Tibetan
་ན་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྡུ་ན། དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། བར་བ་གསུམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ་སྟེ། དེའི་ཡང་གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི་ལྟུང་བ་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ན་གཙོ་བོའི་ཚུལ་དང་། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི་དེའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་འདོད་པའོ། །ཐ་མ་བཞི་ ལས། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་འཁོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྡེ་སྣོད་ལོགས་སུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞི་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་གསུམ་ལས་དང་པོ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་རིགས་སུ་གཏོཊ་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་སཱུ་ཏྲ་ཞེས་བོད་སྐད་དུ་མདོར་སྨོས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨྲོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ས་ཡུལ་གང་དུ་བཤད་པ་དང་། །གང་གིས་བཤད་པ་དང་། གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དང་། སྨོས་པའི་ཕྱིར་གནས་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་ འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལའང་གསུམ། དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྨོས་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི། མངོན་པ་སྡེ
Chinese
聚集了从蕴、界、处等法到身和智慧等之间的所有应知之义，因此称为“藏”。如是说。如何归纳呢？最初五个是声闻的经藏，中间三个是声闻的律藏。其中，根本事部因为宣说堕罪和学处等，所以是主要的；证悟语部和如是发生部是它的助伴，所以被认为是眷属。最后四个中，本生部是菩萨律藏的眷属，广大部和希有部是菩萨经藏，决择部是声闻和菩萨二者的共同部分，被安立为法相论藏。而对于独觉佛来说，没有单独的藏，是依于声闻藏的。第二，各自的自性方面，有体性、所依和解释三种。第一，经藏的体性是：属于以增上心学为主要内容的圣教类。第二，所依是：《般若十万颂》等。第三，解释是：梵语称为“苏 Sutra”，藏语简称为“经”。如《经庄严论》所说：“处所及体性，法义说故经。”如是，因为说了在何处宣说，由谁宣说，为何宣说，所以是处所；因为说了二谛的体性，所以是体性；因为说了蕴、界、处和缘起等，所以是法；因为说了这些的意趣之义，所以是义，总而言之，因为以集合的方式宣说，所以称为“经”。而因为是宣说这些的圣教集合，所以称为“藏”。第二，对于法相论藏也有三种。第一，体性是：属于以增上慧学为主要内容的圣教类。第二，所依是：法相论
English
It is called a "collection" because it encompasses all knowable meanings from the aggregates, elements, and sense bases to the body and wisdom. It is said. How are they categorized? The first five are the Sutra Pitaka of the Hearers, and the middle three are the Vinaya Pitaka of the Hearers. Among them, the basic section is the main one because it teaches transgressions and precepts, while the sections on expressing realization and on such occurrences are considered to be retinues because they are its companions. Of the last four, the Jataka section is the retinue of the Bodhisattva Vinaya Pitaka, the Extensive and Wonderful sections are the Bodhisattva Sutra Pitaka, and the Definitive section is common to both Hearers and Bodhisattvas and is established as the Abhidharma Pitaka. For the Pratyekabuddha, there is no separate Pitaka; it relies on the Hearer's Pitaka. Secondly, regarding their individual nature, there are three aspects: definition, basis, and etymology. First, the definition of the Sutra Pitaka is: it belongs to the category of scriptures that primarily express the training in higher mind. Second, the basis is: the Hundred Thousand Verses of the Perfection of Wisdom, and so on. Third, the etymology is: in Sanskrit, it is called "Sutra," which is abbreviated as "Sutra" in Tibetan. As stated in the Ornament of the Sutras: "Because it speaks of places, characteristics, Dharma, and meaning, it is a Sutra." Thus, because it speaks of where it is taught, by whom it is taught, and why it is taught, it is a place; because it speaks of the characteristics of the two truths, it is a characteristic; because it speaks of the aggregates, elements, sense bases, and dependent origination, it is Dharma; and because it speaks of the meaning of their intention, it is meaning. In short, because it is taught in a collective manner, it is called a "Sutra." And because it is a collection of scriptures that teach these, it is called a "Pitaka." Second, the Abhidharma Pitaka also has three aspects. First, the definition is: it belongs to the category of scriptures that primarily express the training in higher wisdom. Second, the basis is: Abhidharma
Tibetan
་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་ཨ་བྷི་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཨ་བྷི་མུ་ཁྱ་ཞེས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། ཨ་བྷི་ཀྵ་ཎ་ཞེས་པ་ཡང་ཡང་དང་། ཨ་བྷི་བྷུ་ཞེས་པ་ཟིལ་གནོན་དང་། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཞེས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། མངོན་དུ་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང་། །ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ཞེས་པས་ཞི་བ་དམ་པ་མྱང་འདས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཆོས་བྱང་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་མངོན་དུ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རེ་རེ་ལའང་། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡང་དང་། རྩོད་པ་དང་རྩོད་བྱའི་གཞི་ ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པས་ཕལ་རྒོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་ཟིལ་གནོན་དང་། ཇི་སྙེད་པའི་མདོ་སྡེའི་ཤེས་བྱའི་དོན་ནོར་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་སྡེ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལའང་དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་རིགས་སུ་གཏོཊ་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ནི་ལུང་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་བི་ན་ཡ་ཞེས་པ་འབྱུང་གིས། བི་བརྟི་རྣམ་པར་ལྟུང་བ་དང་། བི་ནི་ཤྩ་ཡ་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ཅེས་ལྟུང་བ་ཕས་ཕམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་དང་། ལྟུང་བྱེད་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པ་སྟེ་ལྟུང་བ་རིགས་ལྔའོ། །དེ་དག་གང་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ལྟུང་བ་འབྱུང་སའི་སྒོ་ནི་མི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བཤད་དོ། །ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་ནི། ཕྱིན་ཆད་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་སེམས་ཀྱི་ལྡང་བའོ། །ལྟུང་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་ནི། སོ་སོར་བཤགས་པ་ལ་སོགས་དེའི་གཉེན་པོ་བདུན་ སྟོན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་པས་འདུལ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པའི་ཚིག་བཅའ་བའི་གང་ཟག་དང་། གང་ཟག་གི་ཉེས་པ་གསོལ་ནས་སྟོན་པས་དགེ་འདུན་ལ་བསླབ་པ་བཅས་པ་དང་། དེ་མདོར་བསྟན་པ་ལས་རབ་ཏུ་ད
Chinese
等七者。第三、词源：在梵语中称为“阿毗(藏文，梵文天城体：अभि，梵文罗马拟音：abhi，汉语字面意思：现前)”，阿毗目佉(藏文，梵文天城体：अभिमुख，梵文罗马拟音：abhimukha，汉语字面意思：面向)意为显现，阿毗刹那(藏文，梵文天城体：अभिಕ್ಷಣ，梵文罗马拟音：abhikṣaṇa，汉语字面意思：屡屡)意为再三，阿毗部(藏文，梵文天城体：अभिभू，梵文罗马拟音：abhibhū，汉语字面意思：压伏)意为降伏，阿毗萨摩耶(藏文，梵文天城体：अभिसमय，梵文罗马拟音：abhisamaya，汉语字面意思：现观)意为证悟。如《庄严经论》所说：“显现复再三，降伏证悟故，是名对法藏。”因此，趋向寂静涅槃的法与菩提道分相符，开示解脱之门等，故为显现；对于蕴、界、处等诸法，有可说与不可说等诸多差别，再三宣说，故为再三；对于诤论及诤论之本等言说，以决定的方式降伏对方，故为降伏；对于如所有品的经部所知之义，无谬地证悟，成为证悟之因，因此，通达这四种意义，故为阿毗达磨藏。第三、关于律藏，首先是定义：属于主要阐述增上戒学之教法的范畴。第二、例子：如四部律等。第三、词源：律藏在梵语中称为毗奈耶(藏文，梵文天城体：विनय，梵文罗马拟音：vinaya，汉语字面意思：调伏)，毗(藏文，梵文天城体：वि，梵文罗马拟音：vi，汉语字面意思：离)意为堕落，毗尼室察耶(藏文，梵文天城体：विनिश्चय，梵文罗马拟音：viniścaya，汉语字面意思：决定)意为决定。如《庄严经论》所说：“堕落与生起，还净及决定，补特伽罗及，制立与别解，决定故为律。”即堕落指他胜罪、僧残罪、粗罪、堕罪、单堕罪，是为五种堕落。这些堕落从何处产生的原因呢？无著说，堕落产生的门径有不了解等四种。从堕落中还净的方法是：未来不再犯的防护心的还净。从堕落中决定的解脱方法是：宣说别解脱等七种对治法，是为决定解脱。因为宣说四种法，所以是律。此外，依靠何者而制立学处之人的，以及陈白他人之罪，从而对僧众制立学处，以及简略地开示
English
etc. Third, the etymology: In Sanskrit, it is called "Abhi (藏文，梵文天城体：अभि，梵文罗马拟音：abhi，汉语字面意思：Present)". Abhimukha (藏文，梵文天城体：अभिमुख，梵文罗马拟音：abhimukha，汉语字面意思：Facing) means manifestation, Abhikṣaṇa (藏文，梵文天城体：अभिಕ್ಷಣ，梵文罗马拟音：abhikṣaṇa，汉语字面意思：Repeatedly) means again and again, Abhibhū (藏文，梵文天城体：अभिभू，梵文罗马拟音：abhibhū，汉语字面意思：Subduing) means subduing, and Abhisamaya (藏文，梵文天城体：अभिसमय，梵文罗马拟音：abhisamaya，汉语字面意思：Realization) means realization. As stated in the Ornament of Realization: "Manifestation and again and again, Subduing and realization, Therefore, it is called the Abhidharma." Therefore, the Dharma that tends towards the peaceful Nirvana is in accordance with the Bodhipakṣika-dharmas, and it reveals the gates of liberation, hence it is manifestation. Regarding the aggregates, elements, and sense bases, etc., there are many differences such as what can be said and what cannot be said, and it is repeatedly explained, hence it is again and again. Regarding disputes and the basis of disputes, etc., it subdues the opponent in a decisive manner, hence it is subduing. It unerringly realizes the meaning of the knowable objects of the Sutra Pitaka of the Yathābhūta, and it becomes the cause of realization. Therefore, it understands these four meanings, hence it is the Abhidharma Pitaka. Third, regarding the Vinaya Pitaka, first is the definition: It belongs to the category of scriptures that mainly explain the training of higher discipline. Second, examples: such as the four Vinaya texts. Third, the etymology: The Vinaya Pitaka is called Vinaya (藏文，梵文天城体：विनय，梵文罗马拟音：vinaya，汉语字面意思：Taming) in Sanskrit. Vi (藏文，梵文天城体：वि，梵文罗马拟音：vi，汉语字面意思：Away) means falling, and Viniścaya (藏文，梵文天城体：विनिश्चय，梵文罗马拟音：viniścaya，汉语字面意思：Decision) means decision. As stated in the Ornament of Realization: "Falling and arising, purification and decision, Person and, Establishment and distinction, Because of decision, it is the Vinaya." That is, falling refers to the pārājika, saṃghāvaśeṣa, sthūlātyaya, niḥsargika-pāyantika, and pāyantika, which are the five types of falling. What are the causes from which these fallings arise? Asaṅga said that the gateways from which fallings arise are four, such as not knowing. The method of purification from falling is: the purification of the mind of restraint not to commit it in the future. The method of definite liberation from falling is: explaining the seven antidotes such as confession, which is definite liberation. Because it explains the four dharmas, it is the Vinaya. Furthermore, the person on whom the precepts are based, and the confession of the faults of the person, thereby establishing the precepts for the Sangha, and briefly explaining