Tibetan
སྔོན་འགྲོ་ཙམ་ཡིན། དེ་ལྟར་སྐྱེ་འགག་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་ལ་གོམས་པ་ཆེར་བརྟས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པར་མ་གྲོལ་བའི་སྒོམ་ཆེན་དུ་རློམ་པ་དང་། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ནི་ངེད་ཀྱི་ལྟར་ཡིན་གྱིས་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུན་པའོ། །ཞེས་རྟོག་དཔྱོད་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་འདོད་པ་གཉིས་མིང་འོད་གས་རྣམ་དཔྱོད་ཆེ་ཆུང་ལས་སེམས་རྣམ་གཡེང་ལ་སྐྱོད་ལུགས་འདྲ་ཞིན་སྔ་མ་ཤིས་ཤོར་དང་། ཕྱི་མ་ལམ་ཤོར་ཡིན། དེ་ལ་སྙིང་བསྲན་ཆེན་པོར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཕྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དངོས་གཞི་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་དམ་པའི་ལེའུ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་རབ་བརྟན་ལ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བྱེད་ན། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ས་ཞེས་བྱ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ། ཁ་ཅིག་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་གཟིགས་པའི་ཡུལ་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་འདོར་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཞེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཡང་སྙད་ནས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཀ་དག་གི་ལྟ་བ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་རྡོ་རུས་ཐུག་བའི་ངོ་སྤྲོད་དང་། དེ་དག་གི་དོགས་སེལ་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་བསྐུལ་མ་གནང་བ་མ་ལྡོག་པས་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ལ་དཔྱད་པ་དེ་བྲིས། འཕྲོས་དོན་ལ་གཞན་འགའ་ཞིག་ན་རེ། གཞན་སྟོང་དང་དབུ་མ་སེམས་ཙམ་པ་གཅིག །རྫོགས་ཆེན་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཟེར་བའི་བླ་བརྡོལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། གཞན་སྟོང་པ་རྣམས་བྱམས་ཆོས་བར་པ་གསུམ་རང་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མར་འདོད་པ་དེ་སེམས་ཙམ་པ་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་བྱས་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཚུལ་ཀུན་སྙིང་གིས། དགེ་ཤེས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མི་གོ་རྒྱུ་ཡང་འདིར་འདུག་སྟེ། གཞན་སྟོང་པ་རྣམས་ནི་བྱམས་ཆོས་བར་བ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མར་འདོད་ཟེར་བའི་གཏམ་ཙམ་ཞིག་རྣ་བར་ལྷུང་བ་དེས། རང་རང་གི་གྲས་ན་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པའི་སྐབས་དང་། བྱམས་ཆོས་བར་བ་གསུམ་གྱི་དོན་ཡིན་རྒྱུ་བ་སེམས་ ཙམ་དུ་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའི་ཁུལ་ཞིག་འདུག་པ་དེ། གཞན་སྟོང་དུ་མིང་བསྒྱུར་བ་མ་གཏོགས་དེ་ཁོ་རང་ཡིན་ཡོད་སྙམ་ནས་གཞན་སྟོང་དང་སེམས་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡེ་མི་གོ་བར། །ཁྱད་ཆོས་དེ་དག་ཁོར་ང་ཚོའི་འདོད་ཚུལ་རྙིང་བའི་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་དེ་ཀ་ལ་ཡོད་དམ། སྔར་གྱི་དེ་དང་ནི་འབྲལ་འདྲ་མིན་ཞིག་བྱུང་སྙམ་བམ་མགོ་བོ་སྦོས་དེ
Chinese
这仅仅是前行。像这样，即使对生灭进行计数已经非常熟悉，但仍然自认为是未能从超越心识的自性中解脱出来的大禅修者，并且认为“伟大的中观见解与我相同，其他一切都是虚假的”。将思辨视为法性，这两种情况，无论名声、智慧大小，都像心识在散乱中游走一样，前者是失去了吉祥，后者是失去了道路。即使已经变得非常有耐心，但后者仍然没有超出近取和正行的范畴，如《三摩地耶胜法品》中所说：“三摩地即使非常稳固，如果对其产生执着，就被称为孩童的近取地，不会改变涅槃。” 有些人认为分别念是所知，因为它可以成为证悟真理的对境。虽然不愿放弃向外看的念头，但却反复引用《金刚经》中的“法性并非法性，因为它是无法被认识的”等理由，因此我写下了对大圆满本净见解在本质上如金刚石般坚硬的认识，以及消除这些疑惑的强烈劝勉，从而对名相上的胜义谛进行了分析。顺便说一下，有些人说，他空、中观和唯识是相同的，大圆满也与此类似，产生这种胡言乱语的原因是，他空宗认为慈氏五论是他们自己宗义的中观，因此与唯识宗的体性相同，昆钦·米帕仁波切以一种夸张的方式说：“这些格西们不明白的原因也在这里，因为他空宗认为慈氏五论的观点是他们自己宗义的中观。”仅仅是听到这样的话，就认为在他们自己的派别中，有《释量论》中唯识宗虚假相的章节，以及慈氏五论的意义是唯识宗的宗义，除了将名称改为他空之外，他们认为那就是他空宗，完全不明白他空和唯识之间的巨大差异。他们疑惑道：这些特点在我们旧有的唯识宗观点中也有吗？或者，是否出现了一种与以前不同的东西？他们只是徒劳地膨胀自己的头脑。
English
This is just a preliminary. Like this, even if becoming accustomed to counting arising and ceasing has greatly increased, they still consider themselves great meditators who have not been liberated from their own nature that transcends the mind, and they think, "The great Madhyamaka view is the same as mine, and everything else is false." Regarding speculation as the nature of reality, these two situations, whether the fame and wisdom are great or small, are like the mind wandering in distraction. The former is losing auspiciousness, and the latter is losing the path. Even if one has become very patient, the latter still does not go beyond the scope of the approximation and the actual practice, as it is said in the chapter of the Noble Collection of Samadhi: "Even if samadhi is very stable, if one becomes attached to it, it is called the approximation ground of children, and it will not change into nirvana." Some say that conceptualization is knowable, because it can be an object of seeing the truth. Although they are unwilling to abandon the outward-looking thought, they repeatedly cite reasons such as "The nature of reality is not the nature of reality, because it cannot be known" from the Vajracchedika, so I wrote this analysis of the conventional ultimate truth, with the strong encouragement to recognize the view of the Great Perfection's original purity as being as hard as diamond in its essence, and to dispel these doubts. Incidentally, some others say that the Shentong, Madhyamaka, and Cittamatra are the same, and the Great Perfection is also similar to them. The reason for the emergence of such nonsense is that the Shentongpas consider the three middle Dharmas of Maitreya to be their own system's Madhyamaka, and therefore have the same nature as Cittamatra. Kunkhyen Mipham Rinpoche said in an exaggerated way: "The reason why these Geshes do not understand is also here, because the Shentongpas think that the view of the three middle Dharmas of Maitreya is their own system's Madhyamaka." Just hearing such words, they think that in their own school, there is the chapter on the false appearance of Cittamatra in the Pramanavarttika, and that the meaning of the three middle Dharmas of Maitreya is the doctrine of Cittamatra. Except for changing the name to Shentong, they think that is Shentong, completely not understanding the great difference between Shentong and Cittamatra. They wonder: Do these characteristics also exist in our old Cittamatra view? Or, has something different from before emerged? They just vainly inflate their heads.
Tibetan
་དཀར་འདུག་གོ །ཞེས་གྲུབ་མཐའ་རྩ་བ་མ་ཟིན་པའི་དག་བཞག་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་དང་རྫས་འགལ་ཞིང་། རྟོག་གེའི་འདོད་ཞེན་གྱི་རྗེས་སོན་པའི་མིང་འདོགས་དེ་དང་དེར་འགྱུར་བ་འདོད་ཁའི་ལྟ་གྲུབ་ཙམ་མོ། ལར་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མ་བཅོམ་བར་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་བ་བག་ལ་ཉལ་མི་ལྡོག་བ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྩོན་དགོས། དེ་ལྟར་བརྩོན་པ་ལ་སྔགས་ལམ་ཐབས་ཟབ་བས་ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱིས་བགྲོད་ཀྱང་ཚོགས་ལམ་པ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཙོ་བོར་བགྱིད་པ་གོལ་ས་ཆུང་བར་མ་ཟད། ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཡོད་ཅིང་རིང་མིན་རྟགས་ཙམ་ འཛིན་པས་མ་རུངས་པར་བགྱིད་ན། དངོས་ཅག་ལ་མཐོང་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་སློབ་མ་ནི་མེད་འདྲ་བས་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གྱི་གནད་བཀག་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་རྟུལ་ཞུགས་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་རྟེན་གཟུང་ན་ལེགས་སྨོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་རེ་ཅི་དགོས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ཡང་རྟགས་དང་ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་དགོས་ན། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་བིཪྺ་བ། །ཏཻ་ལོ་ན་རོ་ལ་སོགས་པ། །དགེ་སློང་བརྟུལ་ཞུགས་བོར་པ་ཡི། །གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱང་སྡིག་ཅན་འགྱུར། །ཙནྡན་སྤོས་ཀྱི་དད་ལྡང་བའི། །དགེ་སློང་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རྒྱན་དང་བཅས་ཤིང་གོས་དཀར་བ། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྡིག་ཅན་འགྱུར། །གཤིས་ཀྱི་མི་དགེ་སྤྱོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཐེག་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་བོ་བླང་དོར་གྱི་ཁམས་པ་ལ་བཤད་དོ། །ཕུར་པ་རྒྱུད་ལུགས་དང་། ཀློང་ཆེན་སྙིང་ཐིག་གི་མཚོན་པའི་དབང་ལུང་། ཤིང་རྟ་དང་མཛོད་བདུན་ལ་སོགས་པའི་ལུང་རགས་རིམ་གཏད་རྒྱ་སོགས་བྱས། དེ་དག་ལའང་ཆོས་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་པོ་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་བཞུགས་རིང་ཉིན་ལྟར་ནཻ་པ་ལའི་དོང་ཙེ་དང་། ཁ་བཏགས་ཀྱི་ཕྱག་མཇལ། གདན་བཟོས་དང་། བསྟི་སྟང་ཇི་ལྟ་བུ་བྱས་ཀྱང་དང་དུ་མི་བཞེས་པ་སོགས་སྲིད་ འབྱོར་དང་། དགོན་གནས་ཀྱིས་སྙེམས་པའི་ཁེངས་བསྐྱུངས་ནས་བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་མདོ་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ་ལྟར་མཛད་པ་ལ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་སྐྱེ། དེ་སྐབས་ཟླ་བ་གཉིས་པའི་ཚེས་བཅུ་དགུའི་ཐོ་རེངས། གཉིད་རང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ལ། གཞུང་སའི་རྒྱ་མ་ཁ་བྱང་དར་སྔོན་དམར་ཐམ་ཅན་ཞིག་བྱུང་བ་ཁ་ཕྱེ་བས། ཀར་དྲིལ་དངོས་ཞི་ལས་འཐུ
Chinese
དཀར་འདུག་གོ། 意思是说，对于那些没有抓住根本的宗派，向外看的纯净观点，与法性的本质、究竟的真理相违背。那只是追随分别念的执着，随着名相的改变而改变的臆想的见解而已。总的来说，未被遮蔽且未被预言的阿赖耶识，跟随五种遍行，在未被金刚般的等持摧毁之前，知识的障碍潜伏着不会消失，因此必须精进于积累福德和智慧的资粮。如此精进，以密咒道甚深方便的生起次第和圆满次第来修行，而作为资粮道的修行者，主要致力于守护戒律，以防止犯错。现在，佛陀的珍贵教法正处于修持的末期，不久的将来，仅仅持有表面的象征就会变得难以驾驭。实际上，似乎没有见过实物却能生起体验的弟子，因此，如果能不违背别解脱七众的要点，如禁行、观修和行为的苦行，并将其作为功德的基础，那就足够了，何必期待美好的愿景呢？即使是大乘僧团也需要依赖象征和仪式。 瑜伽自在者毗瓦巴。 泰洛、那若等。 舍弃比丘苦行的。 成就者们也会变成罪人。 檀香香气的信仰升起时。 所有多少比丘。 佩戴装饰品，身穿白衣。 那些人也会变成罪人。 因为本性不善的行为。 这是对大乘戒律的本质，即取舍之道的解释。进行了金刚橛传承仪轨，以及以龙钦心髓为代表的灌顶和传承。给予了木马和七宝藏等粗略的传承和印信。在这些方面，也给予了广大的法财。住了两个月期间，每天都有尼泊尔的铜钱和哈达的拜见，以及制作坐垫和各种款待，但他都不接受，展现了对财富和寺庙的傲慢的谦逊，按照经续中所说的依止上师的方式行事，这真是令人惊叹。当时，在第二个月的十九日黎明，在一种非睡眠状态中，出现了一份盖有红色印章的政府官方文件，打开一看，是关于噶陀直锡的信件。
English
It is said, "Dkar 'dug go." This means that for those sects that have not grasped the root, the pure view that looks outward contradicts the essence of Dharma and ultimate truth. It is merely an imaginary view that follows the attachment of conceptualization and changes with the change of names. In general, the Alaya consciousness, which is not obscured and not predicted, follows the five omnipresent ones. Unless it is destroyed by the vajra-like samadhi, the obscuration of knowledge lies dormant and will not be reversed, so one must strive to accumulate the accumulations of merit and wisdom. Striving in this way, one should practice the profound methods of the mantra path through the generation and completion stages. As a practitioner on the path of accumulation, one should mainly focus on guarding the precepts to prevent making mistakes. Now, the precious teachings of the Buddha are at the end of the time of practice, and in the near future, merely holding the external symbols will become unmanageable. In reality, it seems that there are no disciples who can generate experience without having seen the actual objects. Therefore, if one can practice without contradicting the essential points of the seven classes of individual liberation, such as the asceticism of prohibitions, contemplation, and conduct, and take it as the foundation of qualities, that is enough. Why expect beautiful visions? Even the Mahayana Sangha needs to rely on symbols and rituals. The yogi Virupa. Tilo, Naropa, and others. The accomplished ones who abandoned the asceticism of monks will also become sinners. When the faith of sandalwood incense arises. All the monks, however many there are. Wearing ornaments and white clothes. Those people will also become sinners. Because of inherently unwholesome actions. This is an explanation of the essence of the Mahayana precepts, which is the path of acceptance and rejection. The empowerment of the Vajrakila lineage, as well as the empowerments and transmissions represented by the Longchen Nyingtik, were performed. Rough transmissions and seals such as the Wooden Horse and the Seven Treasures were given. In these aspects, vast Dharma wealth was also given. During the two-month stay, he did not accept the daily offerings of Nepalese coins and khatas, as well as the making of cushions and various hospitality, showing humility in the face of the arrogance of wealth and temples, and acting in accordance with the way of relying on a guru as described in the sutras and tantras, which was truly amazing. At that time, on the dawn of the nineteenth day of the second month, in a non-sleeping state, a government official document with a red seal appeared. When opened, it was a letter about Katok Drikung.