Tibetan
་རྡོ་རྗེ་ ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ཅིང་དབང་བསྐུར། གསང་མཚན་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཏགས། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མནོས་ཏེ། མིག་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་གཅེས་པར་བསྲུང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་རྗེ་དེའི་དྲུང་དུ་ཐོག་མར་ཕེབས་མ་ཁད་ནས། གསུང་རབ་ཀློག་པ་པོ་མང་དུ་འདུག་པ་རྣམས་ལ་གཟིགས་ཤིང་ཐུགས་ཀྱིས་དཔྱད་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀློག་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོགས་མེད་དུ་འདོན་པར་ནུས་པ་བྱུང་ཞིང་ཆེད་དུ་གཏད་ནས་བསླབ་དགོས་པ་མ་བྱུང་། དབང་ཐོབ་ནས་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་གོང་དགུང་ལོ་བདུན་དུ་ཉེ་བ་ཙམ་གྱི་དུས་ཉིད་དུའང༌། བདེ་མཆོག་དགྱེས་རྡོར་ཀུན་རིག་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་ཐུགས་ལ་བཟུང༌། བདེ་མཆོག་དྲིལ་བུ་པའི་བདག་འཇུག་ཀྱང་ལན་མང་དུ་མཛད་ཅིང༌། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་ཉིད་ན་སྐབས་ཤིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་ནུབ་རེ་ཞིང་མནལ་ལམ་དུ་གསལ་བར་འཆར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤ་མནལ་ལམ་དུ་ནར་མར་འོང་བ་ཞིག་བྱུང༌། ཕྱིས་དབུས་སུ་ཕེབས་དུས་སྐུ་འདྲ་གཟིགས་པ་ན། རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་འདུག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱིས་ཇོ་བོ་ཉིད་སླར་ཡང་ཁ་བ་ཅན་པའི་བསྟན་པ་ཉམས་པ་གསོ་བའི་སླད་དུ་བྱོན་པ་ལྟར། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ གདུལ་བྱ་རྣམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མཛད་དེ། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མི་ནུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུར་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ལྟས་སུ་གདོན་མི་ཟའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དད་བརྩོན་དྲན་དང་བག་ཡོད་ཤེས་བཞིན་དང༌། །བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་དང་བློ་གྲོས་དཔག་དཀའ་བ། །རིང་ནས་འདྲིས་པའི་ཡིད་གཅུགས་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས། །གཞོན་ནུ་ཉིད་ནའང་མཛའ་བ་མ་བཏང་ངོ༌། །ལུས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དང་པོར་གྱུར་པ་ཡི། །གནས་སྐབས་དེར་ཡང་ཡོན་ཏན་མེ་ཏོག་ནི། །དཔག་མེད་དྲི་བཟང་རྫོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། །འདི་ལྟའི་ངོ་མཚར་སུ་ཡིས་བསམ་མི་བྱ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ། དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གཞོན་ནུ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་དང་པོའོ། ། ༈ དེ་ལྟ་བུའི་གཞོན་ནུ་དེ་ཡང༌། སྔོན་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གོམས་པར་བྱས་པའི་བཟང་པོའི་རིགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སད་པས། བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་ཡང་འདི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བྱ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་བྲེལ་བའི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བསྡམས་པ། བག་མེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་ཅིང༌། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་འགལ་བ། ཟས་གོས་དང་ཁྱིམ་གྱི་སོ་ཚིས་དང་ནོར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པས་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་འོབས་ལྟ་ བུར་གྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་འདྲ་བ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་དམ་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དགུང་ལོ་བདུན་པའི་ཚེ། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མཛད་དེ། ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་ཡང་དག་པར་བཞེས་སོ། །དེ་ལ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད། ཐོག་མར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་མཛད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། གོང་དུ་བརྗོད་པ་ཆོས་རྗེ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་པ་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཕྱོགས་མཚོན་ཙམ་ཞིག་ཞར་བྱུང་དུ་བརྗོད་ན། དེའི་འཁྲུངས་ཡུལ་ནི་མདོ་ཁམས་སྨད་ཡིན་ལ། གཞོན་ནུ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དབུས་གཙང་དུ་བྱོན། སྙེ་ཐང་པ་བཀྲ་ཤིས་སེང་གེ་སོགས་ལ་ཕར་ཕྱིན་དང་བྱམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁས་པར་བསླབས། གཙང་གི་སྣར་ཐང་དུ་བྱོན། བཅོམ་ལྡན་རིགས་རལ་གྱི་བུ་ཆེན། བཅོམ་ལྡན་པ་རང་གི་གདན་ས་པ། ལྡོང་སྟོན་རིགས་པའི་སེང་གེ་ལ་ཚད་མ་རྣམ་ངེས་གསན་སྦྱོང་མཛད། དེའི་ཚེ་རིགས་པའི་གནས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཅུང་ཟད་འཆར་དཀའ་བ་བྱུང་བ་ལ། ཞ་ལུར་བྱོན་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རང་བྱོན་གྱི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ཅིང༌། ཞབས་ལ་ཁྲག་རྡོལ་གྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་དུ་སྐོར་བ་མཛད་པས། བློ་གྲོས་ཀྱི་ནུས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འཁྲུངས་ཏེ། རིགས་པའི་གནས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས། རྩོད་པ་བཟང་བའི་མཆོག་ཏུ་གྲགས་པ་བྱུང་ ཞིང༌། མཐུན་རྐྱེན་དཀོན་པོ་བྱུང་ཡང་སྣར་ཐང་པའི་སྐྱོ་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྦྱངས། དེ་རྗེས་ཞ་ལུར་གྲྭ་སྐོར་ལ་བྱོན་པས། རིན་པོ་ཆེ་བུ་སྟོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གདན་སར་ཕེབས་ནས་འདུག་པ་ལའང༌། ཚོགས་སུ་བགྲོ་གླེང་མཛད་པས་ལེགས་པར་ཟིན། མཁས་པའི་གྲགས་པའང་ཐོབ། སླར་མདོ་སྨད་དུ་བྱོན། ཤིང་ཀུན་སྡེ་གསར་གྱི་མཁན་པོ་མཛད།
Chinese
金刚 等坛城中引入并灌顶，赐予密名“顿月多吉”（义成金刚）。 完整地接受了持明者的戒律和誓言，像保护眼珠一样珍爱地守护。 而且，当他初次来到那位法王面前时，看到许多人在诵读经文，心中思忖，仅凭这些就能毫不费力地背诵出来，无需特意教导。 在获得灌顶尚未出家之前，大约七岁时，便记住了胜乐金刚、喜金刚、昆瑞、阎魔敌等许多坛城仪轨。 还多次进行了胜乐金刚金刚铃派的自入，并一心专注于本尊瑜伽和念诵次第等。 如此在尚未出家之时，从某个时候起，世尊金刚手忿怒尊双臂的形象，长期以来每晚都在梦中清晰地显现。 特别是，觉沃仁波切（阿底峡）大师经常在梦中出现。 后来去卫藏（拉萨及附近地区）时，看到佛像时说：“形象就是那个样子。” 后来，觉沃（阿底峡）本人似乎再次为了恢复雪域（西藏）衰败的佛教而降临。 以圆满具足显密道次第， 成熟解脱所化众生，成为高举不朽胜幢的持教者们的顶严，这无疑是此生的预兆。 对此有这样的说法： 信仰精进忆念与谨慎，正知 殊胜苦行与难思智慧，长久 熟识倾心的朋友们，即使 年幼之时也不舍弃友谊。 身体的嫩芽初生之时， 那时也有功德之花， 具备无量圆满香气的精华， 如此的奇妙谁会不去思量？ 这是讲述宗喀巴大师的传记，名为《信仰的入口》中，叙述年少时期的第一部分。
English
Vajra and entered into the mandala and bestowed empowerment. He was given the secret name "Donyö Dorje" (Amoghavajra). He fully received the vows and commitments of the Vidyadhara, and cherished and protected them like the apple of his eye. Moreover, when he first came to that Dharma Lord, he saw many people reciting scriptures, and by contemplating in his mind, he was able to recite them effortlessly, without having to be specially taught. Even before he received ordination, around the age of seven, he had memorized many mandala rituals such as Chakrasamvara, Hevajra, Sarvavid, Yamantaka, and so on. He also performed the self-initiation of Chakrasamvara Ghantapada many times, and devoted himself to deity yoga and the stages of recitation, and so on. Thus, even before he was ordained, from a certain time, the form of the Bhagavan Vajrapani Wrathful, with two arms, appeared clearly in his dreams every night for a long time. In particular, Jowo Rinpoche (Atisha) often appeared in his dreams. Later, when he went to U-Tsang (Lhasa and the surrounding area) and saw the statue, he said, "The form is just like that." Later, Jowo (Atisha) himself seemed to come again to restore the declining Buddhism of the Land of Snows (Tibet). By fully possessing the complete stages of the path of Sutra and Tantra, he ripened and liberated the beings to be tamed, and became the crown jewel of those who hold the banner of the imperishable doctrine. This is undoubtedly a sign of his future life. It is said: Faith, diligence, mindfulness, and caution, awareness, Supreme asceticism and immeasurable wisdom, long-time familiar and devoted friends, even in youth did not abandon friendship. When the sprout of the body first appeared, even then, the flower of virtue, possessing the essence of immeasurable and complete fragrance, who would not contemplate such a wonder? This is the first part of the biography of the great Je Tsongkhapa, called "The Entrance of Faith," which describes his youth.
Chinese
那個年輕人，並非一次而是多次習慣性地喚醒了善良種姓的習氣，即使在孩提時代也如此理解：住在俗家是被各種惡行的事務纏身的牢固枷鎖束縛，成了放逸之處，與寂靜相違背，被飲食、衣物和家庭生計以及財物的明顯積累等所擾亂，變成了難以忍受的痛苦的火坑。 出家是背離那些以及其他類似過錯的堅固之門。三世諸佛也都認為，出家本身是真正被接受的。因此，他心想，在他七歲的時候，就從在家到無家出家了，並真正地接受了袈裟的標誌。對於這位尊貴的宗喀巴大師，最初的引導者和授戒者等善知識，就是前面提到的被稱為法王頓珠仁欽巴的那位。如果順便提及他的一些傳記，他的出生地是多康下部地區，年輕時出家並前往衛藏地區。他向聶塘巴·扎西僧格等人精通地學習了所有的般若和慈氏五論。他前往藏地的納塘寺。向薄伽梵種姓的後裔，薄伽梵自己的座主，棟敦理智獅子學習了量理決定。當時，在理智方面出現了一些難以理解的辯論，他前往夏魯寺，向自生大悲觀音前猛烈祈禱，甚至雙腳磨出血泡，日夜不停地繞行，因此生起了卓越的智慧能力，在理智方面變得毫無阻礙，成為了以善辯而聞名的人。 即使遇到了稀少的順緣，他也依靠納塘巴的苦行而精進學習。之後，他前往夏魯寺參加法會，即使是寶貴的布頓一切智者在座時，也在集會中進行了辯論，並取得了良好的成果，也獲得了智者的名聲。之後，他再次前往安多地區，擔任香昆德薩的新任住持。
English
That young man, not just once but habitually awakened by the ingrained habits of a good lineage, even in his childhood understood thus: remaining in a household is being bound by the tight fetters of being preoccupied with various evil deeds, becoming a place of heedlessness, being contrary to tranquility, and being disturbed by food, clothing, household livelihood, and the obvious accumulation of wealth, etc., turning into a fire pit of suffering that is difficult to endure. Ordination is the firm gate that turns away from those and other similar faults. All the Buddhas of the three times also thought that ordination itself was truly accepted. Therefore, thinking thus, at the age of seven, he renounced the household for homelessness, and truly took up the banner of the saffron robe. For this venerable Je Rinpoche, the initial guide and the one who bestowed ordination, etc., the virtuous spiritual friend, was the aforementioned one known as Dharma Lord Dondrup Rinchenpa. If a brief mention is made of some aspects of his biography, his birthplace was the lower Dokham region, he ordained as a youth and went to U-Tsang. He expertly studied all the Prajnaparamita and Maitreya's teachings with Nyetangpa Tashi Senge and others. He went to Narthang Monastery in Tsang. He studied the Pramanavarttika with Dongton Rigpai Senge, the great son of Bhagavan Rikral, the seat holder of Bhagavan himself. At that time, when some difficult debates arose in the field of logic, he went to Shalu Monastery and fervently prayed before the self-arisen Great Compassionate One, circumambulating day and night until his feet bled, and thus supreme intellectual capacity arose, and he became unimpeded in the field of logic, becoming known as the best of debaters. Even though rare favorable conditions arose, he also studied well relying on the asceticism of the Narthangpas. After that, he went to Shalu Monastery for monastic rounds, and even when the precious Buton Tamche Khyenpa was present on the throne, he engaged in debates in the assembly and achieved good results, and also gained the reputation of a scholar. Afterwards, he went to Amdo again and served as the abbot of Shingkun Desar.