Tibetan
ད་པས་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ད་ལྟར་བའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི་དོགས་པ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །དེས་ན་དེ་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །སེམས་ དེ་ཇི་ལྟར་དུ་བསྐྱེད་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སྙིང་ཁར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨད་པར་མི་བྱ་བ་དང་བདག་ལ་འདི་དགོས་པ་མེད་པས་བདག་གིས་འདི་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་ངག་གམ་ཡིད་གང་གིས་ཀྱང་ནམ་ཡང་ཆོས་དེ་རྣམས་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །ཐོས་པའི་ཤེས་བས་ཆོས་ཀྱི་དོན་མ་ངེས་པའི་མི་ཤེས་པའམ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་མེད་པས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཐེག་གསུམ་གྱི་ཆོས་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་དེས་ནི་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། མི་ཤེས་པའམ་རྨོངས་པ་ཡིས། །ཚུལ་ཆེན་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་འགྲེལ་པ་ལས། དམ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་དོན་ཉན་པ་ལ་སྐལ་བ་མེད་པའམ་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡི་གེའི་དོན་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་ཡང་རང་གི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ཡོད་པས་དེ་གཅད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་དང་བདག་ཉིད་ཅེས་གཉིས་སྨོས་སོ། །རང་གི་ལུས་སྲོག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བྱ་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་མི་བཟད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གདུང་བར་མི་བྱའོ། །བཅོ་བརྒྱད་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ རྒྱལ་གྱི་རྟོག་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་བལྟའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཟུང་སྙམ་ན། ཅི་བདེ་བ་ནི་དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་སྤྱད་དེ་རྣམས་མེད་པའོ། །ངེས་བཟུང་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་མལ་དང་བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བར་བཟུང་ནས་འཕེལ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་གནས་པས་མ་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་སོ། །ཤཱནྟི་པས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྣལ་འབྱོར་དང་མི་མཐུན་པས་གཟིར་བར་མི་བྱ་ཞེས་འཆད་དོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དང་པོའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཕྱག་འཚན་ནོ། །དྲིལ་བུ་ནི་དང་པོའི་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་དྲིལ་
Chinese
因此，对于瑜伽士来说，要知道三世一切如来与其平等性即是现在的佛，对此不应怀疑，即不应犹豫。因此，不应舍弃它。心，应如何生起呢？名为“空性金刚”者，即是五股金刚手印，应完全观察后，在心间月轮之上生起。不应轻蔑圣者们所开示的三乘之法，说“这有什么用呢？”，也不应以口或意说“我不需要这个，我应舍弃这个”，无论何时都不应舍弃这些法。由于听闻的智慧未能确定法的意义，或者由于没有闻思修三者的智慧，未能了解缘起的自性，由于愚昧的支配，修持者不应轻蔑三乘之法。《四百五十颂》中说：“不了解或愚昧者，不应开示大法。”其注释中说：“对于没有听闻圣法之词和义的福分，或者没有福分而不具足，而生起怀疑和颠倒执着之时，不应对其开示文字的意义。”如是宣说。外在事物也以自己的声音来表达，为了断除它，所以说了“自己的”和“自性”这两个词。不顾自己的身体和生命而完全舍弃，不应以行续中所说的十八种难忍的苦行等，作为瑜伽的对治，以饮食等的苦行来折磨自己。十八种苦行可在三界 胜王的分别之注释中查阅。那么应如何受持呢？随其所安乐，即是没有苦行和苦修。应以与决定受持的瑜伽生起相顺应的住所和饮食等，安乐地受持并使其增长。因为这是安住于不退转的蕴身，所以是未来的佛。寂天菩萨说：“舍弃瑜伽之心，不应以与瑜伽不相符的来折磨。”金刚是显示菩提心的最初金刚自性的手印。铃是与最初金刚相应的铃。
English
Therefore, for the yogi, it is to be known that the equality of all Tathagatas of the three times is the Buddha of the present, and there should be no doubt about this, that is, there should be no hesitation. Therefore, it should not be abandoned. How should the mind arise? The so-called "Vajra of Emptiness" is the five-pronged Vajra mudra, which should be fully observed and then generated on the moon disc in the heart. One should not despise the Dharma of the Three Vehicles taught by the holy ones, saying, "What is the use of this?" Nor should one ever abandon these Dharmas with words or thoughts, saying, "I don't need this, I should abandon this." Because the wisdom of hearing has not determined the meaning of the Dharma, or because there is no wisdom of hearing, contemplation, and meditation, and the nature of dependent origination is not understood, due to the domination of ignorance, the practitioner should not despise the Dharma of the Three Vehicles. The Four Hundred and Fifty Verses says: "One who does not understand or is ignorant should not teach the Great Dharma." Its commentary says: "When there is no merit to hear the words and meanings of the Holy Dharma, or one does not have merit and is not complete, and doubt and inverted clinging arise, one should not explain the meaning of the words to them." Thus it is said. External objects are also expressed by their own sounds. In order to cut them off, the words "one's own" and "self-nature" are used. Without regard for one's own body and life, one should completely abandon them, and one should not torment oneself with the eighteen unbearable ascetic practices mentioned in the Action Tantra, etc., as an antidote to yoga, with ascetic practices such as food and drink. The eighteen ascetic practices can be found in the commentary on the distinctions of the Three Realms Victorious King. So how should it be held? Whatever is comfortable is the absence of asceticism and austerity. One should comfortably hold and increase the dwelling place, food, and drink, etc., that are in accordance with the arising of the yoga that is determined to be held. Because this is abiding in the irreversible aggregate body, it is the future Buddha. Shantipa said: "Abandoning the mind of yoga, one should not torment oneself with what is incompatible with yoga." The vajra is the hand seal that shows the mind of enlightenment and has the nature of the first vajra. The bell is the bell marked with the first vajra.
Tibetan
བུ་ཤེས་རབ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱག་མཚན་ནོ། །དམ་ཚིག་དང་ཆོས་དང་ལས་དང་ཕྱག་ཆེན་ཏེ་བཞི་ནི་ཕྱག་རྒྱའོ། །སྤོང་ཚུལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་རྡོར་དྲིལ་སོགས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ་ཤཱནྟི་པས་བཤད་ཅིང་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་པས་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་ཉེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེ་བ་འདི་རྣམས་ལ་གཟབ་པར་བྱའོ། །བླ་མ་ལ་སྨོད་པ་ནི་ཚུལ་འཚལ་ལོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྨོད་པའི། །འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མར་འབྱུང་བའི་དམ་ཚིག་སློབ་མ་ལ་གོ་བར་བྱ་རྒྱུ་རྣམས་ཡིན་པས། དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གསལ་ བར་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་སྔར་བསྟན་པའི་ལུགས་དེ་དག་གིས་བཤད་པ་དེ་དེ་ལས་གཞན་པ་བཅུ་བཞི་ཞེས་པའི་དོན་མིན་ན་འོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་ཡོད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་གསུངས་མོད་ཀྱང་བཅུ་བཞི་པོ་དེ་གྲངས་འདི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་ནི་རྒྱ་གཞུང་ཁུངས་མ་གཞན་ནས་བཤད་པ་མི་སྣང་ལ་རྡོར་དབྱིངས་དོན་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་སྔར་བཤད་བ་ལྟར་གསུངས་ཤིང་ཛཱལནྡྷ་རའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ངྷེ་ནུ་པས་ངན་སོང་སྦྱོང་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པར། དེ་ནས་དེ་བས་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བདག་གི་དེ་ཉིད་དང་ནི་སྔགས་སོགས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་སྡོམ་པ་ཐུན་མོང་བ་ཕོག་ལ། དེ་ནས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པ་ལ་སྦྱིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ནས་དམ་ཚིག་བསྒྲག་པའི་སྐབས་སུ། རྡོ་རྗེ་མ་རྣམས་ཉིད་ལ་ནི། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྐུལ་བྱེད་མ་དང་རལ་བ་གཅིག་མ་དང་མཱ་མ་ཀཱི་དང་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་མི་ཕྱེད་པས་རྣལ་འབྱོར་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་པས་སོ། །བརྙས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་དུ་གནས་པས་སྨོད་པ་སྲིད་པས་དགག་པ་སྟེ། བུད་མེད་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་པས། །དེ་ལ་བརྙས་པ་བཅུ་བཞི་པ། ཞེས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཡང་འདི་དག་ལ་བརྙས་པ་ཉིད་གཞག་གོ །ཞེས་ བུད་མེད་ལ་སྨོད་པའི་རྩ་ལྟུང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་པས་གཞན་བཅུ་གསུམ་ཡང་བླ་མེད་དང་འདྲ་བར་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །འདི་ཉིད་ནི་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ་རྩ་ལྟུང་བ
Chinese
是使弟子知晓智慧的音声的随行手印。誓言、法、业和大手印这四者是手印。舍弃之理是，如果通过观修真如之义而能获得菩提，那么金刚铃等对于获得菩提有什么用呢？对此，寂天菩萨曾作解释，而对于如此行事，如《吉祥最胜大疏》中先前所引述的，说是根本堕，因此对于这些极易发生且过失极大的事情，应当谨慎。呵责上师，是指用“顶礼”等语进行呵责。这在瑜伽和无上瑜伽的众多坛城仪轨中出现的誓言，是应当让弟子理解的内容。如《吉祥最胜大疏》中所说的那样，清楚地阐述了。如果先前所示的那些道理所说的那十四种之外的意义不是这样，那么又是什么呢？瑜伽续中存在十四根本堕的分类，这在《金刚顶经》中有所阐述，但是对于这十四者，说成是这样的数目，在其他的印度根本典籍中没有见到有阐述，而在《金刚界义总集》的注释中，如先前所说的那样阐述，并且匝烂达ra（Jālandhara）的金刚阿阇黎卡玛dhེ་努巴（Kāmadhenupa）在《恶趣清净续》的注释中说：“从那以后，比那更恒常”，直到“我的自性和咒语等也是如此”之间，接受特殊的共同誓言，然后将具有支分的十四根本堕给予堪为阿阇黎者。这样说了之后，在宣说誓言的时候，“金刚母们自己”，指的是薄伽梵母，即催动母、一发母、嘛嘛格、度母等，因为她们与智慧金刚无二无别，所以对于那些被显示为瑜伽母本身者。瑜伽者，指的是持咒者。不要轻蔑，指的是因为安住于女性，可能会有呵责，所以是遮止，因为女性是智慧的自性。对她们的轻蔑是第十四根本堕，因此在根本堕中，也是将对这些的轻蔑作为根本堕。这样，因为呵责女性的根本堕被说成是瑜伽续的根本堕，所以其他的十三种也清楚地被认为是与无上瑜伽相同。这本身是好的，因为根本堕
English
It is the hand gesture that follows the sound that makes the disciple know wisdom. The four, namely samaya, dharma, karma, and mahamudra, are mudras. The reason for abandoning is that if enlightenment can be attained by meditating on the meaning of suchness, then what is the use of vajra bells, etc., for attaining that enlightenment? Shantipa explained this, and as for doing so, as previously quoted from the Great Commentary on Glorious Supreme, it is said to be a root downfall, so one should be careful about these things that are very likely to happen and have great faults. Reviling the lama refers to reviling with words such as "I pay homage." These vows that appear in many mandala rituals of yoga and anuttarayoga are things that should be understood by the disciple. As it appears in the Great Commentary on Glorious Supreme, it is clearly explained. If the meaning of the fourteen other than what is said by those previously shown reasons is not so, then what is it? The classification of fourteen root downfalls exists in the Yoga Tantra, which is explained in the Vajrasekhara Sutra, but for these fourteen, it is not seen in other fundamental Indian texts that it is said to be such a number, but in the commentary on the Compendium of Meanings of the Vajradhatu, it is explained as previously said, and the Vajra Acarya Kamadhenupa of Jalandhara says in the commentary on the Tantra of Purifying the Evil Destinies: "From then on, more constant than that," until "My own nature and mantras, etc., are also like that," receive special common vows, and then give the fourteen root downfalls with branches to those who are worthy to be Acaryas. After saying this, when proclaiming the vows, "The Vajra Mothers themselves" refers to the Bhagavatimata, namely the Motivating Mother, the One-haired Mother, Mamaki, Tara, etc., because they are inseparable from the Wisdom Vajra, so to those who are shown to be Yoginis themselves. The yogi refers to the mantra holder. Do not despise, refers to because of abiding in the female, there may be reviling, so it is a prohibition, because the female is the nature of wisdom. Disrespect for them is the fourteenth root downfall, so in the root downfalls, disrespect for these is also established as a root downfall. Thus, because the root downfall of reviling women is said to be the root downfall of the Yoga Tantra, the other thirteen are also clearly considered to be the same as Anuttarayoga. This itself is good, because the root downfall