Tibetan
།མན་སྙེར་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དག་པའོ། །དེ་ན་འདི་ལས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཆོས་དེ་རྣམས་འཛིན་ལུགས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འདིས་བདག་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་མི་སྤོང་བར་འཛིན་པའོ། །ལྔ་པ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ནི། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། །མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ཞེས་གསུངས་ཏེ། བགྱིའོ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ན་ཆོད་པའི་ལས་སོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ་ཕྱི་དང་གསང་བའི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་མཆོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མན་སྙེར། འདིར་སྔོམ་པ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྡོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་ངོ༌། །མན་སྙེར་ཉེར་སྤྱོད་ལྔ་ཕྱིའི་མཆོད་པ་དང་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རང་གི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་གསང་བའི་མཆོད་པ་དང་ཡུམ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་དགའ་བ་བཞིའི་རིམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་དག་པའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་དང༌། མངོན་བརྗོད་བླ་མ་ལས། རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་གོམས་པས། །ལྷ་ཡི་སྙིང་པོ་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་མཆོད་པ་ཆེན་པོར་ འདོད། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གི་ལྷའི་ངོ་བོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པར་བཤད་དོ། །མཆོད་པའི་དམ་ཚིག་འདི་རྒྱུད་སྡེ་གཉིས་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་རང་རང་གི་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། ཅི་ནུས་ཞེས་ཏེ་རང་གི་སྟོབས་ཅི་ཡོད་པ་བཞིན་ཁས་ལེན་པའོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་རྣམས་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་སུའི་དམ་ཚིག་ལ་བྱ་སྙམ་ན། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལའོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུས་ཏེ་ཁས་བླང་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། །དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང༌། །མ་གྲོལ་བ་ནི་དགྲོལ་བར་བགྱི། །མ་བརྒལ་བ་ནི་བསྒྲལ་པར་བགྱི། །དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང༌། །སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་
Chinese
曼涅尔无量光之部的律仪，是无垢语之自性，故为清净。因此，从此将生起各别自证之智慧，如是宣说。受持这些法的方式，如前所说，不应认为“此于我无用”而舍弃，应受持。第五，受持不空成就之律仪：于业之最胜大部中，于一切禅定具足者，当如实受持，供养之事亦尽力而为。如是说，应说“为之”。何为断绝之业？为示彼，云“于一切律仪具足者”，即是与一切外内供养具足之供养。彼即曼涅尔。此处受持乃为作不空成就部之供养，乃为精勤智慧之体性故。如是说，即是律仪。彼亦如实受持。曼涅尔五近行，以外供养及所修之坛城，以执持自之种子字等而供养秘密供养，与明妃平等入定，以四喜之次第，使烦恼清净之果位现前，是为真实性之供养。又《现观庄严论》云：以于无自性之境串习故，修持天之精要者，彼即视为大供养，乃证悟一切佛之因。如是说，于无自性中，随顺自之本尊之体性而修持菩提心，即说为无上之真实性供养。此供养之誓言，为二部续共同，故应与各自之场合相合。应如何行持？云“尽力”，即是随自己力量之所有而承诺。云“亦”，是与先前诸者相关联。如是之誓言，应属于谁之誓言耶？乃属于业之最胜大部，即不空成就之自性之誓言。第三，总摄其义而承诺：菩提心乃无上，胜妙我已生起后，为利一切有情故，我当受持一切律仪。未解脱者，我当令解脱，未度越者，我当令度越，未得安息者，令得安息，有情之苦
English
The vows of the Manir Amitabha lineage are pure because they are the nature of undefiled speech. Therefore, it is taught that from this will arise the wisdom of individual realization. The way to hold these dharmas is as previously explained, one should hold them without abandoning them, thinking, "This is of no use to me." Fifth, taking the vows of Don Yö Drubpa (Amoghasiddhi): In the supreme great family of karma, Those who are endowed with all meditations, I shall take them as they truly are. I will also do what I can in the work of offering. It is said, "I will do it." What is the work of severance? To show that, it says, "Those who are endowed with all vows," that is, the offering that is endowed with all outer and secret offerings. That is Manir. Here, taking the vows is for the purpose of making offerings of the Don Yö Drubpa lineage, because it is the nature of diligent wisdom. As it is said, it is the vows. And that is taken as it truly is. Manir's five close practices, the outer offering and the mandala that is meditated upon, the offering with those who hold their own seed syllables, etc., the secret offering, and the attainment of the state of purification of afflictions through the stages of the four joys by entering into equality with the consort, that is the offering of suchness. Moreover, from the Manifestation of the Supreme Guru: By becoming accustomed to the state of no-self-nature, Meditating on the essence of the deity, That is considered a great offering. It is what realizes all Buddhas. As it is said, by meditating on the bodhicitta that follows the nature of one's own deity in the state of no-self-nature, it is taught as the supreme offering of suchness. This vow of offering is common to both tantra classes, so it should be combined with its own occasion. How should it be done? It says, "As much as possible," that is, promising according to one's own strength. The word "also" relates to the previous ones. To whose vow should such a thing belong? It belongs to the supreme great family of karma, that is, the vow of the nature of Don Yö Drubpa (Amoghasiddhi). Third, summarizing the meaning and promising: Bodhicitta is supreme, After I have generated the noble one, For the sake of all sentient beings, I will take all the vows. Those who are not liberated, I will liberate. Those who have not crossed over, I will lead across. Those who have not found rest, I will give rest, the suffering of sentient beings.
Tibetan
ལ་དགོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ནི་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་དང༌། དེ་ནས་གཉིས་ནི་སྡོམ་པ་ལྔའི་དོན་བསྡུའོ། །མ་གྲོལ་བ་ནི་གཏི་མུག་སོགས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་འཆིང་བས་བཅིངས་པའི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་ཉན་རང་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་མ་བརྒལ་བ་རྣམས་དེ་ལས་བསྒྲལ་བ་དང༌། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་སེམས་ ཅན་ཀུན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་མན་སྙེ་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རྣམ་བཤད་གཉིས་ཀའི་དགོངས་པའོ། །ཚིགས་བཅད་ཐ་མ་འདི་འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མན་སྙེར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་སྣང་གི་སྔོམ་བ་མན་ཆད་ཀྱི་བཤད་པ་གསལ་ཁ་མེད་པ་རྣམས་བྷཱ་བ་བྷ་ཏྲའི་དགོངས་པ་བཞིན་བཤད་པའོ། །སློབ་དཔོན་མུ་ནེནྡ་བྷ་དྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཟུང་བ་གཅིག་དང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སློབ་དཔོན་གཟུང་བ་གསུམ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལ་སྦྱིན་པ་བཞི་དང༌། པདྨའི་རིགས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་དང་ཐེག་པ་གསུམ་སྟེ་བཞི་དང་ལས་ཀྱི་རིགས་ལ་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་དང་མཆོད་པའི་ལས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་བཞིར་འཆད་དོ། །དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀུན་སྙིང་གིས་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་བར་དེ་གཉིས་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་འགལ་བས་མི་འཐད་ལ། པདྨའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཤད་པའང་འཐད་སྙམ་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ལས་རིགས་ལ་གཉིས་བྱེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། རྔ་སྒྲ་ལས་ཀྱི་རིགས་མང་པོ། །དམ་ཚིག་དང་ནི་སྡོམ་པར་ལྡན། །བསྙེན་བཀུར་མཆོད་པ་སེམས་ཅན་དོན། །བྱས་པས་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་འཐོབ། ཅེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ལ། དེར་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ནའང་སྔར་ནི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སུ་བཤད་དོ། །དམ་ཚིག་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིགས་སོ་སོའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཐམས་ ཅད་ཀྱིས་བསྲུང་དགོས་མོད་ཀྱང་རང་གི་རིགས་གང་ཡིན་པའི་དམ་ཚིག་ལ་ལྷག་པར་ནན་ཏན་བྱེད་དགོས་པར་སངས་རྒྱས་གསང་བས་གསུངས་ཏེ་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དེ་བས་ན་གང་ཡང་རུང་བའི་རིགས་ལ་རང་གི་ལྷ་མཉེས་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྟན་པའི་དམ་ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཅི་ནུས་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །མཉེས་པར་བྱ་བ་རང་གི་ལྷའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དམ་ཚིག་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྷ
Chinese
应欢喜。如是说。前两句是摄集发愿和趣入二者的意义，然后两句是摄集五戒的意义。未解脱者，是指被愚痴等二障束缚的梵天等，从那些中解脱出来，以及声闻缘觉未超越所知障者，从那些中解脱出来，以及地狱等未断气者，令其断气，以及令一切众生欢喜于不住涅槃，这是曼涅和金刚空行母两种释论的观点。最后一个偈颂，在曼涅中解释为生起入行心。如是，从毗卢遮那的加持以下，没有明确解释的，是按照婆瓦跋扎的观点解释的。导师牟尼因陀跋扎说，如来部应受持三宝为一，金刚部应受持金刚和铃印以及导师为三，宝生部应受持四施，莲花部应受持外道之法和三乘为四，事业部应受持一切戒律和作供养之事，共十四种。将铃印合为一体，与导师一切生在吉祥最胜释中将二者分别解释相违，不合理。莲花部的外道之说，也认为不合理。然而，事业部作二种，出自《金刚心庄严》第十二品：『鼓声事业种类多，具足誓言以及戒律，恭敬供养有情义，行持获得彼之功德。』与此相符，那里也说了做有情之事。即使如此，之前是按照两种释论的规矩说的。所有这些誓言，各个部的修行者都必须守护，但是佛陀秘密说，对于自己所属的部的誓言，更要特别努力守护，出自《阿瓦达拉》：因此，对于任何部，以令自己的本尊欢喜，也要尽力随行与部相符的所示誓言差别。令欢喜，对于任何与自己本尊相符的誓言，要非常重视。
English
Should rejoice. Thus it is said. The first two lines gather the meaning of aspiration and entry, and the next two gather the meaning of the five vows. Those who are not liberated are Brahma and others who are bound by the two obscurations of ignorance, etc., liberating them from those, and those who have not transcended the obscuration of knowledge, the Hearers and Solitary Realizers, liberating them from those, and those who have not breathed their last in hell, etc., causing them to breathe, and causing all sentient beings to rejoice in the non-abiding Nirvana, this is the view of both the Man Nying and Vajra Dakini commentaries. The last verse is explained in Man Nying as generating the mind of entering into practice. Thus, the explanations from the empowerment of Vairochana downwards, which are not clear, are explained according to the view of Bhava Bhatra. The teacher Munindra Bhadra said that the Tathagata family should hold the Three Jewels as one, the Vajra family should hold the vajra and bell mudra and the teacher as three, the Ratna family should hold the four gifts, the Padma family should hold the outer teachings and the three vehicles as four, and the Karma family should hold all the vows and perform the work of offering, making fourteen in total. Combining the bell mudra into one is not reasonable, as it contradicts the explanation of the two separately in the commentary on Shri Paramadya by the teacher Kunsnying. The explanation of the outer teachings of the Padma family is also not considered reasonable. However, making two for the Karma family is from the twelfth chapter of the Vajra Heart Ornament: 'The sound of the drum, many kinds of activities, endowed with vows and precepts, respect and offerings, the meaning of sentient beings, by doing so, one obtains its qualities.' This is in accordance with this, and there it is also said to do the work of sentient beings. Even so, previously it was said according to the rules of the two commentaries. All these vows must be kept by all practitioners of each family, but Buddha Secret said that one must be especially diligent in keeping the vows of one's own family, from the Avatara: Therefore, for any family, by pleasing one's own deity, one should also follow as much as possible all the distinctions of the vows shown to be in accordance with the family. To please, one should be very attentive to any vow that is in accordance with one's own deity.