Tibetan
ཛིན་དམའ་ས་ཟུངས། །བློ་གཏད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གྱིས། །རང་ངོ་རིག་པས་མི་ཆོག་གིས། །དྲན་པ་ཉམས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དེ་ཕྱིར་རིག་པ་རྐྱང་དེད་ཐོངས། །སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་རྣམ་རྟོག་གི། གཞི་རྩ་ཆོད་ལ་རང་ངོ་ལྟོས། །ལམ་ལ་གོལ་འཕྱུགས་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་མཛོད་འིད་ཟུངས། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ལ་འདུ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱིན་དྲུག་ལམ་མཆོག་ལ། །བརྟེན་ནས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་མཛོད། །རོ་སྙོམས་ལམ་དུ་སློང་ཤེས་ན། །རྐྱེན་ངན་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་གྲོགས། །ཡིན་གྱིས་ལོག་ལྟའི་རིམ་གྲོ་སྤོངས། །ང་ཡིས་བསྒོས་པ་ བཞིན་བསྒྲུབ་ན། །ནམ་ཞིག་ཐུགས་ཡིད་འདྲེས་གྱུར་ནས། །བློ་འདས་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་འཆར། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ན་གཉིས་སུ་མེད། །བསམ་པ་ཡིད་བཞིན་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་སེམས་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེན་པོ་བྱུང་ཟེར། ཁམས་པའི་བླ་མ་མི་ལ་རས་པ་ཞེས་བྱང་གནམ་མཚོར་བྱ་བྲལ་གྱིས་འཚོ་བ་ཞིག་གིས་འདི་ཁར་ཕྱག་བྲིས་མཛད་ནས། ངེད་འདིར་འབྱོར་ནས་ལོ་གསུམ་སོང་། དགོན་གནས་ཆུང་དུ་ཞིག་བཙས་པ་དང་སློབ་མའི་ཚོགས་ཁྱེད་ལ་འབུལ་བས་ཅིས་ཀྱང་འདི་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས་དགོས་ཞེས་འདུག །ཁོང་དག་སྣང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་འདུག་པས་འདི་ཕྱོགས་སུ་སྤྲིན་ལ་ཚད་བཞག་པ་ལ་ཕྱག་མཛད་ཟེར། བྱང་ཤ་ཟན་གྱི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་ག་ལ་ནུས། འབྱོར་ལན་དམ་རྫས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དང་བཅས་ཕུལ། འདི་སྐབས་ལོ་སྔ་ཕྱིར་ཚོར་འབྲུམ་བའི་ནད་ཡམས་ཐོར་ལོང་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་གནས་ནས་དབྱུང་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་སྐྱེས། དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཕུར་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་། སྦྱིན་སྲེག །ཟས་བསུར་བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས། བྱིས་པ་གཏེར་སྟོན་གྱི་འབྲུམ་སྲུང་ཟབ་མོ་དེ་དར་ཅོག་ལ་བྲིས། ཤིས་བརྗོད་དང་སྨོན་ཚིག་ཀྱང་སྦྱར། ཤྲཱི་བརྤ་ཏ་དང་འདི་གཉིས་ཀར་བཙུགས་པས་ནད་དེ་ཡེམ་ བྱུང་། སྲུང་བ་དེ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་དུ་འདུག་ཀྱང་། འདི་ཚོར་པོ་ལྷའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་ཟེར། ཡིན་ཤས་ཀྱང་ཆེ། རང་ངོ་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་ཕན་སེམས་དྲག་པོ་རྒྱུན་མ་འཆད་པར་ཤར་བས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འཕེལ། ཉེ་སྐོར་གྱི་རི་སུལ་དུ་དབྱུང་བ་ཚོར་ཕན་དུ་རེ་ནས་སྨན་པ་དྲག་པ་འདྲ་ལ་ཡོན་ཆེན་པོ་སྟབས་ནས་སྨན་སྦྱིན་གཏོང་རོགས་བསྐུལ་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་མིན་མ་ཤེས། ལྟོགས་གྲིར་ཤི་ཉེ་རྣམས་ལ་སྡེ་བར་ཡང་བསྐུལ་ནས་ཡོན་མཆོད་གཉིས་ཀས་རྩམ་པ་ཁལ་རྒྱབ་གསུམ་བསྐྱེལ་དུ་བཏང་བས་ཕན་ཐོག་བྱུང་ངེས། དེའི་ཚེ་རྨི་ལམ་ན
Chinese
稳住低下的立足点，信任三宝，仅凭自性觉知是不够的，心念散乱会在轮回中漂泊。因此，要努力追随觉性。快乐痛苦、好坏等分别念，斩断其根源，观照自性。为了避免道路上的迷失和错误，持有珍贵的功德宝藏。佛法的根本是菩提心，它包含世俗和胜义两种。因此，依靠六度波罗蜜多的殊胜道，圆满福慧二资粮。如果懂得在平等道上修持，一切逆缘都会成为修行的助缘。因此，要远离邪见的帮助。如果按照我所说的去做，何时心意融合，就会生起超越思维的证悟。在法身的境界中没有二元对立。愿一切愿望如意成就！据说这段话对心灵有很大的帮助。康巴的喇嘛米拉日巴，在北方纳木错（Namtso Lake）以苦行生活，他亲手写下了这些话。他说：我来到这里已经三年了，一个小寺庙已经建成，弟子们想供养给您，所以无论如何请您务必前来。他们似乎有很大的期望，据说他们正在努力测量这边的云彩。我怎么能去北方食肉者的土地呢？我送去了回信，并附上了加持品。这时，前后几年，麻疹的瘟疫蔓延开来，我非常同情那些被赶出家园的人。因此，我进行了金刚橛的修法，火供，食物布施和回向等等。将孩童伏藏师的深奥麻疹防护符写在旗帜上，并加上吉祥语和祈愿文。将它们竖立在Śrīparvata（吉祥山，梵文天城体：श्रीपर्वत，梵文罗马拟音：Śrīparvata，汉语字面意思：吉祥山）和这里，疾病就平息了。虽然这个防护符似乎值得信任，但据说这是托钵僧神的加持。很有可能是这样。对自性的强烈慈悲和利他之心不断生起，因此积累了功德。为了帮助那些被赶到附近山谷中的人，我委托那些看起来像好医生的人，并给予他们大量的报酬，以帮助他们施药，但我不知道是否真的有效。对于那些濒临饿死的人，我也敦促社区，用供养和报酬，送去了三驮子的糌粑，肯定会有所帮助。那时，在梦中
English
Hold on to the low ground, trust in the Three Jewels, self-awareness alone is not enough, a wandering mind roams in samsara. Therefore, strive to follow awareness alone. Happiness and suffering, good and bad, all conceptual thoughts, cut off their root and look at your own nature. To avoid straying and errors on the path, hold the precious treasure of qualities. The root of Dharma is Bodhicitta, which encompasses both conventional and ultimate truths. Therefore, relying on the supreme path of the Six Perfections, perfect the two accumulations of merit and wisdom. If you know how to cultivate on the path of equanimity, all adverse conditions will become aids to practice. Therefore, abandon the assistance of wrong views. If you practice as I have instructed, when your mind and heart become one, a realization beyond thought will arise. In the realm of Dharmakaya, there is no duality. May all wishes be fulfilled as desired! It is said that this greatly benefits the mind. The Khampa lama Milarepa, living as a hermit in northern Namtso (Namtso Lake), personally wrote these words. He said: I have been here for three years, a small monastery has been built, and the disciples wish to offer it to you, so please be sure to come this way. They seem to have great expectations, and it is said that they are working hard to measure the clouds on this side. How can I go to the land of the northern flesh-eaters? I sent a reply with blessed substances. At this time, for several years before and after, a measles epidemic spread everywhere, and I felt great compassion for those who were driven from their homes. Therefore, I performed the Vajrakila practice, fire offerings, food offerings, and dedications, etc. I wrote the profound measles protection amulet of the child treasure revealer on banners, and added auspicious words and prayers. Erecting them at Śrīparvata (Sanskrit Devanagari: श्रीपर्वत, Sanskrit Romanization: Śrīparvata, Chinese literal meaning: Auspicious Mountain) and here, the disease subsided. Although this amulet seems trustworthy, it is said to be the blessing of the mendicant god. It is very likely so. Intense compassion and altruism constantly arise in my own nature, therefore accumulating merit. Hoping to help those who were driven into the nearby valleys, I entrusted those who seemed like good doctors, and gave them large rewards to help them distribute medicine, but I do not know if it was truly effective. For those who were near starvation, I also urged the community, using offerings and rewards, to send three loads of tsampa, which would surely be helpful. At that time, in a dream
Tibetan
་མཆིམས་ཕུའི་གེའུ་འདོག་དེ་ཡིན་རྒྱུའི་མདུན་ན་ཆུ་ཆེན་པོ་དཔའ་རླབས་ཅན་འགྲོ། དེའི་བྲག་ལ་ཆུ་འཐབ་ཀྱི་ལམ་ལ་མ་ཐར་ནས་ཕྱིར་ལོག་ཙ་ན། ཆུའི་རིན་བཙུན་རྒན་མ་མགོ་དཀར་འགྲོ་ཤེས་ཚད་ཅིག་པ་ངན་མེ་ལྷབ་ལྷབ་འབར་བ་དང་། ཕྲག་པ་ན་སྣོད་ཆུས་བཀང་བ་ཁྱེར་ནས་ཁྱོར་ཁྱོར་འགྲོ་བ་མཐོང་། རི་དེའི་རྒྱབ་ཏུ་སླེབ་པ་དང་རྒན་མོ་དེ་ཆུས་ཁྱེར་མེད་ལས་ཆེ་སྙམ་པའི་ངང་ལ་གྲྭ་པ་ཞིག་བྱུང་། དེ་ལ་རྒན་མོ་དེ་ཤུས་ཁྱེར་ན་སྙིང་རྗེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཟུང་ཤོག་བྱས་པས་དབུགས་མ་ཆད་ཙམ་བྱས་པ་མཆན་འོག་ཏུ་ཁྱེར་བྱུང་བས་ནད་བདག་ཡིན་པ་འདྲ། དེ་གསོ་ བའི་ཐབས་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་ཙ་ན། བནེྡ་དེ་ན་རེ། དེ་རིང་བསྐང་གསོའི་འདུ་བ་ལ་འོངས། ཚོགས་འཁོར་མ་བྱུང་། ང་སློབ་དཔོན་པདྨའི་དགེ་བསྙེན་ཇོ་བོ་ནག་བྱུང་ཡིན་ཟེར། ལར་བསྐང་གསོ་སྨར་ཆ་ངས་བྱས་པས་ཚོགས་སོགས་རྗེས་ཆོག་ཀྱང་ག་ལ་ཡོང་། དེ་སྐབས་བསམ་པར་ཉིན་ལྟར་གཏོར་གསོས་ཐོག་དཔལ་ཆེན་གྱི་ལས་གཞུང་བསྲངས། དེ་ཡང་བགེགས་གཏོར་དང་ཚོགས་མེད་ན་གཉིས་ཀ་ལ་ཕན་ཡོན་རེ་ཡོད་པ་དེ་མ་བསམས་པར་སྣང་། དེས་གདོན་བགེགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཡང་འགྲོ། ཚོད་དང་སོ་ནམ་སོགས་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མི་དགའ་སྟེ། རྟིང་སོར་ཕྱོགས་འགྲོན་མང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། སྒྲུབ་མཆོད་སྟོང་མཆོད་སོགས་སྒོ་གང་ས་ནས་ཉོས་པ་གཅིག་པུས་མི་འདུས་ཟེར། ཁྲལ་མི་འདི་ཚོའང་རྒྱ་རྡུགས་སྐབས་སྔ་ཕྱི་རིང་ཐུང་ཙམ་ཡང་བཀག་ན་དེའང་སྡིག་པར་འདུག་ དེ་ལ་སྤྲོད་རྒྱུ་ནི་ཞིང་ཆུང་རེ་གཉིས་ལས་ཅི་ཡོང་རྒྱུ་དེས་མཆོད་ཁང་འདིར་ཡང་ཉིན་ལྟར་ཞལ་ཟས་གསུམ་རེ་མ་ཆག་ན་ལོ་གཅིག་ལ་སྟོང་མཆོད་འགྲོ། དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་གཉེར་དེས་སྔ་ཞོགས་ཀྱི་ཆར་བཀའ་འགྱུར་རྒྱུན་ཀློག་གི་སྒྲ་མ་ཆག་ཙམ་བྱུང་ན་དགེ་སྡིག་འདུན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འདུག་པས་འབྲེལ་ཐོགས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་སྙམ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་ཀོ་ཀ་ལའི་ལོག་འཚོའི་རྩོད་བ་ལ་ཡིད་དབྱུང་ངོ། །རང་ལོ་དྲུག་ཅུ་པ་མེ་སྤྲེལ་སར་མ་ཐག་ཆོས་རྗེ་བྲག་ཕུག་དང་། རྣམ་རྒྱལ་གྲེ་ཚང་གི་དགེ་སློང་རི་ཁྲོད་པ་འཇམ་དབྱངས་ཅན་ལ་རྒྱ་ཅན་གྱི་དབང་ལུང་ཡོངས་རྫོགས་དང་། ཀློང་སྙིང་གི་རྩ་དབང་ཡང་བཞེད་སྐྱར་བྱས། དེ་སྐབས་ཆོས་རྗེའི་རྨི་ལམ་ན་ངོ་ཁྲི་ཆེན་པོའི་ཁར་འདུག་བའི་རྩ་ན་དགེ་སློང་རྣམ་རྒྱལ་བ་ཡོད་པ་ལ་ནང་བཅར་འདྲིས་བཤེས་ཆེ་མདོག་བྱེད་པའི་མུར་ཁོང་གིས་སླེབས་ཙན། ང་ལྔ་པ་ཆེན་པོའི་དུས་ཁོ་གསོལ་དཔོན་ཆུང་བ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་རེད་ཟེ
Chinese
据说那是钦浦的格乌栋，前面有汹涌澎湃的大河。当（我）在河边的岩石上，试图寻找渡河的路而无法通过返回时，看到一位头发花白的年老妇人，像燃烧的火焰一样，艰难地行走在河边。她肩上扛着装满水的容器，摇摇晃晃地走着。当（我）走到那座山的后面时，一位僧人出现了，心想那老妇人很可能没有被水冲走。他对（我）说，如果那老妇人被冲走了，那太可怜了。你用纸做了替身，让她勉强喘息，夹在腋下带走，看起来像是疾病的主人。正在想办法治疗她的时候，那位班智达说，今天来参加圆满供养的集会，但没有会供。他说：“我是莲花生大师的居士，名叫乔沃纳炯。”一般来说，圆满供养的全部内容都是我做的，所以会供之类的后续仪式怎么会没有呢？当时心想，每天的食子供养之上，还举行了盛大的事业仪轨。但是没有想到，如果没有驱魔朵玛和会供，两者都会有利益。这样做也能对抗邪魔。我对耕种和农业等事情从心底里不喜欢。所以，在后来的日子里，到处化缘，建造身语意所依，进行修行供养、千供等，据说一个人无法承担所有的费用。这些收税的人，在征收重税的时候，即使稍微拖延一下，也像是犯罪。能给他们的只有一两块小田地，这样一来，即使每天给这座寺庙提供三份食物，一年也要花费大量的供品。同样，如果寺庙执事每天早上持续不断地诵读《甘珠尔》，那么善恶的意愿就会有所不同，所以认为这对所有相关的人都有好处，因此对僧人郭嘎拉的邪命之争感到厌倦。我六十岁那年，刚到火猴年（1656年），从法王扎普和南嘉哲仓的僧人隐士蒋扬坚那里接受了嘉坚的所有灌顶和传承，并重新接受了隆钦宁提的根本灌顶。当时，法王在梦中梦到自己坐在一个巨大的宝座上，僧人南嘉瓦就在他的脚下，他表现得非常亲近和熟悉，当他走近时，（法王）说：“他是第五世达赖喇嘛时期的小茶童，所以才会这样。”
English
It is said that was Gewodong of Chimpu, in front of which flows a large and powerful river. When (I) was on the rock by the river, trying to find a way to cross the river but unable to pass and returning, (I) saw an old white-haired woman, like a burning flame, walking with difficulty by the river. She was carrying a container full of water on her shoulder, walking unsteadily. When (I) reached the back of that mountain, a monk appeared, thinking that the old woman was most likely not washed away by the water. He said to (me), "If that old woman is washed away, it would be a pity. You made a substitute with paper, let her barely breathe, and carried her under your arm, looking like the master of disease. While thinking of ways to treat her, that pandita said, "Today (I) came to attend the gathering for the fulfillment offering, but there was no tsokhor (feast gathering)." He said, "I am the lay follower of Guru Padmasambhava, named Jowo Nakhyung." Generally speaking, the entire content of the fulfillment offering is done by me, so how could there be no subsequent rituals such as tsokhor? At that time, (I) thought that on top of the daily food offerings, the grand activity ritual was also performed. But (I) didn't think that if there was no exorcism torma and tsokhor, both would have benefits. Doing so can also counteract evil spirits. I dislike farming and agriculture from the bottom of my heart. Therefore, in later days, (I) went everywhere to beg for alms, built supports for body, speech, and mind, performed practice offerings, thousand offerings, etc., and it is said that one person cannot bear all the expenses. These tax collectors, when collecting heavy taxes, even if (we) delay a little, it seems like a crime. All (we) can give them is one or two small fields, and in this way, even if (we) provide this temple with three meals a day, it will cost a lot of offerings in a year. Similarly, if the temple caretaker continuously recites the Kanjur every morning, then the intentions of good and evil will be different, so (I) think that this is beneficial to all those involved, and therefore (I) am tired of the dispute over the wrong livelihood of the monk Kokala. In the year I turned sixty, just after the Fire Monkey year (1656), I received all the empowerments and transmissions of Gyachen from the monk hermit Jamyangchen of Chojedrakphuk and Namgyal Tretshang, and re-received the root empowerment of Longchen Nyingthig. At that time, Dharma Lord dreamed that he was sitting on a huge throne, and the monk Namgyalwa was at his feet, he behaved very close and familiar, and when he approached, (Dharma Lord) said, "He was the small tea server during the time of the Fifth Dalai Lama, so that's why it is like this."