Tibetan
་རིན་པོ་ཆེ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དབྱར་གནས་འོལ་ཁ་བས་གདན་དྲངས་ནས་འོལ་ཁ་བསམ་གཏན་གླིང་དུ་མཛད། འོལ་ཁ་དང་དྭགས་པོ་སོགས་ཀྱི་རབ་བྱུང་མང་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། གཉལ་གྱི་རྭ་གྲོང་དགེ་བཤེས་འདས་པས། ཁོང་རང་གི་ཁ་ཆེམས་བཞག་པའི་ལུགས་ལྟར། འབྲེལ་པ་ཤུལ་ན་མཆིས་པ་དག་གིས་ཀྱང་གཡོ་ཟོལ་མེད་པར་རྗེ་བླ་མ་ཉིད་ལ་མགུར་མོའི་གསེར་ཕྱེ་མ་ཞོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གིས་ཐོག་དྲངས་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་འབུལ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས། སྟོན་ཀའང་ཕྱོགས་དེར་རང་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་ནས། སྟག་ལོ་ཟླ་བ་གཉིས་པའི་ཚེས་ལྔ་ལ་རི་བོ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་དུ་ཕྱག་ཕེབས། ལམ་རིམ་གསང་འདུས་སྒྲོན་གསལ་རིམ་ལྔ་དང་བཅས་པ་གསུངས་ཤིང༌། མངོན་པ་ཀུན་ ལས་བཏུས་དང་ས་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་འགངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང༌། ཚད་མའི་དཀའ་གནས་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་བཤད་རྒྱུད་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཤད་རྒྱས་པའི་རྩོམ་པའང་མཛད། དེའི་ཕྱི་ལོ་དེ་རིམ་པ་ལྔ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དང༌། རིམ་ལྔ་གདན་རྫོགས་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་དང་བཅས་པའང་མཛད་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྩལ་བར་མཛད་དེ། དེ་ནས་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་ང་བདུན་པའི་སྟེང་དུ་སྐུ་ཚེའི་བར་ཆད་ཆེན་པོ་ཡོང་བའི་མཚན་མ་དེའི་ལོ་བཅུ་བཞིའི་གོང་དུ་རྗེ་བླ་མ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་གྱི་ཐོག་མ་འགའ་ཞིག་ལ་ཞལ་ཏ་གནང་སྟེ། ཡོས་བུའི་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པའི་དགུན་སྟོད་ནས། རྗེ་བླ་མ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་མཛད་དཔོན་སློབ་སུམ་ཅུ་རྩ་བགྲངས་ཀྱིས། སྐུ་ཚེ་འཕེལ་བ་དང་བར་ཆད་བཟློག་པའི་ཐབས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་མང་དུ་མཛད་ནས། སྐུ་མཚམས་དམ་པར་བཅད་དེ། སྔ་དྲོ་རྒྱས་པའི་བཟླས་སྒོམ། ཕྱི་དྲོ་ཕྱིར་ཟློག་གི་བཟླས་སྒོམ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་མཛད་པས། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ད་དུང་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་དགའ་རབ་ཡོང་བ་ཨེ་ཡིན་གསུང༌། ང་དྲུག་པའི་སྟེང་དུ་ཕེབས་པ་ནའང་དཔོན་སློབ་བཞི་བཅུ་རྩ་བགྲངས་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་མཛད་ནའང་བར་ཆད་བཟློག་པའི་མཚན་མ་གསལ་བ་རང་ནི་མ་བྱུང་གསུང༌། འབྲུག་ལོའི་སྟོན། ད་ཡང་ཡང་བཤད་པ་ཨེ་ཡོང་ མི་ཤེས་པས་ད་ལན་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་རེ་སྨོན་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་བྱེད
Chinese
也使（宗喀巴大师的）功德显赫。 宗喀巴大师亲自应邀前往由沃喀巴（'Ol-kha-ba）担任夏安居的沃喀三丹林（'Ol-kha bSam-gtan gling）。 为包括沃喀（'Ol-kha）和达波（Dwags-po）等地的众多出家人宣讲了许多佛法。 聂（gNyal）地的拉仲（rwa grong）格西去世后，按照他自己遗嘱的方式，与他有关系的人们也毫不虚伪地向宗喀巴大师供奉了以一千两黄金粉为首的无数银等供品。 秋天也在那个地区广泛地做了自他二利的事情。 虎年二月初五到达日沃杰丹南巴嘉卫林（ri bo dge ldan rnam par rgyal ba'i gling）（甘丹寺）。 宣讲了包括《道次第》、《密集金刚》、《明灯论》、《五次第》等。 以及《阿毗达磨集论》和《事品》等重要论著的分类，还讲了很多因明方面的疑难问题。 还著述了《吉祥密集金刚》的释续四女神请问和《智慧金刚集论》二者的广释。 那之后的第二年，创作了名为《五次第极明灯》的善说宝藏，以及《五次第圆满引导文》，并赐予了无数大乘佛法的财富。 从那以后，在五十七岁时，出现了寿命出现重大障碍的征兆，在那之前的十四年，宗喀巴大师自己按照自己的想法，对一些最初的弟子进行了嘱咐。 从兔年五十五年的初冬开始，宗喀巴大师亲自担任主讲，与三十多位师徒一起，为了增延寿命和遣除障碍，做了许多吉祥金刚怖畏金刚的广大仪轨。 并严格地闭关，早上进行广大的念诵修持，下午进行强烈的、持续时间长的遣除的念诵修持。 宗喀巴大师说：“如果再做多次，可能会更好。” 在五十六岁时，也和四十多位师徒一起像以前一样进行修持，但遣除障碍的明显征兆并没有出现。 龙年的秋天，说：“现在是否还能再讲说也不得而知，所以这次将四部续部的根本内容作为祈愿的所依。
English
He also made the merits of the Precious One manifest. Je himself was invited by Olkha-wa to the summer retreat and made it at Olkha Samtenling ('Ol-kha bSam-gtan gling). He taught a lot of Dharma to many ordained people from Olkha and Dakpo, etc. When Geshe of Rawong (rwa grong) in Nyal passed away, according to the manner of his own will, those who had connections in the aftermath also offered, without deceit, to Je Lama himself, starting with one thousand zho of Gurmo gold powder, countless offerings of silver, etc. In the autumn, he also did great things for himself and others in that area. On the fifth day of the second month of the Tiger year, he arrived at Riwo Ganden Nampar Gyalwai Ling (ri bo dge ldan rnam par rgyal ba'i gling) (Ganden Monastery). He taught the Lamrim, Guhyasamaja, Lamp for the Path, and the Five Stages, etc. And the classification of important treatises such as the Abhidharma Samuccaya and the Bhumi-vastu, etc., and also taught many difficult points of Pramana. He also composed extensive commentaries on the explanatory tantra of Glorious Guhyasamaja, the Four Goddesses' Questions, and the Compendium of Wisdom Vajra. In the following year, he created the great treasure of well-spoken words called "Lamp Illuminating the Five Stages," and also the instructional manual for the Five Stages Completion of the Seat, and bestowed immeasurable wealth of Mahayana Dharma. From then on, at the age of fifty-seven, signs of a great obstacle to life appeared. Fourteen years before that, Je Lama himself, according to his own thoughts, gave instructions to some of the first disciples. From the early winter of the Rabbit year, the fifty-fifth year, Je Lama himself, as the main speaker, with thirty-odd teachers and students, performed many extensive mandalas of Glorious Vajrabhairava as a means of increasing life and averting obstacles. And he strictly observed retreat, performing extensive recitations and meditations in the morning, and intense and long-lasting reversal recitations and meditations in the afternoon. Je's presence said, "If we do it many more times, will it be better?" When he reached the age of fifty-six, he practiced as before with forty-odd teachers and students, but the clear signs of averting obstacles did not appear. In the autumn of the Dragon year, he said, "Now, I don't know if I will be able to speak again, so this time I will make the main points of the four tantras as the basis for aspiration prayers."
Tibetan
་པ་ཡིན་གསུང་བ་ལ། འཁོར་གྱི་ཐོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་བགྲོས་ནས། ད་མཚན་མ་ངན་པའི་ལོ་དུས་ཀྱིས་གཏུགས་པས། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྐུ་མཚམས་དམ་པར་བཞུགས་པ་ཐུགས་རྗེས་བཟུང་འཚལ། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་རིམ་འབད་ནས་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་ནན་ཆེར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འབྲུག་ལོ་ཟླ་བ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་བདུན་གྱི་ཉིན་ནས་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཙོ་མཛད་དཔོན་སློབ་སུམ་ཅུ་རྩ་བགྲངས་སྐུ་མཚམས༌ལ་བཞུགས་ཤིང༌། དེ་ནས་དྲག་ཤོས༌རྣམས་རིམ་གྱིས་སྐུ་མཚམས་ལ་བཞུགས་ནས་སྔར་བཞིན་སྐུ་རིམ་བསྒྲུབས་ནའང༌། ཟླ་བ་བཅུ་གཅིག་པའི་ནང་ནས་སྐུ་ཁམས་ཅུང་མི་བདེ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྐུ་ཁམས་བསྙེལ་བ་ཡུན་རིང་དུ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུའང༌། མནལ་གཏན་ནས་མེད་པ་ཞིག་ཉི་ཤུ་རྩ་རེ་ཙམ་མཐུད་པ་དང༌། སྐུའི་སྨད་ཀྱི་ཆ་ལ་སྙུང་ཟུག་ཏུ་མངོན་པ་རེ་དགའ་ཡོད་གསུང་པ་མ་གཏོགས། ཐུགས་དམ་ཟབ་མོ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཡོ་བ་མི་མངའ་བའི་དབང་གིས། གསོལ་བ་ཆེར་འགག་པ་དང༌། ཐུགས་དམ་ལ་སྦྱོར་མི་བཟོད་པ་སོགས་ཡེ་མེད་པས། ཕྱི་ནས་མངོན་པའི་མི་བདེ་བ་མངོན་ཚན༌ཅན་རང་ནི་མེད། དེའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཙོ་མཛད་དགེ་འདུན་བྱིངས་དང༌། ནང་དུ་སྐུ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་འགའ་ཞིག་དང་བཅས་པས་ལོ་ངོ་སྦྲེལ་གྱི་བར་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གཡེལ་བ་མེད་པར་ སྐུའི་རིམ་གྲོ་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང༌། སྔོན་ཆད་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་བླ་མའི་སྐུའི་རིམ་གྲོ་བསྒྲུབས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་མ་བྱུང་ཞེས་མཐུན་པར་གླེང་ལ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་དང་གདུགས་ཚོད་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར། བུ་སློབ་དང་སྦྱིན་བདག་ཐད་ཐད་ནས་བླ་མའི་སྐུའི་རིམ་གྲོ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཏེ། འདི་ཉིད་མི་བཞུགས་ན་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་མགོན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙམ་པའི་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཡང་ཚད་མེད་དེ། སྐུ་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་འདྲེན་པ་ཕྱི་ནང་ཀུན་དྲིལ་བ་ལ། ཇ་དཀར་ཞོ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ཞིག་སོང་འདུག་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐུགས་དམ་དང་སྐུ་རིམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས། ཤིན་ཏུ་བཟློག་པར་དཀའ་བའི་བར་ཆད་ཀྱི་མཚན་མ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་སྟེ་སྐུ་ཁམས་ལེགས་པར་དྭངས་ནས། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་ཡོངས་ཀྱིས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱི་ལོ་དེ་དབྱར་གནས་ལ་མི་དབང་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་ག
Chinese
说这是因为，眷属的最初的人们商议后说，现在不祥的年份逼近了，请上师您慈悲地闭关修行，我们也要努力做功德。因此，从龙年八月初七那天起，上师为主的师徒三十多人开始闭关。之后，厉害的人们依次闭关，像以前一样做功德。但是，从十一月份开始，身体稍微有些不适，从那以后，身体不适持续了很长时间。在这种情况下，大约有二十一天完全没有睡觉，而且据说身体下部偶尔会感到疼痛。凭借着精通甚深禅定的力量，没有从禅定中动摇，所以没有出现祈祷中断，无法进行禅修等情况。因此，表面上看起来并没有明显的不适。那时，以堪布上师为主的僧众，以及身边的一些侍者，连续几年，日夜不停地进行功德，其用心难以想象。以前在雪山中为上师做功德，没有像这样做的，大家一致这样说。在那段时间里，僧众的茶饭和伞盖等供养，弟子和施主们都只专注于为上师做功德。心想如果上师不住世，我们大家都会失去怙主。以强烈的悲痛之心来做功德，也是无法估量的。据说，在做功德期间，僧众的茶饭内外加起来，用了一千六百多桶白茶。就这样，凭借着禅修和功德的力量，所有极难避免的障碍和不祥之兆都得以避免，身体也变得健康，包括天神在内的所有众生都松了一口气。在那之后的第二年，在夏季安居期间，米旺扎巴坚赞
English
It is said that, after the initial members of the entourage consulted, they said, "Now that the inauspicious year has approached, please, Master, be compassionate and enter into strict retreat. We will also strive to perform meritorious deeds." Therefore, from the seventh day of the eighth month of the Dragon year, the Master, along with thirty-odd disciples, entered into retreat. Thereafter, the most capable ones gradually entered retreat and performed meritorious deeds as before. However, from the eleventh month onwards, there was a slight discomfort in the body. From then on, the discomfort persisted for a long time. Even in this situation, there were about twenty-one consecutive days without any sleep at all, and it was said that there was occasional pain in the lower part of the body. However, due to the power of having mastered profound samadhi, there was no wavering from meditation. Therefore, there was no interruption of prayers, no inability to engage in meditation, and so on. Thus, there was no apparent discomfort outwardly. At that time, the entire monastic community, led by the Kachen Master, along with some attendants who were close to the body, performed meritorious deeds day and night for years without any negligence. It is unimaginable. It is said that in the past, there has never been such a performance of meritorious deeds for a lama in these snowy mountains. During those times, the offerings of tea and umbrellas for the monastic community, and the dedication of disciples and patrons were solely focused on the meritorious deeds for the lama. Thinking, "If this one does not remain, all of us will be without a protector," they performed meritorious deeds with intense grief, which was also immeasurable. It is said that during the performance of meritorious deeds, the total amount of tea offered to the monastic community, both internally and externally, amounted to more than one thousand six hundred containers of white tea. Thus, through the power of meditation and meritorious deeds, all the extremely difficult to avert obstacles and inauspicious signs were averted, and the body became healthy, and all beings, including the gods, were relieved. In the following year, during the summer retreat, Miwang Drakpa Gyaltsen