Tibetan
ན་ཏན་ལྡན་ན་སློབ་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ལ་སྤང་བྱའི་སློབ་མ་ནི། སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་གདུག །ཅེས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དང་འདིར་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་ལས་བཟློག་པ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སློབ་མའི་སྐྱོན་ཡོན་དེ་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྐྱོན་སྤོང་བ་དང་ ཡོན་ཏན་དེ་དག་རང་ལ་ལྡན་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསྟེན་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། མ་གུས་པ་སྤང་བ་དང༌། གུས་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། བརྙས་པ་དང་སྨོད་པ་སྤང་བ། ཐུགས་དཀྲུག་པ་སྤང་བ། མ་མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་བཤད་པ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་འདྲའི་མགོན་ལ་བསམས་བྱས་ནས། །སློབ་མར་གྱུར་ནས་བརྙས་ན་ནི། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བརྙས་པས་ན། །དེས་ནི་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ། ཅེས་པས་སྟོན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་དེ་འདྲ་བའི་མགོན་པོ་བླ་མ་ལ་བརྙས་སམ་སྨད་ན་ནི་རྟག་ཏུ་སྟེ་རྒྱུན་དུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དུ་བརྙས་པས་འཐོབ་ཅེ་ན། བསམས་བྱས་ནས་ཏེ་བསམས་བཞིན་དུ་བརྙས་སྨོད་བྱས་ནའོ། །གང་གིས་བརྙས་པས་ཤེན། དེའི་སློབ་མར་གྱུར་པ་སྟེ་སློབ་མ་བྱས་ནས་དེ་ནས་དེས་བརྙས་ནའོ། །བརྙས་སྨོད་བྱས་ཚུལ་ནི་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས། གང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ཁྱོད་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་དང༌། རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚུལ་འཆལ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྨོད་པ་དང་བརྙས་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་དང་མན་ངག་ འཆད་པའི་སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་དགོས་པས་དེ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པས། བརྙས་པ་དང་སྨད་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུལ་ཡང་རང་གི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡིན་ན་ཇི་འདྲ་ཞིག་ལ་ཡང་མ་གུས་པ་སྤང་དགོས་ཏེ་དཀྱིལ་ཆོག་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་ཤཱནྟི་བས། སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་སོགས་པར་མཐོང་ན་ཡང་མ་གུས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བརྙས་པས་ན། ཞེས་པ་ནི་བརྙས་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཆོད་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་སློབ་དཔོན་ལ་བརྙས་སྨོད་བྱས་པ་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཇི་འདྲ་བ་རྣམས་འཐོབ་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་སྨོད་པ་དེ། །ཡམས་དང་འཚེ་བའི་ནད་རྣམས་དང༌། །གདོན་དང་རིམས་དང་དུག་རྣམས་ཀྱིས། །རྨོངས་ཆེན་དེ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་མེ་དང་སྦྲུལ་གདུག་དང༌། །ཆུ་དང་མཁའ་འགྲོ་རྐུན་པོ་དང༌། །གདོན་དང་ལོག་འདྲེན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བསད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆག་འགྱུར་ལས། ཡམས་དང་ཉེར་འཚེ་ནད་རྣམས་དང༌། །གདོན་དང་རིམས་དང་དུག་གིས་ཀྱང༌། །བླ་མའི་ཞབས་ལ་སྨོད་པ་ཡི། །རྨོངས་ཆེན་དེ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ཞེས་འབྱུང་བ་བདེ་ལ་དེ་ཡང་མཐོང་ཆོས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་དང་མ་མཐོང་བ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚིགས་བཅད་དང་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་ནས་ལོག་འདྲེན་རྣམས་ཀྱིས་བསད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཞེས་པས་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ་ཡམས་ནི་རིམས་ལས་གཞན་པའི་འགོ་ནད་མི་བཟད་པའོ། །ཉེ་བར་འཚེ་བ་ནི་འོག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་གནོད་པ་ལས་གཞན་པའི་སྲོག་ཆགས་གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནོད་པའོ། །ནད་ནི་ཡམས་དང་རིམས་ལས་གཞན་པའི་ནད་དེ་གུར་གྱི་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས། གཡོ་དང་སྒྱུ་ཡི་རབ་སྦྱོར་བས། །བསྙེན་བཀུར་ལོག་པས་གསལ་བྱེད་ན། །གློ་ཁྲག་མཛེ་ནད་ནད་ཆེན་གྱིས། །ཤི་ནས་དམྱལ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གདོན་ནི་ལྷ་དང་ཀླུའི་གདོན་ལ་སོགས་པའོ། །རིམས་ནི་ཉིན་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་གསོར་མི་རུང་བ་རྣམས་སོ། །དུག་ནི་སྦྱར་དུག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་གིས་འཆི་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་རྨོངས་པའི་རྨོངས་ཆེན་བླ་མ་ལ་སྨོད་པ་དེ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་དང་དུག་སྤྲུལ་དང་ཤ་ཟའི་མཁའ་འགྲོ་དང་ཆོམ་རྐུན་པ་དང་ལོག་འདྲེན་གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གསོད་ལ་མེ་དང་ཆུར་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་ཞིང་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་མཚུངས་བླ་མ་ཡི། །སློབ་དཔོན་ལ་ནི་གང་སྨད་པ། །དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་སྨད་པས། །རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །རིམས་དང་དུག་དང་སྦྱར་དུག་དང༌། ། མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙེས་པ་དང༌། །གདོན་དང་ལོག་འདྲེན་གཏུམ་པོ་ཡིས། །བསད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང༌། ཞེས་ག
Chinese
如所说“具功德者乃弟子”，应如是知晓，而应舍弃的弟子是：具有无有慈悲且嗔怒暴戾等等过患，以及与此处所说的具功德者相违背的那些。也应知晓弟子的过患与功德，并应努力断除过患，使自己具备那些功德。第二，广说依止之理分二：舍弃不恭敬，以及如何修持恭敬。第一分四：舍弃轻蔑与诽谤，舍弃令师不悦，宣说未见之过患，总摄彼等之义。第一分二：总的指示，以及分别的解说。第一是：如是思念于怙主，既已成为弟子而轻蔑，以轻蔑一切佛之故，彼则恒时得痛苦。如是宣说。对于先前所说的如是怙主上师，若轻蔑或诽谤，则恒时，即持续地感受痛苦。如何因轻蔑而得呢？思念之后，即明知故犯地轻蔑诽谤。以谁轻蔑呢？成为彼之弟子，即成为弟子之后，然后彼轻蔑。轻蔑诽谤的方式，如《吉祥胜续释》大疏中说：凡使瑜伽士进入坛城之导师，不应诽谤彼为汝持戒不严、精进薄弱、愚昧之人。如是所说，如以持戒不严等等来诽谤与轻蔑。所谓使进入坛城之导师，是指在讲说续部与口诀之前，必须引入坛城，故对此意指，并非仅仅是灌顶之导师。故应知轻蔑与诽谤的过患等，是就金刚上师总体而言。处所也是，如果是自己的金刚上师，则无论如何都应舍弃不恭敬，如《坛城仪轨四百五十颂释》中寂天菩萨说：不应诽谤，即便是见到上师持戒不严等，也不应不恭敬。如是所说。以轻蔑一切佛之故，是指宣说以轻蔑而恒时获得痛苦的原因，即金刚上师甚
English
As it is said, "One who possesses qualities is a disciple," it should be understood as such, and the disciple to be abandoned is: one who possesses faults such as being without compassion and being wrathful and violent, and those who are the opposite of the qualities mentioned here. One should also know the faults and qualities of a disciple, and one should strive to abandon faults and to possess those qualities oneself. Second, to explain in detail how to rely on a spiritual teacher, there are two parts: abandoning disrespect, and how to cultivate respect. The first has four parts: abandoning contempt and slander, abandoning causing displeasure to the teacher, explaining the unseen faults, and summarizing the meaning of these. The first has two parts: a general indication, and a specific explanation. The first is: Having thought of such a protector, if, having become a disciple, one despises, then, by despising all the Buddhas, one will always obtain suffering. This is what it shows. If one despises or slanders such a protector, the lama mentioned earlier, then one will always, that is, continuously, experience suffering. How does one obtain it through contempt? After thinking, that is, knowingly despising and slandering. By whom is the contempt done? By becoming his disciple, that is, after becoming a disciple, then he despises. The way of despising and slandering is as stated in the great commentary of the Glorious Supreme Tantra: "One should not slander the teacher who causes the yogi to enter the mandala, saying that you are immoral, have weak diligence, and are ignorant." As it is said, slandering and despising with words such as "immoral." The so-called teacher who causes one to enter the mandala refers to the fact that before explaining the tantra and oral instructions, one must be introduced into the mandala, so this is what it refers to, not just the teacher who gives empowerment. Therefore, it should be understood that the faults of contempt and slander are in general directed towards the Vajra Master. The place is also, if it is one's own Vajra Master, then one must abandon disrespect in any way, as Shantideva said in the commentary on the Four Hundred and Fifty Mandala Ritual Verses: "One should not slander, even if one sees the lama as immoral, etc., one should not be disrespectful." As it is said. "By despising all the Buddhas" refers to explaining the reason for constantly obtaining suffering through contempt, that is, the Vajra Master is very
Chinese
如果像所说的那样供养一切佛。第二，如果有人问，那么诋毁辱骂阿阇黎会得到什么样的痛苦呢？对于阿阇黎的辱骂，会因瘟疫和侵害的疾病，以及鬼怪、时疫和毒药，那个愚昧至极的人将会死亡。国王、火、毒蛇，以及水、空行母、盗贼，还有鬼怪和邪师也会杀死他，然后堕入地狱。如是说。在《断行经》中说：瘟疫和近害疾病，以及鬼怪、时疫和毒药，诋毁上师之足的那个愚昧至极的人将会死亡。出现的情况是安乐的，而且那也是现世的过患和来世的过患两种。第一，由第一句偈颂和从国王到邪师杀死为止所表示。第二，由堕入地狱所表示。其中，瘟疫是不同于时疫的难以忍受的传染病。近害是不同于下面的有情之害的凶猛生物的损害。疾病是不同于瘟疫和时疫的疾病，如《帐篷品》第八品中所说：以欺骗和虚伪的极度结合，如果以颠倒的承侍来阐明，会因咯血、麻风病和大病，死后堕入地狱等处。如是说。鬼怪是天神和龙的鬼怪等。时疫是无法治愈的，如一日疫等。毒药是合成毒药等，以那些作为死亡的因缘，对于极度卓越的罪过愚昧无知的大愚者，诋毁上师，那将会死亡。同样，国王和毒蛇，以及食肉的空行母和强盗，还有凶猛的邪师也会杀害，并在火和水中非时而死，死后也会堕入地狱中。那些是吉祥第一的第一个部分中所说：与一切佛同等的上师，对于阿阇黎，如果有人诋毁，那人就诋毁了一切佛，将恒常获得痛苦，被时疫和毒药以及合成毒药，以及空行母们所折磨，被鬼怪和凶猛的邪师杀死后，将堕入地狱。
English
If, as it is said, one makes offerings to all the Buddhas. Secondly, if someone asks, what kind of suffering does one obtain by reviling and insulting the Acharya? For the reviling of the Acharya, one will die from plagues and harmful diseases, as well as from demons, epidemics, and poisons, that extremely ignorant person will die. Kings, fire, venomous snakes, as well as water, dakinis, thieves, and also demons and evil teachers will kill him, and then he will go to hell. Thus it is said. In the 'Turning of the Wheel' it says: Plagues and near-harming diseases, as well as demons, epidemics, and poisons, that extremely ignorant person who reviles the feet of the lama will die. What appears is happiness, and that also has two kinds of faults: the faults of this life that are seen and the faults of future lives that are not seen. Firstly, it is shown by the first verse and from the king to the killing by evil teachers. Secondly, it is shown by going to hell. Among these, plague is an unbearable infectious disease different from epidemic. Near-harm is the harm of fierce creatures different from the harm of sentient beings below. Disease is a disease different from plague and epidemic, as it is said in the eighth chapter of the 'Tent': With the extreme combination of deceit and illusion, if one clarifies with inverted service, one will go to hell and other places after dying from hemoptysis, leprosy, and great diseases. Thus it is said. Demons are the demons of gods and nagas, etc. Epidemics are those that cannot be cured, such as one-day epidemics, etc. Poison is synthetic poison, etc., using those as causes of death, the great fool who is ignorant of the extremely outstanding faults, reviling the lama, that will die. Similarly, kings and venomous snakes, as well as flesh-eating dakinis and robbers, and fierce evil teachers will also kill, and die untimely in fire and water, and after death will also be born in hells. Those are said in the first part of the glorious first: The lama who is equal to all Buddhas, for the Acharya, if someone reviles, that person reviles all the Buddhas, will constantly obtain suffering, tormented by epidemics and poisons and synthetic poisons, as well as by dakinis, killed by demons and fierce evil teachers, will fall into hell.