Tibetan
གྲེལ་གསལ་བྱེད་མེ་ལོང་ཞིག་བྱུང་པ་གཉིས་ཀ་ངེད་ལ་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་བར་འདུག །དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོའི་བྱིན་རླབས་ཁོ་ནས་སྩལ་བ་ཡིན་སྙམ་པ་བྱུང་། ཟུར་མེས་དཔོན་རྣམ་ཐར་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་ནས་དེའི་རིང་ལུགས་ལ་བསླབ་གཉེར་ཞིག་བྱེད་སྙམ་སྟེ་འདི་སྐོར་ལ་འབག་འབུག་མི་གདའ། རང་གི་ཁུ་བོ་དགེ་སློང་རབ་རྒྱས་དིང་སང་རྙིང་འགྲེལ་གསར་ཚོར་བློ་གྲོས་རྣོ་ལ་ཡོད་འདུག་སྟེ། གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་འཚང་རྒྱ་ཙ་ན་དྲང་སྲོང་ཉོན་མོངས་མེད་མི་བཞུགས་པར་གདའ་བས་ངས་རི་ཐོད་དཀར་དུ་ལོ་གསུམ་གྱི་ཐོག་ཏུ་གཤེགས། ཕྱིས་གྲུབ་དབང་ཤྲཱི་ནཱ་ཐ་ལས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པས་ཇི་ཙམ་བརྟོལ་པའི་དཀའ་བའི་གནས་ལ་དྲི་བརྩད་བྱས་པས་གློ་བ་ཁེངས་པར་བྱུང་། གཏེར་ཆོས་ཚད་མ་འདི་བློ་རྨོངས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་བདེ་བའི་མན་ངག་ཏུ་མཐོང་ནས་གནས་དུས་དེར་ཆོས་རྗེ་གླིང་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་ལུགས་ལ་བློ་འཇུག་པར་བྱུང་བས་བརྒྱུད་འཛིན་ལ་སུ་བཟང་དྲིས་པས། །གུ་རུ་རྒྱ་མཚོ་དང་། ཐེག་ཆེན་གླིང་པ་གདམ་ང་ཅན་ཡིན་ ཟེར། ལས་འབྲེལ་ཕྱི་མ་ལ་ཡོད་པས་སྐུ་དྲུང་དུ་གཏུགས། ཆོས་གླིང་གི་ཚེ་དག་གཉིས། རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཀྱི་རྟ་ཕུར། ཎཱ་གང་ཀྴ་སོགས་ཞུས། དེ་སྐབས་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་འགྲོ་དོན་རྒྱས་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པས། གྲོང་པའི་ཕ་ཇོར་བརྩི་ཡང་རང་སྣང་དག་པ་རྩིས་སུ་བཏང་ནས་གཞག་གསུམ་ལ་གནས་འགྱུ་རིག་གསུམ་གྱི་དྲི་བརྩད་ལ་བརྟེན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཞུས་པས་སྣང་བ་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་ལ་ཕན་པ་ཞིག་བྱུང་། ད་དུང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡིན་ལུགས་གཏིང་ཕྱིན་པའི་ཕ་མཐའ་ལ་ནི་མ་རེག །རིགས་ཞང་སྒོམ་ཆེན་དམ་པ་ལས་སྤྱོད་འཇུག་དང་འབྲེལ་པར་བྱང་སྡོམ། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་ལམ་སྒྲོན། རྒྱལ་སྲས་ཐོགས་མེད་པའི་བཀའ་འབུམ། བདེ་མཆོག་ལུ་ཡི་པ། འདུས་པ་འཕགས་ལུགས། འཇིགས་བྱེད་ར་ལུགས་སོགས། སྔ་ཕྱིར་གསལ་རྙིང་གི་དབང་རྗེས་གནང་། བཀའ་ལུང་མང་པོ་ནོད། ལར་གནས་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་བྱུང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད། སྒྲུབ་འབའ་ཞིག་ལས་གཞན་བྱང་གིས་ཀྱང་འཆི་ཙན་ཕན་མི་ཐོགས་སྙམ་པ་བྱིས་པ་མནོ་ཤེས་མི་ཤེས་ཙམ་ནས་ཡོད། ཡོད་བཞིན་དུ་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་ལོན་ཆོས་ཞུས་ལོ་དང་ཐོས་ལོའི་དང་དུ་བཏད་སྙོམས་ཐ་མལ་དུ་ ལུས་པ་འིད་བདུད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བསླུས་འདུག །ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། ཚེ་འདི་མི་རྟག་འགྲོན་པོ་འདྲ། །འགྲོན་པོ་རྟག་ཏུ་བསྡད་པ་མིད། །ཅེས་གསུངས་བ་ལྟར། ལུས་ཀྱི་ཚོ
Chinese
得到了一面明镜，这两件事对我都很好。我想这完全是勇士空行的加持。我对祖先的传记非常虔诚，想学习它的体系，所以对这方面没有疑惑。我的叔叔格隆·饶杰现在对新旧注释都很聪明。当年轻的顿珠将要成佛时，没有一位没有烦恼的圣人住在这里，所以我三年前在日托嘎去世了。后来，我向成就自在希那塔提问，他以自己的意念揭示了多少困难之处，我感到非常满意。我认为这部确凿的伏藏法是容易被愚昧众生修持的诀窍，所以在那个地方和时间，我对秋吉林巴和仁波切本人的体系产生了兴趣，当我问谁是最好的传承持有者时，他们说：“古汝嘉措和特钦林巴是最佳人选。”因为有未来的业缘，所以我去拜见了他们。我请求了秋吉林的《长寿净土》二法，以及仁波切本人的马头金刚橛，纳冈嘎等。当时，上师仁波切不是弘法利生的时机。即使我被视为村民的父亲，我也把纯净的自显视为重要，并在三个晚上询问了关于住、动、觉知三者的疑问，并请求了基于此的止观的修法，结果显现改变了，对我的心有益处。然而，我还没有触及到大圆满的究竟之处。从瑞香大禅定师那里，我接受了与《入行论》相关的菩萨戒，阿底峡尊者的《菩提道灯论》，嘉赛·托美巴的著作集，《胜乐金刚·卢伊巴传承》，《密集金刚·圣者传承》，《大威德金刚·惹罗扎瓦传承》等等。先后接受了新旧传承的灌顶、随许和传承。我获得了许多教言和口传。总的来说，在这些时候，我感到无比的厌离和出离心。我从小时候起就认为，除了修行之外，即使是博学也无法在死亡时提供帮助。尽管如此，我还是在二十五岁左右才开始认真地学法和闻法，却一直平庸地度日，这简直是被魔鬼的显现所欺骗了。《日月和合经》中说：“此生无常如旅客，旅客不会永远停留。”正如所说的那样，身体的聚
English
Both the arrival of a clear mirror and this event seem auspicious for me. I think it was entirely due to the blessings of the hero dakinis. I have great faith in the biography of Zur Mespon and wish to study its system, so I have no doubts about this. My uncle, Gelong Rapgye, is now sharp-witted and knowledgeable about both old and new commentaries. When young Dondrup was about to attain enlightenment, there was no sage without afflictions residing here, so I passed away three years ago in Ritökar. Later, I asked Drubwang Shri Natha how much he had revealed the difficult points with his own intention, and I was very satisfied. I saw this definitive treasure teaching as a key instruction that is easy for ignorant beings to practice, so at that place and time, I became interested in the system of Chögyal Lingpa and the precious one himself. When I asked who was the best lineage holder, they said, "Guru Gyatso and Tekchen Lingpa are the best choices." Because there is a future karmic connection, I went to see them. I requested the two practices of Chöling's "Longevity and Pure Land," as well as the precious one's own Hayagriva kila, Nagangkaksha, etc. At that time, it was not the occasion for the lama Rinpoche to extensively benefit beings. Even though I was regarded as the father of the villagers, I considered pure self-appearance as important, and for three nights I inquired about the questions of abiding, moving, and knowing, and requested the practice of shamatha based on this, and as a result, appearances changed and it benefited my mind. However, I have not yet touched the ultimate limit of Dzogchen. From Rigzhang Gomchen Dampa, I received the Bodhisattva vows in connection with the Bodhicharyavatara, Jowo Rinpoche's Lamp for the Path to Enlightenment, Gyalsé Thokmé's collected works, Hevajra Lui-pa, Guhyasamaja Arya system, Vajrabhairava Ra Lotsawa system, etc. I received the empowerments, subsequent permissions, and transmissions of both old and new traditions, one after the other. I received many instructions and oral transmissions. In general, at these times, I have immeasurable renunciation and detachment. From the time I was a child, I thought that apart from practice, even erudition cannot help at the time of death. Nevertheless, I only began to seriously study and listen to the Dharma around the age of twenty-five, and I have been living an ordinary life, which is simply being deceived by the manifestation of a demon. The Kalachakra Tantra says, "This life is impermanent like a traveler, and a traveler does not stay forever." As it is said, the collection of the body
Tibetan
ང་འདུས་སུ་སེམས་ཀྱི་འགྲོན་པོ་ཚོགས་པ་འདི་སང་ནང་པར་ཚུན་ཆད་ནའང་མི་གྱེས་པའི་དེས་པ་མེད་པས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཡིན། མ་ཚོར་བ་དེ་ཀའི་དང་ལ་མི་ཚེ་ཕལ་ཆེར་སོང་བདའ། དཕྱི་ཐལ་ཆེས་སྙམ་པའི་སྙིང་ལས་སྒྱིད་པ་མག་མཛུག་སློག་པའི་ཐལ་སོང་བྱས་པ་ཙམ་རྒྱུན་དུ་སྐྱེས། ཇོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅིར་ཡང་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ཞིག་མཇལ་བས་མཆི་མ་ནང་དབང་མེད་པར་ཤོར། དཔལ་ཨོ་རྒྱན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་རང་དྲན། དེའི་རྣམ་ཐར་དང་སྒྲུབ་གནས་རྣམས་མཐོང་བས་དྲན་དུ་སོང་། ལྷོ་ནུབ་སྤིན་པོའི་ཡུལ་ལ་ཁ་བསྟན་ནས་ཡང་ཡང་དུ་ཤོར། དུས་པས་ཅི་ཕན་ཕྱི་མ་ཟངས་མདོག་དཔལ་རིར་ཟང་ཐལ་དུ་བགྲོད་པའི་དགེ་སྦྱོར་ཞིག་བྱེད་དགོས་སྙམ་བསྒྲུབ་པ་བཙན་ཐུབས་སུ་བྱེད་པའི་ཞེ་དམ་བཅས། མེས་དཔོན་རྣམ་གསུམ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཀུན་ཏུ་ཚེ་འདི་འམ་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་སྨོན་ལམ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཏབ། སྡེ་དང་བཅས་པའི་ལམ་ཁ་ཞིག་ན་བཙུན་ཆུང་ལོ་བརྒྱད་ཙམ་འགྲོ་བ་ཞིག་དགེ་རྒན་གྱིས་བརྡུངས་འཐག་བཏང་ཟེར། ལུས་ལ་བརྡེག་བཙོག་ག་རྗེས་དང་བཅས་གཅེར་བུ་རྣལ་མ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཕུད་པ་ཁོ་རང་མྱུ་ངན་གྱི་ཁུར་བུར་ཚུད། ཕྱུགས་སྐྱོང་པའི་བུ་དང་བུ་མོ་ཆུང་དུ་འདྲས་དེའི་སེམས་གསོ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་བའི་གནས་སུ་བྱེད་པ་མཐོང་བས་རང་ཉིད་ཀྱིད་མཆི་མ་ཤོར། སྙིང་རྗེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱེས། ཕ་མ་ཡོད་དམ་བྱས་པས། གཉིས་ཀ་ཤི་ནས་མེད་ཟེར། དྭ་ཕྲུག་ལ་འདི་འདྲ་ཕོད་པ་སྙ་མ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་བྱུང་། སྟོད་གོས་ལེགས་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ཕུད་ནས་གཡོགས། ཕྱིས་པ་རྣམས་ལ་བརྡ་སྦྱོར་ཚུལ་བསླབས་ནས་བཞག །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གནས་གཙོ་ཆེ་ཤོས་ཤིག་ཡིན། དེའི་སྔོན་དུ་ཚད་མེད་བཞིས་བློ་འཆོས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མ་ལུས་པ་དེར་འགྲིགས་གདའ། རང་ལ་ཉེར་བརྒྱད་པ་མེ་མོ་གླང་གི་ལོ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་མོའི་དུས་ཆེན་འཆར་བར་བརྩམས་པ་ན་ཤྲཱི་པརྦ་ཏའི་གླིང་དུ་ལོ་གསུམ་གྱི་དམ་བཅའི་རི་མོ་སྙིང་ལ་བྲིས་ཏེ་བག་ཕབ། དགོངས་ པ་ཁྱབ་གདལ་དུ་མ་གྲོལ་བར་གེགས་ཀྱི་འཇུག་པས་སྒོ་གང་ནས་ཀྱང་ལགས་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་ཕྱིར། ལོ་བདུན་གྱི་བར་ས་ཁྱིམ་དང་འདུ་འཛིའི་ཐེམ་པ་མི་འདའ་བ་
Chinese
我自认为内心的客人聚集，甚至到明天早上也不会分离，没有这样的把握，所以不知何时会死。大部分的人生都在毫无察觉的状态中度过。常常升起一种感觉，觉得以前太过分了，从内心深处翻出令人沮丧的悔恨。当见到乔沃·菩提萨埵（佛陀）面容的坛城以各种方式显现时，眼泪不由自主地流了下来。忆起了邬金法王。见到他的传记和修行地时，忆念油然而生。面向西南方的铜色吉祥山，一次又一次地流泪。心想，时不我待，来世一定要往生到铜色吉祥山，为此要精进修行，下定决心努力实修。在三位祖师的寺庙里，为了今生或来世的任何时候都能圆满，心中想着这个处所，追随普贤菩萨的足迹，发下了不颠倒的祈愿。在某个村落的路上，听说一个八岁左右的小喇嘛被老师殴打。身上带着殴打的痕迹，一丝不挂，完全赤裸，他自己陷入了悲伤的境地。看到放牧的孩子们安慰他，对他生起慈悲心，我不禁流下了眼泪。生起了无限的慈悲。我问他是否有父母，他说父母都已去世。这个孤儿的遭遇，就像一位老师，向我展示了轮回的本质就是痛苦。我脱下自己一件好一点的上衣给他穿上。教给后来的人一些交流的方式，然后离开了。进入大乘道，最重要的是发起菩提心，这是佛子们应该学习的最重要的内容之一。在此之前，以四无量心调伏自心的一切缘起都已具备。在自己二十八岁，火牛年（1997年）神变节即将到来之际，在吉祥山（Śrīparvata）的岛屿上，将三年闭关的誓言铭刻于心，并加以隐藏。为了不让广阔的智慧尚未生起时，障碍从任何方面入侵，七年之内不离开住所，也不跨出世俗的门槛。
English
I consider myself to be surrounded by guests of the heart, but I have no certainty that this gathering will not disperse even by tomorrow morning, so I do not know when I will die. Most of my life has been spent in a state of unawareness. I often have a feeling that I have gone too far in the past, and a depressing regret arises from the depths of my heart. When I saw the mandala of Jowo Bodhisattva's (Buddha's) face manifesting in various ways, tears flowed uncontrollably. I remembered the King of Dharma of Oddiyana. When I saw his biography and practice places, memories arose. Facing the southwest, the Copper-Colored Glorious Mountain, I shed tears again and again. I thought, time waits for no one, in the next life I must be born in the Copper-Colored Glorious Mountain, for this I must practice diligently, and I resolved to strive for actual practice. In the temples of the three ancestral masters, I made undistorted prayers, following in the footsteps of Samantabhadra, with the thought that this place would be perfect for this life or any future life. On a road in a certain village, I heard that a young lama of about eight years old had been beaten by his teacher. His body was covered with marks of beating, completely naked, and he himself was in a state of sorrow. Seeing the herding children comforting him and feeling compassion for him, I could not help but shed tears. Limitless compassion arose. I asked him if he had parents, and he said that both parents had passed away. This orphan's experience was like a teacher, showing me that the nature of samsara is suffering. I took off a good upper garment that I had and gave it to him. I taught those who came later some ways of communicating, and then I left. To enter the Mahayana path, the most important thing is to generate Bodhicitta, which is one of the most important things that the sons of the Buddhas should learn. Before that, all the interdependent conditions for taming the mind with the four immeasurables were complete. As I was about to begin my twenty-eighth year, the Fire Ox year (1997), the Great Miracle Festival, on the island of Glorious Mountain (Śrīparvata), I inscribed the vow of a three-year retreat on my heart and concealed it. In order to prevent obstacles from invading from any direction before vast wisdom has arisen, I will not leave my residence or cross the threshold of worldly affairs for seven years.