Chinese
因此，寻找心性的行为在噶举派的教法中广为人知。通过这种方式，无论是否事先听闻，心性都会在相续中显现。最初的确定性体验，如同对空性的粗略认识，超越了这种认识，生起了确定的智慧，斩断了住、动、觉三种的根本，但实际上，对生灭进行计数只是孩童行为的初步阶段。像这样，即使对生灭进行计数变得非常熟悉，仍然自以为是伟大的修行者，而没有从超越意识的自性中解脱出来。并且，认为“中观大见就是我们的见解，其他一切都是虚假的”，这两种将思辨视为法性的人，虽然在名声、智慧的大小和辨别力方面有所不同，但在心识散乱的运作方式上是相似的，前者是失去了吉祥，后者是迷失了道路。即使最终变得非常有耐心，最终也无法超越初步的实际应用。在《三摩地品》中说：即使三摩地非常稳固，如果执着于它，就被称为孩童的初步行为，不会改变涅槃的状态。 有些人认为辨别是所知，因为它可以作为观察真理的对象。虽然不想放弃向外看的习惯，但在《金刚经》中说：“所谓的法性，不是法性，因为它是无法被分别认识的。”等等，反复陈述理由，并殷切劝勉对大圆满的本来清净之见进行如实地、彻底地认识，以及消除这些疑惑，但这种劝勉并没有被违背，因此写下了对名相上的胜义谛的辨别。关于其余的意义，有些人说：他空、中观和唯识是相同的，大圆满也与此类似。产生这种胡言乱语的原因是：他空宗的人认为弥勒五论是他们自己宗派的中观，因此将他们与唯识宗混为一谈。全知果仁巴（衮钦·果让巴）说，这些格西不明白的原因也在这里，因为他空宗的人认为弥勒五论的观点是他们自己宗派的中观，仅仅是听到了这句话。在他们各自的派别中，有《释量论》中唯识宗虚假相的章节，以及弥勒五论的意义
English
Therefore, the act of seeking the nature of mind is widely known in the teachings of the Kagyu tradition. In this way, whether or not one has heard about it beforehand, the nature of mind appears in the continuum. The initial certainty experience, like a rough understanding of emptiness, transcends this understanding, and definite wisdom arises, cutting off the root of the three: abiding, moving, and knowing. But in reality, counting arising and ceasing is only a preliminary stage of childish behavior. Like this, even if one becomes very familiar with counting arising and ceasing, one still considers oneself a great practitioner without being liberated from the nature of mind that transcends consciousness. And, thinking, "The great Madhyamaka view is our view, and everything else is false," these two types of people who consider speculation as Dharma, although they differ in fame, the size of their wisdom, and discernment, are similar in the way their minds wander. The former loses auspiciousness, and the latter loses the path. Even if one eventually becomes very patient, one ultimately cannot go beyond the preliminary practical application. In the chapter on Samadhi, it says: Even if samadhi is very stable, if one clings to it, it is called a preliminary act of a child, and it will not change the state of Nirvana. Some people think that discernment is knowable because it can be an object for observing truth. Although they do not want to give up the habit of looking outward, the Diamond Sutra says, "The so-called Dharma-nature is not Dharma-nature, because it cannot be distinguished." And so on, repeatedly stating reasons, and earnestly urging a true and thorough understanding of the originally pure view of Dzogchen, and eliminating these doubts, but this urging has not been violated, so this discrimination of nominal ultimate truth is written. Regarding the remaining meaning, some say: Other-emptiness, Madhyamaka, and Cittamātra are the same, and Dzogchen is similar to this. The reason for the emergence of this nonsense is: Those of the Other-emptiness school consider the Five Treatises of Maitreya to be their own school's Madhyamaka, thus confusing them with the Cittamātra school. Kunkhyen Gorampa said that the reason why these Geshes do not understand is also here, because those of the Other-emptiness school think that the views of the Five Treatises of Maitreya are their own school's Madhyamaka, merely hearing this statement. In their respective schools, there are chapters on false aspects of Cittamātra in the Pramāṇavārttika, and the meaning of the Five Treatises of Maitreya.
Tibetan
་བ་སེམས་ ཙམ་དུ་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁུལ་ཞིག་འདུག་པ་དེ། གཞན་སྟོང་དུ་མིང་བསྒྱུར་བ་མ་གཏོགས་དེ་ཁོ་རང་ཡིན་ཡོད་སྙམ་ནས་གཞན་སྟོང་དང་སེམས་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡེ་མི་གོ་བར། །ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་ཁོར་ང་ཚོའི་འདོད་ཚུལ་རྙིང་བའི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་དེ་ཀ་ལ་ཡོད་དམ། སྔར་གྱི་དེ་དང་ནི་འབྲལ་འདྲ་མིན་ཞིག་བྱུང་སྙམ་བམ་མགོ་བོ་སྦོས་དེ་དཀར་འདུག་གོ །ཞེས་གྲུབ་མཐའ་རྩ་བ་མ་ཟིན་པའི་དག་བཞག་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་དང་རྫས་འགལ་ཞིང་། རྟོག་གེའི་འདོད་ཞེན་གྱི་རྗེས་སོན་པའི་མིང་འདོགས་དེ་དང་དེར་འགྱུར་བ་འདོད་ཁའི་ལྟ་གྲུབ་ཙམ་མོ། ལར་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མ་བཅོམ་བར་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་བ་བག་ལ་ཉལ་མི་ལྡོག་བ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྩོན་དགོས། དེ་ལྟར་བརྩོན་པ་ལ་སྔགས་ལམ་ཐབས་ཟབ་བས་ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱིས་བགྲོད་ཀྱང་ཚོགས་ལམ་པ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཙོ་བོར་བགྱིད་པ་གོལ་ས་ཆུང་བར་མ་ཟད། ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཡོད་ཅིང་རིང་མིན་རྟགས་ཙམ་ འཛིན་པས་མ་རུངས་པར་བགྱིད་ན། དངོས་ཅག་ལ་མཐོང་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་སློབ་མ་ནི་མེད་འདྲ་བས་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གྱི་གནད་བཀག་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་རྟུལ་ཞུགས་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་རྟེན་གཟུང་ན་ལེགས་སྨོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་རེ་ཅི་དགོས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ཡང་རྟགས་དང་ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་དགོས་ན། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བིཪྺ་བ། །ཏཻ་ལོ་ན་རོ་ལ་སོགས་པ། །དགེ་སློང་བརྟུལ་ཞུགས་བོར་པ་ཡི། །གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱང་སྡིག་ཅན་འགྱུར། །ཙནྡན་སྤོས་ཀྱི་དད་ལྡང་བའི། །དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རྒྱན་དང་བཅས་ཤིང་གོས་དཀར་བ། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྡིག་ཅན་འགྱུར། །གཤིས་ཀྱི་མི་དགེ་སྤྱོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཐེག་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་བོ་བླང་དོར་གྱི་ཁམས་པ་ལ་བཤད་དོ། །ཕུར་པ་རྒྱུད་ལུགས་དང་། ཀློང་ཆེན་སྙིང་ཐིག་གི་མཚོན་པའི་དབང་ལུང་། ཤིང་རྟ་དང་མཛོད་བདུན་ལ་སོགས་པའི་ལུང་རགས་རིམ་གཏད་རྒྱ་སོགས་བྱས། དེ་དག་ལའང་ཆོས་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་པོ་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་བཞུགས་རིང་ཉིན་ལྟར་ནཻ་པ་ལའི་དོང་ཙེ་དང་། ཁ་བཏགས་ཀྱི་ཕྱག་མཇལ། གདན་བཟོས་དང་། བསྟི་སྟང་ཇི་ལྟ་བུ་བྱས
Chinese
似乎有一个宗派的区域，他们认为一切唯心。他们只是把名字改成了“他空”，但认为那和唯心一样，完全不理解他空和唯心之间的巨大差异。那些特点，我们旧的唯心宗的观点里也有吗？是和以前的有所不同，还是只是头脑膨胀了而已？这种没有抓住根本的宗派立场，只是向外看的做法，与法性的本质、胜义谛相违背，只是追随分别念的执着，名字的改变只是口头上的观点而已。总的来说，未被遮蔽且未被预言的阿赖耶识，跟随五遍行，在未被金刚喻定摧毁之前，知识的障碍和习气不会消失，所以必须努力积累福德和智慧。在这样的努力中，密咒道以其深刻的方法，通过生起次第和圆满次第来修行，而集资道的人主要以防止恶行的戒律为重，这样出错的可能性较小。现在，佛陀的珍贵教法也处于修行的末期，不久的将来，仅仅持有表面的标志就会变得糟糕。似乎没有真正见过实相且未生起证悟的弟子，所以如果能不违背别解脱七众的要点，以及止观修行的苦行，并以此作为功德的基础，又何必期待美好的愿景呢？如果大乘僧团也需要依赖标志和仪式，那么瑜伽自在者毗瓦巴，泰洛巴、那若巴等等，那些放弃比丘苦行的成就者们，也会变成罪人。所有因旃檀香的信仰而聚集的比丘们，所有佩戴装饰品和穿着白衣的人，那些人也会变成罪人，因为他们本性不善。大乘戒律的本质在于取舍。还接受了以普巴传承和龙钦心髓为代表的灌顶和传承，以及《车疏》和《七宝藏》等经论的粗略传承。在那些日子里，也得到了非常丰厚的供养，在两个月的驻锡期间，每天都有来自尼泊尔的铜钱，以及哈达的拜见，还有坐垫的制作和精心的款待。
English
It seems there is a sectarian area that considers everything to be only mind. They just changed the name to "Other-Emptiness" (gzhan stong), but think it's the same as Mind-Only, completely misunderstanding the huge difference between Other-Emptiness and Mind-Only. Do those characteristics also exist in our old Mind-Only view? Is it different from before, or is it just an inflated head? This kind of sectarian position that doesn't grasp the root, just looking outward, contradicts the essence of Dharma, the ultimate truth, and only follows the attachment of conceptual thoughts, the change of name is just a verbal view. In general, the Alaya consciousness that is not obscured and not predicted, follows the five omnipresent ones, and until it is destroyed by the Vajra-like Samadhi, the obscurations of knowledge and habitual tendencies will not disappear, so one must strive to accumulate merit and wisdom. In such efforts, the Mantra path, with its profound methods, practices through the generation stage and completion stage, while those on the accumulation path mainly focus on the precepts of preventing evil deeds, so the possibility of making mistakes is smaller. Now, the precious teachings of the Buddha are also at the end of the practice period, and in the near future, merely holding superficial signs will become bad. It seems that there are no disciples who have truly seen reality and have not generated realization, so if one can not violate the key points of the seven classes of individual liberation, and the asceticism of Shamatha-Vipassana practice, and take this as the foundation of merit, why expect good visions? If the Mahayana Sangha also needs to rely on signs and rituals, then the Yoga Lord Virupa, Tilopa, Naropa, etc., those accomplished ones who abandoned the asceticism of monks, would also become sinners. All the monks who gathered because of the faith in sandalwood incense, all those who wear decorations and wear white clothes, those people would also become sinners, because their nature is not good. The essence of Mahayana precepts lies in what to take and what to abandon. Also received the empowerments and transmissions represented by the Phurba lineage and the Longchen Nyingthig, as well as the rough transmissions of texts such as the Commentary on the Chariot and the Seven Treasures. In those days, very generous offerings were also received, and during the two months of residence, every day there were copper coins from Nepal, as well as the presentation of khatas, and the making of cushions and careful hospitality.