Tibetan
འི་ལུགས་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་བ་ཐབ་པ་དེས། མདུན་ན་ཟན་ཟབ་པོའི་ཁམ་རྡོག་ལའང་གྲངས་ཀྱི་ནོན་པ་ཙམ་དུ་མི་ཡེངས་པ་ཡོད་ཟེར་བ་ཐོས། ཁྱེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཧར་སངས་ཟེར་ འདི་ཧྭ་ཤང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་གཅིག་པ་ཡིན་པར་བྱེད་ཀྱང་། འཇའ་ལུས་གྲུབ་པ་དང་། གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་བྱུང་ལུགས་འདི་ལ་དཔགས་ས་ན་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཟབ་མོ་རང་ཟིག་ཡོད་པར་འདུག་སྐད། །མ་ཡེངས་བ་ཟེར་བའི་ཚིག་དེ་ག་གཅིག་པོས་འཚང་རྒྱ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱུགས་རྫི་རྒན་པོས་ཀྱང་ཆེད་འཛིན་གྱི་ངང་དུ་དྲན་པ་བཞག་པའི་ཚེ། སྟོང་ཕྲག་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ལོངས་པའི་ཕྱུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྩི་བར་ནུས་པ་རིག་པས་གྲུབ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ མིང་གདགས་དོན་མེད། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་དབུ་མར་བློས་བཞག་པའང་དྲན་པས་བཟུང་བའི་ཡོད་མཐའ་ལ་ལྷུང་གིས་དོགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལྷུང་བསྟན། རྒྱ་གར་ན་དགོངས་འགྲེལ་ཚད་མ་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཡིན། རྣམ་པའི་གཞུང་ལུགས་མ་སྨྲ་བས་མ་བརྗོད་མེད་གཉིད་མཐུག་པོ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་ཕུལ་བཀོད་པའང་འདུག །དེ་ཀ་ཡིན་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཧ་ཤང་དང་མཐུན་པ་ལོང་དུ་མ་སོང་། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལའང་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་བསྔགས་བ་དེ་ལས་བརྗོད་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ངེས་པའི་ཤེས། པ་དང་། ཡུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པ་ལྟ་བ་ལ་དཔྱད་པ་རྫོགས་པའི་ཚད་དུ་ཁས་བླངས་པར་ཁ་ཐུན་བ་རྒྱུད་ལ་ཁེལ་གྱིན་ཡོད་ན་ནི། སྔ་མའི་ཁས་ལེན་དངོས་འགལ་ལ་སོང་ཡང་གོ་བཅད། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའང་ཕྱོགས་གང་དུ་འཕུལ། གསར་རྙིང་གང་གི་ཐད་དུའང་འདྲ་མིན་མང་པོ་ཡོད་པ་ནི་ཀུན་ན་གསལ། བོད་ན་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་སྟེགས་སུ་གནས་ནས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་རང་སར་སྤྱོད་ནུས་པ་དེ་རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པ་ཡིན། དེའི་དགོངས་པ་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་རྒོལ་བ་འཇུག་པ་འདུག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པར་ཡང་ཐོར་ཚུགས་འབྲེག་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡིན། བྱས་པས་ཁོང་མགུ་སོང་། སྔར་གོ་བ་ང་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་འཕགས། ཁྱོད་བསླབ་གཉེར་མ་བྱས་སྐད། ཁོང་གི་དེ་དྲིང་ལྷག་བསམ་ནས་ངེད་ལ་འགྲོ་བརྩི་བར་འདུག་སྟེ་ཤེས་བྱ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ལ་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཡོད། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྣང་ནས་གསལ་བ་ལ། ཕྱི་ནས་དྲན་པས་འཛིན་པ་བཙལ་མ་དགོས། །ཡུལ་ལ་ཆེད་དུ་དམིགས་པའང་རྣམ་དག་པ། །ཟབ་ཅིང་སྤྲོས་བྲལ་ཀོང་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ།
Chinese
据说，通过精进修习止观，即使面对一堆美味的食物，也能做到不为之所动。您说的大圆满见解“哈桑”，虽然被认为是和尚宗的观点，但从虹身成就和获得解脱的显现方式来看，其见解的本质似乎非常深刻。仅仅“不散乱”这个词，就能让人证悟。即使是终日烦恼的老牧羊人，在专注的状态下保持正念，也能数清成千上万的牲畜的数量。因此，可以证明大圆满的见解不需要安立“离戏”之名。如果将不落两边的中观用意识来执取，则有落入正念所执取的有边之虞。为了阐释甚深的佛陀见解，龙树菩萨应运而生。在印度，有释论量论的月称论师。不阐述名相之理，而将无言与深沉睡眠混为一谈，也似乎是一种极端的观点。如果真是那样，那么认为大圆满与和尚宗相同，就有些草率了。因为对于胜乐金刚的佛母，人们也只会赞颂“罗睺拉”，除此之外，别无所知。还有，如果将某一时刻的确定认知和对境的执着消解，作为见解上圆满的衡量标准，并且口头上也这样承认，那么这与之前的承诺就自相矛盾了。那么，大圆满又该归于何处呢？无论是新派还是旧派，其中都有诸多差异，这是众所周知的。在西藏，能安住于六庄严二圣的论著之基，并将大圆满的宗义运用自如的，就是嘉瓦龙钦巴（克朗钦巴，1308-1364）。如果有人对他的观点进行常断的辩驳，那么瑜伽士也会乐于削发明志，这样做会让他感到高兴。我以前的理解更深刻， 禅修所生的智慧尤为殊胜。据说您没有进行闻思修。他似乎是出于真诚的善意才想和我交往，这或许就是知识自然解脱的理由吧。对于本具光明、显现的如来藏，无需从外在寻找正念的执取。对于不特意执着于对境的清净，甚深且离戏的空性，我顶礼膜拜。
English
It is said that by diligently practicing calm abiding and special insight, one can remain unmoved even when faced with a pile of delicious food. Although your view of Dzogchen, called "Harsang," is considered to be the same as the Heshang sect's view, judging from the way rainbow body is attained and liberation is manifested, the essence of its view seems to be very profound. The mere word "non-distraction" can lead to enlightenment. Even an old shepherd who is constantly afflicted by defilements can, by maintaining mindfulness in a focused state, count the number of tens of thousands of livestock. Therefore, it can be proven that the view of Dzogchen does not need to establish the name of "freedom from elaboration." If the Middle Way that does not fall to either extreme is grasped by the mind, there is a danger of falling into the extreme of existence grasped by mindfulness. In order to explain the profound view of the Buddha, Nagarjuna appeared. In India, there is the commentator and logician Chandrakirti. Not explaining the theory of phenomena, but confusing the unspoken with deep sleep, also seems to be an extreme view. If that is the case, then it is somewhat hasty to think that Dzogchen is the same as the Heshang sect. Because for the consort of Heruka, people only praise "Rahula," and know nothing else. Also, if the definite cognition of a certain moment and the dissolution of attachment to objects are regarded as the measure of perfection in view, and this is verbally acknowledged, then this contradicts the previous commitment. So, where should Dzogchen be placed? Whether it is the New or Old school, there are many differences, which is well known. In Tibet, the one who can abide on the basis of the treatises of the Six Ornaments and Two Supremes, and freely use the doctrine of Dzogchen, is Gyalwa Longchenpa (Klong chen pa, 1308-1364). If someone engages in eternalist or nihilist refutation of his view, then the yogi will also be happy to cut his hair and take vows, which will make him happy. My previous understanding was more profound, The wisdom born of meditation is particularly superior. It is said that you have not engaged in study and contemplation. He seems to want to associate with me out of sincere goodwill, perhaps this is the reason for the natural liberation of knowledge. For the Sugata-garbha, which is inherently luminous and manifest, there is no need to seek the grasping of mindfulness from the outside. I prostrate to the pure, profound, and non-elaborate emptiness that does not intentionally cling to objects.
Tibetan
།བཅིངས་གྲོལ་ལས་འདས་པ་ཀ་དག་གི་རིག་པ། །རྒྱས་འདེབས་ཀྱིས་མ་བསླད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་ཤར། །བྱར་མེད་ལ་རྩོལ་བྱས་ཀྱི་ལྷན་ཐབས་ཀྱང་མི་འདེབས་སོ། །རྟག་ཆད་ཀྱི་མ་བསླུས་བློ་བྲལ་གྱི་རིག་པ། །དབུ་མ་ལ་མ་བཙིར་སེམས་འཛིན་ལས་འདས་སོང་། །རང་གྲོལ་ལ་བསྐྱར་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ཀྱང་མི་བྱེད། །དྲན་པས་ཀྱང་མ་བཟུང་རང་བབ་ཀྱི་རིག་པ། །འཆར་སྒོས་ཀྱང་མ་གཡེལ་ཐད་ཀ་རུ་རང་ཡན། །ཅེར་གྲོལ་ལ་གཉེན་པོའི་བསལ་གཞག་ཀྱང་དགོས་སོ། །སྟོང་གསལ་གྱི་རིག་པ་སྨྲ་བསམ་དང་བརྗོད་མེད། ཆད་འཛིན་ཀྱང་མ་བྱས་རྒྱ་ཡན་དུ་མ་འབྱམས། །བློ་བྲལ་ལ་འཐད་ལེགས་ཀྱིས་གཟབས་མཚོར་ཀྱང་མ་དགོས་སོ། །ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་པ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རང་སྒོམ། བཅོས་སླད་ཀྱི་ མགོས་རང་ས་ན་ཐལ་ཐལ། །དབྱིངས་གྲོལ་ལ་གོ་ཉམས་དང་ཕོ་ཚོད་ཀྱིས་མི་རེག་གོ །གནས་འགྱུ་དང་མཉམ་རྗེས་ཞི་ལྷག་གི་འབྲེལ་མཚམས། །ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བའི་རསཧ་གྲངས་ཀྱང་ཞིག་པ། །བཟུང་དྲན་གྱི་གདོན་ཆེན་སངས་རྒྱས་པ་ལས་བྱུང་ངོ། །དྲན་པ་ལ་དྲན་ལུགས་རྣམ་དྲུག་ཏུ་ཡོད་པ། །མ་རྟགས་མཐར་འཛིན་གྱི་གཡངས་རུ་ལྷུང་ན། །སྒོམ་ཆེན་དང་གནས་ལུགས་མཁོན་བ་ཞིག་འབྱུང་བས། །ལྟ་བ་ལ་མཐོ་དམན་བརྗོད་ས་རང་མ་རྙེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལྟ་བའི་ཡིན་ལུགས་རྗེན་པར་མཐོང་བ་དང་། །སྒྲིབ་པ་སྤངས་ཐོབ་བྲལ་བ་ངོ་མཚར་ཆེ། སྐྱིད་སྡུག་གཉིས་ལ་འདམ་ཀ་ད་རུང་འདུག །རོ་སྙོམས་ལམ་དུ་ལོངས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ངེས་འབླུང་དྲན་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་། །ཚེ་འདིའི་འཁྲི་བ་ཆོད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྣང་ཡུལ་རྐྱེན་ཁར་འཆོར་ཉེར་ད་རུང་འདུག །གནས་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །རང་གྲོལ་ཆེན་པོ་སེམས་ལ་ཤར་བ་དང་། །ཤེས་སྒྲིབ་བག་ལ་ཞ་བ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཡེངས་མ་ལམ་གྱི་ཆོམ་ ཀུན་ད་རུང་འདུག །རྟོགས་པའི་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །འཆི་བར་འཇིགས་པ་མེད་ཚོ་མཐོང་ཙ་ན། །སྙིང་རྗེ་རྩོལ་མེད་སྐྱེ་བ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ངག་འཁྱལ་དབུས་ན་ཚིག་རྩུབ་བརྗོད་མི་ལང་། །སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་མི་ཕྲད་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ཏེ་སྐབས་དང་པོའོ། ཤོག་སྟོང་། ཡུལ་ལྷོ་རྒྱུད་དུ་བྱུང་བའི་རྫོགས་ཆེན་བ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལེགས་བྱས་ཡོངས་འདུའི་སྙེ་མ།
Chinese
超越束缚解脱的原始清净之觉性。 未被增益所染，任运成就而自生。 对于无为，连勤作的辅助也不施加。 未被常断所欺，离心的觉性。 未被中观所束缚，超越了执持心。 对于自解脱，也不作再次解脱的进入。 未被忆念所持，自然安住的觉性。 未被显现所扰，直接地自然消散。 对于当下解脱，连对治的破立也需要。 空明的觉性，是言说、思虑和表达所不能及的。 也不作断灭执着，也不放任自流。 对于离心，也不需要以道理周全来谨慎守护。 超越了心识分别，平等性的自生禅修。 矫揉造作的 头在自地上粉碎。 法界解脱，不会被理解的退步和胆怯所触及。 住与动、等持与后得、寂止与胜观的关联界限。 将差别分别的如是之数也已消逝。 执取忆念的大魔，是从觉悟中产生的。 对于忆念，有忆念的方式六种。 如果堕入无意义的极端执着的悬崖。 就会出现大修行者和实相的敌对。 对于见地，高低之处自己也未找到啊。 如是说。 赤裸地见到见地的实相， 以及断除障碍，远离得失，真是太稀奇了。 苦乐二者，现在仍然有选择。 请加持我能在平等性的道路上享用。 决定性的忆念生于相续中， 以及断除今生的牵挂，真是太稀奇了。 显现境在因缘上，有堕落的危险，现在仍然有。 请加持我对处所没有确定。 自解脱大圆满在心中生起， 以及烦恼障的习气减弱，真是太稀奇了。 散乱是道路的强盗 一切都仍然存在。 请加持我能成熟证悟的庄稼。 当见到对死亡没有恐惧时， 无作的大悲生起，真是太稀奇了。 在胡言乱语中，粗暴的语言说也说不完。 请加持我不要遇到罪恶的朋友。 阅读与听闻思考相关的章节，这是第一品。 空白页。 于南方地域出现的，大圆满者让炯多杰（Rangjung Dorje） 钦哲伟瑟（Khyentse Ozer）的传记，善行圆满的稻穗。
English
The awareness of primordial purity, transcending bondage and liberation. Unstained by augmentation, spontaneously arising as self-accomplished. For the uncreated, one does not even apply the means of effort. The awareness of mindlessness, uncheated by permanence and annihilation. Unconfined by the Middle Way, it has passed beyond mind-holding. For self-liberation, one does not even make the entry of re-liberation. The awareness of natural abiding, ungrasped even by mindfulness. Undistracted even by appearances, it naturally vanishes directly. For instant liberation, even the elimination and establishment of antidotes are necessary. The awareness of emptiness and clarity is beyond speech, thought, and expression. One does not even make an attachment to annihilation, nor does one become unrestrained and scattered. For mindlessness, there is no need to be cautious and guarded with thorough reasoning. The self-meditation of equanimity, transcending mental discrimination. The head of artificiality shatters on its own ground. Realm liberation is untouched by the decline of understanding and cowardice. The boundaries of the connections between abiding and movement, equipoise and subsequent attainment, calm abiding and insight, The number of suchnesses that differentiate distinctions has also vanished. The great demon of grasping and memory arises from enlightenment. For mindfulness, there are six ways of mindfulness. If one falls into the abyss of meaningless extreme clinging, A conflict between great practitioners and reality will arise. Regarding the view, one has not found the place to speak of high and low. Thus it is said. Seeing the reality of the view nakedly, And abandoning obscurations, being free from gain and loss, is very wonderful. In happiness and suffering, there is still a choice. Please bless me to enjoy the path of equanimity. Definitive mindfulness arising in the continuum, And severing the attachments of this life is very wonderful. The field of appearances, there is still a danger of falling into conditions. Please bless me to have no certainty about the place. The great self-liberation arising in the mind, And the habits of the cognitive obscurations weakening is very wonderful. Distraction is the robber of the path, Everything is still there. Please bless me to ripen the harvest of realization. When one sees there is no fear of death, Effortless compassion arises, it is very wonderful. In the midst of idle talk, harsh words cannot be spoken enough. Please bless me not to meet evil friends. The section related to reading, hearing, and thinking, this is the first chapter. Blank page. The biography of Rangjung Dorje Khyentse Ozer, the Great Perfection practitioner who appeared in the southern region, the sheaf of accumulated virtues.