Tibetan
་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་ཉེན་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་མནོས་པ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གཞུང་ལས་གསུངས་པས་སྡོམ་པ་ཐོབ་ལ་མ་བཏང་བ་དང་བསམ་པ་རྣལ་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཆོས་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །ལྟུང་བའི་སྡེ་ཚན་ནམ་རིས་ནི། གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་པ་སྟེ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་རྙིང་མ་ལས། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་ཉེས་པའི་རིས་གཉིས་སུ་ཟད་པར་འབྱུང་སྟེ་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པའོ། །དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལས་ཉེས་པའི་རིས་ལྔ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། འགྲེལ་པ་གསར་མ་དང་ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན་ལས་ཀྱང་ལྟུང་བའི་ལུས་སམ་སྡེ་གཉིས་ཁོ་ནར་གསུངས་ཤིང་གཞུང་གི་དོན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ བོད་ཁ་ཅིག་དང་ནག་པོ་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་ཕམ་པའི་གནས་དང་སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམས་བསྲུང་དགོས་པས་ཞེས་རིས་གསུམ་དུ་འཆད་པ་མི་འཐད་དེ། འཐད་ན་ཟག་པ་ཆུང་འབྲིང་གི་ལྟུང་བ་རྣམས་སྦོམ་པོར་བྱ་དགོས་ན་དེ་དག་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ཉེས་བྱས་སུ་གཞུང་འདིར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་ཟག་པ་ཆུང་འབྲིང་གི་ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉེས་བྱས་ཡིན་ལ་རིས་སམ་སྡེ་ཚན་ནི་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྦོམ་པོ་དང་ཉེས་བྱས་རྣམས་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་དུ་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤང་བྱའི་ལྟུང་བ་ལ་གཉིས། ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་དང༌། ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། ཕམ་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན། དེ་དག་གི་བྱེད་པ། ཀུན་དཀྲིས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ། གསོར་རུང་བའི་ཁྱད་པར། ཞར་ལ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞུང་འདི་ནས་བཤད་པ་དང༌། གཞུང་གཞན་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པའི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཞི་ཡོད་དེ་བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་པའི་ཡན་ལག་ཐུན་མོང་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་པ་ནི། ཀུན་དཀྲིས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་ཏེ་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕམ་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ ཆོས་དང་པོའོ། །འདི་ལ་གསུམ་སྨྲ་སའི་ཡུལ། བརྗོད་བྱ་གང་སྨྲས་པ། སྨྲ་བའི་ཀུན་སློང་ངོ༌། །དང་པོ་ཡུལ་ནི། འདི་དག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕམ་འདྲ་ཡིན་པས་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་སྨྲ་ཤེས་ཤིང་དོན་གོ་བ་རང་དང་རིགས་མཐུན་པའི་འགྲོ་བ་ཅིག་དགོས་ཏེ་གསལ་བར་མ་བྱུང་ཡང་དོན་གྱིས་འཐོབ་བོ། །བརྗོད་བྱ་ནི། རང་གི་ཡོན་ཏན་དང་གཞན་གྱི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་གཞན་ཡོན་ཏན་ཅན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་བའི་གནས་ལ་སྨོད་པའོ། །ཀུན་སློང་ལ་བཞི། ཆགས་ཡུལ་རྙེད་བཀུར་གྱི་ཚད། ཡུལ་ཅན་ཆགས་པའི་ཚད། རྙེད་བཀུར་འཐོབ་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར། ཀུན་སློང་ལ་རྙེད་བཀུར་གཉིས་ཀ་ལ་ཆགས་པ་དགོས་མི་དགོས་བརྟག་པའོ། །རྙེད་བཀུར་གྱི་ཚད་ལ་རྙེད་པ་ནི། གོས་དང་ཟས་དང་གནས་ཁང་དང་བཞོན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྙེད་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་ཁྲི་དང་སྟན་ལ་སོགས་པས་བཀུར་བར་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་ཅན་ཆགས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་དམན་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་ཕོངས་པ་བསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྙེད་བཀུར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཙམ་མིན་གྱི་རྙེད་བཀུར་ལ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སྲེད་པ་སྟེ་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། རྙེད་པ་ལ་རང་དང་ནོར་མི་གཅིག་པ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་དོན་མེད་པས་སོ། །བཀུར་སྟི་ནི་རང་གི་འཁོར་ལ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བས་ནོར་སོ་སོ་བ་མི་དགོས་སོ། །ཀུན་སློང་ལ་གཉིས་ཀ་དགོས་མི་དགོས་ནི་ བསྟོད་སྨད་གཉིས་ཀ་ལ་རྙེད་བཀུར་གང་རུང་ལ་ཆགས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ཀྱི་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་སློང་གིས་བསྟོད་སྨད་གང་རུང་སྨྲས་པ་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བ་ནི་ཕམ་འདྲ་དང་པོའོ། །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་གསར་མ་ལས་གཞན་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་བའི་གནས་ལ་བཤད་ཅིང༌། ས་མུ་དྲས་བྱས་ཟེར་བ་ལས་ཀྱང་གཞན་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་བཤད་པ་སྔ་མ་དང་མཐུན་ནོ། །ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་དང་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །རྙེད་བཀུར་དང་དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་གསར་མ་ལས། རྙེད་པར་བྱེད་པས་ན་རྙེད་པ་སྟེ་གོས་དང་ཟས་ལ་སོགས་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་ལེགས་པར་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་དག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་ནི་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ་ཞེས་དང༌། ས་མུ་དྲས་བྱས་ཟེར་བ་ལས་ཀྱང༌། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་རི་མོར་བྱས་ཏེ་ཕུ་དུད་དང་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་དང་ཁྲི་སྟན་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་དག
Chinese
遭受痛苦感受的威胁，对于未受戒者，应知没有极大的过失。如经中所说，必须具备已得戒而未舍弃，且心安住于正念这两种法。堕罪的类别或派别，确定只有两种，即在《二十颂》的旧释中说：因此，菩萨戒的罪过只有两种，即属于如他胜处的法和属于恶作的法。不像比丘戒有五种罪过。如是说。新释和《能仁密意庄严》中也说堕罪的自体或类别只有两种，而且经文的意义也正是如此。因此，有些藏人和黑行派的难释中说，菩萨戒必须守护他胜处、粗罪和恶作罪，因而分为三种，这并不合理。如果合理，那么小、中等的堕罪都必须变成粗罪，因为这些在本经中说是如他胜处的法和恶作。那么，小、中等堕罪的体性是恶作，而类别或派别是他胜处派，例如他胜处的粗罪和恶作都归于他胜处派一样。这样，应断的堕罪有两种：他胜处派和恶作派。第一种有五点：各自他胜处的自性，它们的行为，三种缠缚的差别，可恢复的差别，顺便说明舍弃的因由。第一种有两种：从本经中说的，以及从其他经中说的。第一种是：如此，安住于菩萨戒律的，有四种如他胜处般的法，哪四种呢？对此，成为他胜处的支分，有共同的和不共同的两种。共同的将在缠缚的差别时解说。不共同的支分有四种，第一种是：对于利养和恭敬特别贪执，因而自赞毁他，是菩萨的他胜处般的第一个法。对此有三点：说话的处所，所说的是什么，说话者。
English
Threatened by feelings of suffering, it should be known that there is no great fault for those who have not taken vows. As stated in the scriptures, one must possess two qualities: having received the vows and not abandoned them, and having a mind that abides in mindfulness. The categories or divisions of downfalls are definitely only two, as stated in the old commentary on the "Twenty Verses": Therefore, the faults of the Bodhisattva vows are only of two kinds: those that belong to the category of defeat, and those that belong to the category of misdeeds. It is not like the Bhikshu vows, which have five categories of faults. So it is said. The new commentary and the "Adornment of the Sugata's Intent" also state that the nature or category of downfalls is only two, and the meaning of the scriptures also remains the same. Therefore, it is not reasonable for some Tibetans and the difficult commentary of the Krishnacharyas to say that the Bodhisattva vows must guard against defeat, gross transgressions, and misdeeds, thus dividing them into three categories. If it were reasonable, then the minor and intermediate downfalls would have to become gross transgressions, because these are stated in this scripture as being of the nature of defeat and misdeeds. Therefore, the nature of minor and intermediate downfalls is misdeeds, but the category or division is the category of defeat, just as the gross transgressions and misdeeds in the case of defeat are placed in the category of defeat. Thus, there are two types of downfalls to be abandoned: the category of defeat and the category of misdeeds. The first has five points: the nature of each defeat, their actions, the distinction of the three entanglements, the difference of recoverability, and incidentally explaining the cause of abandonment. The first has two types: what is said in this scripture, and what is said in other scriptures. The first is: Thus, for those who abide in the Bodhisattva's discipline, there are four dharmas that are like places of defeat. What are these four? In this regard, there are two types of branches that lead to defeat: common and uncommon. The common ones will be explained at the time of the distinction of entanglements. There are four uncommon branches, the first of which is: Being particularly attached to gain and respect, and thus praising oneself and disparaging others, is the first dharma that is like a place of defeat for a Bodhisattva. There are three points to this: the place where one speaks, what is said, and the speaker.
Chinese
是能生起意乐。第一，所缘境是：因为这是依仗这些的相似堕罪，所以需要一个与自己相异的，能说话且懂意思的，与自己同类的众生，虽然没有明确说明，但实际上是可以获得的。所说内容是：自己的功德和别人的过失，也就是赞叹自己和诽谤其他有功德的众生所敬重之处。能生起意乐有四种：贪著处所得恭敬的程度，有境者贪著的程度，获得所得恭敬之境的差别，对于能生起意乐是否需要贪著所得恭敬二者进行考察。所得恭敬的程度中，得是：衣服、食物、住所和坐骑等等，任何一种获得都可以。恭敬是：用床和垫子等等进行恭敬。有境者贪著是：不是为了供养三宝和以慈悲心解除下等人的贫困等等而追求所得恭敬，而是对所得恭敬从自己的体性方面生起贪恋，也就是特别执著。境的差别是：对于得来说，需要自己和财物不相同，如果不是这样，赞叹自己诽谤他人就没有意义了。对于恭敬来说，因为也是为了自己的眷属而追求，所以不需要财物各自分开。对于能生起意乐是否需要二者是： 对于赞叹和诽谤二者来说，一定需要贪著所得恭敬中的任何一个，不需要二者都具备。以这样的能生起意乐说了任何一种赞叹或诽谤，对方能够明白意思，就是第一相似堕罪。二十颂的释新中说，其他是指具有功德的众生所敬重之处，萨木札所著中也说，其他是指具有功德者，与前者相同。虚空藏经中所说和这二者的道理将在下面阐述。所得恭敬和对它的贪著，释新中说：因为能获得，所以是得，也就是衣服和食物等等。恭敬是好好地进行服侍，对这些特别贪著就是对它特别执著。萨木札所著中也说：得是指饮食、穿着和财物等等的形态。恭敬是画图、鞠躬和服侍以及床垫等等。第二是受用物。
English
It is the arising intention. First, the object is: Because this is a similar defeat based on these, it is necessary to have a sentient being who is different from oneself, who can speak and understand the meaning, and who is of the same kind as oneself. Although it is not clearly stated, it can actually be obtained. The subject matter is: one's own merits and the faults of others, that is, praising oneself and slandering the places respected by other virtuous beings. There are four kinds of arising intention: the degree of attachment to gain and respect, the degree of attachment of the object holder, the difference in the object of obtaining gain and respect, and examining whether it is necessary to be attached to both gain and respect for the arising intention. Among the degrees of gain and respect, gain is: clothes, food, housing, and riding animals, etc., any kind of gain is acceptable. Respect is: showing respect with beds and cushions, etc. The attachment of the object holder is: not just seeking gain and respect for the sake of offering to the Three Jewels and relieving the poverty of the lower classes with compassion, but rather generating craving for gain and respect from the aspect of one's own nature, that is, being particularly attached. The difference in the object is: for gain, it is necessary that oneself and the property are not the same, otherwise, praising oneself and slandering others would be meaningless. For respect, because it is also sought for the sake of one's own retinue, it is not necessary for the property to be separate. Whether both are necessary for the arising intention is: For both praise and slander, it is necessary to be attached to any one of gain and respect, it is not necessary for both to be present. Speaking any kind of praise or slander with such an arising intention, and the other person understands the meaning, is the first similar defeat. The commentary on the Twenty Verses says that others refer to the places respected by virtuous beings, and the work by Samudra also says that others refer to virtuous beings, which is the same as the former. The principles of what is said in the Sutra of Akashagarbha and these two will be explained below. Gain and respect and attachment to them, the new commentary says: Because it can be obtained, it is gain, that is, clothes and food, etc. Respect is to serve well, and being particularly attached to these is being particularly attached to them. The work by Samudra also says: Gain refers to the forms of food, clothing, and wealth, etc. Respect is drawing pictures, bowing, serving, and beds and cushions, etc. The second is enjoyment.