Tibetan
།ཁོང་གིས་བསྟན་པའི་ལྷག་མཐོང་དེ་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཨེ་ཡིན་ཞུས་པས། ཅིས་ཀྱང་མིན་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཡང་ཡི་དམ་གྱིས་ལུང་བསྟན་ནས་ས་སྐྱར་བྱོན། རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་ལ་དབུ་མ་དང་འདུལ་བ་གསན། དེ་ནས་མར་བྱོན། རོང་ཆོས་ལུང་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། རྗེ་རིན་པོ་ ཆེ་འདི་ལའང་འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་ཚར་གཅིག་གསན་ཏོ། །མདོར་ན་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཛད་ནས། ཐོ་རངས་མནལ་སད་རེས་ཀྱིས་ཆོས་ཤོ་ལོ་ཀ་རེ་མ་ཆག་པར་གསུང་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས། ངེས་འབྱུང་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ལྟ་བ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་དམིགས་རྣམ་སྐྱོང་ཚུལ་སོགས་མཐའ་དག་པར་དངོས་སུ་འདོམས་ཤིང༌། ཐུགས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཤས་ཆེ་བ་དེའི་གཉེན་པོ་སྟོན་པར་མཛད། འཕྲལ་གྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཕལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ལྡོག་ཀྱང་ཡི་དམ་གྱིས་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་པར་རང་དགར་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར། ཐུགས་དམ་ལ་བརྩོན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚུལ་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་བསམ་པར་དཀའ་ཞིང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། གདུང་ཞུགས་ལ་ཕུལ་བའི་ཚེ་ཡང༌། མེ་ལྕེ་དང་དུ་བ་རྣམས་ལྷ་བྲིས་པ་མཁས་པས་བྲིས་པ་ལྟ་བུའི་རལ་གྲི་དང་ཨུཏྤ་ལའི་གཟུགས་སུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འོངས་ནས་རིམ་པ་བཞིན་ནམ་མཁར་ཡལ་འགྲོ་བ་དེར་འཚོགས་པ་ཀུན་ལ་མཐུན་པར་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། རིང་བསྲེལ་ཤེལ་ལྟར་དྭངས་པ་གུར་ཀུམ་གྱི་མདོག་ཅན་གྲངས་ལས་འདས་པ་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱང་འཕེལ་གདུང་དུ་གྱུར་པ་ལས། ཁ་ཅིག་ནི་རིང་བསྲེལ་ཕྲ་མོ་མང་པོ་གཅིག་ལས་གཅིག་འཕེལ་བ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་དྲུག་པ་ལྟེ་བ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་པ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཤིང་ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བླ་མ་དབུ་མ་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་དགའ་བ་ གདོང་དུ་བཞུགས་ཀྱི་རིང་ལའང་ཁོང་ལ་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་མང་དུ་གསན་ཅིང༌། བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་པ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་འདེབས་པ་དང༌། ཡི་དམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་མཛད། ཁྱད་པར་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལའང༌། ཚེ་འདིའི་རྙེད་བཀུར་དང༌། སྙན་གྲགས་དང༌། འཁོར་དང༌། འདུ་འགོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་ན་
Chinese
當被問及他所展示的勝觀是否是勝觀的本質時，他回答說絕對不是。之後，由於本尊的預言，他去了薩迦（Sa'skya）。 他從傑尊·熱達巴（Jetsun Redawa）那裡聽取了中觀和律藏的教導。 然後他南下，住在榮曲隆（Rong Choslung）時，他也聽了一遍關於這位至尊仁波切的自釋。 簡而言之，傑尊·文殊菩薩（Jetsun Manjushri）擔任了他的善知識，他承諾每天黎明醒來時都會背誦一首詩。 他親自指導他如何培養出離心、菩提心和觀點等所有修行的目標和方面，並展示了對治他心中最突出的煩惱的方法。 除了本尊的指示外，他不允許他隨意參與或停止所有世俗的三門活動。 他對修行的奉獻精神是如此的難以置信，以至於其他人難以想像。 當他去世並火化時，火焰和煙霧不斷地呈現出劍和青蓮的形狀，就像一位熟練的藝術家所畫的一樣，然後逐漸消失在天空中，這對所有聚集的人來說都是顯而易見的。 他們說，無數像水晶一樣清澈、藏紅花色的舍利子出現了，並變成了增生舍利。 其中一些是許多小舍利子彼此增生，形成一個帶有中心和光環的六輻輪，非常美麗和奇妙。 像這樣，憑藉著功德的積累而顯赫的喇嘛，在與中觀派的上師喜悅同在期間，他也從傑尊·文殊菩薩那裡聽取了許多佛法。 他強烈地祈禱，將上師和本尊視為無二無別，並非常努力地進行本尊的念誦和修持。 特別是，這位至尊仁波切，由於他從無始以來就受到良好訓練的血統力量完全成熟，無論他對經文及其注釋進行了多少的聞、思、修，如果他認為這會導致今生的財富、尊重、名聲、隨從、繁榮和超越他人的優越感，
English
When asked if the vipassanā he was showing was the essence of vipassanā, he replied that it was definitely not. Then, due to the prophecy of the yidam, he went to Sakya. He listened to the teachings on Madhyamaka and Vinaya from Jetsun Redawa. Then he went south, and while staying at Rong Choslung, he also listened once to the self-commentary on this Jetsun Rinpoche. In short, Jetsun Manjushri acted as his spiritual friend, and he promised to recite a verse of Dharma without fail every time he woke up at dawn. He personally instructed him in all aspects of how to cultivate the aims and aspects of practice such as renunciation, bodhicitta, and views, and showed the antidote to whichever affliction was most prominent in his mind. He did not allow him to engage in or cease all mundane three-door activities at will, except as directed by the yidam. His dedication to practice was so incredible that it was difficult for others to imagine. When he passed away and was cremated, the flames and smoke continuously appeared in the shapes of swords and blue lotuses, like those painted by a skilled artist, and then gradually disappeared into the sky, which was evident to all who were gathered. They say that countless relics, clear as crystal and saffron-colored, appeared and turned into proliferating relics. Some of them were many small relics proliferating from one another, forming a six-spoked wheel with a center and halo, which was very beautiful and wondrous. Like that, the lama, eminent with the accumulation of qualities, while dwelling in joy together with the Madhyamaka master, he also listened to many Dharma teachings from Jetsun Manjushri. He prayed intensely, regarding the lama and yidam as inseparable, and practiced the recitation and sadhana of the yidam with great diligence. In particular, this Jetsun Rinpoche, due to the power of his lineage, which had been well-trained from beginningless time, being fully ripened, no matter how much he listened, contemplated, and meditated on the scriptures and their commentaries, if he thought that it would lead to wealth, respect, fame, retinue, prosperity in this life, and a sense of superiority over others,
Tibetan
ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་དྲི་ཙམ་ཡང་མ་འདྲེས་པར་གཅིག་ཏུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཐུགས་རང་དབང་མེད་པར་ཕྲོགས་པས། ཚིག་འགྲིག་འགྲིག་མོ་དང༌། དོན་མཁས་པ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ལས་ཁྱད་དུ་ཐོན་ཐོན་མོ་དང༌། མང་པོ་ཚོགས་པའི་དབུས་སུ་རང་གི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བརྒལ་བར་མི་ནུས་ཤིང༌། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགག་ནུས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་ཚིམ་པ་དང་དེ་འདྲ་བ་ཙམ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་པའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་ཞིང༌། དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་རྒྱལ་ཞིང་ཕ་རོལ་སྨ་དབབ་པར་བཞེད་པ་དང༌། རང་ཉིད་མཁས་པར་རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ཉིད་གཞན་ ལ་གྲགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། འཆད་པའམ། རྩོད་པའམ། རྩོམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག །དང་པོ་ཐོས་བསམ་གཙོ་བོར་ལྷུར་མཛད་པའི་ཐོག་མ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དིང་སང་གི་བར་གང་གི་སྐབས་སུའང་དུས་འདིའི་ཚེ། ཚུལ་འདི་ལྟར་མཛད་དོ། །ཞེས་གཟུ་བོར་གནས་པ་སུས་ཀྱང་ལན་ཅིག་ཀྱང་དྲང་པོར་གླེང་བའི་སྐབས་མི་རྙེད་པ་འདི་ནི༑ ཆོས་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཕྱོགས་པ་ཡན་ཆད་སུས་བསམས་ཀྱང༌། གཟུ་བོའི་བློས་བསམས་ན་ནི། རང་དབང་མེད་པ་ཉིད་དུ་དད་པ་ལྷག་པར་སྐྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་དོན་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནའང༌། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ཞིག་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་འོང་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཐུགས་ལ་གཅགས་པས་དཔྱོད་པར་མཛད་ཅིང༌། དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས། གཞན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ། ལུང་ཙམ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མངའ་བས། འདི་སྙམ་དུ། རྒྱལ་བས་གསུང་རབ་འགྲེལ་བའི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་དག་གིས་བསྟན་པའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཕྱེ་བའི་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཀྱང་མཐའ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྙེད་པ་ཞིག །སྐྱེས་བུ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་བཏུང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་ཀྱིས། ཚུལ་འདིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཚོལ་བ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་དོ།
Chinese
不掺杂丝毫诸如“难道不行吗”之类的动机，一心一意只为成办一切智智，以这种目标不由自主地占据了他的心。因此，对于辞藻是否工整，以及内容是否胜过其他智者的讲解，或者在众多集会中确立自己的宗派是否能让别人无法辩驳，以及仅仅满足于用各种方法驳倒别人的观点，或者仅仅致力于此，这些念头他丝毫没有。因此，他没有丝毫想要自己获胜并使他人屈服的想法，也没有丝毫为了让别人知道自己是智者的傲慢，而进行讲说、辩论或写作。从最初主要致力于听闻和思考开始，直到现在，无论在任何时候，他都是这样做的。像这样公正的人，谁也没有一次公正地说起过，这对于稍微对佛法感兴趣的人来说，无论谁思考，如果以公正的心思考，都会不由自主地更加生起信仰，这是圣者令人惊叹的传记。因此，在确定经论及其注释的意义时，为了找到通往解脱和一切智智的上下所有道路，都如佛陀的意旨和两大车轨的宗派一样，他一心专注于此，并进行思考。而且，由于他是根器敏锐、追随佛法的殊胜之人，所以他本质上不具备仅仅依赖他人的言辞进行分别，或者仅仅依靠经文作为庇护的那些人的状态。他心想：依靠佛陀所赞叹的、开创经论注释之先河的伟大车轨论师们所阐述的理路，如理区分佛陀经文的了义和不了义，即使以极其精微的理智来分析，也不会改变其界限的这种方式来获得经文的真实意义。他就像一个因口渴而痛苦的人寻求饮水一样，以这样的心境，一心致力于寻求经文的意义。
English
Without mixing even a trace of motivations such as "Could it not be so?", his mind was involuntarily seized by the sole aim of accomplishing omniscience. Therefore, he had no thought for whether the words were well-formed, or whether the content surpassed the explanations of other wise men, or whether establishing his own system in the midst of many assemblies would make it impossible for others to refute, or whether he was merely satisfied with refuting the views of others by various means, or whether he was merely devoted to that. Therefore, he had no thought of wanting to be victorious himself and subdue others, nor did he have any arrogance of thinking himself wise in order to make himself known to others, and for that purpose, to teach, debate, or write. From the beginning, when he was mainly devoted to listening and thinking, until now, at any time, he has acted in this way. This is something that no one who is impartial has ever spoken of fairly even once, and for anyone who has even a slight interest in the Dharma, whoever thinks about it, if they think with an impartial mind, will involuntarily generate even more faith. This is the amazing biography of a holy person. Therefore, when determining the meaning of the scriptures and their commentaries, he is solely focused on how to find all the paths, both higher and lower, that lead to liberation and omniscience, just as the Buddha intended and as the great chariot traditions do, and he contemplates this. Moreover, because he is a person of sharp faculties and of the highest lineage who follows the Dharma, he does not by nature possess the state of those who merely rely on the words of others to discriminate, or who merely take the scriptures as refuge. He thinks to himself: By relying on the reasoning explained by the great chariot founders who were praised by the Buddha as the best of scripture commentators, and by properly distinguishing the definitive and provisional meanings of the Buddha's scriptures, to obtain the true meaning of the scriptures in such a way that even if it is analyzed with extremely subtle intelligence, it will not change its boundaries. With a mind like that of a thirsty person seeking to drink, he is solely devoted to seeking the meaning of the scriptures in this way.