Tibetan
་ཏུ་དད་པ་སྟེ་དང་བའི་དད་པ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཁྱིམ་པ་དང་རང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་བསླབ་པ་གཞོན་པའི་གསར་བུ་ཡིན་ན་སྔར་བཤད་པའི་བསྙེན་བཀུར་བྱའམ་སྙམ་ན། ཁྱིམ་པའམ་ནི་གསར་བུ་ལ། །འཇིག་རྟེན་སྨོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །དམ་ཆོས་ལ་སོགས་བདུན་བདར་ཏེ། །བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པས་བློས་ཕྱག་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་སློབ་དཔོན་ཁྱིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ལ་སྤྱིར་བཏང་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་དང་འབྲེལ་བའི་ཚེ་དམ་ཆོས་གླེགས་བམ་དང་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྡུས་པ་སྐུ་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདུན་དུ་བཞག་ནས་དངོས་སུ་དེ་དག་ལ་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་ལ་བློས་བླ་མ་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་སུ་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བསྟན་པ་སྨོད་པའི་དགག་བྱ་ཡོད་པའི་ཚེ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་དགག་བྱ་མེད་ན་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་ནི་འདིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་འཛིན་པ་ལ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱིམ་པ་སོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ལ་ལུས་ཀྱིས་དངོས་སུ་ཕྱག་མི་བྱེད་པའི་ཚེ་བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་ཐམས་ཅད་མི་བྱའམ་སྙམ་ན། གདན་བསྟབ་པ་དང་ལྡང་བ་དང༌། །དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་བསྙེན་བཀུར། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་ཀུན་བྱ་སྟེ། །ཕྱག་དང་དམ་པ་མིན་ལས་སྤང༌། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་དམ་པ་མིན་པའི་ལས་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བ་སྟེ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར་ཀུན་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་སློབ་མས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བླ་མ་དེ་དག་ལ་རང་གི་གདན་བསྟབ་པ་དང་སྔོན་དུ་ལྡང་བ་དང་བླ་མའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་ནོར་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །འདིར་བདེ་མཆོག་སྟོད་འགྲེལ་དུ་ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ཡིན་ཡང་གདན་བསྟབ་པ་ལ་སོགས་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་སོགས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་དོ། །ཕྱག་མི་འཚལ་བ་ནི་ཆོས་བཤད་པའི་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་ཡིན་པས་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་ནི་པོ་ཏི་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ་ཕྱག་བྱ་བར་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པར་བཤད་དོ། །དྲི་མེད་འོད་དུ་ཡང་གཞུང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དུ་མཛད་ལ་བདེ་མཆོག་སྟོད་འགྲེལ་ལས་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་བླ་མ་ལ་ནི་བསླབ་པ་གཞོན་ཡང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར་ཐམས་ཅད་བྱ་བར་བཤད་དོ། །འདི་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ཕྱག་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང༌། ཕྱག་བྱ་བའི་གནས་ནི་སྟོན་པ་དང་རང་ལས་བསླབ་པ་རྒན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་འདུལ་བ་ལས་བཤད་པ་གཉིས་འགལ་བས་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྩོད་པའི་ལན་དུ་རབ་བྱུང་གིས་ཁྱིམ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་ཕྱག་བྱེད་པའི་ཁུངས་ཀྱི་མདོ་མང་དུ་དྲངས་ནས་བརྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་རྟོག་གེ་འབར་བར་བཤད་པས་སྤྱིར་དགེ་སློང་གིས་སློབ་དཔོན་ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱག་བྱ་མི་དགོས་པ་མ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་འདུལ་བའི་བསླབ་ཁྲིམས་ལ་གནོད་པའི་དགག་བྱ་ཤས་ཆེ་བས་དེའི་མཐའ་འགེགས་སུ་ཕྱག་མི་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ན་དགག་བྱ་དེ་གཏན་ལོག་འདུག་ན་ཡུལ་དེ་འདྲ་རྣམས་སུ་ཕྱག་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བླ་མར་མི་བྱ་བར་དྲི་མེད་འོད་ལས་གསུངས་པ་ཡང་འདུལ་བ་ལ་ཆེས་ཆེར་གུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །ཚུལ་འདི་ལ་ རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁྱིམ་པ་དང་གསར་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མིན་པའི་གོང་རོལ་རྟོག་པའི་དུས་སུ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་འཚལ་བར་གོང་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་གསུང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིནཏེ། འདི་ནི་དགག་བྱ་ཆེ་བའི་ཚེ་གོང་མ་ལ་དམིགས་བསལ་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་མི་སྦྱོར་ན་སྐབས་འཆོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་གུས་པའི་ཡུལ་དང་རྟེན་བརྟག་པ་ལ་གཉིས་ཕན་ཚུན་བརྟག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། བརྟགས་ནས་སྤང་བླང་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་དེ་ལྟར་གུས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བླ་མ་དང་གུས་པར་བྱེད་པའི་སློབ་མ་གཉིས་ཀྱི་དཔོན་སློབ་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དེ་མ་བརྟགས་པར་རམ་བརྟགས་ནས་བྱ་སྙམ་ན། བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་བས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང༌། །སློབ་མའི་འབྲེལ་པ་བརྟག་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔའ་བོ་ནི་འདིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བཀའ་དྲིན་ནོད་ས་དང་ནོད་པ་པོ་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བཀའ་དྲིན་མ་མནོས་པའི་དང
Chinese
应当以极大的虔诚和欢喜心来发起。第二种情况是，如果自己是出家人，而金刚上师是居士，或者自己已经受了比丘戒，但上师虽然是出家人却没有受比丘戒，而是年轻的沙弥，那么是否应该像之前所说的那样进行侍奉呢？经中说：为了避免世人讥嫌，对于居士或沙弥，应以七种圣物为媒介，以意敬奉持戒者。意思是说，如果自己是出家人，而上师是居士等，在一般情况下需要顶礼等，在与这些情况相关的时候，应将经书等圣物，以及包括佛像等在内的七种物品放在面前，实际上以身体对这些物品顶礼，而以意念对上师顶礼。这样做是因为如果直接以身体顶礼，会受到世人对佛教的讥嫌，为了避免这种情况才这样做的，如果没有讥嫌，则不必如此。这里的“持戒者”指的是出家人的戒律，即持有沙弥等戒律的基础。如果对居士等上师不以身体直接顶礼，是否就完全不做对上师的侍奉呢？经中说：铺设座位、起立迎接，以及处理事务等侍奉，持戒者都应做，但顶礼和不净之事应避免。意思是说，五体投地顶礼和洗脚等不净之事应该避免，除了这些之外，持戒的弟子应该做所有的侍奉。那么，这些侍奉是什么呢？就是为上师铺设座位，提前起立迎接，以及帮助上师处理事务，供养财物等等。这里，《胜乐略释》中说，即使上师是居士或沙弥，也应该通过铺设座位等方式来侍奉，但不应该通过顶礼和洗脚等方式来侍奉。不顶礼是指在讲经说法之外的时候，在讲经说法的时候，应该将经书等放在面前进行顶礼，这是世尊在经中所说的。《无垢光》中也按照这两部经的解释来做，而在《胜乐略释》中，比丘
English
It should be initiated with great devotion and joy. The second case is, if oneself is a renunciate, and the Vajra master is a householder, or if oneself has already received the Bhikshu vows, but the master, although a renunciate, has not received the Bhikshu vows, but is a young Shramanera, then should one serve as previously mentioned? The sutra says: To avoid worldly criticism, for householders or Shramaneras, one should use seven sacred objects as a medium, and mentally pay homage to the one who holds the vows. This means that if oneself is a renunciate, and the master is a householder, etc., in general, there is a need to prostrate, etc. When related to these situations, one should place scriptures and other sacred objects, including Buddha statues, etc., in front, and actually prostrate to these objects with the body, while paying homage to the master with the mind. This is done because if one directly prostrates with the body, it will be criticized by the world for the Buddha's teachings. This is done to avoid this situation. If there is no criticism, then it is not necessary to do so. The "holder of vows" here refers to the vows of renunciates, that is, the basis for holding the vows of Shramaneras, etc. If one does not directly prostrate to the master who is a householder, etc., with the body, does that mean that one should not do all the services to the master? The sutra says: Laying out the seat, standing up to greet, and serving in handling affairs, etc., all should be done by the one who holds the vows, but prostration and impure things should be avoided. This means that prostrating with five limbs and impure things such as washing feet should be avoided. Apart from these, all services should be done by the disciple who holds the vows. So, what are these services? They are laying out the seat for the master, standing up to greet in advance, and helping the master with his affairs, offering wealth, etc. Here, in the "Short Commentary on Chakrasamvara," it is said that even if the master is a householder or a Shramanera, one should serve by laying out the seat, etc., but one should not serve by prostrating and washing feet, etc. Not prostrating refers to times other than when teaching the Dharma. When teaching the Dharma, one should place scriptures, etc., in front and prostrate. This is what the Bhagavan said in the sutra. In "Vimalaprabha," the explanations of these two sutras are also done in this way, and in the "Short Commentary on Chakrasamvara," Bhikshu
Chinese
據說，對於金剛持的上師，即使戒律年輕，也應當做禮拜等一切承侍。對此，聲聞部認為，從大乘的律藏出家的人，會向一些在家的人禮拜。而律部中說，禮拜的對象一定是釋迦牟尼佛和比自己戒臘高的兩者，這兩者是相違背的，因此大乘不是佛語。為了回答這個爭論，出家人引用了很多經典作為在家菩薩禮拜的依據，並通過辯論來確定，這在《思辨燃燒》中有記載。因此，總的來說，比丘不一定非要禮拜像在家上師金剛持這樣的人。然而，這樣做對作為教法根本的律藏戒律有損害，有很大的遮止成分，所以為了避免這種情況，才說不要禮拜。如果在某些地方，這種遮止已經完全消失，那麼在這些地方就必須禮拜。即使有比丘金剛持，也不應以在家金剛持為上師，這是《無垢光》中所說的，也是因為要非常尊重律藏，因為依靠它，教法才能長久住世。對於這種情況， 有些金剛阿闍黎說，在家和新出家者不是金剛阿闍黎，這是在尚未成為金剛阿闍黎之前的想法，否則就與前面所說的金剛阿闍黎連諸佛都要禮拜相矛盾了，這種說法是不合理的。因為這是針對遮止較大時，對前者所作的特別說明，如果不與金剛阿闍黎聯繫，就會變成不合時宜。第三，關於觀察恭敬的對象和所依，有互相觀察的原因，以及觀察後取捨的方式。第一，那麼，對於這樣應該恭敬的對象上師和恭敬的學生的師徒關係，是未經觀察就做，還是經過觀察後再做呢？頌曰： 「上師與弟子，相同犯誓言，勇士先觀察，師徒之關係。」 意思是說，勇士在這裡指的是金剛乘的加持接受者和接受的兩者，也就是沒有接受金剛乘加持的
English
It is said that for the Vajra Holder Guru, even if the discipline is young, all services such as prostrations should be performed. Regarding this, the Shravaka school believes that some ordained from the Mahayana Vinaya Pitaka prostrate to some lay people. However, the Vinaya states that the objects of prostration must be Shakyamuni Buddha and those who are senior to oneself in monastic vows, which contradicts each other, therefore Mahayana is not the Buddha's word. To answer this dispute, the ordained cite many sutras as the basis for lay Bodhisattvas to prostrate, and determine through debate, which is recorded in 'Speculation Burning'. Therefore, in general, monks do not necessarily have to prostrate to someone like a lay Guru Vajra Holder. However, doing so is detrimental to the Vinaya discipline, which is the root of the teachings, and there is a large element of prohibition, so to avoid this situation, it is said not to prostrate. If in some places this prohibition has completely disappeared, then in those places it is necessary to prostrate. Even if there is a monk Vajra Holder, one should not take a lay Vajra Holder as a Guru, as stated in 'Stainless Light', also because one should be very respectful of the Vinaya, because relying on it, the teachings can abide for a long time. Regarding this situation, Some great Vajra Acharyas say that lay people and newly ordained are not Vajra Acharyas, this is the idea before becoming a Vajra Acharya, otherwise it contradicts the previous statement that even the Buddhas prostrate to the Vajra Acharya, this statement is unreasonable. Because this is a special explanation for the former when the prohibition is large, and if it is not related to the Vajra Acharya, it will become inappropriate. Third, regarding examining the object of respect and the support, there are reasons for mutual examination, and the way to accept and reject after examination. First, then, for the Guru who is the object of respect and the disciple who respects, should the teacher-student relationship be done without examination, or after examination? The verse says: 'Guru and disciple, equally break vows, the hero first examines, the relationship of teacher and student.' It means that the hero here refers to both the recipient and the receiver of the Vajrayana blessing, that is, those who have not received the Vajrayana blessing.