Chinese
也开始对印度和中国的注释进行优劣的辨析。门巴喇嘛将名为《功德海》的忆念之语记录下来。在这些时候，我生起了强大的心力，因为宁玛派的根本在于经、幻、心三部。后来的进入者非常愚昧，因此对于前译派的续部，以及其含义没有错误，由大学者和成就者开创并非常著名、稳固的良好宗派，那些加持都消失了。正如噶饶多吉的传承守护者所说，教法有衰落的危险。由于小的教诲不能领会大续部的总义，只想着教法，希望在吉祥山（Śrīparvata）聚集，建立一个经部的修供传统。做了很多仪轨之间的补充，将支分坛城组合在一起做了仪轨，绘制了唐卡，从持有传承者那里掌握了绘画的线条和手印。专门邀请了新旧的财务负责人，用一百两银子为主的条件进行供养。虽然致力于仪轨的实践指导，但是进入之门——灌顶和事业的仪轨却被掌握着。缘起手印等誓言的普遍行为，就像把骨灰放在狗面前一样。在《本生经》中说：海洋的此岸彼岸以及边缘都很长，东西两边的山王更加长，天空和大地之间也很长，凡夫和圣者的法之间的距离更长。现在已经到了五百年的末期，为教法服务也很困难，因此感到沮丧，更加倾向于禅定。一般来说，密宗的坛城是获得大解脱的城市，因此具相的上师将具器弟子引入其中，这样的机会在世间也很难获得。仪轨和清净禅定的果实是不会欺骗人的。愚昧的人说我不能讲说和传播，因此在听法的功德上观察因果的差别。那些做利他事业的人也放弃了这样的想法：用什么法才能让相续成熟解脱？如何才能利益他人？为了不让广大的教法传承泯灭，应该像大丈夫一样思考。如果能得到灌顶和传承的庄严
English
Also began to analyze the merits and demerits of Indian and Chinese commentaries. The Monpa Lama recorded the words of remembrance called "Ocean of Merits." During these times, I generated great mental strength because the root of the Nyingma tradition lies in the three sections of Sutra, Illusion, and Mind. Later entrants are very ignorant, so for the early translation school's tantras, and their meaning without error, established by great scholars and accomplished ones and very famous, the stable and good traditions, those blessings have disappeared. As the lineage holder of Garab Dorje said, the teachings are in danger of declining. Because the small instructions cannot comprehend the general meaning of the great tantras, only thinking of the teachings, hoping to gather at Śrīparvata, to establish a tradition of sutra practice and offering. Many supplements were made between the rituals, and the branch mandalas were combined to make rituals. Thangkas were painted, and the drawing lines and mudras were mastered from those who held the lineage. New and old financial officers were specially invited, and offerings were made with one hundred silver taels as the main condition. Although dedicated to the practical guidance of the rituals, the entrance gate—the rituals of empowerment and activity—are held. The universal behavior of dependent origination mudras and other vows is like placing ashes in front of a dog. It is said in the Jataka tales: The near shore, the far shore, and the edge of the ocean are very long. The mountain kings on the east and west sides are even longer. The distance between the sky and the earth is also long. The distance between the Dharma of ordinary people and the Dharma of holy people is even longer. Now that we have reached the end of the five hundred years, it is difficult to serve the teachings, so I feel depressed and more inclined to meditation. In general, the mandala of secret mantra is the city of great liberation, so the qualified guru introduces the qualified disciple into it, and such an opportunity is also difficult to obtain in the world. The fruits of rituals and pure samadhi are not deceiving. Ignorant people say that I cannot speak and spread, so they observe the difference between cause and effect in the merit of hearing the Dharma. Those who do altruistic activities also give up the idea of what Dharma can ripen and liberate the continuum? How can others be benefited? In order not to let the vast Dharma tradition perish, one should think like a great person. If one can obtain the adornment of empowerment and transmission
Tibetan
ངེས་རང་གི་གྲགས་པ་བསྲུང་བ་དང་རྙེད་པ་འཚོལ་བའི་ཐབས་འབའ་ཞིག་སེམས་པས་བླ་མ་ལ་བླ་མར་མི་འཛིན། ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་མི་སེམས་དཔས་སོ་སྐྱེའི་ངང་ཚུལ་ལས་གཡོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་བཞུགས་ཁྲི་མཐོ་བ་ཁོ་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་སྙེམས་པའང་གངས་ཅན་ངོ་མཚར་གྱི་གནས་གཅིག་གོ །ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དབང་རྣམས་མ་རྫོགས་རྒྱུད་ དོན་མི་ཤེས་ལ། །བཟླས་བརྗོད་མ་ཚང་བསྙེན་སྒྲུབ་མ་ཐེམས་བཞིན། །དབང་བསྐུར་རབ་གནས་གྲོང་ཆོག་རྙེད་འཚོལ་དང་། །བླུན་པོའི་རྨོངས་ཟིལ་ཟས་གོས་ཆེ་ཁྱད་ཅན། ལོག་རྟོག་གྲུབ་མཐས་རྨོངས་པ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད། །འདྲེན་པའི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །ཞེས་གསུངས། བདག་ཅག་རང་རྒྱུད་ལ་རྟོག་ཅིང་བར་དོ་བགྲོད་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པས་དཀོར་དང་ལོག་འཚོའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཡང་ནས་འདུག་པ་ལ་བྱས་པ་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་བའི་བླ་བརྡོལ་སྙིང་རེ་རྗེ། རྣམ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འཕྱུགས་བདེ་འཕོངས་པ་མ་གཏོགས་རྒྱ་གར་པཎ་ཆེན་ལ་བྷོ་ཌའི་གཞན་དྲིང་མི་འཚལ། དངོས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་དང་ཆོས་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་རང་གཟུགས་ལས་བྱུང་ན་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་རང་མཁྱེན་ནོ། །སྒོམ་པོ་པའི་རུས་ཟུར་ཞབས་དྲུང་བསྟན་དར་ལ་སྙིང་ཐིག་གསར་མའི་འབྲིད་ཚུལ་སྨིན་པ་བྱས། ཁོང་ཤེས་རབ་ཆེ་ཞིང་དྲི་བ་མང་པོ་བྱས་པའི་འཕྲོར་ཟབ་མོ་ཡང་ཏིང་ཟེར་བ་སྙིང་ཏིག་བཞི་ལ་ཨེ་ཐེ་སྐད། རྒྱུད་བཅུ་བདུན་དང་བཏགས་གྲོལ་རྒྱུད་གསུམ། མན་ངག་བརྒྱ་བཅུ་དགུ་ཟབ་པ་པོད་བཞི། མཁའ་འགྲོ་སྙིང་ཐིག་གསང་བའི་དེབས་དང་བཅས་པ་གནད་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན། དཀར་ཆག་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་གྱིས་བསྟན་པའི་སྙན་ བརྒྱུད་ཐིག་ལེ་གསང་སྒོང་ནི་དེང་སང་ཤིན་ཏུ་དཀོན། འདིའི་བླ་བརྒྱུད་ལ་ཙཱ་རིར་འོད་ཕུང་དུ་ཡལ་བའི་མཛོ་གཉིས་ཀྱི་བླ་མ་དམ་པ་གྱེར་ཡང་བཞུགས་པ་སོགས་བླ་བརྒྱུད་ཀྱང་སྤྱི་དང་མི་མི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེས་བཤད། ཁོང་གིས་ཀྱང་ལོ་གསུམ་གྱི་བསྒྲུབ་པ་ཁས་བླངས་ནས་བྱོན་ནི་སོང་། རི་ཁྲོད་པར་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟབ་མོ་ལས་སྟག་པའི་བརྒྱ་བཤིག་སྟོང་འགུགས་ཀྱི་དགེ་བ་བདུད་ལས་ཡིན། སྤྱིར་བདག་ཅག་འདོད་པ་ཟད་པའི་རིགས་ཅན་དུ་མི་འདུག་ཀྱང་། དད་རྫས་གཤིན་སྐོར་འདིས་སྲོག་ལ་ཧུར་ཐུམ་བྱེད། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་འགྲིབ། ཆག་ཉེ་ཉམ་ང་འདུ། ས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ལ་སྒྲིབ་པར་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་པས་རབ་ཏུ་ཡང་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་འཇུག་མ་བྱས། ཐབས་དང་རྟེན་འབྲེལ་མ་བསམས་རང་
Chinese
仅仅为了守护自己的名声和寻求利益，内心并不将上师视为上师，也不将佛法视为佛法。即使没有脱离凡夫俗子的状态，仅仅因为高坐法座就自以为是圣人的功德，这也是雪域高原奇特之处之一。全知麦彭仁波切说：“灌顶未圆满，不解续部义，念诵未完成，修持未究竟，灌顶、开光、城镇仪轨为求利，愚人迷于食物衣物之奢华，以邪见宗派迷惑众生，令人惊叹！见引导者之幻影，此心悲伤。”我们反观自身，尚未获得证悟自心和经历中阴的功德，却一再沉溺于供养和邪命的罪过中，对于恩情不思回报的假上师，真是可悲。除了形式上的缘起错乱和幸福衰败之外，无需仰仗印度大班智达的博学。真正的断证功德和如海般的佛法，若能从往昔的愿力中自然显现，那么如理如实的种姓之主，自能证悟无垢光明。我将新心髓的引导方式传授给了贡波巴的后裔夏仲丹达。他智慧超群，提出了许多问题，之后我用埃塞俄比亚语称呼四部心髓中最深奥的《扬提》。十七部续、三部系解脱续、一百一十九部窍诀，合为四函。还有空行心髓的秘密目录等，都已归纳为要点。目录中以日月星辰标示的口耳传承明点密藏，如今已极为罕见。据说，此传承的传承上师中，有在擦日化为光蕴的两头牦牛的上师丹巴杰等，因此此传承也与一般传承不同。他也承诺闭关三年。在闭关处，从甚深的生圆次第中，将塔波的百破千引的功德视为魔业。总的来说，我们并不属于欲望耗尽的种姓，却为了信财亡者供品而拼命，导致证悟和体验衰退，衰败临近，令人沮丧。因为确信这会障碍道和果的功德，所以极力避免与世俗同流合污，不考虑方法和缘起。
English
Merely to protect one's own reputation and seek gain, the mind does not regard the lama as a lama, nor does it consider the Dharma as Dharma. Even without having moved from the state of an ordinary person, merely presuming that sitting on a high throne is the quality of a holy being is also one of the wonders of the snowy land. The great omniscient Mipham Rinpoche said, "The empowerments are not complete, the meaning of the tantras is not understood, the recitations are not complete, the approaching and accomplishment are not finished, empowerments, consecrations, and town rituals are for seeking gain, fools are deluded by the splendor of food and clothing, and delusion is created by wrong views and sectarianism. Seeing the illusion of a guide, this heart is saddened." Reflecting on ourselves, we have not attained the qualities of realizing our own minds and traversing the bardo, yet we repeatedly indulge in the faults of offerings and wrong livelihood. How pitiful are those false lamas who do not repay kindness. Apart from the disruption of auspicious connections and the decline of happiness, there is no need to rely on the erudition of the great Indian panditas. If true qualities of abandonment and realization and the Dharma like an ocean arise naturally from the aspirations of the past, then the lord of the lineage, as he truly is, will himself realize immaculate light. I ripened the way of guiding the New Essence to Shabdrung Tendhar, a descendant of Gampopa. He was very intelligent and asked many questions, after which I called the deepest of the four heart essences Yangti in Ethiopian. Seventeen tantras, three liberation-related tantras, one hundred and nineteen pith instructions, combined into four volumes. Also, the secret catalog of the Dakini Heart Essence, etc., have been summarized into key points. The oral transmission of the bindu secret essence indicated by the sun, moon, planets, and stars in the catalog is now extremely rare. It is said that among the lineage lamas of this lineage, there are also lamas such as Dampa Gyer, the lama of the two yaks who dissolved into a mass of light in Tsari, so this lineage is also different from ordinary lineages. He also promised to do a three-year retreat. In the retreat place, from the profound generation and completion stages, the merit of Tagpo's hundred destructions and thousand attractions is considered demonic activity. In general, we do not belong to the lineage of exhausted desires, but we strive desperately for the sake of offerings for the dead, which causes realization and experience to decline, decline approaches, and is frustrating. Because we are convinced that this will obstruct the qualities of the path and the result, we have strongly avoided conforming to the world, without considering methods and auspicious connections.