Tibetan
ག་ལས། འཚོ་བས་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི། ཟས་དང་སྐོམ་འདོད་པ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པའོ། །དུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི། ཐེག་པ་དང་བཞོན་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པའོ། །ངོ་ཚ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི། གོས་དང་རྒྱན་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པ་སྟེ་གོས་དང་རྒྱན་མ་འབྱོར་ན་ངོ་ཚ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོ་བྱད་མི་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི། སྣོད་སྤྱད་འདོད་པ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པའོ། །དྲི་ང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་དང་བྱུག་པ་འདོད་པ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པའོ། །གནས་དང་སྣང་བས་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ནི། འདུག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་མར་མེའི་སྣང་བ་འདོད་པ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པའོ། །གནས་ལ་སྟེན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་གཉིས་ལས། བསམ་པ་གང་གིས་འཁོར་སྡུད་པ་ནི། གྲགས་པ་དང་རྙེད་བཀུར་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཁོ་ན་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐོག་མར་གནས་སྦྱིན་པའོ། །སྦྱོར་བ་གང་གིས་སྡུད་པ་ལ་གཉིས། ཟང་ཟིང་གིས་སྡུད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་སྡུད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ཕ་རོལ་ལས་བཙལ་བ་ནི། བསྡུས་པའི་འཁོར་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་བདག་དད་པ་ཅན་རྣམས་ལས་ཆོས་དང་མཐུན་པར་གོས་ཟས་མལ་ཆ་སྟན་ན་བའི་གསོ་སྨན་དང་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཚོལ་བའོ། །རང་གི་ཡོ་བྱད་ཐུན་མོང་དུ་བྱེད་ པ་ནི། རང་གིས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མཐུན་གྱིས་རྙེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐུན་མོང་དུ་སྤྱོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱིས་སྡུད་པ་ལ་གཉིས་ལས་གདམས་ངག་སྦྱིན་པ་ནི་བརྒྱད་དེ། སེམས་མི་གནས་པ་དམིགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་གདམས་ངག་ལྔ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་དང་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མི་སྡུག་པ་དང་བྱམས་པ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །སེམས་གནས་པ་ལ་རང་གི་དོན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་ལམ་སྟོན་པའི་གདམས་ངག་གཅིག་གོ །ལམ་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པར་བྱས་སོ་སྙམ་པ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་ཐོབ་པོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འདོར་དུ་འཇུག་པའི་གདམས་དག་གཉིས་ཏེ། གནས་པ་དང་རྣམ་པར་སྒྱུར་བ་དང་སྦྱོར་བ་འདོར་བ་གསུམ་དུ་བསྡུའོ། །རྗེས་སུ་བསྟན་པ་སྦྱིན་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དགག་པ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་
Chinese
何者是？对于生活贫困的痛苦者，是布施他们所需要的食物和饮料。对于疲惫的痛苦者，是布施他们所需要的交通工具和坐骑。对于感到羞耻的痛苦者，是布施他们所需要的衣服和装饰品，因为没有衣服和装饰品就会感到羞耻。对于缺乏用具的痛苦者，是布施他们所需要的器皿用具。对于气味难闻的痛苦者，是布施他们所需要的香、花鬘和涂香。对于缺乏住所和光明的痛苦者，是布施他们所需要的住所，如座位等，以及精进努力的灯光。对于想要依靠住所的人们，做利益的事情有两种。以何种想法来聚集眷属呢？不是为了名声和利养恭敬，而是首先以慈悲心，以无杂染的心来布施住所。以何种行为来聚集眷属有两种：以财物聚集和以佛法聚集。第一种有两种：从他人处寻求，是为了聚集的眷属，从具信施主那里如法地寻求衣服、食物、卧具、坐垫、医药和用具。将自己的用具共同使用，是将自己如法获得的衣服等也共同使用。以佛法聚集有两种，其中布施教诫有八种：为了让心不 স্থির者安住于所缘境，有五种教诫，分别是对于贪欲、嗔恨、愚痴、我慢和分别念严重者，依次给予不净观、慈悲观、缘起观、界分别观和出入息随念。对于心已安住者，为了获得自己的利益，作为断除常断二见的对治，给予开示远离常断的中观道路的教诫。对于未证得道却自以为证得，未获得果位却自以为获得，为了让他们舍弃增上慢，给予两种教诫，可以归纳为舍弃住处、转变和合。随顺开示的布施有五种：对于有罪过的行为，告诫说这是不行的，以及有罪过
English
What is it? For those suffering from poverty in life, it is to give them the food and drink they desire. For those suffering from fatigue, it is to give them the vehicles and mounts they desire. For those suffering from shame, it is to give them the clothes and ornaments they desire, because without clothes and ornaments they will feel ashamed. For those suffering from a lack of utensils, it is to give them the vessels and utensils they desire. For those suffering from foul odors, it is to give them the incense, flower garlands, and perfumes they desire. For those suffering from a lack of shelter and light, it is to give them the shelter they desire, such as seats, and the light of lamps to encourage diligence. To benefit those who wish to rely on a dwelling, there are two aspects. With what intention does one gather a retinue? It is not for fame and gain, but rather, one should first have a compassionate heart and give a dwelling with a pure mind, free from ulterior motives. There are two ways to gather a retinue: gathering with material possessions and gathering with the Dharma. The first has two aspects: seeking from others, which is to seek clothing, food, bedding, cushions, medicine, and utensils from faithful patrons in accordance with the Dharma for the sake of the gathered retinue. Sharing one's own possessions means sharing one's own clothing and other items obtained in accordance with the Dharma. There are two ways to gather with the Dharma, of which giving instructions is eightfold: In order to settle the mind that does not abide, there are five instructions for settling on an object of focus: for those with strong attachment, hatred, delusion, pride, and conceptual thought, give, in order, the contemplation of unattractiveness, loving-kindness, dependent origination, the analysis of the elements, and mindfulness of breathing. For those whose minds are settled, in order to attain their own benefit, as an antidote to the view of permanence and annihilation, give the instruction that shows the Middle Way, which is free from permanence and annihilation. To induce the abandonment of the pride of attainment, thinking that one has accomplished the path without actually doing so, and thinking that one has attained the fruit without actually attaining it, there are two instructions, which can be summarized as abandoning dwelling, transformation, and union. Giving subsequent instructions is fivefold: To prohibit what is accompanied by faults, saying that it is not permissible, and what is faulty
Tibetan
བ་མེད་པ་ནི་རུང་ངོ་ཞེས་གནང་བ་དང་བཀག་པ་ལ་སྤྱོད་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྐུལ་བ་དང་དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་ན་ཚར་བཅད་པ་དང་གནང་བཀག་མ་ནོར་བར་སྤྱོད་པ་ལ་དགའ་བར་བྱ་བའོ། །སེམས་མཐུན་པ་འདོད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། བྱང་སེམས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ན་དང་པོར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་རང་བཞིན་ དང་ཁམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གང་དག་དང་ཇི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དང་སེམས་ཅན་གང་དག་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བསམ་པ་ནི། སེམས་པ་སྟེ་དགེ་མི་དགེ་དང་ཞེ་སྡང་དང་བྱམས་པ་གང་གི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་མོས་པ་སྟེ་ཐེག་པ་གང་ལ་མོས་པ་བརྟགས་ཏེ་མོས་པ་དེ་དང་ཁམས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཏེ་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཕན་གནོད་ལ་ལྟོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའི་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་འདི་ལྟར་བརྟག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དེས་སེམས་ཅན་དེ་མི་དགེ་བ་ལས་བསླང་སྟེ་དགེ་བ་ལ་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་ན་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་དེ་འབད་ནས་སྤངས་ཏེ་དེའི་སེམས་དང་མཐུན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དེས་གཞན་དགེ་བ་ལ་འཇོག་པར་ནུས་ན་ནི་གཞན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་གཟུང་ནས་གཞན་གྱི་སེམས་དང་མཐུན་པར་མི་བྱ་བར་སྤྱོད་པ་དེ་བྱ་དགོས་ཏེ་ཕུགས་སུ་དེ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་དེས་མཐུན་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་བསྐྱེད་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་བསྐྱེད་པར་སྣང་ན་ཡང་སྤྱོད་པ་དེ་གཏོང་མི་གཏོང་གི་ཚུལ་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཞན་དང་མཐུན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པས་གཞན་ལ་སྡུག་ བསྔལ་སྐྱེ་བར་སྣང་ན་དེ་ལ་ཡང་རང་གི་བཅས་པའི་ནང་དུ་མི་གཏོགས་པ་དང་ཚོགས་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པ་དང་གཞན་མི་དགེ་བ་ལས་བསླང་སྟེ་དགེ་བ་ལ་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་ན་གཞན་གྱི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བཏང་ལ། དེ་གསུམ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ན་སྙིང་བརྩེ་བ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་འཇུག་པར་བྱའི་གཞན་གྱི་སེམས་དང་མི་བསྟུན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གང་གིས་ཕ་རོལ་ལ་འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་སྐྱེ་བར་སྣང་ལ་ཕུགས་སུ་ཡང་ཕན་ན་ནི་འཇུག་ལ་ཕུགས་སུ་གནོད་ན་ནི་གཞན་དང་མི་བསྟུན་པ་སོགས་ཀྱ
Chinese
如果没有，就说“可以”，如果用于允许和禁止，就劝勉他们放弃相反的做法，即使那样做了也不放任，就加以惩罚，并且乐于不混淆地使用允许和禁止。为了成办随顺他人心意之事，有二：简略地说是，菩萨在做随顺有情之事时，首先要了解有情众生的想法、自性和根器，对于哪些有情应该如何一起相处，就那样相处；对于哪些有情应该如何调伏，就那样调伏。其中，想法是指心，即具有善或不善、嗔恨或慈爱的想法。自性是指意乐，即观察他们意乐于哪个乘，并随顺那个意乐；根器是指随眠，即随顺那些随眠。广说分二：观察利益和损害，即以何种身语行为随顺有情，如果看到会给那个有情带来痛苦和不悦，就要这样观察：如果那个痛苦和不悦不能使那个有情从不善中返回而安住于善，那么菩萨就要努力放弃那个行为，并随顺他的心意。如果那个痛苦和不悦能够使他人安住于善，那么就只应亲近对他人慈悲之心，而不应随顺他人的心意，必须做那个行为，因为最终是对他有益的。同样，如果那个行为不会给要随顺的有情带来痛苦，但看起来会给其他人带来痛苦，那么对于那个行为是放弃还是不放弃，其道理也与前面相同。如果不是为了成办随顺他人的行为，而是自己的身语行为看起来会给他人带来痛苦，那么也要看是否不属于自己的戒律之内，是否不具备二资粮，是否不能使他人从不善中返回而安住于善，如果是，那么为了守护他人的心意就应放弃；如果与这三者相反，那么就应只亲近慈悲之心而行事，不应顺应他人的心意。同样，如果身语行为看起来会立即给他人带来快乐和愉悦，而且最终也有利益，那么就应行事；如果最终有害，那么就不应顺应他人等。
English
If there is nothing, say "it is okay." If it is used for permission and prohibition, encourage them to abandon the opposite practice. Even if they do so, do not let them go, but punish them. And be happy to use permission and prohibition without confusion. In order to accomplish the matter of conforming to the minds of others, there are two: Briefly speaking, when a Bodhisattva is doing the work of conforming to sentient beings, he must first understand the thoughts, nature, and faculties of sentient beings. For those sentient beings with whom he should live together, he should live with them in that way. For those sentient beings whom he should tame, he should tame them in that way. Among them, thought refers to the mind, that is, having thoughts of good or bad, hatred or love. Nature refers to inclination, that is, observing which vehicle they are inclined to, and conforming to that inclination. Faculties refer to latent tendencies, that is, conforming to those latent tendencies. Explaining in detail, there are two parts: observing benefit and harm, that is, with what kind of physical and verbal behavior to conform to sentient beings. If it seems that it will bring suffering and displeasure to that sentient being, then observe in this way: if that suffering and displeasure cannot make that sentient being return from non-virtue and abide in virtue, then the Bodhisattva should strive to abandon that behavior and conform to his mind. If that suffering and displeasure can make others abide in virtue, then one should only be close to compassion for others, and should not conform to the minds of others, but must do that behavior, because it is ultimately beneficial to him. Similarly, if that behavior does not bring suffering to the sentient being to be conformed to, but it seems that it will bring suffering to others, then the principle of whether to abandon or not abandon that behavior is the same as before. If it is not to accomplish the behavior of conforming to others, but one's own physical and verbal behavior seems to bring suffering to others, then one must also see whether it does not belong to one's own precepts, whether it does not possess the two accumulations, and whether it cannot make others return from non-virtue and abide in virtue. If it is, then one should abandon it in order to protect the minds of others. If it is the opposite of these three, then one should only be close to compassion and act, and should not conform to the minds of others. Similarly, if physical and verbal behavior seems to immediately bring happiness and pleasure to others, and is ultimately beneficial, then one should act. If it is ultimately harmful, then one should not conform to others, and so on.