Tibetan
ས་སོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དོན་འདིས་གསང་བ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལ་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཁོ་ནས་གཏན་ཚིགས་དང་། ངེས་པར་འཆོལ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའང་གཞན་དུ་བྱས་སོ། ། ཡང་གཞུང་འདིས་རྟོག་དཔྱོད་ཅན་དག་ལ་ཡིད་གཉིས་མང་པོ་བྱིན་ནས། བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་མེད་ཀྱི་གོང་ནས་བསྡུ་བ་བྱས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྗེས་སུ་དཔག་སྟེ། གང་དུ་བསྡུ་བ་བྱེད་པའི་དུས་ཙམ་ནས་བོད་ལ་ཡི་གེ་ཡོད་པར་དོགས་པ་དང་ཡང་སྡུད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་བོད་སྐད་ཀྱིས་བྲི་བར་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་རྗོད་བྱེད་ད་ལྟ་བ་ཕྱི་མའི་ལུང་སྟོན་དུ་སྒྲུབ་དགོས་པ་ཡང་བྱུང་ན། སྔ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྤྲུལ་པའི་ལོ་པཎ་ཆེན་པོ་དག་གིས་དོན་འགྱུར་གཙོ་བོར་སྨོས་ནས་ཡུལ་དུས་ཀྱི་སྐད་དང་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཀྲལ་བ་ལ་ཀླན་ཀ་བྱ་བའི་སྐབས་ཀྱང་བྱེ་མའི་ཆངས་བུ་བཞིན་དུ་ཞིག་པར་གྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བོད་ཀྱི་སྔོན་ནས་རྒྱ་ནག་ཏུ་བསྟན་པ་བྱུང་ཞིང་། རྒྱའི་པཎྜི་ཏ་ཧ་ཤང་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་ལ་སོགས་པས་སྐབས་དེར་བོད་དུ་ཆོས་སྔོན་ལ་བསྒྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར། སྐད་གཉིས་ཤན་སྦྱར་གྱི་དུས་ཧ་ཤང་འབར་བའི་སྐད་དུ། ཞེས་པ་ལྟ་བུའང་སྐད་ཉམས་འགྱུར་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཛད་པ་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་ལ་རྡོ་རྗེའམ། གཡུང་དྲུང་གཉིས་ཀ་མི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་བལྟས་ནས། དུས་སྐབས་དེར་རིང་ལུགས་སྔོན་ནས་དར་བ་གང་ལ་ཞེན་པའི་བརྡ་སྐད་དེས་སྦྱོང་སླ་བ་དང་། གདུལ་སླ་བའི་སླད་དུ་ཆོས་སྐད་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་ན། བོན་གྱི་གཞུང་ དུ་གཡུང་དྲུང་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ། སྡང་ཞེན་གྱི་ཡུལ་དུ་གློ་བ་ལ་ཞེན་ནས་གཡུང་དྲུང་གི་མིང་ཙམ་སྨོས་པར་དེ་དང་དེའི་ལུགས་སུ་ཡིད་གཉིས་བྱེད་པ་སོགས་ནི། གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་མི་རྟོན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་བསམས་པས་ནོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་དཔྱད་བཟོད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལས་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་སྐད་དུ་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ལྟར་སྣང་བས་དོན་མཛད་ཀྱང་། དོན་ལ་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་། དུས་སུ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་འཛོམ་པ་ལས། དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ཉིད་དུ་གདུལ་བྱའི་རིགས་ཁམས་དང་མཐུན་པར་ཆོས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུང་གཅིག་ལས། །མོས་པ་ཐ་དད་བཞིན་དུ་སྒྲ་འབྱུང་སྟེ། །རྒྱལ་བས་བདག་ལ་སྟོན་ཉམས་སོ་སོར་སེམས། ། གང་གི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཛུམ་མཛད་སྟོན། །ཞེས་པའི་གནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཀའ་ལུང་འགྲེལ་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་། སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ལོ་པཎ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ ཀྱིས་སྤོབས་པའི་གཏེར་མཛོད་གྲོལ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱལ་པོའི་ངག་བགྲོས་བློན་པོས་བསྐྱར་བ་ལ་མཁས་པ་ཙམ་མམ། ཡི་གེ་ལས་འདུ་བྱེད་པ་དག་གིས་བཤུས་ནས་བཀབ་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཡོད་དོ་ཅོག་གི་ཆ་ལ་རིག་པ་བསྒྲེ་བ་གཅིག་པུའི་མཐར་ཡང་མ་ལྷུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་བྱ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གཟུགས་སམ་ངོ་བོས་བསྟན་པ་ནི། བཟོ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ཡི་གེའི་འདུ་བྱེད་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཡི་གེའི་རྒྱུན་མང་པོ་དག་བོད་དུ་མཆེད་པ་ཙམ་ཡོད་མོད་ཀྱི། མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་སྐད་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བྲི་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་མཁན་པོ་ཐོན་མི་སམྦྷོ་ཊའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་རྒྱ་ཡིག་ལྔ་བཅུ་ཐམ་པ། བོད་ཡིག་སུམ་ཅུའི་སྡེར་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། དེ་དང་མཐུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཡི་གེའང་གསལ་བར་མཛད་པས། བོད་དང་བོད་ཆེན་པོར་གཏོགས་པའི་ཡུལ་དང་། ལྗོངས་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་དར་རྒྱས་སུ་གྱུར་པའི་ཡི་གེ་རྫབ་ཆེན་པོ་དང་། རྫབ་ཆུང་དང་། འབྲུ་ཆེན་དང་། འབྲུ་ཆུང་དང་། གཤར་མ་དང་། དཀྱུས་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དག་དང་། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཡི་གེ་ལ་དཔེ་བྱས་པའམ་མིན་ཡང་རུང་སྟེ། བོད་ འདིར་རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་དུ་བཅོས་པ་དག་ཀྱང་མཐའ་མི་འཚལ་བ་ཞིག་བྱུང་ཡང་། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་སྲོག་བསྟན་པར་ནུས་ཤིང་། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ལའང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞུགས་པ་ནི་རྫབ་ཆེན་འདི་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལའང་ལི་ལུགས་དང་། ལྡན་ལུགས་སོགས་སྲོལ་ཐ་དད་པ་ལས། བཟོའི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་འདི་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་མཚན་ཉིད་བཟད་མགོ་ལ་འདོན་པ་ལ་སོགས་གདོན་པ་བཅུ། སྣག་ལམ་ཟླུམ་ལ་སྒྲོས་ཆགས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་གཅེས་སོ་བརྒྱད་དེ་བཅོ་བརྒྱད། དེ་བཞིན་དུ་ཐག་ཟླུམ་གྲིས་བཅ
Chinese
如是说。此意亦使密咒之论典，唯以梵语（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）为论证，以及执意于散乱分别识的片面者之意愿，亦成别论。 又，此论著给予了考辨者诸多疑虑，推测在西藏地方未有佛法之前所作的辑集。由于在辑集之时，便怀疑西藏已有文字，又有人说辑集者曾预言三乘将以藏语书写，若必须将此陈述确立为后世的预言，那么，对于早期译经的伟大译师们主要以义译为主，并依循当地时节的语言和习俗进行阐释，若要对此进行责难，则如同以沙筑堡垒般终将崩塌。例如，西藏之前，佛教已传入中国，中国的班智达哈香摩诃衍那等人，在当时与西藏早期翻译佛法的情况相符，在双语混合的时期，如哈香以燃烧之语（哈香འབར་བའི་སྐད་དུ།）等，也应知晓这是语音变化的特殊之处。同样地，对于不变之义，金刚（རྡོ་རྗེ།，वज्र，Vajra，金刚）或雍仲（གཡུང་དྲུང་།）二者皆不相违背。当时，对于早已盛行的宗派，以其所执著的术语，为了易于修习和调伏，也有将佛法术语与之相符的情况。因此，在苯教的典籍中，出现“雍仲菩萨，大菩萨”的说法，若因憎恨而执着于枝节，仅因提及雍仲之名，便对其产生怀疑，诸如此类，乃是未曾思及是否依止经文意旨的差别所致的过失。如是，若能经得起智者们的考察，则因佛陀的加持，能以六十支分音韵显现于各类众生的语言中而利益众生，然实际上，声音词语并非自性存在，而是由所化众生的意乐、佛陀的加持以及适时聚集的因缘三者和合，在无有先后之别的情况下，与所化众生的根器相符，从而示现不同的佛法。如《三摩地王经》云：利益世间。
English
Thus it is said. This meaning also makes the tenets of secret mantra, which argue solely with Sanskrit (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), and the desires of those who are fixated on one side of scattered consciousness, a separate matter. Furthermore, this text has given many doubts to those who are critical, inferring the logic of compilation before the teachings existed in the land of Tibet. Since there was suspicion that Tibet had writing at the time of compilation, and also some say that the compilers prophesied that the three vehicles would be written in Tibetan, if it is necessary to establish this statement as a future prophecy, then, for the great translators of the early translations who mainly emphasized meaning translation and explained it in accordance with the language and customs of the local time, the occasion for criticizing them would collapse like a sandcastle. For example, before Tibet, Buddhism had already appeared in China, and the Chinese scholars Hashang Mahayana and others, at that time, were in accordance with the early translation of Buddhism in Tibet. In the era of bilingual mixing, such as Hashang in the language of burning (哈香འབར་བའི་སྐད་དུ།), it should be known that this is a special feature of phonetic change. Similarly, for the meaning of immutability, Vajra (རྡོ་རྗེ།，वज्र，Vajra，金刚) or Yungdrung (གཡུང་དྲུང་།) are both seen as not contradictory. At that time, for the sect that had been prevalent for a long time, the terminology to which it was attached was made similar to the Dharma terminology for the sake of easy practice and taming. Therefore, in the Bon scriptures, the saying "Yungdrung Bodhisattva, Great Bodhisattva" appears. If one is attached to the details out of hatred, and only mentions the name of Yungdrung, and then doubts it, such things are faults caused by not considering the difference between relying on or not relying on the meaning of the scriptures. Thus, if it can withstand the examination of the best minds, then due to the blessing of the Buddha, it can benefit beings by appearing in the languages of various beings with sixty branches of sound, but in reality, sound words are not self-existent, but are the combination of the intention of the beings to be tamed, the blessing of the Buddha, and the conditions that gather at the right time. Without any distinction of before and after, it is in accordance with the lineage of the beings to be tamed, and thus shows different Dharmas. As the Samadhiraja Sutra says: Benefit the world.
Chinese
尊者您的一句话中，随着信心的不同而发出不同的声音，诸佛各自认为您在向我示现。为了什么您才展现笑容？理解这些不可思议之处，被称为精通意义。因此，那些解释佛语和论典的菩萨们，其智慧之力不可思议。而翻译经典的译师和班智达化身们，也仅仅是因佛陀的加持而开启的智慧宝藏。因此，不要像世间那样，国王的言语由大臣重复，或者抄写员抄写后掩盖，不要仅仅以这种分别念，就认为对所有佛法的词句意义都理解了。像这样，以语言文字来展现所表达事物的生命形象或本质，这就是工巧明的分支——文字的运用。例如，虽然印度（འཕགས་པའི་ཡུལ།）的多种文字传入西藏，但由于无法完全按照边地语言的发音来书写，因此堪布吞米·桑布扎（ཐོན་མི་སམྦྷོ་ཊ།）以其智慧，将印度的五十个字母确定为藏文的三十个字母，并清晰地创造了与之相应的文字形象。因此，在属于西藏和 বৃহত্তর西藏的地区、邦、城市、城镇、寺庙和王宫城市等地广泛流传的大字、小字、大珠体、小珠体、行书和常用字体等，以及模仿或不模仿印度文字，但在此西藏（བོད་）以自己的智慧创造的文字形象，虽然出现了无数种，但都能表达经论及其注释的生命，并且仅仅是文字的形象本身，也自然具有加持力，这唯有大字才具备。其中又有李体和丹体等不同的风格。因此，对于工巧明的这门学问来说，与此密切相关的特征，如在“བཟད་”字头上添加笔画等十种添加方式，以及墨迹圆润且笔画流畅等十八种珍视之处。同样，用刀切割圆形绳索。
English
From one word of the venerable one, sounds arise according to different faiths; the Buddhas each think that you are showing yourself to me. For what reason do you show a smile? Understanding these inconceivable points is called being skilled in meaning. Therefore, those Bodhisattvas who explain the Buddha's words and commentaries have inconceivable power of wisdom. And the incarnate translators and panditas who translate the scriptures are merely treasuries of blessings opened by the Buddha's grace. Therefore, do not, like in the world, where the king's words are repeated by ministers, or scribes copy and cover up, fall into the extreme of thinking that you understand all the words and meanings of the Dharma with just such discernment. Thus, to show the life-form or essence of what is expressed through language and letters is the application of letters, a branch of craftsmanship. For example, although many scripts from India (འཕགས་པའི་ཡུལ།) have spread to Tibet, they could not be written exactly as the pronunciation of the borderland language. Therefore, the abbot Thonmi Sambhota (ཐོན་མི་སམྦྷོ་ཊ།), with his wisdom, fixed the fifty letters of India into thirty letters of Tibetan, and clearly created corresponding images of letters. Therefore, the large script, small script, large pearl script, small pearl script, cursive script, and common script, etc., which are widely spread in the regions, states, cities, towns, monasteries, and royal cities belonging to Tibet and Greater Tibet, and the images of letters created in this Tibet (བོད་) with its own wisdom, whether imitating Indian scripts or not, although countless variations have arisen, are able to show the life of the scriptures and their commentaries, and even the mere form of the letters themselves naturally possesses the distinction of blessings, which only the large script possesses. Among them, there are different styles such as the Li style and the Dan style. Therefore, for this science of craftsmanship, the characteristics closely related to it, such as the ten additions like adding strokes to the head of the letter "བཟད་", and the eighteen cherished aspects such as the roundness of the ink mark and the smoothness of the strokes. Similarly, cutting a round rope with a knife.