Tibetan
གོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་ཤིན་ཏུ་གཟུ་བོར་སྣང་། འདི་ན་རང་ ཉིད་གང་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དེའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་དཀའ་མོད་དེ། ཕྱོགས་མགོ་ཚོས་པ་ཙམ་གྱི་ཐོག་ནས་གཞན་ལ་སྡང་ཞེན་དང་བཅས་པའི་བློས་ཟག་ཟོག་མཁན་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ན་མཛེས་མོད། སྐྱེས་བུ་རིགས་གཟུགས་ཐོས་དང་ལྡན་རྣམས་ཀྱང་། །ཤེས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བྲལ་བ་བཀུར་མ་ལགས། །དེ་ལྟས་གང་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་གཉིས་ལྡན། །དེ་ནི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་བྲལ་ཡང་མཆོད། །ཅེས་པ་འདི་རྒྱ་གར་ཆུ་བོ་གང་གཱ་ཕན་ཆད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དུ་འདུག །ཇོ་བོ་རྗེའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་ན་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འཕང་བར་བྱའོ། ཞེས་པའི་སྦྱོར་བའི་འདི་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པར་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱིས་ནོར་འཕྲོག་དང་། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེན་མཐོ་བ་དང་། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་སྤོང་བྱེད་པ། །ཉོན་མོངས་དག་གཡུལ་རྒྱལ་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་གནས་ལ་དམ་ཆོས་འདུལ་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་དང་། རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ས་སྡེ་སོགས་ནས་ལེགས་པར་བཀྲལ་བའི་བསླབ་བྱ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་གནས་པ་བྱུང་ན་བོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ གནས་སོ་སྙམ་ནས་དད་པ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བ་ཡིན། གཞོན་ནུ་ཉིད་ནས་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་མ་བསྡམས་པ་བདག་ཅག་ནི། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་གནང་མེད་དེ་བཞིན་བཀག་མེད་པ། དེ་ནི་གསུངས་པའི་རྗེས་མཐུན་བརྟགས་ཏེ་བཟུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཟ་དགོས་པ་ལ་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་པ་ནས་བཟུང་། རིན་པོ་ཆེ་ལ་རེག་པ་དང་བདག་གིར་བྱེད་པ་ན་ཀྡོན་ཅོག་མཆོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གསོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་མཐའ་གཉིས་ལ་གནས་པ་སླངས་ནས་ཕྱོགས་མཐུན་དང་རུང་མཐུན་དུ་བརྩི་མཁན་ཞིག་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། ལྟུང་བ་མི་འཕོག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་པར་གདའ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་ཁོ་ནར་སོང་བའི་ཚུལ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་མདོ་ནས། དགེ་སློང་དག་མགོ་རེག་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། །རྣལ་མ་སེར་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོག །ཆུས་བཀྲུས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། །དགོངས་ལྟོ་བཅག་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ན། ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤུ་གྲིས་རྣམ་རྟོག་གི་སྐྲ་བྲེག་བར་བྱ། སྟོང་ཉིད
Chinese
身着袈裟的青年，显得非常正直。在此，很难如实知晓自己所追随者的宗派究竟如何。仅仅抓住一些表面的东西，就以憎恨和偏见的心理来宣扬他人的过失，这倒是很漂亮。但是，对于那些出身高贵、相貌堂堂、博学多闻的人来说，如果缺乏智慧和戒律，也是不值得尊敬的。因此，无论谁具备了这两种功德，即使他缺乏其他功德，也值得供养。据说这番话是针对印度恒河一带的情况而说的。如果遵循阿底峡尊者的宗派，那么即使是别解脱戒的戒律，也应当以菩提心来加以提升。要将这种结合融入自己的相续中，在三百颂的出家行为规范中说：凡是杀生、盗取他人财物，行不净行、说谎、饮用掺假酒等，歌舞等、花鬘等、大床高座，以及过午饮食、舍弃金银等，能战胜烦恼的就是戒律。对于所说的这些内容，如果能够如法地安住于《律藏广释》和《事部》等广大的论典中所详尽阐述的教诲之中，那么我就会认为在西藏，佛教就能得以住世，从而生起极大的信心。虽然我等从年幼时就进入佛门，但却没有受到约束。正如《三百颂》中所说：凡是未被允许的，以及未被禁止的，都应当根据佛陀所说，仔细观察后再行持。就像这样，时代加持之后，对于那些需要反复食用之物，从喜欢上声音不悦耳的地方开始，接触和拥有珍宝时，就认为是为了供养卡当佛塔和救护众生等目的而允许的，像这样在两个极端之间摇摆不定，并自认为与正法相合、与戒律相符的人，即使是这样，对于不犯堕罪也很有帮助，只不过是徒有其表罢了。在《本生经》中说：比丘们，摸头哪里会有菩提？穿着黄色衣服哪里会有菩提？用水洗涤哪里会有菩提？中午过后吃饭哪里会有菩提？因此，当比丘们心生疑惑时，佛陀又开示说：要用智慧的利刃，斩断分别念的头发。空性
English
The young man in robes appears very upright. Here, it is difficult to truly know the tenets of the sect that one follows. Merely grasping at superficial things and proclaiming the faults of others with hatred and prejudice is quite beautiful. However, for those who are of noble birth, handsome, and learned, if they lack wisdom and discipline, they are not worthy of respect. Therefore, whoever possesses these two qualities, even if they lack other qualities, is worthy of offering. It is said that these words were spoken in reference to the situation in the Ganges River region of India. If one follows the sect of Atiśa, then even the vows of individual liberation should be elevated with bodhicitta. One should integrate this combination into one's own mindstream. In the three hundred verses on monastic conduct, it says: Whoever kills, steals the wealth of others, engages in impure conduct, lies, drinks adulterated alcohol, dances, wears garlands, uses large beds and high seats, and abstains from eating after noon and from gold and silver, discipline is what conquers the afflictions. Regarding these points, if one can properly abide by the teachings that are thoroughly explained in the extensive commentaries on the Vinaya and in the extensive treatises of the Topics, then I will think that in Tibet, the Buddhist teachings will be able to abide, and thus great faith will arise. Although we entered the Dharma from a young age, we were not restrained. As the Three Hundred Verses says: Whatever is not permitted and not forbidden, one should examine carefully and then practice in accordance with the Buddha's words. Like this, after the era has been blessed, for those things that need to be eaten repeatedly, from liking places with unpleasant sounds, when touching and possessing jewels, they think that it is permitted for the purpose of offering to Kadampa stupas and saving sentient beings. Like this, those who waver between two extremes and consider themselves to be in accordance with the Dharma and in accordance with the precepts, even so, it is very helpful for not incurring downfalls, but it is merely a facade. In the Jataka Sutra, it says: Monks, where is enlightenment in touching the head? Where is enlightenment in wearing yellow clothes? Where is enlightenment in washing with water? Where is enlightenment in eating after noon? Therefore, when the monks became doubtful, the Buddha further taught: One must cut the hair of conceptual thoughts with the sharp razor of wisdom. Emptiness
Tibetan
་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚད་པ་ལས་སྐྱོབ་པར་བྱ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཆུས་མ་རིག་པའི་དྲི་མ་བཀྲུ་བར་བྱ། བསམས་གཏན་གྱི་ཟས་ཀྱིས་འདོད་པའི་སྲེད་པ་བསལ་བར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་དེས་སོ། །དེ་ལྟ་བའང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གྱུར་བའི་བག་ཆགས་དུ་མ་སད། ལྟ་བ་འདི་ལ་དགག་སྒྲུབ་མང་པོ་ཞིག་འདུག་པས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འགའི་དགོངས་པ་དང་གཏན་ཚིགས་བཀོད་འདུག་པ་ལྟར་ན། སྙིང་པོའི་རིང་ལུགས་འདི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མང་པོ་མཐོང་ཡང་། སྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་གི་སྟེང་ནས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་པོའི་མཚང་ཡང་ཕུགས་ནས་རིག །ནང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བརྗོད་མེད་བློ་འདས་ཆེན་པོ་ལ་ཚིག་གིས་བཏགས་པའི་ཁས་ལེན་གང་གིས་ཀྱང་ཕོག་པ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སོང་བས། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་སླ་ཡི། །ལྟ་ལས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལྟ་བ་ནོར་བ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱིས་འབྲས་བུ་མེད་པའི་གནམ་ལའང་ནོངས་པ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་ཐོང་། དེ་ཀས་རྒྱུ་འབྲས་ལུང་མ་བསྟན་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལྟ་བུའི་མཚུངས་དཔེས་སྤྱོད་པ་ལ་ཚུལ་འཆོས་དང་བླང་དོར་ངོ་ལྐོག་ཅན་བྱེད་དགོས་པའི་རྫུན་ཕུགས་ཀྱང་རང་སར་རྡིབ། འདི་བྱས་ན་འདི་ཡོད་སྙམ་པ་སྲིད་པ་རྒན་པ་རྟོག་དཔྱོད་ཅན་གྱི་རེ་བ་ཆེན་ པོའམ། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་དོན་མཐར་ཐུག་གང་ཡིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་རླབས་པོ་ཆེ་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་རིན་པ་ཆེ་ཐུགས་ཁྲེལ་ཡོང་སྙམ་པའི་འཇིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ལས། གཞན་སྲིད་པ་མགོ་མཇུག་ལྡོག་ཀྱང་སྙིང་ལས་སུ་གྱུར་པའི་དོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཆེན་པོ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སངས་པར་གྱུར་ནའང་། གཏམ་དུ་བྱ་བའི་གནས་ལ། རྒྱལ་བས་སྙིང་ལ་འབབ་དང་བདེན་པ་དང་། །ལོག་པར་སྨྲ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །སྦྲང་རྩི་མེ་ཏོག་མི་གཙང་ལྟ་བུའི་ཚིག །རྣམ་གསུམ་བཀའ་རྩལ་དེ་ལས་ཐ་མ་སྤང་། །ཞེས་གྱལ་ཀ་དང་རྩུབ་མོའི་དྲེས་པ་འདི་ནམ་ཡང་སྨྲ་བྱ་མ་ཡིན་པར་ངེས་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་ཞི་བ་ལྷས། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་བྱིས་པ་ལ། བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །འཁོར་བར་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། །མི་དགེ་ཅིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་ཁ་ཅིག་ནི་ཞེ་སྡང་། ལ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས། ཕལ་ཆེར་གཏི་མུག་གི་དབང་ལས་དུལ་བར་མི་གནས་པའི་རྣམ་ཐར་གང་ཡིན་པ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་ཡང་ཡང་ཡོན་ཏན་སྣོད་མ་གྱུར། །སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་ཚུ
Chinese
以戒律的衣服来救护免受烦恼的炽热，以智慧的水来洗涤无明的垢染，以禅定的食物来消除对欲望的贪恋，如是说。像这样也是由于往昔的愿力所转变的诸多习气苏醒。对于这个见解有很多的辩驳，按照一些善知识的意旨和论证所说，虽然看到这个核心的宗义有很多堕入常断二边的理由，但是从修行的体验上也能彻底了解那样说的人的过失。内心的体验已经变成无法言说、超越思维的伟大境界，任何用语言来标记的承诺都无法触及。因此，圣天论师说：从戒律上来说容易退失，从见解上来说则不是这样。因此，要确信从见解的错误中解脱出来，即使是无果的天空也没有过失。那样一来，用因果不成立、预言不明确、声音不悦耳、不杀生之类的比喻来行事，必须要做作、表里不一的取舍的虚假根基也会自行崩塌。如果认为做了这个就会有那个，那么年老的世间神灵的充满揣测的巨大希望，或者做了与显密二者的究竟意义相违背的非法之事，就会认为珍贵的上师三宝会不高兴，除了这种唯一的恐惧之外，即使世间颠倒，大多数成为心之所系的疑惑分别念，即使在轮回和涅槃平等性中成佛，在应该谈论的场合，佛陀说：与心相符和真实，对于那些邪说之人来说，蜂蜜、鲜花如同不净之物。三种言辞的才能中，要舍弃最差的。虽然确定了不应该说这种粗俗和粗糙的混合物，即使如此，寂天菩萨说：与孩童交往则如孩童，赞扬自己诽谤他人，以及喜欢轮回的言谈等等，无论如何必定会产生不善。如是说，有些人是嗔恨，有些人是贪欲，大多数是在愚痴的控制下，不调柔的品行，在律藏中说：如果不能成为反复接受功德的容器，即使剃除头发和胡须，也
English
May the garment of discipline protect from the heat of afflictions. May the water of wisdom wash away the stain of ignorance. May the food of meditation eliminate the craving for desire, as it is said. Thus, it is also that many habitual tendencies, transformed by the power of past aspirations, awaken. Since there are many refutations and affirmations regarding this view, according to the intention and reasoning of some virtuous friends, although many reasons are seen for this essentialist doctrine falling into the extremes of permanence and annihilation, from the experience of meditation, the faults of those who speak in that way are also thoroughly understood. The inner experience has become an unspeakable, great state beyond thought, untouched by any verbal commitment. Therefore, Master Aryadeva said: It is easy to fall from discipline, but it is not so from view. Therefore, be certain that there is no fault even in the fruitless sky, having been liberated from the error of view. In that way, the false foundation of having to act with pretense and hypocritical acceptance and rejection, using analogies such as causality being unestablished, prophecies being unclear, sounds being unpleasant, and not killing, will collapse on its own. If one thinks that doing this will result in that, then the great hope of the old worldly gods, full of speculation, or the fear that the precious Three Jewels will be displeased by doing great non-dharmic deeds that contradict the ultimate meaning of both sutra and tantra, apart from this single fear, even if the world turns upside down, most of the doubts and discriminations that have become the heart of the matter, even if they are enlightened in the equality of samsara and nirvana, in a situation where one should speak, the Buddha said: That which accords with the heart and is true, for those who speak falsely, words like honey and flowers are like impure things. Among the three abilities of speech, abandon the worst. Although it is certain that one should never speak of this mixture of vulgarity and roughness, even so, Shantideva said: Associating with children is like being with children, praising oneself and denigrating others, and delighting in worldly talk, etc., non-virtue will certainly arise. As it is said, some are hatred, some are desire, and most are under the control of ignorance, whatever untamed conduct there is, in the Vinaya it is said: Whoever does not become a vessel for repeatedly receiving qualities, even if they shave their hair and beard,