Tibetan
་པོར་ནོད་སས་ཀྱང་ནོད་པ་པོ་སྣོད་དུ་རུང་མི་རུང་བརྟག་ལ། ནོད་པ་པོས་ཀྱང་ནོད་ས་དེ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་མི་ལྡན་བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་འབྲེལ་པ་བྱ་བར་འོས་མི་འོས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་བརྟགས་པར་གང་རུང་རུང་དང་འབྲེལ་པ་བྱས་ན། སྣོད་མིན་ལ་གསང་བ་བསྟན་པས་བླ་མ་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ་སློབ་མས་ཀྱང་དམ་ཚིག་བླངས་པ་རྣམས་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་ ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་ཀ་མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་བརྟག་དགོས་ལ་བརྟགས་པའི་ཚེ་སྣོད་དང་མི་ལྡན་པར་མཐོང་ན་གསང་བའི་ཆོས་མི་བཤད་དེ། བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི། །ས་ཡི་སྣོད་དུ་གཞག་མི་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད། །སྣོད་མིན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་མི་བྱ། ཞེས་སོ། །མ་བརྟགས་པར་གང་རུང་རུང་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བར་གཟིགས་ནས་རྒྱུད་དེ་ལས་ལོ་ནི་བཅུ་གཉིས་བར་དུ་བརྟག །ཅེས་མྱུར་པོར་སྣོད་མ་ཤེས་ན་ཡུན་རིང་བོར་བརྟག་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤང་བྱའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསྟེན་བྱའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བླ་མར་འོས་མི་འོས་བརྟག་དགོས་ན་མི་འོས་པ་དེ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། བློ་ལྡན་སློབ་མས་བླ་མར་ནི། །སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་གདུག །ཁེངས་ཤིང་ཆགས་ལ་མ་བསྡམས་དང༌། །སྤྱོམས་དང་བཅས་པ་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བློ་ལྡན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སློབ་མས་བླ་མར་མི་བྱའོ། །གང་ལ་བླ་མར་མི་བྱ་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ནས་སྤྱོམས་པའི་བར་གྱི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་དེའོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་ལས་བསྒྲལ་བར་འདོད་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་མཆོག་གི་བཤེས་གཉེན་དུ་མི་འོས་སོ། །ཁྲོ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བའོ། །གདུག་པ་ནི་ལུས་ངག་གིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བའམ་ཁོན་འཛིན་དམ་པའོ། །ཁེངས་པ་ ནི་ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བའོ། །ཆགས་པ་ནི་ཡོ་བྱད་ལ་ཀུན་འཛིན་དམ་པའོ། །མ་བསྡམས་པ་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་སྒོ་གསུམ་ལྷོད་པར་འཇུག་པའོ། །སྤྱོམས་པ་ནི་རང་གི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་གཞན་ལ་ངོམ་པའོ། །གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རིམ་བར་ཕྱེ་བ་སོ་གཉིས་པ་ལས། གང་ཡང་ཁྲོ་དང་སྒྱུ་ཅན་དང༌། །ངག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པ་དང༌། །ཡོན་ཏན་དག་གིས་ཆོག་ཤེས་པ། །དེ་ནི་བླ་མར་བསྟེན་མི་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་བླ་མ་དེ་ཇི་འདྲ་བ་
Chinese
授予者也要观察被授予者是否堪为法器，被授予者也要观察授予者是否具足功德，通过观察来判断彼此是否适合建立联系。如果不这样观察，随便与人建立联系，向非器之人传授秘密，上师就会违犯誓言，弟子也无法守护所受的誓言，因此会破戒。所以，双方同样会违犯誓言，必须进行观察，观察时如果发现对方不具备法器资格，就不要传授秘密之法。如《说续金刚鬘》中所说：“如若狮子之乳汁，不应置于泥土器，如是瑜伽之大续，不应施予非器者。”因此，如果看到不经观察就随便为人灌顶的过患很大，该续中说：“年满十二当观察。”意思是说，如果不能迅速了解对方是否为法器，就要长期观察。第二部分分为两点：应舍弃的特征和应依止的特征。第一点是：如果必须观察上师是否合格，那么不合格的上师是什么样的呢？有智慧的弟子不应依止的上师是：“无有慈悲且暴怒，傲慢贪执不调伏，以及自夸之人。”意思是说，有智慧，也就是具有智慧的弟子不应依止上师。不应依止什么样的上师呢？就是从无有慈悲到自夸之间的这些过失的上师。其中，无有慈悲是指不希望将众生从痛苦及其根源中解脱出来，因此不适合作为大乘的善知识。暴怒是指嗔恨心非常强烈。恶毒是指喜欢用身语伤害他人，或者怀有强烈的怨恨。傲慢是指我慢心非常强烈。贪执是指对财物有强烈的执着。不调伏是指对所学的戒律三门放纵。自夸是指即使自己只有一点点功德也要向他人炫耀。此外，《金刚空行次第差别三十二品》中说：“凡是暴怒和虚伪者，语言非常粗暴者，以功德而自满者，都不应依止为上师。”第二点是：那么应该依止的上师是什么样的呢？
English
The giver should also examine whether the receiver is a suitable vessel, and the receiver should also examine whether the giver possesses the qualities. Through examination, they should determine whether it is appropriate to establish a connection with each other. If they do not examine in this way and casually establish connections with anyone, revealing secrets to those who are not vessels, the guru will break their vows, and the disciples will also be unable to keep the vows they have taken, thus breaking their precepts. Therefore, both parties will equally break their vows, so it is necessary to examine. If, upon examination, they find that the other party does not possess the qualifications of a vessel, they should not teach the secret Dharma. As it is said in the Explanatory Tantra Vajra Garland: "Just as the milk of a lioness should not be placed in an earthen vessel, so the great tantra of yoga should not be given to those who are not vessels." Therefore, seeing the great fault of casually bestowing empowerment without examination, that tantra says: "Examine for twelve years." This means that if you cannot quickly understand whether the other person is a vessel, you should examine them for a long time. The second part has two points: the characteristics to be abandoned and the characteristics to be relied upon. The first point is: If it is necessary to examine whether a guru is qualified, then what kind of person is an unqualified guru? A wise disciple should not rely on a guru who is: "Without compassion and wrathful, arrogant, attached, undisciplined, and boastful." This means that a wise, that is, a disciple with wisdom, should not rely on a guru. What kind of guru should they not rely on? It is the guru with the faults from being without compassion to being boastful. Among them, being without compassion means not wishing to liberate sentient beings from suffering and its causes, so they are not suitable as a Mahayana spiritual friend. Wrathful means having very strong anger. Malicious means being happy to harm others with body and speech, or holding strong grudges. Arrogant means having very strong pride. Attached means having strong attachment to possessions. Undisciplined means allowing the three doors to be lax in the precepts they have learned. Boastful means showing off even the slightest of their own qualities to others. Furthermore, the thirty-second chapter of the Vajra Dakini Sequence of Distinctions says: "Those who are wrathful and deceitful, those whose speech is very harsh, those who are content with their qualities, should not be relied upon as gurus." The second point is: Then what kind of guru should be relied upon?