Tibetan
ན་དང༌། དཀར་ཕྱོགས་མངོན་པར་སྐྱོང་བའི་ལྷ་དག་གིས་དངོས་སུ་བསྙེན་བཀུར་ཞིང༌། ལེགས་སོ་གསོལ་བའི་ཚིག་གིས་མངོན་པར་བསྔགས་པ། གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་འཕྲིན་ལས་ལྷུར་མཛད་པ་ལ་དགོངས་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ། ནུབ་གཅིག་ནམ་མཁའི་དབུས་ནས། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་དག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ་བཞི་མངོན་པར་བརྡུངས་པའི་སྒྲ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་གང་བར་བྱས་པའི་ལྟས་མངོན་པར་གཟིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོ་བ་ཞིག་སྟེ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་ལམ་སྲོལ། དབུ་ཚད་ཀྱི་རིགས་པའི་སྒོ་དང་པོར་རྗེ་བཙུན་འདི་ཉིད་ལས་རྙེད་པས། དེའི་ཕྱིར་ འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་བླ་མ་གཙོ་བོར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་ལ་མཛོད་ཀྱི་ཆོས་ཐུན་འགའ་ཞིག་མཛུབ་ཁྲིད་ཀྱི་ལུགས་སུ་མཛད། དེ་ལྷག་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མི་འདུག་ཀྱང་ད་ལྟའི་མཚན་ཉིད་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཆོས་ཉན་བཤད་ཀྱི་ལུགས་སུ་བྱས་ནས་གསན་གསུང༌། རྩེ་ཆེན་གྱི་དབྱར་ཆོས་དེ་གྲོལ་ནས། སྟོན་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པ་དང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ཉང་སྟོད་བསམ་གླིང་དུ་ཆོས་བར་ལ་བྱོན་ནས། རྗེ་བཙུན་པ་ལ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཚར་གཅིག་གསན། རྗེ་བཙུན་པས་ཀྱང་དབུ་མ་གསུང་བའི་སྔ་ཤོས་དེར་འདུག །དེའི་དུས་སུ་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་གནས་ལྔ་རིག་པའི་མཁས་པ་མཁན་ཆེན་ལོཙྪ་བ་བྱང་ཆུབ་རྩེ་མོ་དབུས་སུ་བྱོན། དགུན་ཆོས་ལ་སྐྱི་ཤོད་ཀྱི་པོ་ཏ་ལར་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་གསུང་བ་འདུག་ཅེས་གསན་ནས། དེ་དུས་ཁོང་མངོན་པའི་བདག་པོར་བྱེད་ཀྱིན་འདུག་པས། ཅི་ནས་ཀྱང་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གཅིག་གསན་པར་བཞེད་དོ། །སྟོན་གྱི་མཇུག་ལ་ཉང་སྟོད་ནས་ཕྱག་བཏེག་ནས་དབུས་སུ་ཕེབས་པ་མཛད། པོ་ཏ་ལར་བྱོན་ནས་མངོན་པ་གསུང་བར་ཞུས་པས། ཁོང་པ་རང་ཤིན་ཏུ་གསུང་བར་བཞེད་པ་འདུག་པ་ལ། འོན་ཀྱང་དགུང་ལོ་མང་དུ་བཞེས་པ་སོགས་ཀྱི་དབང་གིས་མྱུར་དུ་ཁོང་རང་གི་གདན་སར་ཕེབས་པ་འཐད་སྙམ་པ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། མྱུར་བར་གཙང་ཕྱོགས་ལ་ཐེགས་པར་འདུན་པའི་ཞུ་བ་རྫོང་ཇི་བས་ཕུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་འཕྲལ་ལ་དབུས་ནས་གཙང་ ཕྱོགས་སུ་ཕྱག་བཏེག །ཡར་ལམ་ཆོས་རྫོང་དུ་ཆོས་རྗེ་བླ་མའི་སྐུ་འདྲ་ལ་མཇལ་ནས་འབྱོན་གྱིན་འདུག །མངོན་པའི་ཐུགས་བཞེད་
Chinese
而且，受到护持白方的天神们的亲自侍奉，并被赞颂“善哉”之语。当他专注于弘扬佛法的利他事业时，一夜之间，从天空的中央，显现了圣者龙树和无著等开创宗派的大师们，以敲响四大正法之鼓的巨大声音响彻世界的景象。他拥有着无数无法言喻的功德。这位仁波切也继承了辨别佛经正误的伟大宗派的传统。由于从这位尊者那里首次获得了中观和量学的理路之门，因此，他尊奉这位无与伦比的上师为根本上师。对于这样一位上师，他以口传指导的方式接受了一些《俱舍论》的课程。虽然这在实质上没有什么不同，但为了顺应现在学者的名声，他以听闻和讲授的方式听取了课程。孜钦的夏季法会结束后，导师喇嘛尊者和师徒二人前往娘堆（今拉萨市尼木县）桑林寺进行法事。在那里，他听取了尊者讲授一遍《入中论》。尊者也一直在讲授中观。当时，成就自在瑜伽士、精通五明的大学者堪布译师绛曲孜莫来到了卫地（今拉萨）。他听闻说，在冬季法会上，他将在吉雪（今拉萨市曲水县）的布达拉宫讲授《阿毗达磨集论》。因为那时他正在担任《阿毗达磨》的主讲人，所以他渴望听一遍《集论》。秋末，他从娘堆出发前往卫地。到达布达拉宫后，他请求讲授《阿毗达磨》。他自己似乎也很想讲授，但考虑到他年事已高，最好还是尽快回到自己的座位上，于是他接受了宗吉巴提出的尽快前往后藏（今西藏日喀则市）的请求。之后，他立即从卫地前往后藏。在前往亚朗曲宗（今西藏山南地区贡嘎县）的路上，他拜见了法王喇嘛的塑像并继续前行。他对《阿毗达磨》的愿望
English
Moreover, he was personally served by the gods who protect the white side, and praised with words of "Good!" When he was focused on the altruistic work of spreading the Dharma, one night, from the center of the sky, appeared the great masters who founded the lineages, such as the venerable Nagarjuna and Asanga, with the great sound of beating the four great Dharma drums filling the world. He possessed countless virtues that cannot be expressed in words. This Rinpoche also inherited the tradition of the great lineages that distinguish between the correct and incorrect teachings of the Buddha. Since he first obtained the door of reasoning for Madhyamaka and Pramana from this venerable one, he revered this incomparable guru as his root guru. To such a guru, he received some Abhidharma lessons in the manner of oral instruction. Although this was not different in substance, in order to conform to the reputation of present-day scholars, he listened to the lessons in the manner of hearing and teaching. After the end of the Ziqin summer Dharma assembly, the tutor Lama Jetsunpa and the two disciples went to Nyangto Samling (present-day Nyemo County, Lhasa) for Dharma affairs. There, he listened to Jetsunpa teach the Madhyamakavatara once. Jetsunpa was also always teaching Madhyamaka. At that time, the accomplished and powerful yogi, the great scholar of the five sciences, Khenchen Lotsawa Jangchub Tsempo, came to U (present-day Lhasa). He heard that during the winter Dharma assembly, he would be teaching the Abhidharmasamuccaya at the Potala Palace in Kyisho (present-day Qushui County, Lhasa). Because he was then serving as the main speaker of the Abhidharma, he longed to hear the Samuccaya once. At the end of autumn, he set out from Nyangto to U. After arriving at the Potala Palace, he requested to teach the Abhidharma. He himself seemed very willing to teach, but considering that he was old, it was better to return to his seat as soon as possible, so he accepted Dzongjiba's request to go to Tsang (present-day Shigatse City, Tibet) as soon as possible. After that, he immediately went from U to Tsang. On the way to Yarlung Chongye Dzong (present-day Gonggar County, Shannan, Tibet), he paid homage to the statue of Dharma King Lama and continued on his way. His wish for the Abhidharma