Tibetan
་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས། དབང་བསྐུར་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལས་མནོས་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་ཁས་བླངས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམས་མིག་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་གཅེས་པར་འཛིན་ཅིང༌། ཁྱད་པར་རྩ་ལྟུང་ལ་སྲོག་བསྡོས་བྱས་ནས་ལེགས་པར་སྡོམ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། ཁས་བླངས་པའི་དམ་ཚིག་ཡལ་བར་དོར་ནས། སྔགས་གྱི་ལམ་ལ་སློབ་པ་སྐད་བྱས་ཀྱང་ངན་འགྲོ་མི་བཟད་པའི་སྒོ་འབྱེད་པར་དགོངས་ནས། ཨེ་མ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བ་ལ་སློབ་པར་ཁས་འཆེ་བ་འདི་དག །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུས་སྤྱད་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་ཤས་མ་བཟོད་པའི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལའང་ཚུལ་དེ་ཉིད་འདོམས་པར་མཛད་པས། དེར་ཡང༌། བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་གསུངས། དེའི་ཆོས་གཞུག་ལ། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་མངའ་རིས་ནས་བྱོན། དབྱར་གནས་སྟག་ཚང་དུ་མཛད་དེ། དབུས་སུ་བྱོན་ ནས། དགའ་བ་གདོང་དུ་ཕྱག་ཕེབས། བསུ་བ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་དང༌། ཞབས་ཏོག་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མཛད་ནས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀའང་དབེན་པ་ལ་དགྱེས་ཤིང༌། དབྱར་རྭ་སྒྲེང་གེ་དབེན་པའི་གནས་ཀྱི་བསྔགས་པ་གཏམ་དུ་བརྗོད་པ་སྙན་དུ་གསོན་པས་ཀྱང་ཐུགས་གཡོས་པར་གྱུར་ལ། དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་ལུང་བསྟན་པའི་གནས། སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གདན་ས། བཀའ་གདམས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པས་ཀྱང་གཟིགས་པར་བཞེད་དེ། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྭ་སྒྲེང་ལ་ཕྱག་བཏེག །དགུན་བཞུགས་རྭ་སྒྲེང་དུ་མཛད། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོས། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་དང་གསང་འདུས་རིམ་ལྔ་སོགས་གསུངས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང༌། དབུས་མཐའ་དང༌། ཀུན་ལས་བཏུས་དང༌། ཉན་ས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་བཤད་པ་མཐའ་དག་པར་གསུངས་ཤིང༌། བསྒོམ་དུ་བཅུག་པས། འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་གསུང་རབ་དང་མཐུན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱིས་སྔགས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་དུ་མ་ལ་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱི་བཀའ་མཆིད་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་མཛད། དེ་ནས་ཆོས་རྗེ་ལོཙྪ་བ་དང༌། འབྲི་ཁུང་ཆོས་རྗེ་གཉིས་ཀས་ཞལ་འཛོམ་པར་ཞུ་པའི་ཕོ་ཉ་དང་གསུང་འཕྲིན་ནར་མར་བྱུང་བས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས་དཔྱིད་མགོ་འབྲི་ཁུང་དུ་བྱོན། ཆོས་མང་དུ་ གསུངས། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་དང༌། ཕྱག་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་གསན། དེ་རྗེས་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀས་ཕྱག་བཏེག་ནས་བྱོན། རིན་པོ་ཆེ་ལོཙྪ་བ་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་ཆོས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་ག་གནམ་རྩེད་ལྡེང་དུ་ཨར་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞལ་མངོན་པར་འཛོམ་ཞིང༌། དཔོན་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་བས་དད་པ་དང་གཏོང་བ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཞབས་ཏོག་མཛད་དེ། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དུ་མས་ཐོག་དྲངས་པའི་དགེ་འདུན་དྲུག་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་གྱིས་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས། ཆོས་རྗེ་གསུམ་གས་ཀྱང༌། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་དག་ཏེར་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་མཛད་པར་དགོངས་ཤིང༌། དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱལ་བའི་ནང་མཛོད་འདུལ་བ་རྫོགས་པར་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡོད་ལ། དེ་མེད་ན་མེད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཐུགས་ལ་ལྕི་བར་གྱུར་ནས། བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས། འདུལ་བ་མདོ་རྩའི་བཤད་པ་རྒྱས་པ་རེ་གསུང་ཞིང་དེའི་དུས་སུ། གཞི་བཅུ་བདུན་ནས་གསུངས་པའི་བཅས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ཡན་ཆད། ད་ལྟའི་གང་ཟག་གིས་ཉམས་སུ་བླང་ནུས་ཙམ་རྣམས་དང༌། རྣམ་འབྱེད་ནས་འབྱུང་བའི་བཅས་པ་རྣམས་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་མིང་རིགས་ཀྱིས་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཕྱག་ལེན་རྣམ་པར་དག་པའི་ སྲོལ་ལེགས་པར་བཙུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་འདུལ་བ་གསན་པ་ཕལ་ཆེ་བས་ཀྱང་རང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ནས། ལྟུང་བ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་བཤགས་ཡུལ་མང་ཉུང་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། དངོས་པོ་སྤངས་པའི་ཆད་ལས་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་སོགས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱག་ལེན་ལ་བཏབ་ནས་ཕྱིར་བཅོས་མཛད་དེ་དེ་ཕྱིན་ཆད་ཕྱག་ཕྱི་ལ་གཉུག་མར་གནས་པ་ཕལ་ཆེ་བས་ཉིན་རེ་ཞིང༌། རང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ནས་ལྟུང་བ་དང་ཡུན་དུ་མི་འགྲོགས་པར་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང༌། ཡོ་བྱད་བྱིན་རླབས། རུང་ཁང་གཅོད་པ། ནུབ་ལྷག་ཉལ་བསྲུང་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་དག་ལའང་ཆེས་བརྩོན་པར་མཛད་ན། དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབ་མི་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྩ་བ་སོ་སོར་ཐར་པའི་རྨང་རྫོགས་པར་གསོས་པས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པ
Chinese
也以最为特殊的方式，从具相上师处领受符合灌顶续部的教法，并将彼时所承诺的三昧耶和戒律，如眼珠般珍爱守护，尤其若未以生命作抵押般严谨地守护根本堕罪，则将所承诺的三昧耶弃之不顾，虽号称修学密咒道，然思及此乃开启恶趣之门，唉玛！这些自诩修学大乘显密者，若以如是之行径行事，岂非大谬？如是自内心深处生起难以忍受的巨大悲悯，从而策励，亦向所化众生开示如是之行仪。于彼处，亦对《菩萨戒品》、《上师五十颂》、《十四根本堕罪》等，作了极为详尽的阐释。其法缘为：上师至尊热达瓦大师从阿里（今阿里地区）而来，于夏季在达仓安居，之后前往卫地（今拉萨一带），抵达噶瓦栋。受到了盛大的迎接、款待和侍奉。师徒二人宣讲了许多佛法。之后父子二人都喜好隐居，又听闻赞颂夏季热振寺隐居之地的美名，内心也为之所动。又因该地是阿底峡尊者授记之地，是释迦牟尼佛父子之座，是噶当派一切清净法流的源头，故也想前往瞻仰。于是父子二人率先垂范，率领众多持有三藏的僧团，前往热振寺朝拜。冬季便在热振寺度过。上师至尊大师宣讲了《理六十颂》和《密集金刚五次第》等。这位仁波切，将大乘《经庄严论》、《辨中边论》、《集论》、《声闻地论》等一切经论的要义，都很好地整理出来，详尽地宣讲了奢摩他（止）的修法，并让弟子们进行禅修。结果，有些弟子的相续中生起了与经论相符的殊胜止的体验。父子二人对密咒乘的诸多要点，进行了非常深入的交谈和请益。之后，法主译师和
English
Also, in a most special way, having received teachings in accordance with the empowerment tantras from a qualified lama, cherishing and guarding the samayas and vows undertaken at that time like the pupils of one's eyes, especially if one has not strictly guarded the root downfalls as if staking one's life, then abandoning the samayas one has promised, although one claims to study the path of mantra, thinking that this opens the door to unbearable evil destinies, Alas! These who claim to study the general and particular Mahayana, if they act in such a way, wouldn't that be a great mistake? Thus, from the depths of their hearts, an unbearable great compassion arose, thereby encouraging and also teaching the disciples that very conduct. There, too, they spoke in great detail about the "Chapter on Moral Discipline of the Bodhisattva Stage," the "Fifty Verses on the Guru," and the "Fourteen Root Downfalls." The Dharma connection for that was: Lama Jetsun Redawa Chenpo came from Ngari (now the Ngari region). He spent the summer retreat in Taktsang, and then went to Ü (now the Lhasa area), arriving at Gawa Dong. He was given a grand welcome, hospitality, and service. The master and disciples both taught a lot of Dharma. After that, both father and son were fond of seclusion, and also hearing the praises of the secluded place of Ra Treng Monastery in the summer, their minds were also moved. Also, because that place was prophesied by the venerable Atisha, was the seat of the father and son of Shakyamuni Buddha, and was the source of all the pure Dharma streams of the Kadampa, they also wanted to go and see it. So the father and son took the lead, leading a large assembly of monks holding the Tripitaka, and prostrated to Ra Treng Monastery. They spent the winter retreat in Ra Treng. Lama Jetsun Chenpo taught the "Sixty Stanzas on Reasoning" and the "Five Stages of Guhyasamaja," etc. This Rinpoche, having well organized all the essential points of the Mahayana "Ornament of the Sutras," "Distinguishing the Middle from the Extremes," "Compendium of Topics," "Hearer Grounds," etc., taught the explanation of shamatha (calm abiding) in detail, and had the disciples meditate. As a result, some disciples developed special experiences of calm abiding in accordance with the scriptures in their continuums. The father and son had very deep conversations and inquiries about the many essential points of the path of mantra characteristics. After that, Dharma Lord Lotsawa and
Chinese
由于直贡法王二位不断派遣使者和书信前来邀请会面，因此，尊者仁波切在春初前往直贡（今西藏自治区拉萨市墨竹工卡县直贡镇）。在那里宣讲了许多佛法。从坚俄仁波切曲吉坚波处听受了那若六法和大手印俱生和合等法。之后，父子二人互相道别后离开。仁波切译师觉觉贝桑布的座前，以及三位法王在南泽丹的阿钦波绛曲益西寺院中会面。施主云丹嘉措以极其广阔的信仰和慷慨的布施供养了他们。以持藏者如海般的众多僧人为首的六百多位僧人发愿安居。三位法王也认为应该对珍贵的教法进行彻底的净化。他们心中牢记着，只要国王的内库中完整地保存着律藏，佛法就存在，如果律藏不存在，佛法也就不存在。因此，他们一心想着佛法，宣讲了广博的律藏根本经的讲解。在那个时候，从十七事中所说的细微戒律，直到现在人们能够修持的戒律，以及从分别解脱经中所说的戒律中，对于所有违犯的堕罪，都按照各自的名称和类别，如法地进行忏悔的仪式，并建立了清净的传统。当时，大多数听闻律藏的人也检查了自己的身心，对于所有粗细的堕罪，都根据忏悔对象的多少，以及事先放弃财物等，按照所说的那样进行实践，并进行忏悔。从那以后，大多数侍奉者每天都检查自己的身心，忏悔并永远不再犯堕罪。对于供品的加持、切割如法处所、守护剩余食物过夜等行为，也极其努力。对于那些容易做到的事情，更不用说了。因此，他们圆满地恢复了佛教的根本——别解脱戒的基础，从而利益了佛教。
English
Due to the continuous dispatch of messengers and letters from both Drikung Dharma Lords inviting a meeting, the esteemed Rinpoche went to Drikung (present-day Drikung Township, Mozhugongka County, Lhasa City, Tibet Autonomous Region) in early spring. There, he expounded much Dharma. From Kyennga Rinpoche Chökyi Gyalpo, he received the Six Yogas of Naropa and Mahamudra Sahajasiddhi, among other teachings. Afterwards, the father and son bid farewell to each other and departed. Rinpoche Lotsāwa Kyabchok Palzangpo, along with the three Dharma Lords, met at the Achinpo Jangchub Yeshe Monastery in Namtse Deng. Patron Yonten Gyatso served them with extremely broad faith and generous offerings. More than six hundred monks, led by numerous holders of the Vinaya like the ocean, vowed to observe the summer retreat. The three Dharma Lords also thought that the precious teachings should be thoroughly purified. They kept in mind that as long as the Vinaya is completely preserved in the king's treasury, the Buddha's teachings exist, and if the Vinaya does not exist, the teachings do not exist. Therefore, with minds focused solely on the Dharma, they gave extensive explanations of the root text of the Vinaya. At that time, from the minor precepts mentioned in the Seventeen Matters, up to the precepts that people can practice now, and from the precepts mentioned in the Pratimoksha Sutra, for all transgressions of vows, they established a pure tradition of performing confession ceremonies according to their respective names and categories, as explained. At that time, most of those who heard the Vinaya also examined their own minds and bodies, and for all gross and subtle transgressions, they practiced as instructed, according to the number of objects of confession and the prior abandonment of wealth, and confessed. From then on, most of the attendants examined their own minds and bodies every day, confessed, and never committed transgressions again. They also made great efforts in the blessings of offerings, cutting lawful places, guarding leftover food overnight, and other practices. Needless to say, they were even more diligent in things that were not difficult to accomplish. Therefore, they fully restored the foundation of individual liberation vows, the root of the Buddha's teachings, thereby benefiting the teachings.