ལས་ཉི་ཚེ་བའི་བསྟན་པའམ་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་པ་ལ་བཤད་དེ། འོན་ཀྱང་དམ་ཆོས་ ལྟར་སྣང་དུ་འདུག་གི་ཐེག་ཆེན་ལྟར་སྣང་དུ་མི་འདུག་པས་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང་རྗེས
Chinese
拥有却仍以贪著为本性，对于那些因贫困、饥饿、无依无靠、无助而前来乞讨的行者，心怀吝啬而不施舍财物，对于那些为了求法而来的行者，吝惜佛法而不给予教法，这是菩萨的堕落之处，如同第二条根本戒。 此中有四：乞讨者、 所乞之物、乞讨之境、以何种心态不给予。 其中，乞讨者是指：缺乏财富等而痛苦者，缺乏食物而饥饿者，以及如同怙主（指孤儿的保护者）一般无依无靠者，有些注释中说，还有缺乏亲友或能提供帮助的依靠者。总之，是指匮乏这两种受用，而能消除这种匮乏的，现在除了菩萨之外没有其他人了。而且，他们是真心实意地乞讨，为了求法而来到你的面前。《萨穆扎所作》中说：“如果乞讨者显现”。 所乞之物是指：不是刀剑等不适宜之物，也不是毒药等不应给予之物，这指的是与伤害有关的情况。 乞讨之境是指：正如新注释中所说：“有可以布施的物品，并且对佛法有明确的认识”，也就是指自己拥有的东西。 心态是指：被吝啬的悭吝所压倒，下定决心不给予。经文中说，不施舍财物是心怀吝啬，不施舍佛法是吝啬，但新注释和《萨穆扎所作》都说，对财物和佛法都吝啬而不施舍。在《二十颂》中也这样理解是正确的。有些藏人说，仅仅自己下定决心不给予还不够，还需要乞讨者失去希望才行，这种说法在任何汉文典籍中都没有出现，而且在意义上也说不通。 第三条是：对于菩萨，仅仅说了粗恶语就不能舍弃，而是要增长像那样嗔怒的缠缚，被嗔怒所压倒，用手或脚或棍棒殴打众生，进行种种伤害，进行种种威胁，心中只怀着强烈的嗔怒，即使其他人用鞭子抽打也
English
Having and yet being attached by nature, to those who come begging suffering from poverty, hunger, helplessness, and lack of support, being stingy and not giving material things, and to those who come seeking Dharma, being stingy with the Dharma and not giving teachings, this is a downfall for a Bodhisattva, like the second root vow. There are four aspects to this: the beggar, the object to be begged for, the place to beg, and with what kind of intention not to give. Among these, the beggar refers to: those who suffer from a lack of wealth, those who are hungry from a lack of food, and those who are helpless like a protector (referring to the protector of orphans), and some commentaries say that there are also those who lack relatives or support that can provide help. In short, it refers to those who are lacking these two kinds of enjoyment, and there is no one else who can eliminate this lack other than a Bodhisattva now. Moreover, they are begging sincerely and coming to you for the sake of seeking Dharma. The Samudra-krta says, "If the beggar appears." The object to be begged for refers to: not swords or other unsuitable objects, nor poisons or other things that should not be given, which refers to situations related to harm. The place to beg refers to: as the new commentary says, "There are objects that can be given, and there is a clear understanding of the Dharma," which refers to what one possesses. The intention refers to: being overwhelmed by the stinginess of miserliness, and resolving not to give. The scriptures say that not giving material things is having a hard heart, and not giving Dharma is being stingy, but both the new commentary and the Samudra-krta say that both material things and Dharma are not given due to stinginess. It is correct to understand it this way in the Twenty Verses as well. Some Tibetans say that it is not enough to just resolve not to give, but that the beggar must also lose hope, which does not appear in any Chinese texts, and it does not make sense in meaning either. The third is: For a Bodhisattva, one should not abandon them just because they have spoken harsh words, but rather increase the entanglement of anger like that, being overwhelmed by anger, striking sentient beings with hands or feet or sticks, committing various harms, making various threats, holding only intense anger in their hearts, even if others whip them,
Chinese
不听劝阻，不忍耐，心里不放下，这也是菩萨的失败之处，像是第三条法。这有两点：聚集时的想法和行为。第一点是：菩萨对他人发怒，说粗暴的话，不仅如此，怒气不消反而增长，并以此压制对方。第二点是：受其影响，身体亲自或通过身体所及或与身体相关的行为，如殴打他人、使其陷入困境等方式进行伤害，或用鞭子抽打、捆绑等方式进行恐吓。此处的对象，对于众生来说，具体是哪一类并不明确，但似乎需要理解为与自己同类的众生。因为粗暴言语的对象似乎是具有语言能力的，而且在《学集论》中也说：殴打毁坏戒律者是根本堕罪。因此这样说。 不接受忏悔有四点：忏悔者，忏悔的方式，动机，不接受忏悔的本质。忏悔者是：正如《新释论》和吉纳苏扎（ཛི་ན་སུ་ཏྲ，梵文名待考）所说：“做了损害，即使以忏悔来弥补损害的罪过”，意思是说，以前对菩萨造成损害的人，现在真心想要忏悔。方式是：与时俱进，与法相应，表达请求宽恕之意。动机是：对之前的损害怀恨在心，心中充满愤怒。本质是：不听劝告，不接受宽恕，心里不放下愤怒。第四条是：诽谤菩萨的法藏，或者对自身或他人的虚假之物，像对待神圣的法一样进行改造，对此感到高兴、宣扬和坚持，这是菩萨的失败之处，像是第四条法。这有两点：舍弃大乘的所依和舍弃的方式。其中，应该诽谤的所依是：菩萨的法藏，既深奥又广大的，是宣说这一切的僧团的共同之处。舍弃的方式是：如后面所说的那样进行诽谤。对于表面相似的教法，也有两点：需要阐述的是：其他地方没有明确说明，只是说萨穆扎（ས་མུ་དྲ，梵文名待考）所做的，是暂时的教法或外道教法。然而，是相似于正法，而不是相似于大乘，所以是黑色的教法和随
English
Not listening to advice, not being patient, and not letting go of anger in one's mind is also the third dharma that is like a defeat for a Bodhisattva. This has two aspects: the thought and the action when gathering. The first is: a Bodhisattva becomes angry with others, speaks harsh words, and not only that, but the anger does not subside but increases, and uses it to suppress the other person. The second is: influenced by that, physically or through what the body can reach or what is related to the body, harming others by hitting them, putting them in trouble, etc., or intimidating them by whipping, binding, etc. The object here, for sentient beings, it is not clear which category it is specifically, but it seems necessary to understand it as sentient beings of the same kind as oneself. Because the object of harsh words seems to be those who have the ability to speak, and it is also said in the Compendium of Trainings: hitting those who break the precepts is a root downfall. Therefore, it is said in this way. Not accepting confession has four points: the confessor, the way of confessing, the motivation, and the essence of not accepting confession. The confessor is: as it is said in the New Commentary and the Jinasutra (ཛི་ན་སུ་ཏྲ，梵文名待考): "Having done harm, even if the sin of harm is compensated by confession," it means that the person who previously caused harm to the Bodhisattva now sincerely wants to confess. The way is: keeping up with the times and in accordance with the Dharma, expressing the intention of asking for forgiveness. The motivation is: holding a grudge against the previous harm, with anger filling the heart. The essence is: not listening to advice, not accepting forgiveness, and not letting go of anger in the mind. The fourth is: slandering the Bodhisattva's Dharma treasury, or transforming one's own or others' false things as if they were sacred Dharma, rejoicing in it, proclaiming it, and insisting on it, this is a place of defeat for the Bodhisattva, like the fourth Dharma. This has two aspects: the basis for abandoning the Great Vehicle and the way of abandoning. Among them, the basis for slander is: the Bodhisattva's Dharma treasury, both profound and vast, is the common ground of the Sangha that proclaims all of this. The way of abandoning is: slandering as described later. For teachings that appear similar, there are also two points: what needs to be explained is: it is not clearly stated elsewhere, it is only said that what Samudra (ས་མུ་དྲ，梵文名待考) did is a temporary teaching or a non-Buddhist teaching. However, it is similar to the true Dharma, but not similar to the Great Vehicle, so it is a black teaching and follows.