Tibetan
དེའི་སྐབས་ཤིག་ཏུ་བདེ་བ་ཅན་གྱི་གདན་ས་མཛད་པར་ཞུ་བའི་གདན་འདྲེན་བྱུང་བས་དབུས་སུ་ཕེབས། འོན་ཀྱང་གདན་སའི་སྟབས་མ་འཕྲོད། ཡོ་བྱད་མང་དུ་བསྣམས་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཅན་དང་སྣར་ཐང་སོགས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ཏོག་རྒྱ་ཆེན་བསྒྲུབས་ནས། ཡབ་ཆོས་སྡིངས་སུ་སྐྱེས་མཆོག་རྟོགས་ལྡན་པའི་དྲུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱོན། ཕྱག་རྫས་གང་ཡོད་བླ་མ་ལ་ཕུལ། སྒྲུབ་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བས། ཞི་གནས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། དེ་རྗེས་མདོ་སྨད་ལ་བྱོན། བྱ་ཁྱུང་དང༌། ཤ་སྦྲང་དགོན་ཟེར་བའི་དགོན་པ་གཉིས་བཏབ། ལོ་སྦྲེལ་གྱི་བར་དུ་ཕར་ཚད་ཀྱིས་ཐོག་དྲངས། བྱམས་ཆོས་རྣམས་དང༌། བརྟག་གཉིས། སྤྱོད་འཇུག་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་མཛད་ཀྱང༌། བཞེད་པ་ལྟར་གྱི་ཕན་ཐོགས་ཆེར་མ་བྱུང་བས་ཐུགས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། ཤ་སྦྲང་དུ་དབོན་པོ་ཤཱཀྱ་བཟང་པོ་ཟེར་བ་ཞིག་གདན་སར་བསྐོས། ཁོང་རང་གིས་བྱ་ཁྱུང་དུ་སྒྲུབ་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་ པ། ལྷག་པའི་ལྷས་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཡང་གྲགས་པ། སྐུ་འདའ་བར་ཉེ་བ་ན་ལྷའི་སིལ་སྙན་དང་མེ་ཏོག་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ཅིང་འདི་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་སུ༑ རྔ་སྒྲ་སྒྲོགས་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞིང་དུ་འབྱོན་པར་ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་བ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངའ་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཁོང་པས་སྣར་ཐང་དང་བདེ་བ་ཅན་དུ་ཇ་སྐོལ་དང་འབུལ་བ་མང་དུ་བཏང༌། དེ་དུས་སྟོན་སེར་ཞིག །རྗེ་འདི་པ་སྐུ་དྲུང་ན་བཞུགས་པ་ལ། ཚེས་གྲངས་དང་དུས་ངེས་པར་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །དེ་རིང་སྣར་ཐང་ན་རང་རེའི་ཇ་སྐོལ་དང་འབུལ་བ་བྱེད་ཀྱིན་འདུག་གསུངས། རྗེ་འདི་པས་ཀྱང༌། དུས་ཚིགས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། ཕྱིས་འབུལ་སྐྱེལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མར་ལ་སླེབ་དུས་ལེགས་པར་དྲིས་པས། ཇ་སྐོལ་བྱས་པའི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་རང་དུ་འདུག་གསུང་བ་དང༌། ཡབ་ཏུ་རྟོགས་ལྡན་པ་སྐུ་གཤེགས་ནས་བྱང་སེམས་པ་གདན་སར་བསྐོས། ཁོང་གི་གསུང་ཡིག་འབུལ་སྐལ་དང་བཅས་པ་མདོ་སྨད་དུ་ཁོང་པ་ལའང་བསྐུར་བྱུང་བའི་ལན་རྣམས་ཡར་ལ་བསྐུར་དུས། སྔར་གྱི་འབུལ་སྐལ་བསྐུར་བ་སོགས་འཕྲོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་གསུང་ཤོག་ཐམས་ཅད་གུ་རུ་དཀོན་གཞོན་པ་ལ་མཛད། སྔར་རང་རེ་ལ་བྱང་སེམས་པས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མཛ
Chinese
在那时，因为邀请他担任极乐世界的法座，所以他去了卫藏（今拉萨一带）。然而，法座的机缘不成熟。他携带的大量财物，在极乐世界和纳塘（今西藏日喀则地区）等地，广建寺庙，供养僧众。之后，他前往雅砻曲桑（Yabchosding），在觉悟者仁增巴（rtogs ldan pa）尊前修行。将所有财物供养给上师，一心一意地修行，生起了殊胜的止观体验。之后，他前往安多地区。创建了嘉琼寺（bya khyung）和名为夏仲寺（sha sbrang dgon）的两座寺庙。在连续的几年里，首先讲授《现观庄严论》，以及慈氏五论、《集学论》、《入菩萨行论》等，但没有像他期望的那样产生很大的利益，因此感到沮丧。于是，他在夏仲寺任命了他的侄子释迦桑波（shakya bzang po）为法座继承人。他自己则在嘉琼寺一心一意地修行。这位大师既有学识，又证得了成就，据说本尊神亲自摄受并加持了他。临近圆寂时，天乐和鲜花等供品纷纷降临，天空中清晰地传来声音，说他将从这里前往北方，前往名为“鼓声”的如来刹土。他能毫不费力地亲眼看到隐蔽之处，拥有无数不可思议的证悟功德。此外，他还向纳塘寺和极乐世界寺供养了大量的茶和供品。当时，有一位名叫顿色（ston ser）的人，侍奉在这位仁波切身边。仁波切告诉他：“务必记住今天的日期和时间。今天，我们在纳塘寺供养茶和供品。”这位仁波切将时间记在心里。后来，当送供品的人到达那里时，详细询问了情况，得知供茶的日期正是那一天。他的父亲，觉悟者（rtogs ldan pa）去世后，一位菩萨被任命为法座继承人。菩萨将他的文书和供养份额等寄到了安多地区的他那里，当他将回信寄回去时，将以前的供养份额等交给了古汝衮雄巴（gu ru dkon gzhon pa），并说明了原因和所有的信件。他说：“以前是菩萨送给我们的，所以交给他就行了。”
English
At that time, due to an invitation to assume the seat of Sukhavati, he went to U-Tsang (present-day Lhasa area). However, the circumstances for the seat did not materialize. With the large amount of possessions he had brought, he extensively built monasteries and served the Sangha in Sukhavati and Narthang (present-day Rikaze area of Tibet). Afterwards, he went to Yabchosding to practice in the presence of the realized being, Rigdzinpa. He offered all his possessions to the Lama and devoted himself single-mindedly to practice, giving rise to a special experience of tranquility. After that, he went to Amdo. He founded two monasteries, Jakhung Monastery and a monastery called Sharang Monastery. For several consecutive years, he first taught the Ornament for Clear Realization, as well as the Five Treatises of Maitreya, the Compendium of Trainings, the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, etc. However, he did not achieve great benefit as he had hoped, so he became discouraged. Therefore, he appointed his nephew Shakya Zangpo as the successor to the seat at Sharang Monastery. He himself practiced single-mindedly at Jakhung Monastery. This master was both learned and accomplished, and it is said that the tutelary deity personally took him under his care and blessed him. Near his passing, celestial music and offerings of flowers and the like descended, and a clear voice came from the sky, saying that he would be going from here to the north, to the Buddha-field called "Drum Sound." He could effortlessly see hidden places with his own eyes and possessed countless inconceivable qualities of realization. In addition, he offered a large amount of tea and offerings to Narthang Monastery and Sukhavati Monastery. At that time, there was a person named Tonser, who attended on this Rinpoche. The Rinpoche told him, "Be sure to remember today's date and time. Today, we are offering tea and offerings at Narthang Monastery." This Rinpoche kept the time in mind. Later, when the people delivering the offerings arrived there, they inquired in detail and learned that the date of the tea offering was exactly that day. After his father, the Realized One (rtogs ldan pa), passed away, a Bodhisattva was appointed as the successor to the seat. The Bodhisattva sent his documents and offering shares, etc., to him in Amdo, and when he sent the replies back, he gave the previous offering shares, etc., to Guru Konzhonpa, explaining the reasons and all the letters. He said, "Previously, it was the Bodhisattva who sent it to us, so just give it to him."
Tibetan
ད་པ་དྲག་ལགས་ཞུས་པས། འདི་གས་འོང་གསུང༌། ལན་འཁྱེར་མི་རྣམས་ ཀྱིས་དབུས་སུ་སླེབ་ཙ་ན། བྱང་སེམས་པའང་འདས་ནས། གུ་རུ་དཀོན་གཞོན་པ་ཡབ་ཀྱི་གདན་སར་བསྐོས་ཚར་འདུག་གསུང༌། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་བསྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་མངས་པར་འགྱུར་བས་མ་བྲིས་ལ། དེ་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བླ་མ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་པས་མཁན་པོ་མཛད། དབུས་གཙང་དང་བལ་པོ་སོགས་སུ་མཁས་གྲུབ་དང་པཎྜི་ཏ་དུ་མ་ལ་མདོ་སྔགས་དུ་མ་སྦྱངས་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ། ཏ་དབེན་གཞོན་ནུ་སེང་གེ་ཞེས་གྲགས་པའི་སློབ་མ་གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བས་སློབ་དཔོན་མཛད་དེ། ཚིགས་སྔ་མ་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་མནོས་ཤིང༌། མཚན་ཡང་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་གསོལ་ཏོ། །བླ་མ་འདིས་བྱིས་པ་ཉིད་ནས་བདག་གིར་མཛད་དེ། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བདག་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས། ཐུགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར་བཟུང་སྟེ། སྨན་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་མྱུ་གུ་ལྟར་ལེགས་པར་བསྐྱངས། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོར་སྨིན་པར་མཛད་དེ། དབུས་གཙང་དུ་འབྱོན་པའི་རྫོང་ཏར་དང་དོ་དམ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་མཛད་པས། བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་བླ་མ་ཞིག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ༑ །འདིར་སྨྲས་པ། དབང་པོ་རབ་ཞི་དུལ་བའི་དཔལ་གྱིས་ནི། །ཚངས་སྤྱོད་ཀྱིས་རྒན་ལྷ་ཡི་དྲང་སྲོང་ཡང༌། །མི་བསྲུན་བྱིས་པ་ལྟར་མཛད་གཞོན་ནུ་དེ། །འདིར་ནི་གངས་ཅན་ས་ཡི་ཐིག་ལེར་གྱུར། ། རྒྱལ་སྲས་གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེའི་ཟླ་བ་དེ། །ཐུན་མཚམས་ངུར་སྨྲིག་གོས་བཟང་འཛིན་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་མོད་ལ་ཁྱིམ་གྱི་སྐྱེད་ཚལ་དུ༑ །འདོད་པའི་ཀུ་མུད་ལ་དགའི་རྩེ་དགའ་བཏང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ངེས་པར་བྱུང་བ་ཡོངས་སུ་བླངས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ། གཉིས་པའོ། ། ༈ དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མཛད་དེ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གི་ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཤིག་བཀའ་སྩལ་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་དང༌། སྒྲུབ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པའོ། །དེ་བས་ན་བདག་གིས་ཀྱང་ཇེ་དང་པོར་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་
Chinese
答巴扎大师询问时说：“这边会来的。”送信的人们到达中部（དབུས་，今拉萨及其附近地区）时，菩萨也已经去世了，据说古汝衮勋巴已被任命为父亲的法座继承人。像这样的故事有很多可以讲述，但因为会变得冗长，所以没有写。像这样以功德之聚而显赫的喇嘛顿珠仁钦担任堪布。在中部（དབུས་，今拉萨及其附近地区）、藏地（གཙང་，今西藏日喀则地区）和尼泊尔等地向许多智者和班智达学习了许多显密教法的大善知识，名为达文云努僧格的弟子云努绛曲担任导师，首先圆满地受了沙弥戒，名字也被赐为洛桑扎巴贝。这位喇嘛从孩提时代就将我收为己有，心想我将成为佛教珍宝的主人，法王，所以在心中非常珍视，像使药树大树显现成就的幼苗一样精心培育。使之出家并在金刚乘之门中成熟，前往中部（དབུས་，今拉萨及其附近地区）、藏地（གཙང་，今西藏日喀则地区）的差旅和管理等都做得非常周到，是一位恩情深重的喇嘛。这里说道：以极度寂静调柔之威严，即使是梵行年长的天界仙人，也像不驯服的孩童般对待的年轻人，在此成为了雪域大地的中心。王子云努，慈悲的月亮，在休息时拿着绛红色美好的衣裳，那时就在家中的花园里，对渴望的睡莲尽情欢愉。这是宗喀巴大师的传记，名为《信心的入口》，其中分出了从在家到出家的次第，这是第二部分。如此出家后，他这样完全思索：法王释迦牟尼佛亲自善说之律藏中，出家者的事业有二，即闻思和修定之次第。因此，我也首先要通过闻思之门来学习佛陀的教言。
English
When Dapa Drak asked, he said, "They will come this way." When the messengers arrived in Central Tibet (དབུས་), the Bodhisattva had already passed away, and it was said that Guru Konshonpa had been appointed as his father's successor. There are many such stories that could be told, but I have not written them down because they would become too long. Lama Dondrup Rinchen, who was highly exalted by such a collection of merits, served as the Khenpo. The great spiritual friend, who had studied many sutras and tantras with many scholars and panditas in Central Tibet (དབུས་), Tsang (གཙང་), Nepal, and other places, and whose disciple, named Dawen Yönnu Senge, was called Yönnu Jangchup, served as the teacher. He received the novice vows in the proper manner, and his name was bestowed as Lobsang Drakpa Pel. This lama took me as his own from childhood, thinking that I would become the master of the precious teachings, the King of Dharma, and he cherished me greatly in his heart, nurturing me well like a sprout that would bring forth a great medicinal tree. He ordained me and matured me in the gateway of the Vajrayana, and he made great efforts in the travel and management to Central Tibet (དབུས་) and Tsang (གཙང་). He was a very kind lama. Here it is said: With the glory of extreme peace and gentleness, even the aged celestial hermit of pure conduct, that youth who treated them like an unruly child, here became the nucleus of the snowy land. Prince Yönnu, the moon of compassion, holding the beautiful maroon robes during breaks, at that moment, in the garden of the home, he gave full joy to the longing lotus. This is from the biography of the great Tsongkhapa, called "The Entrance of Faith," which divides the stages of renunciation from household life to homelessness, and this is the second part. Having thus renounced, he fully contemplated this: In the Vinaya, the Dharma Lord Buddha Shakyamuni himself has well taught that there are two tasks for those who have renounced: the order of study, reflection, and meditation. Therefore, I too must first study the words of the Victorious One through the gateway of study and reflection.