Tibetan
་འཕྲུལ་གང་ལའང་གསལ་སྣང་ཅི་རིགས་པ་འབྱུང་བ་བཤད་སྟེ། དོན་དམ་པར་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཀློང་དུ་དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་ལས་འདས་པར་བརྡལ་མ་ཤེས་ན་འཇུངས་ཤོར། རང་རེ་ཚོའི་ནང་གི་རྟོགས་པ་དང་ཕྱིའི་སྤྱོད་ལམ་གཉིས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལུང་མན་ངག་དང་བཏུན་ན་གར་ཡང་ཕྱིན་པར་མི་འདུག་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་རྫོགས་པའི་དག་པར་བ་འབྱམས་དང་མངོན་པར་མཁྱེན་པ་ཡིན་སྙམ་པ་ནི་མེད། ནང་དུ་དགོངས་པའི་རྩལ་རྫོགས་པ་དང་། ཕྱི་རུ་རེ་དགོགས་ཀྱི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཚད་མེད་ཐུགས་རྗེའི་འཇུག་པ་མངོན་པ་ཆོས་ ཉིད་ཡིན་པས། རང་རེ་ལ་དག་སྣང་ཆེ་ཞིང་སུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་དེ་ལྟར་གཞག་པ་ཞུ། ཞེས་སྨྲས་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་བསླབ་བྱ་སྙིང་གཏམ་གྱི་མགུར་བཅའ་ཡིག་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱ་བ། །སྐྱབས་རྒྱལ་ཀུན་འདུས་པའི་སྤྱི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ། །དུས་སྙིགས་མའི་སྐྱབས་གནས་གངས་ཆེན་གྱི་ལྷ་ཅིག །དྲན་པས་སྙིང་གི་མུན་སེལ་ཨོ་རྒྱན་རྗེ་མཁྱེན་ནོ། །བདག་ལས་ངན་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཡི་གཟིགས་ཤིག །སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྫོང་ཆེན། །ཡིད་རྟོག་པའི་དྲ་བ་འཁོར་བ་ཡི་ཅོང་རྡོ། །ཁོང་གཉིས་ཀྱི་སོ་མཚམས་སྐྱོ་ཤས་སུ་ཤར་བའི། །གྲོས་སྙིང་གཏམ་དྲན་པའི་མེ་བཙའ་ལ་འདེབས་སོ། །ལས་ནག་པོར་བསགས་པས་ལུས་ངན་དེ་བླངས་ཤིང་། །གཤིས་སྤྱོད་ངན་སྟོན་ལ་ཡིད་སྐྱོ་ཞིག་ཤོར་བས། །སྐྱབས་དཀོན་ཆོག་རིན་ཆེན་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་བཞུགས། །སྙིང་རྗེའི་འདབ་ཆགས་འཇིགས་སྐྲག་ལས་སྐྱོབས་ཤིག །ལས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་པ། །རྗེ་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ། བདག་ལས་ཉོན་ཅན་གྱི་བདེ་བ་རུ་མཐོང་བས། །སྡུག་འཁོར་བར་གཏན་འཁྱམས་ད་ལྟ་ཕན་ཐལ་ལོ། །མགོན་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་དབུས་སུ་བབས་པས། ། བློ་ལས་རུང་བླ་མ་ཕྱི་རོལ་ན་མ་བཞུགས། །སེམས་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བས་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ལ། སྙིང་དམར་པོར་སྟོན་པའི་བསླབ་བྱ་འདི་འཆད་དོ། །གནས་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་རུ་མཐོང་བས། །འདིས་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་མོད། །ཁྱོད་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་སྟོང་ཟད་དུ་མ་གཏོང་། །ལས་བྱས་པ་དོན་ལྡན་ལྷ་ཆོས་ལ་རེམ་མཛོད། །ཆུང་བྱིས་པའི་མི་ཚེ་ཐལ་རྩེད་ལ་ཟད་འདུག །ལུས་ལང་ཚོའི་མཛེས་པ་འཆི་བདག་གིས་བཅོམ་འགྲོ། །གཏམ་ལྟོ་གོས་ཁོལ་པོ་མི་ཚེ་ལ་རེམ་ཡང་། །ལུས་དྲེས་མས་བསྡམ་ཚེ་ཕན་པ་ཞིག་མི་འདུག །ལས་དཀར་ནག་ཁྲ་གསུམ་མ་རུལ་པའི་ས་
Chinese
对于任何显现，都讲述了各种各样的显现是如何产生的。如果不能理解在究竟意义上，光明与非造作的虚空中，超越了肯定与否定、希望与恐惧的境界，那就是吝啬。我们自己内在的证悟和外在的行为，如果与大圆满等等的教理、传承和口诀相比较，似乎哪里也行不通。所以，我并不认为自己具有圆满智慧的清净无染和现量证知。内在具有圆满的意念力量，外在从希望与恐惧的牢笼中解脱，显现无量慈悲的行持，这是法性使然。所以，请对我们具有清净显现，以及所有进入其中的人的心中，都这样安住。说完这些，自己对自己写下了名为《教诲心语之歌大书》的教言。 皈依总集之总相的自性。 末法时代的皈依处，雪山之神。 忆念消除心中的黑暗，邬金上师垂念我。 请以慈悲的目光垂视我等恶劣众生。 心无根无基，寂灭的大城。 意念分别的罗网，轮回的钟声。 于二者之交界处，生起厌离。 将忠言心语，点燃忆念的火花。 因积累黑业而获得此恶身。 因显露恶劣习气而心生厌倦。 皈依三宝，请勿以舍弃之心安住。 慈悲的羽翼，请从恐惧中救护。 业力显现轮回痛苦的自性。 是至尊胜者所宣说的正法之门。 我等烦恼者却视之为安乐。 痛苦轮回中永久漂泊，至今已太迟。 祈愿上师的加持融入心间。 无需从外寻找上师。 心于法身中解脱，于习气的依处。 宣说此如红心般的教言。 见到恶趣的痛苦如此。 已然昭示了人身难得。 你莫让人身空耗。 所作之事皆具意义，精勤于佛法。 幼年时光皆耗于嬉戏。 青春美貌终将被死主摧毁。 纵然一生奔波于衣食。 临终之时亦无助益。 善恶混杂之业，尚未腐烂的土地。
English
It is said that all kinds of clear appearances arise in any manifestation. If you do not know how to spread out in the space of luminosity and non-contrivance, which is beyond affirmation and negation, hope and fear, in the ultimate sense, you will lose out on stinginess. If our own inner realization and outer conduct are compared with the reasons, transmissions, and instructions of Dzogchen, etc., it seems that we cannot go anywhere. Therefore, I do not think that I have the pure and vast expanse of perfect wisdom and direct knowledge. Inwardly, the power of thought is complete, and outwardly, liberation from the prison of hope and fear and the manifestation of limitless compassion are the nature of reality. Therefore, please keep in mind that we have great pure appearances and that all who enter into them should abide in this way. After saying this, I wrote for myself a teaching called "The Great Book of Songs of Heartfelt Advice." The essence of the general form of the refuge of all. The refuge of the degenerate age, the god of the great snow mountain. Remembering dispels the darkness of the heart, Guru Rinpoche, know me! Look upon us evil sentient beings with compassion. The mind is without foundation or root, the great fortress of Nirvana. The net of mental concepts, the bell of samsara. At the boundary between the two, sadness arises. Apply the fire of remembrance to the advice and heartfelt words. Having accumulated black karma, I have taken this evil body. Having revealed evil habits, I have become weary. Refuge in the precious Three Jewels, do not abide with a mind of abandonment. The wings of compassion, protect me from fear. Karma shows the nature of suffering in samsara. It is the gate of the sacred Dharma spoken by the supreme Victor. We afflicted ones see it as happiness. Perpetual wandering in suffering samsara, it is now too late. May the blessings of the protector lama descend into the heart. There is no need to look for the lama outside. The mind is liberated into the Dharmakaya, in the basis of habits. I will explain this teaching that shows the red heart. Seeing the suffering of the lower realms in this way. It has clearly shown the difficulty of obtaining leisure and opportunity. You must not let your human body go to waste. Make your actions meaningful, strive for the Dharma of the gods. The life of a young child is spent in playing in the dust. The beauty of youth will be destroyed by the Lord of Death. Even if you spend your life running around for food and clothing. There is no help at the time of death. The karma of white, black, and mixed, the unrotted earth.
Tibetan
བོན། །འབྲས་བུ་རང་ཐོག་སྨིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཨེ་གཟུགས། །འདིས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད། །འཛོལ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ་མ་ཤོར་བ་དགོས་སོ། །ཆོས་ཞུས་བློ་ཐོབ་བློས་འཁོ་བ་ལས་མི་གྲོལ། །གཟུགས་རང་བྱུང་ཙམ་གྱི་ཉན་ཐོས་སུ་མི་འགྲོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་མ་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། །ཚོང་བུན་སྐྱེད་ཁྱིམ་པའི་འཚོ་འཛིན་ལ་མ་རེམ། །ཉན་རང་ཞི་བདེ་ར་གཞོལ་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ། །ཐེག་ཆེན་གཞན་དོན་བསླབ་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་དོན་རྡོ། །འཇག་ཚོ་བླ་ན་མེད་པའི་གསང་ཆེན་ ལ་སྦྱངས་ནས། །རྟེན་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོས་ངེས་ཤིག་བྱེད་དགོས། །ལུས་ལོག་པའི་འཚོ་བས་གཟི་བྱིན་དང་ལྡན་ཞིང་། །ནོར་གསོག་བསྐྲུན་མཁས་པོའི་ཐོད་ཤམ་དང་འགྲིག་འགྲིག །ཡིད་མི་དགེའི་ཟློས་གར་ངན་སོང་ལ་ཆས་པའི། །གྲོགས་གྲ་སའི་ཞེན་པ་སྙིང་དབུས་ནས་ཆོད་མཛོད། །མགོར་སྐྲ་ཡི་ལྭ་ལྦ་མུ་སྟེགས་ལའང་ཡོད་མེད། གོས་རས་གོས་གྱོན་པས་རྟོགས་ལྡན་དུ་མི་འགྲོ། །ཕ་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མའི་ཤུལ་ལམ་ལ་འབྱོན་ནས། །གནས་དབེན་པར་བསྐྱེད་རྫོགས་ཉམས་ལེན་ལ་འབུངས་མཛོད། །བློ་བླ་མར་གཏོད་བ་སྐྱབས་འགྲོ་ཡི་མཐར་ཐུག །དོན་གཞན་དོན་ལྷུར་ལེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ། །དྲན་ཤེས་བཞིན་སྐྱོང་བ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར། །ལས་ཤེས་ཤེས་མང་པོའི་ཕེར་ཡོད་དེ་ཞོག་མཛོད། གཉེན་ཉེ་པའི་གདུང་སེམས་ལྷ་བདུད་ཀྱི་གཡབ་མོ། །དགྲ་དར་མའི་ཡ་བཟུང་དམྱལ་བ་ཡི་ལམ་མཁན། །མི་གཞན་ཟེར་ཁ་མངའི་རེ་དོགས་ལ་ཉན་ན། །ཆོས་མཐུན་རྐྱེན་འཛོམ་པ་ལོག་ལམ་ལ་བསྒྱུར་ཡོང་། །གཏམ་སྙན་པའི་གྲགས་པ་ང་རྒྱལ་གྱི་ཅོང་རྡོ། །ནོར་ཁ་དྲག་འཛོམ་པ་ལྷ་ཆོས་དང་རྒྱབ་འགལ། །མིའི་ཁྱུ་ནས་བུད་པ་བྱ་བཏང་གི་ཡང་རྩེ། །ཚོའི་ ལྷག་མ་ཆགས་མེད་བློ་བདེ་ལ་སྐྱེ་ལ་མཛོད། །གནས་དབེན་པར་བསྒོམ་པའི་མཐུ་ནུས་དང་ཡོན་ཏན། །ཁོང་འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་རྐྱེན་སེལ་ལ་བཙོངས་ནས། །འགྲོ་དོན་ཕྲིན་ལས་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྟོང་སྦོས། །བདུད་མངོན་སུམ་འགྲུབ་པའི་གཡང་ས་ལ་གཟབས་མཛོད། །སྐྱབས་བླ་མ་དཀོན་ཅོག་ཐུགས་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས། ཟས་མཐུན་རྐྱེན་མི་བྲེལ་ལྷུད་ལྷུད་དུ་བབས་ཀྱང་། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་ཞིབ་རྩིས་གྲངས་སུ་ཐོབ་ལ། །སྡིག་ཤ་ཆང་ཟས་ལ་བག་ཡོད་ཀྱི་རོལ་མཛོད། །ནང་བདག་འཛིན་ཁོང་བསྲན་མ་ཞིག་པ་དེ་ཀོ །ཕྱི་དུར་ཁྲོད་ཉུལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཆས་ཀྱང་། །ཕུགས་སྤྲང་སྙོགས་ཁྱེར་བའི་སྔ་ལྟས་སུ་འདུག་པས། །གནས་དབེན་པར་སྒྲུབ་པའི་རྒྱ
Chinese
本。果实自然成熟，能否亲眼见到？这连三恶道的百分之一也承受不了。必须不落入错谬的善恶取舍之中。听闻佛法，获得智慧，也无法从自以为是的智慧中解脱。仅仅是外表自然，也成不了声闻。即使具备了十二种修行的功德，也不要贪恋经商借贷、养家糊口的营生。声闻缘觉只求寂静安乐，是暂时的快乐。大乘利他之学，是菩萨的根本。在无上大密中修行。 必须在此生获得确定的菩提。以不正当的营生而生活，却自以为有威严，像擅长积攒财富之人的头饰一样招摇。心中不悦的表演，是前往恶道的准备。从内心深处断绝对于僧团的贪恋。头上戴着头发编织的帽子，外道也没有。穿着布衣，并不能成为有证悟之人。追随前辈成就者的足迹，在寂静的地方努力修持生圆次第。将心托付给上师，是皈依的究竟。一心利他，是发菩提心的本质。守护正念正知，是显密道的要诀。放下自以为是的聪明才智。亲友的关怀是天魔的诱饵。敌人的恶意诽谤是通往地狱的引路人。如果听信他人甜蜜的谎言和期望，会将殊胜的修行因缘转变为歧途。甜言蜜语的名声是增长我慢的钟声。财富的聚集与佛法背道而驰。从人群中脱颖而出，是隐士的最高境界。对于剩余的财物，要生起无执的安乐之心。在寂静处禅修的威力和功德，如果为了消除世俗家庭的障碍而出售，以利益众生、事业广大为傲慢的空谈，要警惕落入魔的陷阱。依靠上师三宝的慈悲，即使食物自然而来，没有忙碌的因缘，也要仔细计算业果的细微差别，对于罪恶的肉食和酒要谨慎享用。内心的我执没有摧毁，即使外表装作在坟地苦行，最终也会成为乞丐的先兆，所以在寂静的地方修行
English
Bon. Can you clearly see the fruit ripening on its own? This cannot even bear a hundredth part of the three lower realms. It is necessary not to fall into mistaken acceptance and rejection of good and evil. Hearing the Dharma and gaining wisdom will not free you from self-serving wisdom. Merely having a natural appearance does not make one a Shravaka. Even if you possess the twelve qualities of practice, do not covet the livelihood of trading, lending, or supporting a family. Shravakas and Pratyekabuddhas who seek only peace and happiness find only temporary happiness. The Mahayana teaching of benefiting others is the essence of a Bodhisattva. Having practiced the great secret of the unsurpassed, you must attain a definite enlightenment in this life. Living by dishonest means while claiming to be majestic is like wearing a showy headdress while being skilled at accumulating wealth. Unpleasant performances of the mind are preparations for going to the lower realms. Cut off attachment to the Sangha from the depths of your heart. Even heretics do not wear hats made of woven hair. Wearing cloth robes does not make one realized. Follow the path of former accomplished masters and diligently practice the generation and completion stages in solitary places. Entrusting your mind to the Guru is the ultimate refuge. Taking responsibility for benefiting others is the essence of generating Bodhicitta. Maintaining mindfulness and awareness is the key to the Sutra and Tantra paths. Put aside your self-serving cleverness. The concern of close relatives is the bait of gods and demons. The malicious slander of enemies is the guide to hell. If you listen to the sweet lies and expectations of others, you will turn the auspicious circumstances of practice into a wrong path. The fame of sweet words is the bell that increases pride. The accumulation of wealth is contrary to the Dharma. Separating oneself from the crowd is the highest state of a hermit. Generate a mind of detachment and ease towards the remaining possessions. The power and merit of meditating in solitude, if sold to eliminate the obstacles of worldly families, is an empty boast of pride in benefiting beings and having great activity. Be careful not to fall into the pit of achieving demonic manifestation. Relying on the compassion of the Guru and the Three Jewels, even if food comes naturally and there are no busy circumstances, carefully calculate the subtle differences of karmic results, and be mindful in enjoying sinful meat and alcohol. If the inner clinging to self is not destroyed, even if you outwardly pretend to practice asceticism in a charnel ground, it will ultimately be a sign of becoming a beggar, so practice in a solitary place.