Tibetan
པས། སློབ་དཔོན་དེས། དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་འདིས་ཆོས་ཀྱི་གནད་ལ་ བཀར་ནས་དྲི་ཤེས་པར་འདུག་ཅེས་འཆད་པ་ལ་བསྙེངས་པ་བྲལ་བ་དག་ཀྱང་བློ་གྲོས་ལ་གྲིམས་ཆ་སྟེར་དགོས་པ་བྱུང་། རིན་པོ་ཆེ་རྡོར་རྒྱལ་བ་དེ་ལས་སྤྱིར་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་ད་ལྟ་འཆད་ཉན་ཡོད་པ་མཐའ་དག་དེ་བཞིན་དུ་གསེར་མདོག་ཅན་པ་དང་། ས་སྐྱ་བཀའ་འབུམ་ཡོངས་རྫོགས་ཉན་ནས། ཟིན་ཐུན་བསྐྱར་བའང་མཛད། ལྷག་པར་གསེར་མདོག་ཅན་པའི་ཡིག་ཆ་ལ་མཆོག་ཏུ་འདྲིས་ཤིང་གྲུབ་མཐའང་འཛིན། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་གཡག་སྡེ་པཎ་ཆེན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་སྐུ་གཞོན་ནུ་ནས་གསལ་སྣང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་ཁྱད་པར་པཎ་ཆེན་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་སེང་གདོང་མའི་གདམས་པ། པུ་ཏིར་ལོངས་པ་ཞིག་སྩལ་བར་རང་ཉམས་སུ་བསྟར། གཞན་བློར་མ་ཆུན་དོགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར། ཨེ་ཝཾ་རྡོ་སྤྱིལ་དུ་རྒྱས་བཏབ་པ་དུས་འདིར་ཕྱག་ཏུ་སོན་མོད། འབྲུག་པ་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་དཀར་པོའང་གསལ་སྣང་ཞིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པས། ཕྱིན་ཆད། དེ་ནི་ཨ་ཁུ་མཚན་ཉིད་པའི་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་པས་ལན་པར་འདུག་ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་དབང་དུ་སོང་། གྲྭ་ས་དེ་དང་། ཐལ་འགྱུར་གྱི་མགྲིན་རྔ་ལྡིར་བའི་རིགས་གྲྭ་གང་དང་གང་དུ་རྩོད་པའི་གཡུལ་ངོ་ལ་ལྷགས་པ་བློ་གྲོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སོང་སྟེ་བོད་འགྲེལ་རྣམས་ ཀྱང་རྒྱ་ཡན་དུ་བཞག །རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས། བརྒལ་བ་དང་། བརྟག་པ་དང་། རིགས་པ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རྔ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྡུངས་པས། གླིང་སྨད་སློབ་དཔོན་ན་རེ། ཁྱེད་སློབ་གསར་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་དཔྱོད་ཁམ་ཆེ། ཀུན་མཁྱེན་རོང་པོ་ལ་བོ་དོང་བའི་དགེ་བཤེས་ཤིག་གིས། ཅི་མཁྱེན་ཞུས་པས། ཁོ་བོས་ཕར་ཕྱིན་ཤེས་གསུངས། འོ་ན་འདུལ་བ་ལ་ཨེ་གནང་ཞུས་པས། དེ་ལོས་ཤེས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུངས། ཡང་དབུ་ཚད་ལ་དྲིས་པས། དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་ལ་ལྟ་བ། ཚད་མ་ལ་རིགས་ལམ་ཡིན་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱེད་ཀྱི་དབུ་ཕར་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པའི་སྒྲོམ་འཚོལ་ལུགས། དེ་ལ་རིགས་ལམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འཆའ་ལུགས་ལ་དཔགས་ན། དགེ་བཤེས་ཟེར་ན་འདི་ལ་ཟེར་ཞེས་ཚོགས་པའི་ཁྲོད་དུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས་དེ་ཕྱིན་ནས་དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་ཞེས་གྲགས། རྟོག་གེའི་རིགས་པ་ལ་ཚེར་མ་ལྟ་བུའི་བློ་གྲོས་མངའ་ཡང་། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲགས་
Chinese
因此，那位老师说：“格西喜饶沃色（དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་）对此法的要点加以辨别，并且似乎知道问题所在。”即使那些讲解时毫不畏惧的人，也必须在智慧上更加努力。从仁波切多吉嘉瓦那里，听闻了现今普遍讲授的显密经论的注释，以及完整的萨迦噶布姆，并做了复习。尤其精通金色论典的文献，并持有其宗见。这位圣人是雅堆班钦的直接转世，因此从小就非常聪明，特别是班钦喇嘛曾从大导师那里得到狮面空行母的教导，并将其付诸实践。因为担心其他人不理解，所以在圆寂之际，在埃旺石窟中种植的（东西），现在已经掌握了。但竹巴仁波切白莲花（པདྨ་དཀར་པོ）对某种显现产生了怀疑，因此后来（有人）说：“这是因为他去了阿库措尼巴（ཨ་ཁུ་མཚན་ཉིད་པ）那里。”正如他所说，（这）成了受其他因素影响的缘起。在那座寺院，以及任何回响着归谬论辩论之声的寺院中，当他出现在辩论的战场上时，他的智慧变得不可思议，甚至放宽了对西藏注释的限制。仅仅依靠六庄严二胜的经论注释，就从各方面彻底敲响了辩论、考察和理性的三大法鼓。格岭麦的老师说：“即使你像个新学生，也有如此广阔的智慧。”一位博东巴的格西问全知荣波：“您精通什么？”他回答说：“我精通般若。”（那人）又问：“那么您精通律藏吗？”他回答说：“当然精通，那是般若的行为。”又问他中观和量论，他同样回答说：“中观是见解，量论是理路。”就像这样，根据您依靠中观和般若来寻找教义框架的方式，以及您建立理路宗见的方式来判断，所谓格西，指的就是这种人。”因此在僧团中受到了赞扬，从那以后，他就被称为格西喜饶沃色。虽然他的推理智慧像荆棘一样敏锐，但像这样成为殊胜之人，并不仅仅依靠这些而闻名。
English
Therefore, that teacher said, "Geshe Sherab Ozer (དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་) has distinguished the key points of this Dharma and seems to know the questions." Even those who were fearless in their explanations had to put more effort into their wisdom. From Rinpoche Dorje Gyalwa, he heard the commentaries on the Sutras and Tantras that are commonly taught today, as well as the complete Sakya Kabum, and did reviews. He was particularly familiar with the literature of the Golden Teachings and held its tenets. This holy being was the direct reincarnation of Yakde Panchen, so he was very intelligent from a young age, and in particular, Panchen Lama had received the teachings of the Lion-faced Dakini from the great teacher and put them into practice. Fearing that others would not understand, at the time of his passing, what was planted in E-wam Stone Cave has now been mastered. However, Drukpa Rinpoche Pema Karpo (པདྨ་དཀར་པོ) had doubts about a certain manifestation, so later (someone) said, "This is because he went to Akuchonipa (ཨ་ཁུ་མཚན་ཉིད་པ)." As he said, (this) became a dependent arising influenced by other factors. In that monastery, and in any monastery where the sound of reductio ad absurdum debates echoed, when he appeared on the battlefield of debate, his wisdom became inconceivable, and he even relaxed the restrictions on Tibetan commentaries. Relying solely on the commentaries of the Six Ornaments and Two Supremes, he thoroughly beat the three great drums of debate, examination, and reason from all sides. The teacher of Glingme said, "Even though you are like a new student, you have such vast wisdom." A Geshe of Bodongpa asked the Omniscient Rongpo, "What are you proficient in?" He replied, "I am proficient in Prajnaparamita." (The person) then asked, "Then are you proficient in Vinaya?" He replied, "Of course, it is the conduct of Prajnaparamita." He also asked him about Madhyamaka and Pramana, and he replied in the same way, "Madhyamaka is the view, and Pramana is the path of reasoning." Just like that, judging from the way you rely on Madhyamaka and Prajnaparamita to find the framework of the teachings, and the way you establish the tenets of the path of reasoning, the so-called Geshe refers to this kind of person." Therefore, he was praised in the Sangha, and from then on, he was known as Geshe Sherab Ozer. Although his reasoning wisdom was as sharp as thorns, becoming a supreme person like this was not solely based on these things to become famous.
Tibetan
པ་དང་རྙེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྟ་གོན་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་པས། སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་དྲག་པོས་རྒྱུད་བརླན་ནས་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང་། དེའི་ངང་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷ་དང་ཇོ་བོ་རྗེའི་རྣམ་ཐར་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྨོན་ཞིང་དད་ པའི་སྐབས་ཤིག་ན་འབྲི་གུང་པ་རིན་ཆེན་ཕུན་ཚོགས་ལྷོ་རྒྱུད་ལ་ཐེག་པའི་ཨེ་ཝཾ་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་ས་ཐང་སྐྱར་སྒར་ཕབ་པ་གཟིགས་སུ་བྱོན་པས། སྒར་གྲྭ་ཚང་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་སྤྱི་ཆོས་སུ་སྤྱོད་འཇུག་གསུངས་པ་དང་ཐུག །ཤེར་ལེའི་དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་པ་ནས་ཤོ་ལོ་ཀ་གསུམ་ལ་ཇོ་འགྲེལ་གཙོ་བོར་སྟོན། འགྲེལ་པ་གྲགས་ཆེ་བ་ཁ་ཡར་ན་ཡམས་སུ་བྱས། རིགས་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་བརྒྱན། བཀའ་བརྒྱུད་པའི་ཉམས་ལེན་དང་ཡང་བསྟུན་ཀྱིན་བཤད་པ་ཡམས་པ་ཞིག་གསུངས་པ་མཐོང་བས། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་འདིའི་ཐུགས་རྗེའི་ཆོས་ཀུན་གྱིས་སྙིང་ལ་བཏབ། ཟང་ཟིང་གི་ཉེ་བར་དཔྱད་པ་སླེ་མོའི་ཁུད་ན་ཤོང་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ཁང་ཐོག་ནས་བསྐྱུར། ཆས་པར་བརྩམས་པ་ན། གྲོགས་མཆེད་སྨན་དཔྱད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་པས་རེ་ཞིག་བཀག །འདི་དུས་དགུང་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ཡིན། ལར་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྙིང་སྟོབས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ནི་གཞན་དབང་གིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་སྲབ་མེད་པའི་སེངྒེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕྱོ་བ་བཞིན་དུ་གྲྭ་སར་བསྐྱུར། གྲོགས་མཆེད་སྤངས། དཀོར་ལ་བརྐམ་ཆགས་བྱེད་པ་བཏང་ནས། ངེས་དོན་སྟོན་པའི་བླ་མ་དང་། དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བསམས་ནས་རི་དྭགས་རྒྱ་ནང་ནས་ཤོར་བ་བཞིན་དུ་བྲོས། འཕན་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང་འབྲི་གུང་ ཡང་རི་བའི་རྟོགས་ལྡན་ཀ་ལ་བ་སོགས་དགེ་འདུན་བཞི་བཅུ་ཙམ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ་དང་འགྲོགས། དུས་དེ་ཙ་ན་འབྲི་གུང་པ་ལུགས་གཉིས་ཀ་ནས་རྣམ་དཔྱོད་ཆེ་ཞིང་། ཐེལ་གྱི་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་བཞུགས་ནས་སྤྱན་སྔ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་སྤྱན་ལྟོས་སྒྲིག་སྲོལ་ལེགས་པ་དང་། བླ་དཔོན་གྱི་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་ན་ལྷ་སྲས་འབྲི་གུང་པ་རིན་ཆེན་ཕུན་ཚོགས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཞལ་སྐྱིན་ཅན་དེའི་ཕྱག་འབུལ་ལ་ལྷགས་པས། མཚན་ཉིད་པའི་ཧམ་ཐུལ་ཡུལ་བུད། མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་གཏིང་ནས་གཡོས། སྤྱན་ཆབ་ལྷུག་པར་ཤོར། མཚན་ཉིད་པའི་རིགས་ལམ་དགག་སྒྲུབ་ཁོ་ནའི་ཨ་འཐས་སྦྲུལ་གྱི་ཤུན་པ་བཞིན་དུ་དོར། ཚེ་འདི་ཕྱི་ཀུན་གྱི་བློ་གཏད་ཞུ་སྙམ་པ་བྱུང་གསུངས། རེ་ཞིག་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་དྲི་སྨེལ་ཞིབ་ཏུ་གནང་། ལར་བཀའ་བརྒྱུད་པ་འདི་ལ་
Chinese
因为不是为了获得名声和财富而开始准备，而是因为强烈的厌世感和出离心浸润了内心，所以心中想着精进修行的法轮。在那样的状态下，从内心深处向往和敬信寂天菩萨和阿底峡尊者的传记。一次，当直贡巴·仁钦彭措前往南方视察埃旺（E-wam）和相距不远的萨塘·嘉嘎（Sathang Kyargar）的驻锡地时，正赶上他对大约三百名僧众讲授《入菩萨行论》作为共同佛法。“智慧的真实意义不是意识的活动范围。”从这句开始，主要讲解了三颂的《入行论》的阿底峡尊者所著的注释。他将著名的注释视为瘟疫，也用推理的方式来修饰。我看到他结合噶举派的修行方式进行讲解，讲得非常精彩，这位至尊上师的慈悲佛法触动了我的内心。将对世俗的细微考量，少到只能装在乞丐的口袋里的东西，从屋顶上扔掉。正准备出发时，一位懂医术的朋友阻止了我。当时我十八岁。一般来说，圣人的勇气和愿力的力量是无法被他人掌控的，就像无畏的狮子在天空中飞翔一样，我离开了寺院，抛弃了朋友，放弃了对财产的贪恋，心中只想着宣说真实意义的上师和寂静之处，像逃脱牢笼的野兽一样逃走了。当到达帕恩域（’Phan-yul）时，遇到了直贡·扬日瓦（’Bri-gung yang-ri-ba）的证悟者卡拉瓦（Ka-la-ba）等大约四十名僧人前来托钵乞食。当时，直贡巴在政教两方面都很有智慧，坐在泰尔（Thel）的法座上，司空·曲吉扎巴（Spyan-snga chos-kyi grags-pa）的规章制度非常完善。在如海般的上师和官员的簇拥中，当看到没有矛盾纠纷的拉萨之子直贡巴·仁钦彭措前来献礼时，经院学者的傲慢顿时消失，不可动摇的信心从内心深处涌动，眼泪如雨般落下，抛弃了经院学者那种只知辩论的习气，如同蛇蜕皮一般。心想将今生来世的一切都托付给他。之后，仔细地听闻和思考佛法。总的来说，对于噶举派来说，
English
Since it was not to begin preparations for achieving fame and wealth, but because intense feelings of renunciation and detachment had saturated my mind, I kept the wheel of diligent practice in mind. In that state, I sincerely longed for and had faith in the biographies of Master Shantideva and Lord Atisha. Once, when Drikungpa Rinchen Phuntsok went to the southern region to inspect the E-wam and the not-too-distant Sathang Kyargar residences, it happened that he was teaching the "Entering the Bodhisattva's Way of Life" as a common Dharma to about three hundred monks. "The true meaning of wisdom is not the domain of the mind." Starting from this verse, he mainly explained the three shlokas with Atisha's commentary on the "Entering the Bodhisattva's Way of Life." He treated famous commentaries as plagues and also adorned it with logical reasoning. Seeing that he was explaining it in conjunction with the practice of the Kagyu tradition, and that he was giving a wonderful explanation, the compassionate Dharma of this venerable master struck my heart. I threw away from the rooftop the subtle considerations of worldly affairs, as little as could fit in a beggar's pocket. As I was about to leave, a friend who knew medicine stopped me for a while. At this time, I was eighteen years old. Generally, the courage and the power of the aspirations of a holy person cannot be subdued by the will of others, so like a fearless lion soaring in the sky, I abandoned the monastic college, abandoned my friends, gave up attachment to possessions, and with only the lama who teaches the definitive meaning and solitude in mind, I fled like a wild animal escaping from a cage. When I arrived in Phan-yul, I met the realized Kālava of Drikung Yangriwa and about forty monks who had come for alms. At that time, Drikungpa was very wise in both politics and religion, and the regulations of Syennga Chökyi Drakpa, who was seated on the throne of Thel, were very well established. Surrounded by a sea of lamas and officials, when I saw the son of Lhasa, Drikungpa Rinchen Phuntsok, who had no conflicts, coming to offer gifts, the arrogance of the scholastic scholars vanished, unshakable faith surged from the depths of my heart, and tears fell like rain. I abandoned the scholastic scholars' habit of only debating, like a snake shedding its skin. I thought of entrusting everything of this life and the next to him. After a while, I carefully listened to and contemplated the Dharma. In general, for the Kagyu tradition,