Tibetan
ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུགས་པས། ཕ་རོལ་པོས་གནོད་པ་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་སེམས་མི་འཁྲུག་པར་སྟོན་པ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་ལ་གནས་པའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་དབུས་ཀྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་སྔ་ནས་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་བག་ཡོད་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་འདས་པའི་དུས་སུ་ཉེས་པ་རྣམས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱེད་པར་ནན་ཏན་དུ་སེམས་པ་དང་ད་ལྟར་ཡང་བརྗེད་པ་མེད་པར་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་གནས་ན་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་གནས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲིམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པའོ། །འདི་ནི་གཙོ་བོར་སོ་ཐར་ལས་འབྱུང་བའི་བསླབ་ གཞི་ལ་བག་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྔ་ལ་ཡང་བཞི་པ་རྩ་བ་སྟེ་དེ་ཡོད་ན་ལྔ་བ་སྐྱེ་ལ་བརྒྱ་ལ་དེ་མ་སྐྱེས་པར་ཉེས་པ་བྱུང་ནའང་ཆོས་བཞིན་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསོ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོ་ག་དང་འཚོ་བ་དག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཆོ་གའམ་སྤྱོད་པ་དག་པ་ནི་གྲགས་པ་འདོད་ནས་དགེ་བ་མི་སྤྱོམས་པ་དང་སྡིག་པ་མི་འཆབ་ཅིང་སྒྲོགས་པ་དང་ངན་ཉུང་རྙེད་པ་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པའི་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་བཟང་མང་འཐོབ་པ་ལ་ལྷག་པར་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། གྲང་བ་དང་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་དང་མ་རྙེད་པས་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་གདུང་བ་མེད་བ་དང་དབང་པོ་དུལ་བ་དང་ཞི་བས་མི་རྒོད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བས་ཡེང་ཡེང་བོ་མ་ཡིན་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་རྣམས་མཛེས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྤྱོད་ལམ་རབ་ཏུ་ཞི་བའོ། །འཚོ་བ་དག་པ་ནི། ཚུལ་འཆོས་སོགས་ལོག་འཚོ་ལྔ་དང་བྲལ་བའོ། །བསྡམས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རྒྱུ་དྲུག་གིས་ལེགས་པར་མ་བསྡམས་པ་སྟེ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་ངག་མ་དག་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་འཁོར་མི་འཛིན་པ་ཉེས་པ་མི་འཆོས་པ་ཆོ་ག་དང་འཚོ་བ་མ་དག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ངག་བསྡམས་ཀྱང་དུས་གསུམ་གྱི་འདོད་པ་ལས་སེམས་མ་བསྡམས་པ་དང་བསྡམས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་མི་འདོད་པའོ། །འཁོར་མི་འཛིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འཁོར་བཟོད་པ་མི་འཛིན་པ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས་བཤད་དོ། །དགེ་བ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ནི། ལྔ་ཚ
Chinese
何须多说呢，意思是说，别人做了小小的损害，（自己）心不烦乱，这是说安住于修善的四法。谨慎是：具有先前的边际、后来的边际和中间的边际，以及先前应做之事和一起随顺而行的五种谨慎。这些也依次是，对于过去时中的罪过，如法地改正，对于未来时也认真地想这样做，现在也不忘记地这样做，自己如果怎样行持和安住才不会发生罪过，就那样行持和安住，认为没有什么不可以而努力地严谨，依靠它而那样行持和安住。这主要是对于从别解脱戒中产生的学处而谨慎。这五种中，第四种是根本，有它第五种就会产生，百中没有它，即使发生了罪过，也能如法地依次补救。仪轨和生活清净合为一体的仪轨或行为清净是，不因希求名声而炫耀善行，不隐瞒罪恶而宣扬，对于获得少量劣质的东西没有不愉快的小欲知足，对于获得大量优质的东西没有特别追求的知足少欲，忍受寒冷和饥渴等痛苦，没有因未获得而不愉快，没有痛苦，调伏诸根，以寂静而不粗暴，不随顺境而漂浮不定，行为举止优美且如理作意，行为举止极其寂静。生活清净是，远离矫饰等五种邪命。虽然已经守护，但因六种原因而没有很好地守护，即认为仅仅如此就足够了，具有动机的语言不纯净，轻视，不执著眷属，不改正罪过，仪轨和生活不清净。第一种有两种：身语已守护，但心没有从三时的贪欲中守护，以及虽然已经守护，但不希望依靠戒律来修持禅定。不执著眷属是，学德光大师说，不执著戒律的眷属宽容。积累善法的戒律圆满的因是：五种
English
What need is there to say more? It means that when others cause small harm, (one's) mind is not disturbed. This means abiding in the four dharmas of practicing virtue. Vigilance is: having the previous boundary, the later boundary, and the middle boundary, as well as the five kinds of vigilance that are the things to be done beforehand and the things to be followed together. These are also, in order, correcting the faults of the past time according to the Dharma, earnestly thinking of doing so in the future time, and doing so without forgetting in the present time. If one acts and abides in such a way that no faults occur, then one acts and abides in that way, striving diligently, thinking that there is nothing that cannot be done, and relying on it to act and abide in that way. This is mainly being vigilant about the precepts arising from the Pratimoksha. Among these five, the fourth is the root. If it exists, the fifth will arise. If it does not exist in a hundred, even if faults occur, they can be remedied according to the Dharma in order. The ritual and pure livelihood combined into one, the pure ritual or conduct, is not boasting of good deeds out of desire for fame, not concealing evil deeds but proclaiming them, having little desire and contentment without being unhappy with obtaining a small amount of inferior things, and having contentment and little desire without particularly pursuing obtaining a large amount of excellent things. It is enduring the suffering of cold, hunger, and thirst, not being unhappy with not obtaining, having no suffering, subduing the senses, being gentle and not rough, not following the environment and being unsteady, having beautiful behavior and proper mindfulness, and having extremely peaceful behavior. Pure livelihood is being free from the five wrong livelihoods such as hypocrisy. Although one has already guarded, one has not guarded well due to six reasons, namely, thinking that this is enough, having impure speech with motivation, despising, not clinging to retinue, not correcting faults, and having impure ritual and livelihood. The first has two types: body and speech are guarded, but the mind is not guarded from the desires of the three times, and although one has guarded, one does not wish to practice samadhi by relying on the precepts. Not clinging to retinue is, Master Yönten Öd said, not clinging to the retinue of the precepts, tolerance. The cause of the perfection of the precepts that accumulate merit is: five
Tibetan
ན་གཉིས་ལས་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་ལྔའི་ཉེར་གནས་ནི། རིམ་པ་ལྟར་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་སེར་སྣ་ཕྲ་མོ་ཡང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་གཞིར་གྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཁྲོ་བ་དང་ཁོན་འཛིན་སོགས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དང་ཁྲོ་བ་དང་ཁོན་འཛིན་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ལེ་ལོ་དང༌། ཉལ་བ་གློས་འབེབས་པ་འཕྲེས་པ་མ་གུས་པའི་སྙོམ་ལས་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བ་དང་དེའི་སའི་ཉོན་མོངས་སམ་སེམས་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་སོགས་བྱུང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་སྤོང་བའོ། །མདོར་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་དག་བྱུང་རེས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་བསྟེན་ནས་འགོག་ཅིང་དེ་དག་གི་དབང་དུ་གཏན་ནས་མི་གཏོང་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉེར་གནས་ནི། དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དང་དགེ་བའི་རྒྱུ་དང་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་མ་ལོག་པ་དང་དགེ་བ་སྡུད་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ལྔ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་མི་ཤེས་པ་ལྔ་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་སྤོང་བའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་ལྷ་མི་དང་བྱང་ཆུབ་གསུམ་མོ། །རྒྱུ་ནི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་དགེ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགེ་བཤེས་ལ་བརྟེན་པ་དང་ཆོས་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་རྟག་པ་བདེ་བ་གཙང་བ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱིན་དྲུག་གི་དགེ་བའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་དེའི་རྒྱུ་ཤེས་ཤིང་བར་གཅོད་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཤེས་ནས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་གི་དགེ་རྩ་སྡུད་པ་ནི། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་དང་མྱུར་དུ་སྡུད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དྲུག་ཏུ་མ་འདུས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་བསྡུ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཉེར་གནས་ནི་སྦྱིན་སོགས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པའོ། །འདི་ནི་གྲོགས་བྱ་བ་ལྟ་
Chinese
关于二者，前五度（布施、持戒、忍辱、精进、禅定）的近因是：依次地，对于它们的违品，不接受对身体和受用的微小吝啬，以及成为戒律败坏之基础的烦恼；不接受所有产生的近烦恼，如愤怒和怀恨等；不接受所有产生的普遍折磨、愤怒和怀恨；不接受不投入善行的懒惰；不接受睡眠、闲聊、放逸和不恭敬所产生的懈怠；不接受品尝禅定的滋味，以及其境界的烦恼，或沮丧和掉举等，而是舍弃它们。总之，通过依次修习对治来阻止这些违品的产生，并且永远不让它们控制自己。智慧的近因是：如实地了解善的利益、善的因、善的果，以及阻碍积累善业的五种障碍，从而舍弃五种无知和障碍。利益是天、人和三种菩提。因是增上生和决定胜之因，如十善等，即依靠善知识、听闻佛法、思维和禅修等。获得善果时，认为它是常、乐、净、我的观点是颠倒的，因此，与此相反的观点是不颠倒的，也就是说，菩萨不会将获得善果视为颠倒。如此，了解六度的善果的功德及其原因，并且通过舍弃先前所说的六度的违品，来积累六度的善根，就是积累一切善，并且会迅速积累，因为世间和出世间的一切善都无不包含在这六度之中，并且如果舍弃了这六度的违品，就能轻易地积累它们。这里，近因是指轻易成就布施等的因。圆满成办利益众生的戒律之因，是以十一种方式安住于成办众生利益的一切戒律之中，也就是说，每一项都安住于一切方式之中。这就像帮助他人一样。
English
Regarding the two, the proximate causes of the first five perfections (generosity, ethics, patience, diligence, and meditation) are: In sequence, with respect to their opposing factors, not accepting even subtle miserliness towards body and possessions, as well as the afflictions that are the basis of moral corruption; not accepting all arising near-afflictions such as anger and resentment; not accepting all arising pervasive torment, anger, and resentment; not accepting laziness that prevents engaging in virtue; not accepting negligence arising from sleep, idle talk, frivolity, and disrespect; and not accepting tasting the flavor of meditative concentration, as well as the afflictions of that realm, or dejection and excitement, but abandoning them. In short, by sequentially cultivating antidotes to prevent the arising of these opposing factors, and never allowing them to control oneself. The proximate cause of wisdom is: knowing as they are the benefits of virtue, the causes of virtue, the results of virtue, and the five obstacles that hinder the accumulation of virtue, thereby abandoning the five kinds of ignorance and the obstacles. The benefits are gods, humans, and the three enlightenments. The causes are the causes of higher realms and definite goodness, such as the ten virtues, i.e., relying on a spiritual friend, listening to the Dharma, thinking, and meditating, etc. When obtaining the result of virtue, viewing it as permanent, pleasurable, pure, and self is a reversed view, therefore, the opposite of this is a non-reversed view, that is to say, a Bodhisattva will not view obtaining the result of virtue as reversed. Thus, knowing the qualities of the virtuous results of the six perfections and their causes, and by abandoning the opposing factors of the six perfections previously mentioned, accumulating the roots of virtue of the six perfections is accumulating all virtue, and will quickly accumulate, because all virtue, mundane and supramundane, is invariably included in these six perfections, and if the opposing factors of these six are abandoned, they can be easily accumulated. Here, proximate cause means the cause for easily accomplishing generosity, etc. The cause for the perfection of ethics that accomplishes the welfare of sentient beings is abiding in all ethics that accomplish the welfare of sentient beings in eleven ways, that is to say, each one abides in all ways. This is like helping others.