Tibetan
འཕེལ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་དགེ་ལེགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གནས་པ་བགྱིར་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ་རབ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་མདོར་བསྡུས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་ནི་རབ་ཏུ་བཞུགས། །རབ་ཏུ་གནས་པ་གང་ནའང་མེད། །ཀུན་ཏུ་མཁའ་ལྟར་གནས་པ་ལ། །གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས། །རབ་ཏུ་གནས་པ་རབ་ཏུ་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །དོན་དེས་རབ་ཏུ་གནས་བྱ་གནས་བྱེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དོན་གྱིས་གཞལ་ནས། འདིར་འཇིག་རྟེན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་གནས་པའང་ངེས་པར་ གཅེས་པའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། གང་དུ་སྐུ་གཟུགས་རྫོགས་པ་ལ། །བྱིན་མ་བརླབས་པས་རིང་གནས་ན། །དེ་ལ་བཀྲ་ཤིས་མི་འབྱུང་ཞིང་། །ཇི་སྲིད་མཆོད་པ་དེར་མི་འོས། །ཞེས་དང་། རབ་གནས་མ་བྱས་གཟུགས་བརྙན་ལ། །གང་གིས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་བྱེད་པ། །དམ་ཚིག་བྲལ་ཞིང་སྔགས་དམན་པས། །སྦྱིན་སྲེག་ཐལ་བ་འབྲས་མེད་མཚུངས། །ཞེས་དང་། དེ་ཡང་ཆོ་ག་ཡང་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩམ་དགོས་པའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོ་ག་བདག་ཉིད་ནུས་པ་ཡིས། །བརྟག་པ་ལས་གསུངས་ཚུལ་ལེགས་པ། །དེས་བྱས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མདོའི་ཕྱོགས་ནས་རབ་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་པ་མ་བསྟན་ཀྱང་། འདུལ་བ་ལས་གཎྜིའི་རབ་གནས་བཤད་པ་དང་། སྣམ་སྦྱར་བྱིན་གྱིས་བརློབས་པ་སོགས་དོན་ལ་རབ་གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྲུབ་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་གསར་བུའང་། བཀུར་བསྟི་དང་བཅས་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་བླངས་ཏེ་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ཀློག་པ་དང་། འདུལ་བ་ལུང་གི་བཀྲ་ཤིས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ནས་མེ་ཏོག་འཐོར་བ་སོགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་སུ་རུང་བའོ། །འདིར་ལག་ལེན་ལ་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་རབ་གནས་ཀྱི་རིམ་པ་གྲུབ་ པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་ལས། རང་ལུགས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོའི་མན་ངག་གནས་སུ་བསྡུས་པ། གཏེར་ཁ་ཆེན་པོའི་རིང་ལུགས་ལས་བྱུང་བ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་བྱའི་སློབ་དཔོན་ཡང་། རྒྱུད་སྡེ་ཕལ་ཆེར་ལས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པའི་སློབ་དཔོན་གཙོ་བོར་བཤད་ཅིང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དེའི་སྟེང་དུ། དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་ཤེས་པ། །གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཐ་མ་ཡིན། །ཞེས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་བསྟན་པ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་བཤད་མོད་ཀྱི། དོན་དུ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་ཁྱིམ་པ་ནི། །རྒྱལ་པོའི་བླ་མར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པས། ས་ཐོབ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒན་པ་ཡིན་པས་རྟགས་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་བཞིན། རང་ལུགས་ལའང་། བསྙེན་རྫོགས་རྟགས་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་པས། །གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་གནས་ཆགས། །ཞེས་དོན་དམ་པར། རབ་ཏུ་གནས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་པ་པོའི་གང་ཟག་གི་ཤེས་རྒྱུད་དང་རྫས་འགལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་རྒྱུས་མེད་ས་མཁན་ལ་ཞུགས་པ་ བཞིན་དུ། གཞུག་པ་པོས་གང་གཞུག་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཆ་མི་ཆོས་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསྙེམས་པའམ། ཆོ་ག་དང་གྱེར་དབྱངས་ཁོ་ནའི་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོས་རྟེན་ལ་གཞུག་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྣང་བ་རང་མཚན་པའི་ཕྱོགས་ག་ཤེད་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པར་འདོད་པ་ནི། རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་བེམ་པོའི་རྣམ་པ་སྦྱོང་བའི་རབ་གནས་ཙམ་མོ། །རྒྱུ་དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་གཙོ་བོར་གལ་ཆེ་བ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་གནས་ཤིས་པར་བྱེད་པའི་གཟའ་དང་། སྐར་མ་དང་། བྱེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པའི་དུས་བཟང་པོ་ལ་ངེས་པར་གཅེས་པ་ཡང་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ཚོགས་པར་བྱས། དེའང་ཉི་མ་བྱང་དུ་བལྟས་པ་ཡི། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ནི་བཟང་པོ་ལ། །ཞེས་པས། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་མི་བཟད་པས་བསྲུངས་པ་རྒྱས་པའི་ལས་ལ་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། བྱང་ཕྱོགས་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པས་རང་དབང་དུ་བྱས་པའི་གནས་ཡིན་པས། རབ་གནས་ལ་སོགས་ཏེ་རྒྱས་པའི་ལས་ལ་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པར་བཤད་ནའང་། ཀྲི་ཡ་ས་མུཙྪ་ལས། མཆུ་དང་དབོ་ཡི་ཟླ་བ་དེ་བཞིན་ངེས་པར་ས་ག་སྣྲོན་དང་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བ་དང་། ། མགོ་སྟེ་ དེ་སྲིད་འདི་རྣམས་དགེ་བ་གཅིག་པུས་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་གསུངས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་གཞན་དང་གཞན་དག་ནས་ཀྱང་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་དགོས་པའང་མ་བཤད་པས། འདིར་ལས་ཇི་སྲིད་ན་མཐར་སོན་པར་གྱུར་པ་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་གཟའ་ཚེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཉིན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོ་བྱད་དང
Chinese
为了在兴盛和世间界中产生圆满的善妙，而作安住，如《安住续》节略中所说：一切佛皆善安住，任何处皆无安住，于如虚空般安住的一切，由一者而善观察。依靠世间名言，善安住，善观察。如是。其义是，以意义衡量安住之所和安住之界。此处，世间是依靠名言的缘故，与其相符，安住也必定是珍爱的。如《安住续》中所说：何处圆满之身像，若未加持而久住，则彼处不生吉祥，如是供养亦不应。又说：于未作安住之画像，何者供养及作礼，以破誓言及低劣真言故，火供之灰烬亦如无果。又，其亦须依于正确仪轨而开始，如彼中所说：仪轨自性具能力，从观察中所说之理善妙，以此所作福德大。等等广说。如是，从经部方面虽未说安住之具相仪轨，然从律部所说之犍椎安住，及袈裟加持等，于意义上成就安住之体性，故新造之身语意之所依，亦可作如是安立：以恭敬和敬重迎请至法座上，献供，受持斋戒，读诵别解脱经，念诵律部经文中吉祥之偈颂，散花等，于名言中可安立。此处，于实修上，有诸成就之导师所造之各续部安住次第之仪轨，从中，依循自宗第二佛莲花生大士将深奥续部之口诀汇集于一处，从大宝伏藏之宗派中所出者。
English
In order to generate perfect goodness in the flourishing world realm, it is shown that the consecration is performed, as stated in the condensed Tantra of Consecration: All Buddhas are well-established. There is no consecration anywhere. For those who abide like space everywhere, one observes well. Relying on the conventional world, consecration is well observed. Thus it is. The meaning is that the essence of the object of consecration and the agent of consecration is measured by meaning. Here, since the world relies on convention, in accordance with that, consecration is also necessarily cherished. As stated in the Tantra of Consecration: Where a complete image resides, if it remains long without being blessed, auspiciousness will not arise there, and it is not proper to offer worship there. And: Whoever makes offerings and prostrations to an image that has not been consecrated, because of broken vows and inferior mantras, the ashes of the fire offering are like fruitlessness. Also, it must be initiated based on a correct ritual, as stated therein: The ritual itself has power. The way it is spoken from examination is excellent. Doing so creates great merit. And so on, extensively stated. Thus, although the characteristic ritual of consecration is not taught from the Sutra perspective, the consecration of the bell from the Vinaya and the blessing of the patched robe, etc., accomplish the essence of consecration in meaning. Therefore, new supports of body, speech, and mind can also be established as follows: With honor and respect, invite them to the throne, make offerings, take vows, recite the Pratimoksha Sutra, recite auspicious verses from the Vinaya scriptures, scatter flowers, etc., which can be established in name. Here, in practice, there are as many rituals of consecration of various tantras composed by accomplished masters. Among them, following our own tradition, the second Buddha, Padmasambhava, gathered the profound tantric instructions in one place, which originated from the Great Treasure tradition.
Chinese
并非处于末位。正如为了对了解上述十点之上所说的内容生起敬意，也必定要讲述具相的特征一样。但实际上，正如其中所说：“未获地者，不应为国王之上师。”因此，获得地者是智慧的老者，如是显示不必依赖相。在自宗中也说：“具足近圆相之瑜伽士，仅以一见即成安住。”如是究竟而言，作为应安住之智慧，其本身必须与安住者之补特伽罗的识流不相违，若无此，则如进入无根之地基者一般。如同安置者以应安置之智慧的法性部分不相混淆一样。以比丘金刚持的三法衣之等持为傲慢，或者仅以仪轨和唱诵之盛大集会，想要从何处迎请安置于所依之智慧，即显现自相之方，无论何种相，也仅仅是清净物质形象的安住而已。因此，确立了以证悟智慧之真如为主要重要。同样，为了使安住吉祥，星宿、行为、结合等，也如经中所说，聚集了共同和特殊的良辰吉日。其中说：“太阳照耀北方时，白色一方是吉祥的。”因此，决然不能赞叹南方为阎罗使者凶恶者所守护的增长事业。北方是夜叉之主多闻天子等自在之地，因此，安住等增长事业被认为是极好的。但在《克里亚桑穆恰》中说：“如同嘴和颈之月，必定萨嘎、纳柔和水上之月，以及头，直至这些都是仅以一种善给予果实的六个月。”等等，其他经中也未说必须依赖于唯一的方向。因此，此处事业直至完成，在水上月之星宿圆满之日，与坛城相关的资具，以及与火供相关的资具等。
English
It is not in the last place. Just as in order to generate respect for what is said above the understanding of these ten points, the characteristics of the one with signs must also be explained. But in reality, as it says in the same, "One who has not attained the ground should not be the guru of the king." Therefore, the one who has attained the ground is the elder of wisdom, as it shows that there is no need to rely only on the signs. In our own system, it is also said, "The yogi who possesses the signs of ordination, just by seeing, establishes the consecration." Thus, in the ultimate sense, the wisdom to be consecrated must not be contradictory to the consciousness of the person who is consecrating. If that is not the case, it is like entering a foundation without roots. Just as the one who places does not confuse the Dharma nature of the wisdom to be placed. Being arrogant with the samadhi of the three Dharma robes of a Bhikshu Vajradhara, or just with a large gathering of rituals and chants, from where does one want to invite the wisdom to be placed on the support, that is, the side of self-appearing appearance? No matter what kind of sign it is, it is only the consecration that purifies the material form. Therefore, it is established that realizing the suchness of wisdom is the main importance. Similarly, in order to make the consecration auspicious, the planets, stars, actions, combinations, etc., as taught in the tantras, are gathered at good times, both common and special. It says, "When the sun looks north, the white side is good." Therefore, it is absolutely not praised that the south is protected by the fierce messenger of Yama for increasing activities. The north is the place where the lord of yakshas, Vaishravana, etc., have freedom. Therefore, consecration and other increasing activities are considered excellent. But in the Kriya Samucchaya, it says, "Like the months of Mchu and Dvo, definitely Saga, Narro, and the month of Water-top, and the head, until these are the six months that give fruit with only one virtue." Etc., and it is not said in other sutras that it is necessary to rely on only one direction. Therefore, here, until the work is completed, on the day when the stars of the Water-top month are complete, the equipment related to the mandala, and the equipment related to the fire puja, etc.