Tibetan
།དེ་ཡང་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་བོད་ན་ཤེས་རབ་གོ་བ་བཟང་བའི་མཐར་ཐུག་ཏུ་བརྩི་བ་འདི་ཚོ་ལྟར། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཕལ་ཆེར་ལ། བལྟས་པ་ཙམ་ནས་འདིའི་དོན་འདིར་འདུག་སྙམ་པ་འབད་མེད་དུ་ལམ་ལམ་འཆར་བ། དེ་གཞན་ལ་བསྟན་ན་གོ་བ་ཆེན་པོ་བློ་ཡུལ་དུ་བདེ་སང་སང་བ་འཆར་ཐུབ་པ་ཞིག་ང་ལ་སྔ་མོ་ནས་ཡོད་དེ། དེ་འདྲ་ལ་ཡིད་བརྟན་བཅང་མི་རུང༌། རིགས་པ་ཕྲ་མོས་ལེགས་པར་དཔྱད་པ་ན། དང་པོར་ཡིན་ཡིན་འདྲ་བའི་གོ་བ་རྙེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཞིག་འགྲོ་བ་ཀ་མང༌། དེས་ན་རིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་གིས་ལེགས་པར་དཔྱད་པའི་དཔྱད་པ་མ་རྫོགས་བར་དུ་དོན་དེར་ཁ་ཚོན་བཅད་ཀྱང་ཤབ་ཤོབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཞེས་གསུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། གསང་བ་འདུས་པའི་ལམ་རིམ་པ་ལྔ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་སྒྱུ་ལུས་འདི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བ་དང༌། རྟོགས་ན་དོན་ཆེ་ཞིང༌། མ་རྟོགས་ན་ནི་ལོག་པར་ལྟུང་བའི་གཡང་སའང་འདི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང༌། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཚོལ་བ་སོགས་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བར་དགོངས་ཏེ། འདི་དག་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་ སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྟོན་པའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་རྒྱ་བོད་བལ་གསུམ། དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་སོགས་གང་ན་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ཁུངས་ཤིག་རྙེད་ན་ནི། དེ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལུས་སྲོག་ཐེད་ལ་བོར་ནས་དཀའ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་དང་དུ་བླངས་ཏེ་ད་ལྟ་ཉིད་དུའང་འགྲོ་དགོས་དགོངས་པ་སྙིང་ནས་ཤུགས་དྲག་པོ་དེའི་ཚེ་ཡོད་དོ། །ཞེས་རྗེ་ཉིད་གསུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ན། དེའི་དུས་སུའང་བླ་མ་དབུ་མ་པ་ལ་ལོཙྪ་བ་བཅོལ་ནས་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང༌། སྔགས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་ཆེ་ཤོས་རྣམས་དང༌། རིམ་པ་ལྔའི་གོ་རིམ། གྲངས་ངེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གི་དྲི་བ་དང༌། དོགས་པ་ཆོད་པའི་ཆེད་དུ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པའི་སྒོ་ནས་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྗེ་འདིའི་ཐུགས་ཡུལ་ན་ཡང་ཁས་ལེན་ཅིའང་མེད་ཅིང་གང་ཡང་རང་ལུགས་ལ་བཞག་ས་མེད་པར་གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ལ་སྐྱེལ་བའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དེ་ཅུང་ཐུགས་ལ་བདེ་བར་ཡོད་པས། བདག་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ཐལ་རང་གང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞུས་པས། གང་གིའང་མིན། ཞེས་གསུང་ཞིང༌། གཞན་ཡང་གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་དང༌། དཔྱད་པ་མཛ
Chinese
而且宗喀巴大师亲自说：“现在西藏那些被认为是智慧和理解力最好的人，对于包括经文及其注释在内的大部分论著，只是看一眼就能毫不费力地明白‘这个意思在这里’，而且如果给别人讲解，也能让对方轻松愉快地理解，我以前也能做到这样。但是，不能信任这种理解。如果用精细的理智仔细分析，那么最初觉得正确的理解，大部分都是错误的。因此，在没有用极其精细的纯正理智彻底分析之前，对某个问题下定论，也是靠不住的。”大师还说：“当时，我认为依靠密宗无上瑜伽的道路来寻找成佛之道，以及仅仅是口头上的修持圣者龙树父子的究竟见解，以及《密集金刚》的五次第道，特别是幻身，是极难证悟的，如果证悟了，意义重大，如果不能证悟，就会堕入邪见的悬崖，这个悬崖非常危险。我认为这些都会变成空谈。如果能找到像龙树父子那样毫无错误地阐释这些教义的殊胜善知识，无论他在汉地、藏地还是尼泊尔三国，无论他在卫藏地区还是康区，为了寻找他，即使付出生命也在所不惜，无论遇到什么困难，都要勇于承担，现在也要立刻动身。”宗喀巴大师当时心中怀有如此强烈的愿望。因此，当时也委托乌玛巴喇嘛向至尊文殊菩萨请教中观的见解，密宗和显宗的区别，无上瑜伽道最重要的关键点，五次第的顺序，数量的确定等等无数的问题，为了消除疑惑，通过辩论和考察的方式进行提问等等，主要就是做这些。当时，这位大师心中也没有任何承诺，也没有任何自己的主张，只是将中观的见解完全寄托于他人，这让他感到比较安心。因此，他问：‘我的中观见解是应成派还是自续派的见解？’回答说：‘都不是。’此外，还研究了经文的要点和分析。
English
Moreover, Je Tsongkhapa himself said: "Now, those in Tibet who are considered to have the best wisdom and understanding, for most of the treatises including scriptures and their commentaries, just by looking at them, they can effortlessly understand 'this meaning is here,' and if they explain it to others, they can easily and pleasantly make others understand. I used to be able to do that too. However, one should not trust such understanding. If one analyzes carefully with subtle reasoning, then most of the understandings that initially seem correct are actually wrong. Therefore, before one has thoroughly analyzed with extremely subtle and pure reasoning, making a conclusion on a certain issue is also unreliable." The master also said: "At that time, I thought that relying on the path of Anuttarayoga Tantra to seek Buddhahood, and merely verbally practicing the ultimate view of the noble Nagarjuna and his son, and the five stages of the Guhyasamaja Tantra, especially the illusory body, are extremely difficult to realize. If one realizes it, it is of great significance. If one cannot realize it, one will fall into the abyss of wrong views, which is very dangerous. I thought these would all become empty talk. If one can find a supreme virtuous friend who explains these teachings without error like Nagarjuna and his son, whether he is in China, Tibet, or Nepal, whether he is in U-Tsang or Kham, in order to find him, even at the cost of one's life, one would not hesitate, and no matter what difficulties one encounters, one would be willing to bear them, and one must set off immediately." Je Tsongkhapa had such a strong desire in his heart at that time. Therefore, at that time, he also entrusted Lama Umapa to ask the venerable Manjushri about the view of Madhyamaka, the difference between Tantra and Sutra, the most important key points of the Anuttarayoga path, the order of the five stages, the determination of numbers, and so on, countless questions. In order to eliminate doubts, he mainly engaged in asking questions through debate and investigation. At that time, this master also had no commitment in his heart, and he did not have any of his own views, but completely entrusted the view of Madhyamaka to others, which made him feel more at ease. Therefore, he asked: 'Is my Madhyamaka view the view of Prasangika or Svatantrika?' The answer was: 'Neither.' In addition, he also studied the key points and analysis of the scriptures.
Tibetan
ད་པའི་སྒོ་བསྟན་པ་ལ་ཚད་མེད་དོ༑ །དེའི་ཚེ་གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་ནས། ད་ཕྱིན་ཆད། བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་པ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ། སྔར་བསགས་ཀྱི་སྡིག་ལྟུང་སྦྱོང་ཞིང་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བའི་བསག་སྦྱང་ལ་འབད་པ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་དོན་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་གསུམ་སུམ་སྒྲིལ་དུ་གྱིས་ལ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཉམས་སུ་ལོང་དང༌། རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ལྟ་བའི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ངེས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར། ད་ལྟ་ནས་བཤད་པ་བྱས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་ལྟར་སྣང་ལས་མི་འོང་བས། རེ་ཞིག་བྱ་བྲལ་བྱས། དབེན་པ་བསྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་བསྐུལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྐུལ་བ་དང༌། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལེགས་པར་དགོངས་ནས་བྱ་བྲལ་མཛད་ཅིང༌། དབེན་པ་བསྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མཛད་པ་ལ་ཐུགས་ཐག་བཅད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རིག་སྔགས་འཆང་གི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོ་ཆེ། །རྣམ་དག་དབང་བཞིའི་རླབས་འཕྲེང་ཆེར་གཡོ་ཞིང༌། །རིམ་གཉིས་དབུ་བའི་འཛུམ་དཀར་རོལ་པ་ཅན། །དངོས་གྲུབ་རིན་ཆེན་བྱེ་བའི་གཏེར་གྱུར་ཏེ། །བདག་དོན་ལ་ཆགས་རབ་དཀར་དགེ་བའི་གཤེད། །སྲེད་པའི་ལྷ་མིན་སྙིང་རྗེའི་ལྟོ་བར་ནི། །ཉིད་ཀྱིས་ཞུ་མཛད་ཁྱོད་ཐུགས་དྲང་སྲོང་ཆེས། །མ་ལུས་རྣམ་དཔྱོད་ཡངས་པའི་ཞལ་དུ་དྲངས། །མང་དུ་ཐོས་པའི་འདྲེན་བྱེད་སྟོང་ལྡན་ཞིང༌། །བློ་གསལ་འཆི་མེད་ཚོགས་ཀྱི་རལ་པའི་རྒྱན། །ཐེག་མཆོག་བདུད་རྩིའི་དཔལ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ། །ཐུབ་བསྟན་ཡོངས་འདུའི་བདག་པོ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གཙོ་བོར་ སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བླ་མ་དབུ་མ་པ་དེ་ཁའི་སྟོན་མདོ་ཁམས་ལ་འབྱོན་པར་ཆས། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་ལྷ་སར་སྐྱེལ་མ་ལ་བྱོན། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ། ལྷ་སའི་སྒོ་ཁང་སྟེང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། བླ་མ་དབུ་མ་པ་ལ་རྗེ་འདིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་དབང་བཞི་རྫོགས་པར་གནང༌། དེ་ནས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་པས་སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་ཕེབས། སྟོན་མཇུག་དེ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དགུན་ལ་ཉེ་བ་སྤྲེའུ་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་པ་ལ་
Chinese
以示现死亡之门是不可估量的。那时，至尊者又说：从今以后，祈请上师和本尊无二无别，努力于积资净障，忏悔往昔所造的罪业和堕落，使广大的资粮从上向上增长。依靠大车轨的理路，将经续及其释论的意义，精细地进行三重复研，不要间断地修持。不久之后，你将获得对见解的究竟要义，以及对所有经续意义毫不混淆的定解。现在即使讲说，也只是徒有帮助之名，所以暂时隐居，依靠寂静处，以修行作为核心吧！这样劝勉道。如此劝勉之后，宗喀巴大师自己也很好地考虑了这些道理，于是隐居起来，下定决心依靠寂静处，以修行作为核心。在此说道：持明咒者的教法如大海般浩瀚，清净四灌顶的波涛汹涌澎湃，具有二次第智慧的白色微笑，是成就珍宝的无尽宝藏。对于自身利益的贪执，是纯洁善良的死敌，将贪爱的非天融入慈悲的腹中，您以正直的心灵，将所有广阔的智慧，引导到广大的面容之中。具备千百引导听闻的工具，是聪慧不朽者集聚的发髻之装饰，掌握着殊胜甘露的荣耀，愿佛教一切宗派的宗主获得胜利！这是名为《信仰的入口》的宗喀巴大师传记，主要从密咒乘的角度出发，详细阐述了广泛闻法的次第，这是第四部分。之后，乌玛巴大师准备前往多康地区。宗喀巴大师亲自前往拉萨送行。师徒二人恳切祈祷。在拉萨门楼上的寺庙里，宗喀巴大师向乌玛巴大师圆满授予了吉祥密集金刚不动佛的四种灌顶。之后，宗喀巴仁波切前往曲摩隆（曲摩隆寺）。在那年秋末，他讲授了许多佛法。临近冬季，在猴年的十月
English
Showing the door of death is immeasurable. At that time, the venerable one also said: From now on, pray to the guru and yidam as inseparable, strive to accumulate merit and purify obscurations, confess the sins and downfalls accumulated in the past, and make the vast accumulation of merit increase from above. Relying on the reasoning of the great chariot ways, examine the meaning of the sutras, tantras, and their commentaries in detail with a threefold repetition, and practice them without interruption. Before long, you will gain a definitive understanding of the ultimate essence of the view and the meaning of all the sutras and tantras without confusion. Even if I were to explain it now, it would only appear to be helpful, so for the time being, live in seclusion, rely on solitude, and make practice the core! Thus he exhorted. After such exhortation, Je Rinpoche himself also considered these reasons well, so he lived in seclusion and resolved to rely on solitude and make practice the core. Here it is said: The doctrine of the mantra holders is vast like the ocean, the waves of the four pure empowerments are surging, possessing the white smile of the two stages of wisdom, it is an inexhaustible treasure of accomplished jewels. Attachment to one's own benefit is the enemy of pure goodness, transforming the greedy asura into the womb of compassion, you, with your honest heart, guide all the vast wisdom into the vast face. Possessing thousands of guides for hearing, it is the ornament of the hair of the gathering of wise immortals, possessing the glory of the supreme nectar, may the master of all Buddhist traditions be victorious! This is the biography of Je Tsongkhapa called "The Entrance of Faith," mainly from the perspective of the mantra vehicle, elaborating on the stages of extensive learning, this is the fourth part. After that, Lama Uma Pa prepared to go to Dokham. Je Rinpoche himself went to Lhasa to see him off. The two, teacher and disciple, prayed earnestly. In the temple above the gatehouse of Lhasa, Je Rinpoche fully bestowed the four empowerments of glorious Guhyasamaja Akshobhya upon Lama Uma Pa. After that, Je Rinpoche went to Kyormolung (Kyormolung Monastery). At the end of that autumn, he taught a lot of Dharma. Approaching winter, in the tenth month of the Monkey year.