Tibetan
་རྙིངས་པ་ཡུ་བ་དང་བཅས་པ་ཞིག་འདུག །དེ་ཕྱག་ཏུ་བླངས། འདི་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མའི་ཕྱག་མཚན་དུ་འདུག་པས་དེས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ལྟས་ཡིན་ནམ་དགོངས་པ་ན། ད་ལན་དེ་མ་ཡིན། ཚེའི་ལྟས་ཡིན་གསུང་བ་ཞིག་བྱུང་གསུངས། ཚལ་ནས་དགུན་ཆོས་ལ་བདེ་བ་ཅན་དུ་བྱོན། སྡེ་སྣོད་མང་དུ་གསུངས། དཔྱིད་ཆོས་དབུ་སྟོད་བྱ་ཡུལ་དུ་ཕེབས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བདུན་ཅུ་ཙམ་ཞིག་ལ༑ ཕར་ཚད་དབུ་མ་འཇུག་པ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་རྣམས་གསུངས། སླར་ཡང་ཚལ་དུ་བྱོན་ནས། ཕར་ཕྱིན་གྱི་རྣམ་བཤད་ཀྱི་འཕྲོ་མཛད་ཅིང་མཇུག་བདེ་བ་ཅན་དུ་རྫོགས་པར་མཛད། ཚལ་པ། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ཆེ་ཆུང་དུ་མ་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་མཁས་པར་གྲགས་པ། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་པ་ལ་དུས་འཁོར་གསུང་བར་ཞུས། ཁོང་གིས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་བཞུགས་ཏེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཀྱི་བཤད་པ་ཞིབ་པར་གསན་ཅིང༌། རྒྱུ་མཚན་རྩིས་དང་ལག་ལེན་རྣམས་ལའང་ མཁས་པར་སྦྱངས། སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོ་ལ་གཞུང་ཆེ་ཆུང་མང་པོའི་བཤད་པ་ཡང་གསུངས་ནས། སླར་ཡང་དེའི་ཕྱི་དེ། དབྱར་ཆོས་བདེ་བ་ཅན་དུ་བཞུགས། བློ་གསལ་འདུས་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་ལ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བཤད་པ་མང་དུ་གནང༌། དེ་ནས་དགུན་སྟོད་ལུང་མཚོ་སྨད་དང་ངང་དཀར་དུ། དུས་འཁོར་ལ་ཐུགས་སྦྱོང་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་མཛད། བཤེས་གཉེན་བློ་གསལ་མང་པོ་ལ་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་རྫོང་ཇི་གྲགས་པ་རིན་ཆེན་པ་དེ་རྗེ་འདི་པ་ལ་དེ་གོང་ནས་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ཡོད་པས་སྔ་ཕྱིར་གསོལ་བ་མང་དུ་བཏབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཡར་ལུང་ཕྱོགས་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་དེ་སྲིན་པོ་རིར་ཕེབས་པ་ན། དེ་དུས་གོང་དཀར་ན་སྒོམ་པ་ཆོས་རྒྱལ་ཡོད་པ། ཁོང་ཡང་རྗེ་འདི་པ་ལ་སྙིང་ནས་དད་པ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ཞུ་བ་ནན་ཆེར་ཕུལ་ཏེ། སོས་དེ་རིགས་ལྔ་ལྷ་ཁང་དུ་བཞུགས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བདུན་ཅུ་ལྷག་ཙམ་ལ་ཕར་ཚད་མངོན་པ་གོང་འོག་འདུལ་བ་མདོ་རྩ་དབུ་མ་འཇུག་པ་སོགས་གསུངས། གོང་དཀར་ནས་བསྙེན་བཀུར་དང་ཞབས་ཏོག་ཚད་མེད་པ་བྱས། དེ་ནས་ཡར་ལུང་དུ་བྱོན་ནས་སྨོན་མཁར་དུ་བཞུགས་ཏེ་སྡེ་སྣོད་མང་དུ་གསུངས་ཤིང༌། རྫོང་ཇི་བས། ཡོ་བྱད་མཁོ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གུས་པས་མཆོད། དེ་ལྟར་སྔ་ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནར་མར་གསུངས་པ་དེ་དག་གི་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡང༌། རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་དབང་གིས་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ལྷ་སོ་སོའི་རྗེས་གནང་དང༌། ལུང་དང་མན་ངག་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་གང་འཚམ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །ལྷག་པར་ཡང་དེའི་ཚེ། བླ་མ་འདི་ཉིད་ངག་གི་ལྷ་མོ་དབྱངས་ཅན་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་གྲགས་ཤིང༌། དེའི་རྗེས་གནང་ཞུ་བ་གར་བྱོན་དུ་མང་བ་ཞིག་འོང་ཞེས་གྲག་གོ །དེ་ནས་དགུན་མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་དུ་བཞུགས། དེ་དུས་ནུབ་ཅིག་ཞུགས་མེ་ལ་བཞུགས་ནས་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅི་རིགས་པ་གསུང་བའི་སྐབས་སུ། དཀའ་བཞི་པ་ཤེར་སེང་གིས་ཆོས་ཐོག་གཅིག་ལ་པོ་ཏི་བཅུ་གཅིག་གསུངས་འདུག །དུས་ཕྱིས་བོད་དུ་པོ་ཏི་དུས་གཅིག་ལ་གསུངས་པ་དེ་མང་ཤོས་སུ་འོང་བ་འདྲ་གསུང༌། དེ་ནས་དགེ་བཤེས་ཤ་སྟོན་ལ་སོགས་པས། འདི་ནས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་དུས་གཅིག་ཏུ་གསུང་འཚལ་ཞུས་པས། རྩོལ་བ་བྱས་ན་དེ་ཙམ་ཞིག་འཆད་ཐུབ་པ་འདྲ་གསུང༌། འོ་ན་ཅིས་ཀྱང་གསུང་འཚལ། ཞེས་ནན་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། ཟླ་བ་དེའི་ཚེས་བཅུ་ནས་གནམ་གང་གི་བར་སྐུ་མཚམས་བཅབ་ནས་གཟིགས་རྟོག་མཛད། གནམ་གང་གི་ཉིན་ཕྱག་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རགས་བཅིངས། ཚེས་གཅིག་ནས་ཆོས་འཛུགས་པར་བཞེད་པ་ལ། གསང་ཕུ་སོགས་ནས་འབྱོན་པའི་དོན་གཉེར་བ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོ་ཞིག་སྒུག་དགོས་པ་བྱུང་བས། ཉི་མ་གསུམ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མིད་ལ་དང་མར་པ་སོགས་ཀྱི་གསུང་རྒྱུན་ཐོར་བུ་པ་འགའ་གསུངས། ཚེས་ལྔ་ནས་ ཉི་མ་གཅིག་ལ་རྒྱ་གར་སྐད་བཅོ་ལྔའི་དབུ་དུས་གཅིག་ཏུ་བཙུགས་ནས། ཉིན་རེ་ཞིང་ཐོ་རངས་ནས་སྲོད་ཀྱི་བར་ལ་ཆོས་ཐུན་བཅོ་ལྔ་རེ་མ་ཆག་པར་ཐུགས་བཤད་མཛད། དེའི་ནང་ནས་པོ་ཏི་ཆུང་བ་གཉིས་རྫོགས་པར་གསུངས་ཚར་བ་ན། དེའི་དོད་དུ་སླར་ཡང་ཆུང་བ་གཉིས་བཙུགས་ནས། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ། ཕར་ཕྱིན། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས། འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བ། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་བཞི། དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་ལྔ། འཇུག་པ། བཞི་བརྒྱ་པ། སྤྱོད་འཇུག་སྟེ་བསྟན་བཅོས་བཅུ་བདུན་གྱི་བཤད་པ་དཀའ་ཆེན་འགའ་ཞིག་བོད་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་ཆེན་མོ་རེ་གཞིར་བཞག་པའི་ཐོག་ཏུ་འགྲེལ་པའི་འཆད་ཚུལ་དུ་མ་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང༌། གཞུང་གཞན་རྣམས་ཕལ་ཆེ་བ་རང་རང་གི་འགྲེལ་པའི་སྟེང་ནས་གཞུང་ཕྲ་རགས་མ་ལུས་པ་ལ་བཤད་པ་ཞིབ་པར་མཛད་དེ་ཟླ་བ་གསུམ་ལ་རྫོགས་པར་མཛད་ཅིང༌། དེའི་སྐབས་སུ་ཡ
Chinese
有一个带着旧柄的东西。他拿了起来。心想：这像是至尊度母的手持物，是她摄受的征兆吗？但这次不是，说是长寿的征兆。据说他从蔡地去往德瓦坚（极乐世界）过冬学法，讲了很多经藏。春天去往卫藏地区的嘉域地方。为大约七十位善知识讲授《现观庄严论》、《入中论》和《阿毗达磨集论》。之后又回到蔡地，继续讲《现观庄严论》的释论，并在德瓦坚（极乐世界）圆满结束。蔡巴精通显密经论的大小论典，尤其以精通包括支分在内的时轮金刚而闻名。他向喇嘛仁增益西坚赞请教时轮金刚。他也答应了，师徒二人在觉摩隆居住，详细听闻了时轮金刚的释论《无垢光论》，并且精通了因明、历算和实修。在觉摩隆，他还为许多持藏者讲授了许多大小论典。之后，在那年的夏天，他住在德瓦坚（极乐世界）。为智慧贤士如海般的僧众讲授了很多经藏。之后，在初冬，他在隆措麦和昂嘎地方精进修习时轮金刚。为许多智慧贤士讲授了很多经藏。之后，宗基扎巴仁钦巴对这位仁波切（上师）从那时起就有着不可动摇的信心，因为他多次恳请，所以他想去雅隆地区，于是去了辛波日。当时，在贡嘎有位名叫郭玛曲杰的修行人，他也因为对这位仁波切（上师）有着真诚的信心，所以恳切地祈请，于是住在索德热五尊佛殿。为七十多位持藏者讲授了《现观庄严论》上下部、《律经》、《根本经》、《入中论》等。贡嘎给予了无量的供养和侍奉。之后，他去了雅隆，住在门喀，讲授了很多经藏。宗基献上了所有必需的物品，恭敬地供养。像这样，他前后不断地讲授着无数的经藏，在那些时候，
English
There was an old object with a handle. He picked it up. He wondered, "This looks like the hand implement of the venerable Tara, is it a sign of her taking care of me?" But this time it wasn't, it was said to be a sign of longevity. It is said that he went from Tsal to Dewachen (Sukhavati) for winter Dharma teachings, and taught many scriptures. In the spring, he went to Jawu in U-Tsang. He taught "Abhisamayalankara," "Madhyamakavatara," and "Abhidharmasamuccaya" to about seventy virtuous spiritual friends. Then he returned to Tsal, continued the commentary on "Abhisamayalankara," and completed it in Dewachen (Sukhavati). Tsalpa studied extensively the major and minor treatises of Sutra and Tantra, and was especially known for his expertise in the Kalachakra, including its parts. He requested Lama Rinchen Yeshe Gyaltsen to teach Kalachakra. He also agreed, and the two, teacher and disciple, stayed in Kyormolung, and listened in detail to the commentary on the Kalachakra, "Vimalaprabha." He also studied extensively reasoning, astrology, and practice. In Kyormolung, he also taught many major and minor treatises to many holders of the scriptures. Then, again, in the summer of that year, he stayed in Dewachen (Sukhavati). He gave many teachings on the scriptures to the assembly of wise people like an ocean. Then, in the early winter, he diligently practiced Kalachakra in Lungtso Me and Ngangkar. He taught many scriptures to many wise spiritual friends. Then, Zongji Drakpa Rinchenpa had unwavering faith in this Rinpoche (Master) from that time on, and because he repeatedly requested, he intended to go to the Yarlung area, so he went to Sinpo Ri. At that time, there was a meditator named Gompa Chokgyal in Gongkar. He also earnestly requested because he had sincere faith in this Rinpoche (Master), so he stayed in the Sode Rik Nga Lhakhang. He taught "Abhisamayalankara" upper and lower parts, "Vinaya Sutra," "Mula Sutra," "Madhyamakavatara," etc. to more than seventy holders of the scriptures. Gongkar provided immeasurable offerings and services. Then, he went to Yarlung and stayed in Monkhar, teaching many scriptures. Zongji offered all the necessary items with respect. In this way, he continuously taught countless scriptures before and after, and during those times,
Chinese
上下续部的广阔坛城中，以灌顶使具缘所化成熟，此外，对各个本尊的随许，以及适合各自根器的教法，如经教和口诀等，使无数所化成熟解脱。尤其在那时，据说这位上师被语天女妙音天女摄受，据说很多人前来请求她的随许。之后，冬天住在墨竹工卡（今墨竹工卡县）扎西岗。那时，一天晚上在火边，讲述西藏的智者和成就者的各种传记时，噶居巴·喜饶僧格在一个法会上讲了十一函书。据说后来在西藏，一次讲授这么多函书的情况最多。之后，格西霞顿等人请求说：“也请您老人家一次讲授这么多。”上师说：“如果努力，大概能讲授这么多。”他们恳切祈请说：“无论如何请您讲授。”上师应允了，从那个月的初十到除夕之间闭关进行观察。除夕那天，把所有经书都捆扎起来。本来打算从初一开始讲经，但因为要等待从桑浦等地前来的求法者和持藏者，所以等了三天左右。期间讲了一些米拉日巴和玛尔巴等零星的口头传承。从初五开始，一天之内同时开始讲授十五部印度论典。每天从早到晚不停地讲授十五座法。其中两部小部头的论典讲完后，又重新开始讲授两部小部头的论典。即《释量论》、《现观庄严论》、上下《俱舍论》、《律经根本颂》、《慈氏五论》的后四部、《中观理聚五论》、《入中论》、《四百论》、《入行论》等十七部论典的讲说，以藏地的每一部大 टीका为基础，以辩论的方式确定了多种解释方法。其他论典大部分都是在各自的注释之上，对所有论典的细微之处都做了详细的讲解，三个月就完成了。当时，
English
In the vast mandalas of the upper and lower tantras, he matured fortunate disciples through empowerments. Furthermore, he matured and liberated countless disciples through teachings appropriate to their individual capacities, such as the subsequent permissions of various deities, as well as scriptural transmissions and pith instructions. In particular, it is said that at that time, this lama was embraced by Saraswati, the goddess of speech, and it is said that many people came to request her subsequent permission. Then, in winter, he stayed at Tashi Gang in Mönkhar (present-day Drigungtil). At that time, one evening by the fire, while recounting the various biographies of the wise and accomplished ones of Tibet, Kagyupa Sher Seng is said to have taught eleven volumes in a single dharma session. It is said that later in Tibet, it seems that teaching so many volumes at once was the most that would occur. Then, Geshe Shatön and others requested, "Please also teach that much at once from here." The lama said, "If I exert effort, it seems I could teach that much." They earnestly pleaded, "Please teach it no matter what." The lama agreed, and from the tenth of that month until the end of the year, he observed a retreat and examined the texts. On New Year's Eve, he bound all the books together. Originally, he intended to begin teaching the Dharma from the first day, but because he had to wait for many seekers and Vinaya holders who were coming from Sangpu and other places, he waited for about three days. During that time, he taught some scattered oral transmissions of Milarepa and Marpa. From the fifth day, he simultaneously began teaching fifteen Indian treatises in one day. Each day, from dawn until dusk, he taught fifteen dharma sessions without interruption. After completing the teaching of two small volumes from among them, he again began teaching two small volumes in their place. Namely, the Pramāṇavārttika, the Abhisamayālaṃkāra, the upper and lower Abhidharmakośa, the Root Verses on the Vinaya, the latter four of the Five Treatises of Maitreya, the Five Collections of Reasoning of Madhyamaka, the Madhyamakāvatāra, the Catuhśataka, and the Bodhicaryāvatāra, the explanations of seventeen treatises, with some great difficulties, were established by relying on each of the great Tibetan ṭīkās as a basis, and with various methods of explanation, including refutations and affirmations. Most of the other texts were explained in detail on top of their respective commentaries, without omitting any of the fine or coarse points of the texts, and were completed in three months. At that time,