Chinese
引入正道，遣除不善的良友圣士，以及依止作灌顶等的善知识；自己作为自己的善知识，观察自己的过失，知晓此过失今生来世的过患，依靠对治而消除；对于产生的错谬或过失，如果有与佛陀及其眷属相遇的机缘，就向他们忏悔，如果没有，就在他们的身像前，向十方诸佛及其眷属禀告，坦白并忏悔，也同样对符合佛法的道友这样做。意义归纳：与此类似的成办、守护和增长善法的戒律，就是菩萨的摄善法戒。其中，成办是新产生，如生起三种智慧等。守护是不让已生起的善法耗损。如修持忍辱，如果不抑制嗔恚，就会摧毁所积累的善根。增长是使已守护的善法再次增长、广大和增多，如回向和发愿等。利益有情：菩萨利益有情的戒律是什么呢？简而言之，应当了知有十一种：对于需要帮助的、对方法愚昧的、给予利益的、被恐惧威胁的、被忧伤折磨的、缺乏资具的，想要安住的、想要志同道合的、已正确进入的、已错误进入的、以及应以神变调伏的众生，都应如理成办他们的利益。圆满之因有三种，其中，律仪戒圆满之因是：菩萨安住于律仪戒，怎样才能成为善于守护戒律者呢？对此，不贪恋超出十种的欲望是：菩萨即使获得了人间的殊胜欲望——转轮王的王位，也会舍弃而出家，出家后也不贪恋它，就像对待草或不净物一样。因为是所欲求，所以是欲望，即事物。
English
To introduce the right path and dispel evil, one relies on virtuous friends and noble individuals, as well as virtuous spiritual mentors who perform initiations and the like. One acts as one's own spiritual mentor, examining one's own faults, understanding the faults and consequences of those faults in this life and the next, and eliminating them by relying on remedies. For mistakes or faults that arise, if there is an opportunity to meet the Buddhas and their retinues, one confesses to them. If not, in front of their images, one informs the Buddhas and their retinues of the ten directions, confessing and repenting, and doing the same to Dharma friends who act in accordance with the Dharma. Summary of meaning: The discipline that accomplishes, protects, and increases virtuous Dharmas in accordance with this is called the Bodhisattva's discipline of gathering virtuous Dharmas. Among these, accomplishment is the new generation, such as generating the three wisdoms. Protection is to prevent the virtuous Dharmas that have arisen from being depleted. For example, practicing patience; if anger is not restrained, it will destroy the accumulated roots of virtue. Increase is to make the protected virtuous Dharmas grow again, become vast, and increase, such as dedication and making aspirations. Working for the benefit of sentient beings: What is the Bodhisattva's discipline of benefiting sentient beings? In short, it should be understood as eleven aspects: For those who need help, those who are ignorant of methods, those who are given benefits, those who are threatened by fear, those who are tormented by sorrow, those who lack resources, those who want to abide, those who want to be like-minded, those who have entered correctly, those who have entered wrongly, and those who should be tamed by miraculous powers, one should accomplish their benefit as appropriate. There are three causes of perfection, among which, the cause of the perfection of the discipline of vows is: How can a Bodhisattva who abides in the discipline of vows become one who is good at guarding the discipline? In this regard, not being attached to desires beyond the ten is: Even if a Bodhisattva obtains the supreme desire of humans—the kingship of a universal monarch—they will abandon it and go forth, and even after going forth, they will not be attached to it, just as they would treat grass or impure things. Because it is desired, it is desire, that is, things.
Tibetan
་པོའི་འདོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་དང་འདིས་འདོད་པས་ན་འདོད་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་པ་སྲེད་པའོ་འདིར་ནི་དང་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱག་དར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་རྩ་ལ་སླར་ཡང་མ་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆགས་པར་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་མེད་པར་མཐོང་ནས་སྔར་སྤངས་པ་ལ་སླར་མི་ལྟའོ། །ཡང་མི་གཙང་བའི་བློས་སྤངས་པའི་ཕྱིས་རུལ་བ་ལ་སླར་མི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱིས་རུལ་པ་ལྟ་བུ་དང་འབྲེལ་བར་མཐོང་ནས་སླར་ཡང་མི་ལྟའོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་ཁྱིམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་སླར་དེ་དག་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ན་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་མི་འགྱུར་བས་སླར་ཡང་མ་ཆགས་པ་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ་སྔར་བཤད་པའི་ དཔེ་གཉིས་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་འཇོག་དགོས་པའོ། །མ་འོངས་པའི་འདོད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་བདུད་ཀྱི་གནས་སུ་གཏོགས་པ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཡང་སྨོན་ནས་དེའི་དོན་དུ་ཚངས་པར་མི་སྤྱོད་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པའི་དོན་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལ་མི་དགའ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྟག་གཟིག་ལ་སོགས་པས་གང་བའི་ནགས་ཐིབས་པོར་འཇུག་པར་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བའོ། །འདིར་འདས་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ལ་མིའི་འདོད་པ་སྨོས་ཀྱི་ལྷ་མ་སྨོས་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐབས་ཡིན་ལ་ལྷ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ལ་ལྷའི་འདོད་པ་སྨོས་ཀྱི་མི་མ་སྨོས་པ་ནི་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཕྱི་མར་སྨོན་པ་མེད་པར་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་ཞིང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་ལྷག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡོམ་པ་དག་པའམ་ལེགས་པར་བསྡམས་པ་ལ་མ་འོངས་པའི་འདོད་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་ཚངས་སྤྱོད་ལ་མི་གནས་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱི་སྔར་སྤངས་པའི་འདོད་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པའོ། །ད་ལྟར་བ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཁྱིམ་བདག་སེམས་ཅན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྙེད་བཀུར་གྱི་འདོད་པ་ལ་ཡང་རོ་མྱང་བར་མི་བྱེད་ན་སེམས་ཅན་ཐ་ཆད་ཀྱི་རྙེད་བཀུར་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནི་དཔེར་ན་ཟས་ཟོས་པ་ཕྱིར་སྐྱུགས་པ་ལ་རོ་མྱང་བར་མི་བྱེད་པ་ དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོར་ཕྱི་མའི་འདོད་པ་ལ་སྨོན་ནས་ཚངས་པར་སྤྱད་ན་ལེགས་སྨོན་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པར་མི་འགྱུར་བར་འདྲ་ཡང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྔར་ཐོབ་པ་
Chinese
过去的欲望享乐和由此产生的欲望，即烦恼的欲望，是贪爱。这里指的是第一种情况。就像用扫帚扫过的垃圾不再回头看一样，要看到没有执着的必要，不再回头看以前放弃的东西。又如用不净观舍弃的腐烂之物不再回头看一样，看到那些欲望与烦恼的腐烂之物有关联，也不再回头看。这样，如果最初舍弃了家庭的享乐而出家，但又回头看那些东西，戒律就不会完全清净，所以要坚定不再执着，就像前面所说的两个例子一样，要安立这样的观念。对于未来的欲望没有欢喜，即对于未来属于魔境的他化自在天的欲望享乐也羡慕，为了那个目的而不修梵行，更何况是为了其他欲望的目的呢？对于那个不欢喜，就像不想进入充满老虎、豹子等野兽的茂密森林一样看待。这里说不看过去，只说了人的欲望，没有说天，是因为戒律的主要对象是出家众，而天没有出家。对于未来不欢喜，只说了天的欲望，没有说人，是因为这是为了显示对于欲望的享乐没有来世的羡慕，而且对于欲望的享乐没有比魔更厉害的了。总之，为了出家众的戒律清净或善于守护，也需要不为了未来的欲望而安住于梵行，仅仅不看以前舍弃的欲望是不够的。对于现在的事物没有特别的执着，即对于国王和施主等广大有情众生的利养恭敬的欲望也不去品尝，更何况是对于低劣有情众生的利养恭敬呢？这就像吃了东西又吐出来，不再去品尝味道一样，要用正确的智慧看到和那个一样。对于那个，主要如果羡慕来世的欲望而修梵行，就只会变成好的愿望，而不会变成别解脱戒，虽然相似，但以前得到的欲望享乐
English
Past desires, enjoyments, and the desires arising from them, which are the desires of afflictions, are craving. Here, it refers to the first case. Just as one does not look back at the garbage swept away with a broom, one should see that there is no need to be attached and not look back at what was previously abandoned. Also, just as one does not look back at the rotten things abandoned with the contemplation of impurity, seeing that those desires are related to the rotten things of afflictions, one does not look back again. Thus, if one initially renounces household pleasures and becomes a renunciate, but then looks back at those things, the vows will not be completely purified, so one must firmly establish non-attachment, and like the two examples mentioned earlier, one must establish such a concept. There is no joy in future desires, that is, even envying the enjoyment of desires of the Other-Controlled Emanation Heaven, which belongs to the realm of demons in the future, and not practicing celibacy for that purpose, what need is there to mention for the sake of other desires? Not being happy with that is like looking at it as not wanting to enter a dense forest full of tigers, leopards, and other beasts. Here, when talking about not looking at the past, only human desires are mentioned, not gods, because the main object of the vows is the renunciate, and there is no renunciation for gods. When talking about not being happy with the future, only the desires of gods are mentioned, not humans, because this is to show that there is no future envy for the enjoyment of desires, and there is nothing more powerful than demons for the enjoyment of desires. In short, for the vows of a renunciate to be pure or well-guarded, one also needs not to abide in celibacy for the sake of future desires, and it is not enough just not to look at the desires that were previously abandoned. There is no particular attachment to present things, that is, one does not even taste the desire for gain and respect from vast sentient beings such as kings and householders, let alone the gain and respect from inferior sentient beings? This is like eating food and then vomiting it out, not tasting the flavor again, one should see it as the same with correct wisdom. For that, mainly if one cultivates celibacy envying future desires, it will only become a good wish and will not become individual liberation vows, although similar, but the enjoyment of desires previously obtained